Deze spreekbeurt werd online geplaatst door

 

     De Olympische Spelen           

 

 

                   Voorwoord

 

Mijn project gaat over De Olympische Spelen.

Ik moest niet lang nadenken voor ik een onderwerp had gevonden, met behulp van de site van taptoe en mijzelf kwam dit project te voorschijn. Ik heb dit onderwerp gekozen omdat er heel veel over te vertellen valt en ik het een leuk onderwerp vind. Ik wens u veel plezier met het lezen van mijn project.

Jurriën. 

              

                 Inhoud

 

Mijn project is ingedeeld in 6 hoofdstukken, hier komen ze:

Hoofdstuk 1: Het begint met Zeus de oppergod.

Hoofdstuk 2: Verboden voor vrouwen.

Hoofdstuk 3: Het IOC.

Hoofdstuk 4: Olympische Helden.

Hoofdstuk 5: De vijf ringen.

Hoofdstuk 6: Het Olympische vuur.

Hoofdstuk 7: Sydney 2000

Hoofdstuk 8: De Winterspelen

EXTRA

Hoofdstuk 9: Het einde van de Oude Spelen.

Hoofdstuk 10: Nieuwe pogingen.

Hoofdstuk 11: Pierre de Redder.

 

Hoofdstuk 1: Het begint met Zeus de oppergod

 


De Grieken geloofden zo'n 3000 jaar geleden in goden. Ze hadden er een heleboel. De ene god zorgde dat de zon scheen. Een andere dat de wind waaide. En weer een andere dat er genoeg lekkere wijn was. Goden konden volgens de Grieken alles. Ze konden zelfs in dieren veranderen!
De baas van al die goden was Zeus. Zeus was dus ontzettend machtig. Daarom wilden alle Grieken vriendjes met hem blijven. Wie weet wat er gebeurde als hij kwaad werd...
Er werden daarom vaak feesten ter ere van Zeus gegeven. Die feesten duurden een paar dagen. Elke dag werden er dieren geofferd aan Zeus. Soms wel 100 ossen tegelijk! En er werd veel gezongen en gedanst.
Niks bijzonders. Tot er op een keer een hardloopwedstrijd werd gehouden. Dat was het begin van de Olympische Spelen.

 

De Griekse oppergod Zeus.

Hoofdstuk 2: Verboden voor vrouwen

 

Denk je eens in. September 2000. Een bomvol stadion in Sydney. De honderd meter staat op het punt te beginnen. Doodse stilte. Pang! Het startschot klinkt. De atleten schieten uit hun startblok. Maar wat krijgen we nou? Het is toch niet waar? Jawel! Ze lopen allemaal in hun nakie!
Rare zaak. Of niet?
Nee, hoor. In de Griekse oudheid waren alle atleten naakt.
Hardlopers, worstelaars, ruiters. Allemaal.
Zo kon men goed in de gaten houden of er geen vrouwen meededen. Dat was namelijk verboden. Getrouwde vrouwen mochten niet eens kijken. Wie gesnapt werd, had behoorlijk pech: je kon de doodstraf krijgen.
Een keer had een moeder zich als trainer verkleed. Ze wou haar zoon zo graag zien boksen. Toen de zoon won, sprong de vrouw juichend over een hek. Daarbij scheurde ze haar kleren en kon iedereen zien dat ze een vrouw was! Het juichen was snel over. En vanaf die dag moesten ook alle trainers in hun blootje lopen.
Maar goed dat ze toen nog geen Winterspelen hadden!

De oude grieken sportten in hun blootje.

 

 

 

 

 

 

 

 

             Hoofdstuk 3: Het IOC

 

Tegenwoordig is het Internationaal Olympisch Comité de baas van de Olympische Spelen. Hun kantoor is in Laussanne, in Zwitserland. De leden van het IOC bepalen waar de Spelen worden gehouden. Ze bepalen ook welke sporten er worden beoefend. En ze helpen met het organiseren. De baas van het IOC is de Belg Jacques Rogge.
Een paar jaar geleden was er een groot schandaal. Sommige leden hadden zich laten omkopen. Ze kregen geld of gratis reisjes. In ruil daarvoor moesten ze op bepaalde steden stemmen. Zodat die steden de Olympische Spelen mochten organiseren.
Sinds die tijd is er veel veranderd. Omkopen kan nu niet meer. Ook komen er steeds meer jonge atleten in het Comité. Nederland heeft drie leden: Anton Geesink (bekend van het judo), Hein Verbruggen (bekend van het wielrennen) en prins Willem-Alexander (bekend van Maxima).

 

Juan Samaranch is voorzitter van het IOC.

 

    Hoofdstuk 4: Olympische helden

Als je op de Olympische Spelen een gouden medaille wint, word je heel beroemd. Kun je nagaan hoe beroemd je wordt als je er drie of vier haalt! In 1948 won de Nederlandse Fanny Blankers-Koen vier gouden medailles bij het hardlopen. Ze was toen dertig jaar en moeder van twee kinderen. Schaatser Ard Schenk haalde in 1972 in Japan drie gouden medailles. Net als Yvonne van Gennip in 1988.
Nog beter was wat de Amerikaanse schaatser Eric Heiden deed. Hij won in 1980 alle vijf de onderdelen: de 500 m, 1000 m, 1500 m, 5000 m en de 10.000 m.
Zijn landgenoot Mark Spitz was nog knapper. Hij won bij het zwemmen in 1972 zeven gouden medailles! Zou hij soms stiekem ook bij de vrouwen hebben meegedaan?

 

 

Fanny Blankers-Koen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

             Hoofdstuk 5: De 5 ringen

 

Het Olympische symbool bestaat uit vijf ringen. Drie boven (blauw, zwart en rood) en twee onder (geel en groen).

Veel mensen denken dat elke ring een werelddeel voorstelt. Dat is niet waar.

De kleuren zijn gekozen omdat in alle landenvlaggen van de wereld één van deze kleuren voorkomt.
De Olympische vlag (de vijf ringen op een witte achtergrond) is ontworpen door Pierre de Coubertin (wie Pierre de Coubertin is kunt u lezen bij EXTRA, hoofdstuk 11).

De vlag werd voor het eerst gebruikt in 1920 in Antwerpen. En daarna in andere plaatsen.

 

 

 

 

 

De vijf ringen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

              

 

      Hoofdstuk 6: Het Olympische vuur

 

In 1928 werd in Amsterdam voor het eerst een Olympisch vuur aangestoken.

Het vuur moet de hele Olympische Spelen blijven branden. Sinds 1936 wordt het vuur in Olympia in Griekenland aangestoken.

Daarna brengen duizenden hardlopers het vuur naar de plaats waar de Spelen worden gehouden. Iedereen loopt een klein stukje.

Soms gaat het vuur ook een stuk per vliegtuig. Bijvoorbeeld als er een zee tussen twee landen ligt.

Het dragen van het Olympisch Vuur is altijd al een traditie geweest.

 

 

Het Olympisch Vuur word aangestoken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

    Hoofdstuk 7: Sydney 2000

 

Op 15 september 2000 begonnen de 27ste Olympische Spelen. Ze werden gehouden in Sydney.

Dat ligt in Australië. De Spelen duurden tot 1 oktober.
Er deden meer dan 10.000 sporters mee, uit 200 landen.
Er waren meer dan 15.000 journalisten bij. En er keken ongeveer 5 miljoen mensen naar de wedstrijden.

Via de televisie hebben miljarden mensen de Spelen gevolgd. Voor ons was dat wel moeilijk.

Het is in Sydney namelijk 10 uur later dan in Nederland.

Als het daar dus twee uur 's middags is, is het bij ons pas vier uur in de nacht.
De Spelen in Sydney waren een groot succes. Nederlandse atleten hebben daar méér Olympische medailles gewonnen dan ooit tevoren.

 

 

 

Sydney 2000.

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoofdstuk 8: De Winterspelen

 

Pas in 1924 werden er voor het eerst aparte Winterspelen gehouden, in Chamonix in Frankrijk. Deelnemers wilden ook kunnen skiën, schaatsen en bobsleeën en nog veel meer.

En dat ging nogal moeilijk in Athene, Londen of Parijs. Te warm en geen hoge bergen.

Toch werd er in Antwerpen in 1920 al aan ijshockey gedaan. Men had een overdekte ijshal gebouwd. Dat was voor die tijd heel bijzonder.
Nederland heeft met schaatsen veel medailles gewonnen. Vooral de laatste 20 jaar.

In 1998 waren Ids Postma en Marianne Timmer onze gouden helden!

 

                              

Marianne Timmer                                           Ids Postma

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                EXTRA

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

         

    Hoofdstuk 9: Het einde van de Oude Spelen

Meer dan duizend jaar werden in Griekenland de Spelen gehouden. Maar aan alles komt een eind.

Dus ook aan de Spelen ter ere van Zeus.
In 393 na Christus verbood de Romeinse Keizer Theodosius I de Spelen. Hij was toen de baas in Griekenland.
Theodosius geloofde niet in Zeus en de andere goden. Die bestonden helemaal niet, volgens hem. Hij geloofde in God en Jezus. Spelen ter ere van Zeus vond hij maar afgoderij.

Dus weg ermee.

 

 

     Hoofdstuk 10: Nieuwe Pogingen

Eeuwen later zijn de Olympische Spelen nog steeds niet vergeten. Sommige mensen proberen net zo'n sportfeest te organiseren.
Zo rond 1600 organiseerde Robert Dover in Engeland de 'Cotwold Olympic Games'.

Veel is daarover niet bekend. Wel is zeker dat op 22 oktober 1850 de 'Much Wenlock Olympian Games' werden gehouden. Ze werden genoemd naar het Engelse plaatsje Much Wenlock.

Maar een succes werd het niet.
Ook in Griekenland zelf probeerde men de Spelen weer in te voeren. In 1859 organiseerde de rijke graanhandelaar Zappas in Athene de eerste 'Zappas Olympische Spelen'.

Ook in 1870, 1875 en 1889 werden de 'Zappas Spelen' gehouden. Maar veel sporters kwamen er niet en Zappas stopte er mee.

 

Hoofdstuk 11: Pierre de Redder

Toch worden er nu al weer meer dan honderd jaar Olympische Spelen gehouden. Dat komt door één man: baron Pierre de Coubertin (spreek uit: Pjer de Koeberten).
Hij kwam uit Frankrijk en leefde van 1863 tot 1937.
Pierre had maar één doel: nieuwe Olympische Spelen. Met deelnemers uit de hele wereld.
Waarom? Nou kijk:
– Hij was helemaal gek op verhalen van de oude Spelen.
– Hij vond dat er veel te weinig gesport werd.
– Hij wilde dat jongeren uit verschillende landen elkaar beter leerden kennen. Als mensen elkaar kennen, gaan ze ook geen oorlog voeren, dacht hij.
In 1894 organiseerde Pierre de Coubertin het eerste Olympische Congres. En al twee jaar later werden de eerste moderne Olympische Spelen gehouden. Natuurlijk in Griekenland. Het land waar het allemaal begon.
Bijna alle tijd die De Coubertin had, besteedde hij aan de Spelen. En ook bijna al zijn geld. Na zijn dood kreeg zijn vrouw bijna niets. Terwijl ze best wat had kunnen gebruiken. Ze werd namelijk 102...

 

 

 

Voor de foto: zie volgende pagina.

 

 

 

 

 

 

 

Pierre de Redder.