|
|
Donderdag,
21 februari 2002
Na een winderige vlucht kom ik aan in een besneeuwd Litouwen. Het is
barkoud (ongeveer –17° C). Ik word in Vilnius opgewacht door iemand van
de universiteit van Vilnius en naar een busstation gebracht. Dan volgt een
busrit van ongeveer anderhalf uur met ijsrozen op de ramen, aan de
binnenkant wel te verstaan. In Kaunas word ik opgewacht door Ramunes, mijn
contactpersoon voor dit bezoek. Hij werkt voor de universiteit van Kaunas
in de dienst internationale betrekkingen. Hij heeft dus heel wat ervaring
met Socrates en komt regelmatig naar Brussel.
Om 16.15 uur hebben we een eerste vergadering met Ramunes en Zena,
directeur van Youth Career and Advising center. We bespreken de inhoud van
het project en Zena stelt mij ook de school voor die zal meewerken in ons
project.
We bekijken ook mogelijkheden voor verdere samenwerking. Ik zal ook
informatie meenemen naar universiteit(-en) in Vlaanderen.
Ze zijn in elk geval razend enthousiast over de inhoud van ons project en
beloven elke steun aan de Litouwse school zodat het een volwaardige
partner kan worden. Er is ook contact met het Litouwse nationaal
Agentschap voor Socrates zodat we goed weten welke formulieren moeten
ingevuld worden, en welke er zeker dienen vertaald te worden.
Na de vergadering krijg ik een korte rondleiding in de stad Kaunas door
een Franstalige gids. Net wanneer mijn oren en neus gingen afvriezen
gingen we ergens gezellig tafelen in een typische ‘Barras’. Ik kreeg
er enkele typische Litouwse gerechten voorgeschoteld.
Daarna
bedtijd na een lange dag. |
|
Vincent zit daar ook op
school |
 |
|
Ook de kinderen daar
houden van Vincent. |
 |
|
de directeur is trots op
zijn computerklas |
|
Vrijdag, 22 februari
2002
Ik
word opgehaald aan het hotel en naar Kalautuvas gebracht. Een dorp net
buiten Kaunas. Vroeger en ook nu nog gekend voor zijn sanatoria. Het is er
gewoon prachtig. Midden in de bossen ligt de school. Heel feeëriek nu
alles is ondergesneeuwd.
De
directeur is heel enthousiast en gastvrij. We bespreken ’s morgens het
programma, dat intussen reeds was opgesteld met de andere partners. De
school kon zich hierin perfect terugvinden en wilde zeker mee instappen.
De leerkracht Engels fungeerde als tolk. Velen begrijpen Engels maar
durven het niet te spreken.
Ik
kreeg ook de kans om alle klassen te bekijken. De kinderen waren heel
uitgelaten met het bezoek. Iedereen was heel vriendelijk en zei beleefd
‘Laba dienas’ (goedemiddag). De school zelf lijdt onder een tekort aan
financiële
middelen. Net
zoals onze school dus. Na een maaltijd in de schoolkantine, hebben
we samen alle formulieren netjes ingevuld. Gelukkig diende niet alles te
worden vertaald.
Na het schoolbezoek gingen we nog eens wandelen in het dorp Kalautuvas.
Gewoonweg prachtige omgeving, alleen zeer koud. Bij Zena thuis krijg ik
nog een warme kop koffie en dan brengt een van de leerkrachten me terug
naar het hotel.
’s Avonds werd ik mee uitgenodigd voor een concert met het Litouws
Filharmonisch orkest o.l.v. Geringas met enkele knappe solisten (o.a. een
prachtig pianoduet). Litouwers zijn gek op klassieke muziek, eigenlijk op
cultuur in het algemeen. Ik was verrast dat zovele jonge mensen, en ook
kinderen gewoon met hun ouders naar dit concerten kwamen luisteren. Ook in
de school was me de aandacht voor kunst en cultuur reeds opgevallen.
Hopelijk gaat dit niet verloren met de verwestelijking.Nog
een korte avondwandeling en een maaltijd, deze keer met traditionele
muziek (herkende ik daar niet enkele melodieën?). |
|
|
opnieuw
aan het werk !
|
|
|
|
de
kerstboom midden in de school.
( om van te dromen )
|
|
|
| een
school midden in het bos |
|
|
|
Zaterdag,
23 februari 2002
Deze
morgen heb ik een vergadering met Ramunes. Vooral om eens na te gaan hoe
we de samenwerking nog kunnen uitbreiden. We bekijken verschillende
projecten die kunnen samengaan met het Comeniusproject.
's Middags maak ik de transfer naar Vilnius. Daar krijg ik een deskundige
rondleiding in de ‘oude stad’, dit gedeelde van de stad is door de
UNESCO erkend als cultuurerfgoed.
Spijtig
van het vieze weer. De sneeuw was wat gaan smelten en tegen de avond begon
het weer goed te vriezen, zodat je goed moest uitkijken om niet tegen de
vlakte te gaan. Ik hoop in elk geval Vilnius nog eens terug te zien, met
wat zonneschijn. Het is er gewoonweg prachtig. Voor mij best te
vergelijken met Praag en Boedapest. |
 |
|
Zondag,
24 februari 2002
Tijd voor de terugreis.
De vlucht heeft heel wat vertraging door de hevige sneeuwval. Maar we
vertrokken toch nog op tijd om de transfer in Frankfurt te kunnen halen.
Moe maar voldaan land ik om zes uur ’s avonds in Zaventem. Met voldoende
stof om opnieuw aan dit project verder te werken.
Yves
Van Moorleghem |
