|
WOL
SPINNEN
|
 |
ZIJDE De Chinezen hebben het geheim van de zijdecultuur eeuwenlang bewaard, op verraad stond de doodstraf. Omstreeks het jaar 300 zouden monniken enkele eitjes van de zijderups hebben meegesmokkeld naar het westen, andere verhalen spreken over een ontvoering naar Japan van Chinese meisjes met cocons en eitjes.
Zijdeteelt is een heel moeizaam proces. Zijdevlinders leven niet lang, ze paren en het wijfje legt meer dan 500 eitjes waarna ze sterft. De rupsjes zijn zeer gevoelig voor temperatuur, luchtjes, hygiëne en geluid, ze eten 5 weken lang verse bladeren. De meest edele zijderups eet enkel bladeren van de moerbeiboom. De rupsen groeien heel snel, stoppen met eten en gaan zich inspinnen. Uit kliertjes aan de kop komen spindraden die stijf worden. De rups wordt zo een pop. Voor de zijdeteelt worden de cocons in heet water gelegd. Zodoende lost de zijdelijm op en kan de draad afgewikkeld worden. Eén cocon levert 2 kilometer zijdedraad af, er kan maar één kilometer zijde afgewikkeld worden. De rest kan met de hand gesponnen worden. Er zijn veel verschillende soorten zijde, dat heeft te maken met de verscheidenheid van zijderupsen en hun voeding, en het uiteindelijke weefsel dat geproduceerd wordt.
|
