Parijs-Roubaix

zondag 10 april 2011

 

 

Johan Vansummeren triomfeert in velodrôme

Omstreeks tien over tien vertrok in Compiègne de 109de Parijs-Roubaix, goed voor 258 km waarvan meer dan 50 over kasseien verdeeld over 27 stroken. Die zijn genummerd van 27 naar 1 en er wordt telkens een aantal sterren toegekend van 1 tot 5. Met het mooie lenteweer van de voorbije dagen lag de Hel er droog bij. De vraag was wie in het stof zou bijten? Tom Boonen (QuickStep) kon voor de vierde keer winnen en het record evenaren van Roger De Vlaeminck. Fabian Cancellara (Leopard) kon zichzelf dan weer opvolgen als laureaat. Er werd ook uitgekeken naar de prestatie van wereldkampioen Thor Hushovd (Garmin-Cervélo). De Noor had immers al onmiddellijk na zijn verovering van de regenboogtrui laten verstaan dat hij alles op alles zou zetten om de beroemde kassei mee naar huis te mogen nemen.

De aanvang van de wedstrijd verliep alvast snel en ging gepaard met veel nervositeit. Het duurde dan ook enige tijd vooraleer een vlucht werkelijk kon wegrijden. In die ontsnapping zaten de volgende acht renners: David Boucher (Omega Pharma-Lotto), Mitchell Docker (Skil), Martin Elmiger (AG2R), Jimmy Engoulvent (Saur-Sojasun), Nelson Oliveira (Radio Shack), Timon Seubert (Net App), Maarten Tjallingii (Rabobank) en David Veilleux (Europcar). Boucher viel vooraan weg na een lekke band, maar dat kwam niet slecht uit. De Fransman kwam namelijk bij een trio terecht met daarbij zijn ploegmaat André Greipel. Samen met Koen De Kort (Skil) en Gorazd Stangelj (Astana) zouden de mannen van Lotto bij de koplopers kunnen aansluiten. 

In het peloton waren het de gebruikelijke taferelen van de Helleklassieker: lekke banden en valpartijen. De hele tijd werd er nerveus gekoerst, de favorieten wilden immers allen goed geplaatst zijn voor de cruciale stroken. Die kwamen er aan voorbij halfweg. Strook 21 was een nieuwe sector van vijf sterren, daar werden echter nog geen potten gebroken. Op de Trouée d'Arenberg daarentegen, eveneens vijf sterren waard, gebeurden cruciale dingen. Lars Boom (Rabobank) dokkerde op indrukwekkende wijze door het bos. In zijn zog volgden slechts een handvol renners met daarbij Jürgen Roelandts (Omega Pharma-Lotto) en Johan Vansummeren (Garmin-Cervélo). Dit groepje kon afgescheiden beginnen aan de fase na het bos van Wallers. Boom zou echter achteruitgeslagen worden door een lekke band. Naast de twee Belgen waren de achtervolgers op de kopgroep Lars Bak (HTC-Highroad), Baden Cooke (Saxo Bank), Mathew Hayman (Sky), Manuel Quinziato (BMC) en Frédéric Guesdon (FDJ). Die laatste won de Helleklassieker al in 1997!

Een ander belangrijk wedstrijdmoment in Wallers was de materiaalpech van Tom Boonen. Anderhalve minuut stond hij stil om te wachten op een nieuwe fiets. Zou hij zijn achterstand kunnen goedmaken? Aanvankelijk kreeg hij steun van zijn ploegmakkers Gert Steegmans en Kevin Van Impe, maar bij hen ging het licht echter snel uit. Boonen leek op zichzelf aangewezen om het gat te dichten naar het peloton met de favorieten. Hij kwam vervolgens echter Sylvain Chavanel (QuickStep) tegen die na een lekke band was teruggeslagen. Net op het moment dat ze aansluiting vonden bij het peloton, sprong de drinkbus van Boonen uit zijn houder en ging hij tegen de grond, zijn ploegmaat Chavanel bleef gespaard. Björn Leukemans (Vacansoleil) daarentegen ging ook tegen de vlakte, niet voor de eerste keer die dag en het zou ook niet de laatste zijn. Maar goed, Leukemans zette dus door, Boonen daarentegen gaf er de brui aan. De andere kopman van QuickStep, Chavanel, was hier dan wel aan de valpartij ontsnapt, maar zou enkele kilometers later toch tegen het asfalt plakken. Game over voor de ploeg van Patrick Lefèvre.

De koplopers, waarbij Oliveira was weggevallen, hadden 1'45" op het peloton toen ze aan sector 14 begonnen. Tjalingii trok daar even door, maar hield daarna in. Roubaix lag immers pas 70 km verderop. Op de volgende strook zou het groepje met Vansummeren en Roelandts komen aansluiten. En het volk uit de achtergrond bleef maar komen. Zo vervoegde ook Gabriel Rasch de kopgroep, een extra man van Garmin-Cervélo voorin dus. Hushovd zat in een zetel. De wereldkampioen zette zich aan kop bij de passage van Mons-en-Pévèle, een strook van vijf sterren. Cancellara pakte over en kreeg naast Hushovd ook Juan Antonio Flecha (Sky) en Alessandro Ballan (BMC) mee. Door de versnellingen van Hushovd en vooral Cancellara was de voorsprong van de kopgroep ongeveer 20 seconden geslonken. Ze reden nog iets meer dan een minuut vooruit. In het tussenstuk naar de volgende strook keerden enkele renners terug waaronder Sep Vanmarcke. Alweer iemand van Garmin-Cervélo. Dat team kwam goed voor de dag, wat niet gezegd kan worden van Leopard, de ploeg van Cancellara. Hij zat geïsoleerd. De Zwitser trok wel nog eens door in sector 8. Enkel Hushovd en Ballan volgden zijn spoor. Beiden beslisten echter niet mee te werken. Hushovd wijtte dat aan Vansummeren die mee was in de kopgroep. Op zijn eentje knabbelde Cancellara wat van de voorsprong af, maar ineens had hij er genoeg van en maakte zich kwaad. Ballan en Hushovd wilden echter van geen wijken weten en alweer kwamen er mannen van achteruit terug. Daarbij de Belgen Leukemans en Vanmarcke.

Voorin werd een schifting gemaakt op 25 km van de meet. Bak, Rast, Tjallingii en Vansummeren raakten met zijn vieren voorop. De eerstvolgende strook was de fameuze Carrefour de l'Arbre (5 sterren). De vier leiders begonnen er aan met een voorgift van 50" op de groep met Cancellara en Hushovd. Vansummeren dreef van bij het begin het tempo op. Tjallingii leek te kunnen volgen, maar de Fries zou toch moeten afhaken. Met een gaatje van 12" kon Vansummeren beginnen aan de laatste 15 km waar nog drie kleine kasseistroken lagen. Zou Summie zijn droom kunnen waarmaken?

Het mogelijke gevaar kwam niet alleen van naaste achtervolger Tjallingii maar ook van Cancellara en Hushovd. Op Carrefour de l'Arbre leek Spartacus te beginnen aan een raid naar voor. Hushovd kroop in het wiel en even werden ze gehinderd door een motor. Cancellara zou een tweede keer proberen weg te springen, maar ook dat was tevergeefs. Wel zouden ze enkele vluchters oprapen waaronder Roelandts.

Voor Vansummeren was het in elk geval goed dat niemand van de favorieten op de Carrefour was losgebroken. En ook Tjallingii verloor terrein. Maar op minder dan vier kilometer deed Spartacus een ultieme sprong. Zou hij in die tijd één minuut kunnen dichtrijden? Het antwoord is neen. Ondanks een leegloper kon Vansummeren uit de greep blijven van Tjallingii en Cancellara. Summie draaide solo de velodrôme binnen en kon beginnen aan een ereronde. 19" na de Limburger won Cancellara de sprint voor de tweede plaats van Tjallingii. Toch indrukwekkend wat de Zwitserse tijdritspecialist in de slotkilometers uit de benen heeft geperst en nog zo veel tijd goedmaakte.

De kassei die gaat echter meer dan verdiend richting Lommel, de thuishaven van Johan Vansummeren. Het is de sympathieke Summie gegund. Vansummeren, die het grootste deel van het seizoen als helper fungeert, boekte de grootste zege van zijn carrière en meteen ook degene waar hij het meest van droomde. Hij was aanvankelijk sprakeloos, maar vond nadien toch de woorden om zijn vriendin Jasmien Vangrieken ten huwelijk te vragen. En zij zei ja. 

 

(foto: www.sporza.be)

 

Top 10

 
01.J.Vansummeren 258 km in 607'28"
02.F.Cancellara op      19"
03.M.Tjallingii z.t.
04.G.Rast  
05.L.Bak 21"
06.A.Ballan 36"
07.B.Eisel 47"
08.T.Hushovd z.t.
09.J.A.Flecha  
10.M.Hayman  

 

GiGiVéLo

Terug