U bent bezoeker

The Highland Highway
Last update: 16-may-08
© Jo Walker
The Highland Highway = A High-level Walking route from Loch Lomond to Fort William

 

In de zomer van 1997 trokken we met 12 richting Schotland. In volgend verslag is het niet de bedoeling een kant en klare wandelgids te maken, wel om onze indrukken en enkele tips weer te geven. De reis ging per vliegtuig en enkele vertrokken met de wagen. Hierdoor hadden we ter plaatse een materiaalwagen. De grote kookvuren en bijhorende gasflessen (de grotere modellen zijn te vinden in benzinestations) konden zo makkelijk van A naar B gevoerd worden en ook qua bevoorrading was het erg praktisch. Nadeel was dat er zich iemand moest opofferen per dag om te rijden. Maar met een beurtrol was dat snel geregeld. De jeugdherberg in Glasgow werd op voorhand vastgelegd.

We spraken met z’n allen af in Glasgow en hebben daar in de “sjieke” jeugdherberg overnacht. Tegen de volgende avond ging het richting Drymen, waar we op de camping “Easter Drumguhassle Farm” onze eerste echte overnachting gepland hadden. De camping is gelegen langs Gartness Road. Ook daar hadden we nog voor een stukje comfort gekozen door 2 houten wigwams (+/- voor 6-8p) te huren op de camping. Deze hadden we op voorhand vanuit België gereserveerd. We voorzagen om de 3 à 4 dagen zo’n wigwam om in geval van slecht weer toch wat zekerheid te hebben qua droog overnachten. De adressen en telefoonnummers van de campings staan in het boek.

 

 

Dag 1: Drymen - Rowardennan
Dag 2: Rowardennan - Inversnaid
Dag 3: Inversnaid – Inverarnan
Dag 4: Excursie 1, An Caisteal
Dag 5: Inverarnan - Tyndram
Dag 6: Tyndrum – Bridge of Orchy
Dag 7: Excursie 2, Buachaille Etive Mor
Dag 8: Kingshouse – Kinlochleven (Aonach Eagach)
Dag 9: Kinlochleven – Glen Nevis
Dag 10: Excursie 3, Ben Nevis

Ga je naar Schotland op vakantie? Neem dan zeker een kijkje op:


 

 

DAG 1: Drymen - Rowardennan

 

Conic HillNa een goeie nachtrust en stevig ontbijt werden de rugzakken ingepakt en gingen we op stap. Het eerste deel loopt gelijk met de WHW waar het pad door Garadhban Forest loopt. Waar de WHW afbuigt richting Conic Hill gaat de HHW naar rechts richting Breac Leac. Het pad is vanaf hier een stuk minder duidelijk zichtbaar, maar met de beschrijving en kaart + kompas is er geen probleem. Na Breac Leac lopen we naar Beinn Uird (meteen ook de hoogste top van de dag: 596m). Vanop de top hebben we een schitterend zicht op het Loch Lomond en Ben Lomond (zie dag 2).Het Loch Lomond is met z’n 37 km één van de langste meren van Schotland. De afdaling naar Rowardennan wordt meteen een test voor de knieën, want de HHW is geen mooi wandelpad zoals je die in de Alpen kan vinden. De tenten werden opgeslagen aan de rand van het Loch Lomond. We werden dadelijk geconfronteerd met de “Midges” en ze bijten behoorlijk hard. Daarbij komt nog dat ze ook nooit alleen komen. Alles wat warmte uitstraalt is voor hen één grote speeltuin.

 

 

 

DAG 2: Rowardennan - Inversnaid

 

Op de top van de Ben LomondDe volgende morgen werden we wakker onder een dik wolkendek. Dat is Schotland zeker en vandaag staat de Ben Lomond op het menu. Na een goeie 100m stijgen lopen we letterlijk in de wolken en dit is voor de rest van de klim. Van het super-uitzicht van op de top kunnen we niet genieten. Het is bijna zoeken om iedereen te zien staan op de top, maar de eerste Munro is een feit..

Het is een echt Schots weertje, miezerig de hele dag. (maar dan zijn de midges minder actief: van een voordeel gesproken) Van op de top navigeren we ons met behulp van kompas, hoogtemeter en kaart richting Cruinn a’ Bheinn. Tijdens de middag moeten we improviseren om toch een beetje droog te kunnen eten. Tijdens een van de niet zo natte momenten hebben we dan de boterhammetjes maar verorberd. Het vervolg zou bij goed weer eenvoudig zijn om te navigeren, want we volgen de route die tussen 2 toppen leidt. We lopen tussen Cruachan en Maol a’ Chapuill. Van daaruit dalen we in NW-richting af tot we op de weg naar Aberfoylee die we naar links volgen tot in Inversnaid. Daar gaan we met het veer naar de overzijde van het Loch Lomond waar we dankzij de gastvrijheid van de Schotten in een pasgebouwde schapenstal (zo’n 120m² groot) kunnen overnachten. Bijkomend voordeel is dat alle natte spullen heel makkelijk kon drogen.

 

 

 

DAG 3: Inversnaid – Inverarnan

 

Rob Roy's CaveNa een droge nacht en een stevig ontbijt in de schapenstal maken we ons opnieuw klaar voor de HHW. Vandaag staat de Ben Vorlig op het menu, maar na een blik buiten wordt het programma aangepast. De wolken hangen bijna tegen de grond, het regent nog steeds en er wordt beslist om via de WHW naar Inverarnan te gaan. Een dag langs het Loch Lomond via de grot waar de rover Rob Roy zich zou schuilgehouden hebben. Hoe verder de dag vordert, hoe verstandiger het bleek om beneden te blijven. Pas tegen de avond aan komt er wat verandering in het wolkendek. Droog slapen zal geen probleem zijn, want in Inverarnan hebben we 2 bunkhouses gehuurd op Beinglas Farm. We huurden ze voor 2 nachten, want op dag 4 staat de 1e excursie op het menu. Enkele onderons maken gebruikt van de was- en droogmachine om de Schotse modder van de kleren te krijgen.

 

 

DAG 4: Excursie 1 – An Caisteal

 

Ben Glas watervalVan op de camping krijg je reeds een voorsmaakje van de waterval (Ben Glas) die zich naar beneden stort. Het pad klimt langs de waterval en zorgt voor mooie zichten (zowel op de vallei als de waterval zelf). Ook wordt het grijze wolkendek doorbroken door een lekker zonnetje, zodat we in T-shirt en korte broek aan de klim beginnen. Een deel van de groep heeft beslist om een dag rust in te plannen en na 2/3 van de klim zien we hen zwaaien van op de camping. Bovenaan de waterval blijven we de rivier volgen tot we aan het meer Lochan Beinn Chabhair komen. Daar wordt de lunch aangesproken en nadien blijven we lekker in het zonnetje liggen. We beslissen om niet de volledige excursie te wandelen en na de beklimming van de Beinn Chabhair terug te keren. Dus tijd zat om lekker te luieren in het zonnetje. Er komen wel meer wolken op zetten en we zetten de klim in naar de Beinn Chabhair. Geen echt pad te zien dus elk zoekt zijn eigen route naar boven. Soms heb je wel het gevoel dat je door een mini-waterval naar boven kruipt. Boven genieten van een 360° - uitzicht en nadien dalen we via dezelfde weg opnieuw af.

 

 

 

DAG 5: Inverarnan - Tyndram

 

Eigen mini-campingVandaag laten we het Loch Lomond achter ons en gaan we naar het hart van de Highlands. We passeren twee mijlpalen op de HHW. Voor het eerst gaat de route over 3 toppen op 1 dag (dit als voorsmaakje op de “multiple-munros” wandelingen die nog volgen). De tweede mijlpaal is dat Tyndrum het midden van de trekking markeert.
We klimmen achter de ‘Staggar In’ naar de weg die door Gleann nan Caorann gaat en volgen deze noordwaarts tot op het einde onder Ben Oss. Vervolgens klimmen we NW naar de pas tussen Ben Lui en Ben Oss. Op de pas gaan we via de zuidelijke helling naar de top van de Ben Lui. Deze wordt qua hoogte alleen overtroffen door Ben Nevis en Carn Mor Dearg. Op de top keren we terug naar de pas en beklimmen dan de Ben Oss. We zetten de wandeling verder, eerst noord en nadien oostwaarts naar Beinn Dubhcharaig. We dalen via dezelfde route een klein stuk af en gaan dan in noordelijke richting naar Creag Bhocan. We dalen verder af in de vallei van de rivier Coronish. Waar het pad via een brug over de rivier gaat slaan we onze tenten op. Dit in niet ver van onze eindbestemming van vandaag.

 

 

DAG 6: Tyndrum – Bridge of Orchy

 

Op weg naar Beinn DorainDe groene heuvels van de Lowlands worden voorgoed achtergelaten en de ruigere onbegroeide toppen van de Highlands maken hun opwachting. Met z’n vijven gaan we op stap naar Beinn Dorain, de rest van de groep gaat via de WHW naar Bridge of Orchy. Het eerste deel van de tocht lopen we in groep, maar we verlaten in Auch Gleann de rest van de groep. We gaan rechts de vallei van Auch Gleann in en volgen de rivier tot we aan de linkerzijde een bosje tegenkomen. Dit is de makkelijkste plaats om door de rivier te geraken met relatief droge voeten. We klimmen langs het bos op de helling, waar het bos stopt richten we ons schuin rechts op een aantal rotsen. Dat is de juiste richting om op de top te geraken (dit staat zeer goed beschreven in het boek). We beklimmen naar de kam tussen Meal Garbh en Beinn Dorain.

Als je boven komt lijkt het of je reeds op de top staat, maar dat is de “schijntop”. De echte top ligt iets meer naar het ZW en je moet een klein stuk afdalen en nadien opnieuw klimmen om boven op de Beinn Dorain te staan. Je krijgt er ook een mooi zicht op Bridge of Orchy. We keren terug naar de schijntop en dalen dan af naar Coire an Dothaidh. Van op de pas klimmen we in NO richting Beinn an Dothaidh en dalen nadien opnieuw naar de pas via dezelfde weg. Verder afdalen via de kloof naar Bridge of Orchy.

Diegene die via de WHW naar Bridge of Orchy gewandeld hadden, zochten een overnachtingsplaats. En ze hebben die ook gevonden: een mooi stukje gras aan de oever van de Allt Tolaghan (vlakbij het brugje aan het Inveroran Hotel). Het was er zo mooi en goed dat we een onvoorziene rustdag ingepland hebben. Het is nu volop zomer, ganse dag zon, lekker warm en dus een dagje tijd om te genieten. Hierdoor moest er wel een keuze gemaakt worden: etappe Bridge of Orchy - Kingshouse of de excursie naar Buachaille Etive Mor. De keuze viel op de excursie en dus werd iedereen de volgende morgen naar Kingshouse gebracht met de wagen.

 

 

DAG 7: Excursie 2 – Buachaille Etive Mor

 

Stob DeargBijna iedereen gaat mee op excursie, de rest zoekt (en vindt) een plekje om te overnachten. De tenten worden vlakbij een wit huisje en een riviertje (river Coupall) gezet. Van daar heb je een zicht op de couloir waar we door moeten en aan de andere zijde van de vallei zie je de Devil’s Staircase die morgen op het programma staat. De wandeling start met een klim over een goed pad door de Coirena Tulach. Het loont meer dan de moeite om geregeld eens te stoppen en een blik op de vallei te gooien. Hoe hoger je klimt, hoe mooier het zicht op Devil’s Staircase EN op de Ben Nevis. Als je op de bergrug komt, ga je links en klim je verder over rotsen naar de Stob Dearg (ook wel Red Peak genoemd omwillen van zijn mooie rode kleur bij zonsondergang). We keren op onze passen terug en gaan west, nadien zuidwest naar Stob na Doire. Dat is de tweede Munro van de dag en we lunchen net voorbij de top. Nadien is het afdalen geblazen en we draaien rechts naar Lairig Gartian. Maar met z’n 3’en beklimmen we nog snel de Stob Coire Altruim, kwestie van er nog een Munro bij te hebben. Nadien dalen we vlotjes en snel af zodat we de rest van de groep bijhalen op het moment dat ze beneden in de vallei arriveerden.

Nu de “river Coupall” naar rechts volgen en zo komen we opnieuw bij de tenten. Daar worden we verwend door de achterblijvers (het is 21 juli) want ze hebben een heus feestmenu in elkaar gebokst.

 

 

Dag 8: Kingshouse – Kinlochleven

 

Afdalen van Am BodachDe dag start met de zwaarste klim op de WHW, voor de HHW-stappers is het slechts een korte klim. We zijn veel slechtere wandelpaden gewoon, het is slechts een korte klim en het lijkt alsof ze dit pad wekelijks onderhouden. Je merkt wel dadelijk het verschil tussen de WHW en de HHW hikers. Boven op Devil’s Staircase draaien we westwaarts en gaan over de heuvelrug naar Stob Mhic Mhartuin. We blijven voornamelijk in westelijke richting lopen en je wordt regelmatig getrakteerd op mooie vergezichten. Ook de Ben Nevis lijkt zo voor het grijpen, maar dat zal nog veranderen.
Als het echt slecht weer is, wordt deze etappe afgeraden. Je volgt een hele tijd een kam en na de beklimming van Sron Garbh is er een eerste steile afdaling. Het zijn allemaal rotsblokken waardoor je moet navigeren. Maar wandelen op een kam geeft wel mooie dieptezichten op de vallei. De volgende beklimming is die naar Am Bodach, maar vooral de afdaling is spectaculair. Bijna 30 meter verticaal naar beneden en we begrijpen meteen waarom dit afgeraden wordt bij slecht weer. Maar de zon schijnt en iedereen raakt zonder moeite opnieuw beneden. Meteen is het moeilijkste deel van de tocht achter de rug en we klimmen naar Meall Dearg. Vervolgens dalen we in Effe afkoelen ...noordoostelijke richting af tussen Meall Dearg en Garbh Bheinn. Van op de col gaat het is oostelijke richting naar de vallei waar je in hoofdzaak een bergriviertje volgt. Op regelmatige plaatsen zijn er plaatsen waar je in het riviertje kan zwemmen. Het lijkt op Centerparcs in open lucht en gezien de zomerse temperaturen wordt er gepauzeerd. Rugzak af, zwembroek zoeken en een aangename verfrissing … maar we moeten verder en een half uur later wordt alles opnieuw ingepakt. We volgen het pad naar Kinlochleven. Daar overnachten we in de West Highland Lodge, waar we onszelf nog eens kunnen verwennen en ook zeker waren van de droge nacht. Qua timing hadden we het niet beter kunnen treffen, want ’s nachts valt het water met bakken naar beneden.

 

 

DAG 9: Kinlochleven – Glen Nevis

 

Bij het ontwaken is het eerste wat we horen … regen, regen en nog eens regen. Waar is dat zomerse weer van de afgelopen dagen gebleven? De wolken kan je bijna aanraken en ze hebben een diepgrijze kleur. Het enthousiasme om te vertrekken op excursie naar de Mamores is weg, want je ziet bijna geen hand voor ogen. We gaan bij enkele mensen informeren wat de weersvoorspelling te bieden hebben, het zal minstens 2 à 3 dagen slecht zijn. Ze raden meteen ook af om naar de Mamores te gaan, alsof we dat nog van plan zouden zijn.

Alles wordt ingepakt (veel plastiek zakjes) en de rugzakken krijgen hun regen-outfit om. Er wordt beslist om in groep via de WHW naar Glen Nevis te gaan. Het is jammer dat we het mooie weer niet hebben meegekregen in dit mooiste deel van de tocht. Maar we moeten verder, want er wacht een vliegtuig binnen 3 dagen. De tocht heeft maar 1 probleem en dat zijn onze kleine vrienden … de midges. Iedereen krijgt nog wat extra beten en de regen lijkt wat minder als we Glen Nevis naderen. We installeren ons op de camping, voorzien een grote shelter om droog te kunnen eten. Na een douche lopen we even tot in Fort William en zien dat er vanavond een optreden is met doedelzakblazers. Twee dagen later zijn er Highland-games gepland, dus moeten we morgen de beklimming van de Ben Nevis plannen. Hopelijk blijft het een beetje deftig weer.

 

 

DAG 10: Excursie 3 – Ben Nevis

 

Op de top van Ben NevisWe worden opnieuw wakker onder een dik wolkenpak, maar willen absoluut op de Ben Nevis gestaan hebben. We stappen meteen af van het idee om via Carn Beag Dearg en Carn Dearg Meadhonach te gaan. Gezien de beperkte zichtbaarheid en de regen besluiten we om via het toeristische pad (een op sommige plaatsen 2 meter breed pad) naar de top te klimmen. Dit bleek nadien ook de verstandigste beslissing, we vonden de top door middel van de steenmannetjes en stemmen van mensen die op de top zaten. Je stond bijna op hun tenen voor je ze zag zitten. Maar we zijn op de hoogste top geweest en konden enkel op postkaartjes zien wat we allemaal gemist hebben.

 

 

DAG 11: VRIJE DAG in Fort William

 

De dag van de Highland-games: meer dan de moeite waard !!!

 

DAG 12: VERTREK naar België

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



© Jo Walking

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

...