Wandelingen in de Dolomieten

---

In 2003 trokken we naar de Dolomieten en die strekken zich uit over drie provincies. Het bekendste is Zuid Tirol, de overwegend Duitstalige provincie die via de Brennerpas verbonden is met de Oostenrijkse Alpen. Verder strekken de Dolomieten zich uit over de provincies Trentino en Belluno. Wij namen als uitvalsbasis Val di Fassa, dit dal ligt 40km ten oosten van Bolzano en op het einde van de vallei vind je de bekende Pordoi-pas. We installeerden ons op Camping Catinaccio/Rosengarten die gelegen is op 200m van het centrum van Pozza di Fassa.

 

Camping Catinaccio Rosengarten *** Via Avisio, 15 38036 - Pozza Di Fassa (TN) Tel. +39 0462 763305 Fax +39 0462 763501 E-mail: campingcatinacciorosen@tin.it

 

Overzicht van de wandelingen

Op het verlanglijstje

Reeds gewandeld

	Punta di Lausa
	Cigolade- en Fassaner Höhenweg
	Östliche Latemarspitze
	Rifugio Antermoia
	Rond de Langkofel
	Plattkofel
	Piz Boé
	Klettersteig Kesselkögel

 

 

 

 

Punta de Larsech

Hoogste punt:	2891m
Wandeltijd:	5u30
Hoogteverschil:	891
Categorie:	3
Categorie:	JA

We parkeren de auto op de parking van de Rosengarten-skilift in Vigo di Fassa en nemen een retourticket (9 Euro/persoon anno 2003). Deze lift brengt je in 15 minuten in Ciampedie-hut die op een hoogte van 1998m gelegen is. Van het bergstation gaat het even naar beneden in westelijke richting en dan volgen we de pijltjes door het bos naar de Negritella-hut. Daar gaan we via pad 540 door het Zirbenwald op de flanken van het Vajoletdal. We lopen in noordwestelijke richting tot aan de huizen van Gardeccia op een hoogte van 1949m. In Gardecia gaan we via het pad 546 in de richting van de Vajolethütte, welke gelegen is op een hoogte van 2244m. Hier heb je eet- en drinkgelegenheid, maar wij lopen verder het dal in. We klimmen gestaag over pad 584 richting Grasleitenpass met bijbehorende hut. Deze pas ligt op een hoogte van 2599m en we gebruiken deze col voor een korte pauze. Schuin rechts voor ons ligt de Kesselkögel, maar die laten voor wat hij is, vermits er stukken klettersteig bij zitten (en wij geen materiaal bij hebben). Onder de wanden van de Kesselkögel gaan we in oostelijke richting (pad 584) via een steil padje (opgepast voor sneeuwresten, zelfs in de zomermaanden) naar de Passo di Antermoia. Deze pas ligt op 2770m, daar nemen we een niet-gemarkeerd padje in zuidelijke richting en 10 minuten later sta je op de Punta de Larsech, op een hoogte van 2891m. Een andere optie is vlak voor de top van de passo di Antermoia rechts afbuigen naar de Cima Scalieret (2887m). Beide toppen geven een geweldig uitzicht. De terugweg gaat via dezelfde route.

 

 

 

 

 

Cigolade- en Fassaner Höhenweg

Hoogste punt:	2550m
Wandeltijd:	5u
Hoogteverschil:	550
Categorie:	1
Kaart:	JA

We parkeren de auto op de parking van de Rosengarten-skilift in Vigo en nemen een retourticket (9 Euro/persoon anno 2003). Deze lift brengt je in 15 minuten in Campedia dat op een hoogte van 1998m gelegen is. Van het bergstation gaat het even naar beneden in westelijke richting en volgen dan de pijltjes door het bos naar de Ciampedie-hut. Voorbij de hut nemen we de Fassaner-Höhenweg (pad 545) in zuidwestelijke richting. We lopen de eerste kilometers door een woud maar krijgen nadien een eerste zicht op de Rotwand. Het pad loopt steil linksweg via een zigzag. Op een hoogte van 2280m ligt de Rotwandhütte en dat is een mooie plaats om een eerste stop in plannen. Er is eet- en drinkgelegenheid, maar wij spreken onze eigen voorraad aan. We nemen het pad dat over de flanken van de Rotwand loopt in noordelijke richting (pad 541) en klimmen naar de Cigoladepass. Deze pas is gelegen op 2550m en op de col krijg je meteen een zicht op de Vajolethütte en de Kesselkögel. Het pad daalt eerst steil in zigzag en gaat dan lichtjes bergaf dieper het Vajoletdal in. 200m voor de hut kom je op de hoofdweg die door het dal loopt. Een korte klim brengt je aan de Vajolethütte. Daar zoeken we een plekje om te eten. Oorspronkelijk zouden we verder klimmen naar de Santerpass (2734m) maar er hangt onweer in de lucht en even later begint het klank- en lichtspel. Terwijl het water met bakken naar beneden valt, dalen we af via pad 546 richting Gardeccia en dan verder over pad 540 richting Ciampedie-hut. Daar nemen we opnieuw de lift naar Fassa.

 

 

 

 

 

Östliche Latemarspitze

Hoogste punt:	2790m
Wandeltijd:	6u30
Hoogteverschil:	1040m
Categorie:	3 (4 tussen Latemarscharte & Latemarspitze)
Kaart:	JA

We vertrekken van op de Karerpass waar we ter hoogte van Café Antermont via een breed pad zuidelijk vertrekken. Op een splitsing nemen we pad 517 en klimmen door een bos tot aan de Vallace Alm op 1983m hoogte. Daar nemen we pad 517b in zuidwestelijke richting op de flanken van de Cima Coppe. Het pad gaat steil in zuidwestelijke richting en klimt tot de Kleine Latermarscharte op 2526m. Van hier heb je een mooi uitzicht op de Rosengarten-gruppe. Van op de Latermarscharte nemen we links het klimmend pad 18 in zuidelijke richting. Het eerste deel van het pad is goed begaanbaar, maar het venein zit in het laatste deel voor de slotklim. Vooral op het middenstuk is het goed uitkijken (rode bolletjes geven de route aan) want soms is het een héél smal strookje waarop je verder moet. Je moet ook regelmatig een 10-tal meter recht omhoog klimmen (soms op handen en voeten) omdat het pad verlegd werd omwille van grondverzakkingen of rotsspleten. Je hebt voor deze route geen touwen nodig, maar ze wordt enkel aangeraden bij mooi weer. Wij weten nu ook waarom, mist en/of regen kan je op deze stukken missen als kiespijn. Het laatste stukje van de klim gaat opnieuw over een goed pad en boven vind je een Gipfelkreuz en een boek waarin je jezelf kan registreren. Het uitzicht is enorm en de terugweg gaat via dezelfde route tot of de Kleine Latemarscharte. Daar nemen we pad 18 in noordelijke richting en dalen tussen rotsblokken en steengruis af tot Latemarwiese. Daar gaan we in noordoostelijke richting via pad 17 terug richting Karerpass.

 

 

 

 

 

Rifugio Antermoia

Hoogste punt:	2515m
Wandeltijd:	6u30
Hoogteverschil:	1100m
Categorie:	2
Kaart:	JA

We laten de auto achter op een parking in Campitella en lopen richting Valle di Duron. Daar heb je de mogelijkheid om jeep-taxi te nemen die je tegen vergoeding meeneemt tot aan de Micheluzzihütte. Dit spaart je een klim van 700m, maar we laten ons hierdoor niet verleiden. Het is een stuk verharde weg, maar hier en daar krijg je toch een apart wandelpad. Daar volgen we het pad 532 dat ons dieper in het Valle di Duron brengt. Op een splitsing nemen we links het pad 578 dat door een bos klimt in westelijke richting. Als je uit het bos komt gaat het via een pad door een mooie alpenweide richting van de Passo Duron. Vanop deze pas (2282m) heb je in noordelijke richting een mooi zicht op Plattkofel & Langkofel. We draaien rechtsweg en lopen over het pad 577 & 580 onder de Cima di Dona in zuidwestelijke richting. Dit klimmend pad brengt ons op de Passo di Dona (2516m) en van op dit punt heb je de mooiste uitzichten op het massief van de Piz Boè en de Marmolada. We hadden de nacht voordien een zwaar onweer gehad, waardoor de lucht nu kraakhelder was. Van op de pas dalen we eens klein stukje af en staan aan de Rifugio Antermoia. We laten de hut letterlijk links liggen en lopen door tot aan het Lago Antermoia, waar we een mooi picknickplaats zoeken. De afdaling gaat via dezelfde weg richting Passo Duran, maar voor je aan de klim naar de pas begint, neem je rechts (in oostelijke richting) het pad 577/580. Dit brengt je in Valle di Dona waar we enkele berghutten (al dan niet vernietigd door een lawine – met infobord) passeren. Ter hoogte van de Fostiac Almen, op een hoogte van 1964m, begint de steile afdaling door het bos naar Fontanazzo op 1395m hoogte. Hier kan je de bus nemen naar Campitello of te voet verder gaan via een evenwijdig straatje aan de hoofdweg. Wij kiezen voor de tweede optie en lopen de laatste 2 kilometer te voet.

 

 

 

 

 

Rond de Langkofel

Hoogste punt:	2681m
Wandeltijd:	4u15
Hoogteverschil:	740m
Categorie:	2
Kaart:	JA

We parkeren de auto langs de weg net onder de Sella-pas (opgelet, er zijn delen betaalparking) en lopen in de richting van de Langkofelschartelift. De meeste toeristen nemen deze lift om dan de rondwandeling in uurwijzerzin (en vooral bergaf) te maken. Wij verkiezen om ze volledig te voet te doen en in tegenwijzerzin. Hierdoor is het eerste deel van de wandeling zeer rustig en kom je pas tegen de middag de eerste groepjes toeristen tegen.
Rechts van het bergstation neem je het licht stijgend pad 526 richting Comici-hütte. Het pad kronkelt loopt grotendeels door een alpenweide, met hier en daar enkele grote rotsblokken. Ter hoogte van de hut splitst het pad in 2 hoofdpaden: 526 en 526A. Wij kiezen voor 526A (is ook het rustigste pad) dat een stuk hoger op de noordelijke flank van het Langkofel-massief loopt. Dit pad komt opnieuw samen met 526, waar je afbuigt naar het zuiden. Van hier wordt het een stuk drukker, want de lift-toeristen zijn ondertussen ook afgedaald. Je volgt dit pad en draait zo de Langkofel Kar-vallei in. Daar volg je de pijltjes naar de Langkofelhütte die je na de eerste klim ziet liggen. Het pad passeert vlak langs de hut en wij kiezen daar het linkse pad richting Langkofel Scharte. Een stukje boven de hut zoeken we een rustig plekje tussen de rotsblokken en nemen onze middagpauze. Een rustig plekje vinden is eerder utopisch, want de toeristen dalen met veel lawaai af richting hut. Vermijd dus de weekenddagen om deze wandeling te doen.
Na het eten klimmen we richting Langkofelschart en bovenaan krijg je een zicht op de Sellapas. Net onder de top moesten we door een klein sneeuwveld, maar er was al een behoorlijk pad uitgelopen. Op de col heb je de mogelijkheid om met de lift naar beneden te gaan, maar wij kiezen het steile zigzag-pad naar beneden. Vooral het eerste stuk van de afdaling is vrij steil (zonder noemenswaardige moeilijkheden), nadien gaat het gelijkmatig bergaf door een alpenweide. Dit brengt je aan het dalstation van de kabelbaan.
Een vrij korte, maar mooie wandeling die je best niet in het weekend plant.

 

 

 

 

 

Plattkofel

Hoogste punt:	2958m
Wandeltijd:	5u
Hoogteverschil:	740m
Categorie:	3
Kaart:	JA

We parkeren de auto langs de weg net onder de Sella-pas (opgelet, er zijn delen betaalparking) en lopen in de richting van de Friedrich-August hut. Deze hut ligt op 2298m hoogte en het pad loopt wisselend omhoog en dalend en brengt je aan Rif. Sandro Pertine op 2300m. Je volgt het hoofdpad dat verder loopt op de flanken van de Plattkofel en zo sta je na een uurtje aan de Plattkofel-hut op de Fassajoch. Daar zijn alle voorzieningen, maar naast de hut staat ook een tafel met banken. Aan de hut ga je in noordelijke richting de flank op (geen padnummer) en al vlug zie je het pad dat je naar de top zal leiden. Het pad loopt in zigzag over de flank die hoofdzakelijk bestaat uit rotsblokken en stenen. Op ongeveer 100m onder de top wijkt het pad af naar rechts en het laatste stuk van de klim gaat via de kam. Op de top staat een groot kruis gevuld met stenen. De terugweg gaat via dezelfde route.

 

 

 

 

 

 

Piz Boé

Hoogste punt:	3152m
Wandeltijd:	5u30
Hoogteverschil:	920m
Categorie:	3
Kaart:	JA

We laten de auto achter op de parking boven op de Pordoi-pas. Ook bij deze wandeling heb je 2 mogelijkheden. Je kan het eerste deel van de klim uitsparen (DON’T do that) en met de kabelbaan tot Sass Pordoi (2950m) gaan. Wij kozen voor de mooiste optie, namelijk te voet. Je gaat rechts van de kabelbaan door een alpenweide, waar je al snel de aanduidingen vindt naar de Piz Boe (pad nr 627 / Alta Via 2) De mooie alpenweide wordt al snel geruild voor een stof en steen massa. Het eerste deel van de tocht zijn er nog al wat tochtgenoten, maar deze buigen al vrij snel naar links af. Het zijn allemaal klimmers die de loodrechte wanden gaan proberen te bedwingen. We lassen een eerste break in waar pad nr. 626 richting Franz Kostner hütte naar rechts afbuigt. Wanneer we achter ons kijken, krijgen we al een mooi zicht op het Marmolade-massief en de Pordoi-pas. Voor ons zien we de couloir waardoor we omhoog moeten richting Rif. Forc del Pordoi . Het stuk door de couloir is vrij glad (niet door sneeuw of ijs, maar veel stof en kleine steentjes). Als we uit de couloir komen is het afgelopen met de rust. Je zou denken dat je op 2829m alleen nog echte bergwandelaars tegenkomt, die weten hoe zich te gedragen. Maar door de kabelbaan kom je op deze hoogte “Jan en alleman tegen”. Het lijkt wel of ze met bussen afgezet worden en dat zet effe een zondagswandeling komen maken. Ook hun uitrusting is van bedenkelijke aard op deze hoogte: een plastiek zakje met wat rommel in en met turnsloefskes aan de voeten. We gaan dus tussen de massa toeristen verder over het pad 627/Alta Via 2. Je ziet hier de Piz Boé constant voor je uit liggen en waar het pad 627/Alta Via 2 links weg buigt, neem je rechts het pad 638. Hier begint de miserie van turnsloefskes die niet over de rotsblokken geraken. File tot gevolg en enige ergernis van de met bergschoenen geschoeide medemens. Het pad wordt steiler en gelukkig op sommige stukken breed genoeg om de hopen hijgers snel te passeren. Op twee plaatsen is er een staalkabel voorzien om enig houvast te bieden bij het overbruggen van smalle passages. Dit gaat trouwens voor de ervaren bergwandelaars zonder problemen. Na een klim van 2u30 staan we op de top van de Piz Boé. We zoeken een rustig plekje om te lunchen en dalen nadien af via pad 638 richting Franz Kostner hütte en de via Ferrata Cesare Piazetta. Na een eerste afdaling laten we de ferrata liggen aan onze rechterzijde en dalen verder af via pad 638. Vlak voor Le Ponte daalt het pad door een steile couloir waar het pad zeer geaccidenteerd is en er veel steenslag is. Beneden aan de couloir gaat pad 638 links naar de Franz Kostner hütte en rechts buigt pad 628 af naar de Pordoi-pas. We kiezen de laatste optie en lopen op en neer onder de steile wanden van de “Sella-ringband”. We blijven dit pad volgen en passeren het startpunt van de via ferrata. Enkele honderden meters verder daalt er een pad af in de richting van Ossario del Porodi, een herdenkingsmonument voor de slachtoffers van WO II. We nemen dit pad en voorkomen zo dat we een stuk van de ochtendklim dubbel moeten lopen. Vanaf het monument loopt er een verharde weg tot op de pordoi-pas.