Cyclisten LIMBURG                    

Bezoek aan het Kamp VOGELSANG anno 2009

 Op zaterdag 13 juni 2009. trokken  61 oud-Cyclisten, waarvan een gedeelte vergezeld was door hun echtgenote/partner, onder een stralende lentezon naar  ons buitenverblijf van weleer, het zeer goed gekende Oefenterrein in de Eifel “VOGELSANG “. Het was een prettig weerzien en ditmaal mochten we het bezoeken als “toerist”. Wat een verschil met vroeger, toen we de muts van 1 Cy nog droegen, en we tweemaal per jaar op visite mochten bij Marieke van Wollseifen. Wat hebben we er toen kou geleden en zijn we er nat geworden.

De modder kleefde er alle dagen aan onze bottines en ’ s anderdaags moesten die schoenen weeral pikfijn gekuist zijn en glimmen. 

Waren ook aanwezig: de oud-Korpscommandanten met hun echtgenotes: Rik Cleymans, Marc Coppens en Paul Vanderheyden,  voorzitter van de VOOF Michel Aelberts en  voorzitter van Diabolo Bob Merenz.

Onze voorzitter Cyclisten Limburg, Jan van de Kerkhof, had weer zijn toverhoed tevoorschijn gehaald en een zeer gewaardeerd programma in elkaar gestoken. Het bekoorde alle deelnemers.

Jan, waar haalt ge toch de inspiratie vandaan ? 

En tot ieders verrassing, werden we begeleid door, voor sommigen althans, een bekende figuur namelijk René (Mac) Claeys, Cdt b.d., een oud gediende van de Cie GVP, die de laatste jaren van zijn militair leven in Vogelsang mocht doorbrengen. Hij heeft  een aantal jaren in de mess Offr 1 Cy  gelogeerd. Het was een aangenaam weerzien en hij deed het fantastisch. Zijn uitleg was professioneel maar toch gekruid met zijn typische humor en zijn relativeringsvermogen.

 Na een veilige busreis, waarbij de laatste kilometers wat langer uitvielen dan de andere, werden we door Mac verwelkomd aan het wachtlokaal ( nog steeds op dezelfde plaats maar de militairen of het BAK-personeel van vroeger, nu vervangen door burgers ).Hij gaf ons, na een koffiepauze, aangeboden door de Cyclisten Limburg, een inleiding met de geschiedenis van het kamp en het huidige gebruik ervan.

Vervolgens kregen we een  geleid bezoek aan het kamp. De herinneringen vormden het onderwerp van de gesprekken, de tongen kwamen los, de nostalgie vierde hoogtij. De Belgische cinema en de KANTINE van de soldaten kregen onze aandacht.

Wat over tijd, maar ja wat wilt ge , met zo’n interessante gids, en een zo’n gekend onderwerp, vervoegden we de gastronomische ruimte. Hier stond er een  heerlijk middagmaal op ons te wachten. Na het laven van de grote dorst, werd de Tagesuppe opgediend. Een "Eifeler Bauernschitzel mit Speck, Zwiebeln und Spiegelei en Bratkartoffeln und Salat" stond vervolgens op het menu.

 Rond 15 uur bezochten we, onder de deskundige leiding van Michel Aelberts, die ook de laatste jaren van zijn militair leven, als hoofd van de Sec Pers en RSM, in Vogelsang doorbracht, het meest bekende deel van het oefenterrein nl. WOLLSEIFEN. Nu omgebouwd tot een heus dorp waar we vroeger huiszuiveringen en de gevechten in agglomeraties moesten oefenen.

De kerk heeft een dak gekregen, huizen zonder ramen zijn erbij gekomen maar Marieke is nooit meer teruggekeerd. Deze wandeling deed ons deugd. De hindernissenvrije wandeling  liet ons het huidige Vogelsang zien waar ook de  Duitse politie en de civiele bescherming oefenden.

Rond 17 uur bracht de bus ons naar Monschau, bekend om zijn mosterd en zijn drukkerijmuseum, waar we tot 19.30 uur tijd kregen om de stad, van de vakwerkbouw met zijn zeer toeristische aantrekking, te verkennen.

Nou dat verkennen, beperkte zich voor de meeste tot een drankje op één van de talrijke terrassen. Slechts enkele moedigen bezochten alle uithoekjes.

 De terugreis verliep in alle stilte want iedereen was moe van deze zeer interessante uitstap, vergezeld door een opperbest weer.

 Jan, nogmaals proficiat voor de organisatie en dank voor de fijne dag die ge ons weer bezorgd hebt.

Ge zegt dat de Cyclisten Limburg geen reisagentschap zijn, maar ook dat kunnen zij.

Na twee geslaagde uitstappen, 2008: Spich en Troisdorf en in 2009: Vogelsang , lijkt het erop dat ge een nieuwe hobby hebt gevonden.

 Terug naar ons bestaansdoel: we treffen elkaar terug te GENK op zaterdag 26 september 2009 in Genk en we zijn ervan overtuigd dat ge ook deze keer ons allen zult verrassen.

Bedankt, Jan voor de fijne dag.

 Nog wat geschiedenis.

 “Burg Vogelsang”was één van de drie nationaalsocialistische scholen die, in opdracht van Dr. LEY,rijksleider van de NSDAP “ National Sozialistischen Deutschen Arbeiterpartei “, vanaf 1934 werd gebouwd om de toekomstige elite van Duitsland te organiseren.
De locaties voor deze drie scholen waren: Burg Vogelsang in de EIFEL, Burg Falkenburg te Crössinsee in Pommeren en Burg Sonthoven in Allgäu . Een vierde school was gepland in de omgeving van Marienburg in Ostpreusen. Elke “ Burg” diende een capaciteit te hebben om 1000 leerlingen op te leiden. De opleiding duurde drie jaar en iedere school had een verschillend programma zodat de leerlingen ieder jaar in een andere school verbleven.
Op 2 mei 1936 werd Vogelsang officieel in gebruik genomen: er waren toen 500 “ Junkers”.Op 1 september 1939, als gevolg van de inval in Polen, werden de leerlingen naar huis gestuurd en nam de” Wehrmacht” er zijn intrek.
Vanaf 1944 verbleven er zwangere vrouwen uit het gebombardeerde Keulen. Later kwamen er zwangere vrouwen uit de omliggende Eifeldorpen om er te bevallen. 
In 1945 nam het 1ste Bataljon van het 4de infanterieregiment behorende tot de 9e US Divisie de hoogte WOLLSEIFEN in en bezette de “Burg “.
Na de oorlog bleef het kamp één jaar onbezet en werd het geplunderd door de bewoners van de omliggende dorpen, zelfs de aartsbisschop van Keulen zou deze daden gestimuleerd hebben vanaf de preekstoel. In 1946 werd het kamp door de Britten omgebouwd tot een trainingskamp en op 1 september 1950 werd het overgedragen aan de Belgische Strijdkrachten. Dan werd het een NATO trainingskamp tot in 2003.

 Het oefenkamp tijdens de Belgische periode.

 Begin 1946 namen de Britten het commando over de “ Burg” en het terrein erom heen op zich en gebruikten het als oefenterrein. De “ Burg” was voordien volledig geplunderd  door de Duitse bevolking. De capaciteit van het kamp bedroeg toen 3000 soldaten waarvan er 2000 in tenten ondergebracht werden. Op 1 april 1950 namen de Belgen de leiding van het kamp op zich en bouwden het verder uit. Op de plaats waar “ Das Haus des Wissen “ zou gebouwd worden (is er nooit gekomen… ), richtten zij de kazerne “Van Dooren “ op, genoemd naar één van de eerste gesneuvelde Belgische officier tijdens de eerste wereldoorlog. 750 man konden er worden ondergebracht in slaapzalen van 30 à 40 man.
De Belgen bouwden ook een cinemazaal met 1100 plaatsen, een tankstation, het troepenkantonnement de “Schelde “, pantserhallen gebruikt voor het reinigen van de voertuigen en het herstellen van pantservoertuigen en een logementsblok voor officieren
 ( bekend als blok 48 ).
Het oefenterrein kon gebruikt worden voor het oefenen tot op niveau brigade. In 1980 waren er 39 schietstanden, de Britten hadden er 9.
Kort na het einde van de tweede wereldoorlog rijpte het idee dat België delen van Duitsland zou annexeren tot aan de “Ruhr “. Ook overwoog men de oefenterreinen Elsenborn (was reeds voor WOI een Duits oefenkamp) en Vogelsang te verenigen en het als een NATO oefenterrein te laten gebruiken door Britse, Belgische, Franse en later Duitse troepen. Dit terrein zou 250 km2 groot zijn en een diepte hebben van 14 km. Het zou kunnen gebruikt worden om vanuit Elsenborn met kanonnen te schieten richting Vogelsang. In 1961 werd dit idee definitief opgeborgen.
In 1975 werd er een 7 km lange “Pantzerstrasse “ in het oefenterrein aangelegd die het dorp Dreiborn vermeed. Vanaf 1947 waren er immers  wrijvingen ontstaan met de bevolking van Dreiborn die steeds de doortocht door hun dorp van het militair verkeer moesten dulden.
Op 30 maart 2001 besliste de toenmalige minister van defensie Flahaut om alle Belgische troepen uit Duitsland terug te trekken. Het ganse gebied werd terug ter beschikking gesteld aan de Duitse  autoriteiten.

 WOLLSEIFEN

Midden in het kamp ligt het vroegere dorp Wollseifen, een oud boerendorp dat reeds in de 11de eeuw zou ontstaan zijn.
Het werd in 1947 op bevel van de Britten ontruimd omdat er een “Truppenübungsplatz” zou ingericht worden. De 577 inwoners kregen drie weken tijd om te vertrekken. Het werd tengevolge van de huiszuiveringsoefeningen gedeeltelijk verwoest. Er bleven alleen resten van de kerk en de school over.
 In de omgeving van Wollseifen lag een oud “Köningsgut “, het “Walberhof” met de Walburgis-Kapelle, die reeds in 799 werd opgericht. Tot in de 19de eeuw leefden de bewoners vooral van landbouw met schapenteelt. Later werden ze tewerkgesteld in het Kamp.
Tijdens de tweede wereldoorlog werd het dorp zwaar gebombardeerd.
De Belgen zorgden ervoor dat de resten van de kerk en de school gespaard bleven van verder verval.

Tussen 1982 en 1990 werden 20 nieuwe ruwbouwwoningen opgetrokken, die gebruikt werden voor het uitvoeren van huiszuiveringen en agglomeratiegevechten. De kerk is sinds 2002 beschermd.

Henri Polus