Borstreconstructie

Borstreconstructie is een persoonlijke keuze; de ene vrouw zal liever een uitwendige prothese dragen; de andere kan de voorkeur geven aan een reconstructie. Het zal van de individuele situatie afhangen hoe het uiteindelijke resultaat wordt.

Voor men een beslissing neemt, is het aan te raden er met de behandelend arts over te praten.

We kunnen U verder inlichten.

Enkele voorbeelden van borstreconstructies:

TIJDSTIP VAN DE RECONSTRUCTIE

Het tijdstip waarop borstreconstructie kan plaatsvinden, is afhankelijk van verschillende factoren. Als na de amputatie een aanvullende behandeling met bestraling nodig is, zal meestal met de reconstructie worden gewacht tot die behandeling is afgerond. Daarna is er enige tijd nodig voor het algemeen herstel. De meeste vrouwen die een borstreconstructie willen, laten dit ongeveer een jaar na de amputatie doen. Sommige teams van chirurgen werken heden ten dage samen om de twee operaties (borstamputatie en -reconstructie) gelijktijdig uit te voeren. Ook na vele jaren is borstreconstructie nog mogelijk!

VERGOEDINGEN

Vrijwel alle ziekenfondsen en ook verzekerings-maatschappijen vergoeden een gedeelte van de kosten van een dergelijke operatie. Het is echter wél belangrijk vóór de behandeling dienaangaande contact op te nemen met de plastisch chirurg, het ziekenfonds en of de verzekeringsmaatschappij.

BORSTRECONSTRUCTIE

Borstreconstructie kan op verschillende manieren worden uitgevoerd:

1.       de eenvoudige procedure;

2.       de samengestelde procedure;

3.       de expander-methode;

4.       de huidsurplus-methode.

De manier waarop een borstreconstructie kan worden uitgevoerd en het resultaat van de ingreep hangen mede af van de soort amputatie die eerder heeft plaats gevonden. Bij elke methode is het ook mogelijk de tepel te reconstrueren. Ook kan de vorm van de andere borst worden aangepast aan de gereconstrueerde borst zodat de borsten meer gelijkvormig worden.

1.       EENVOUDIGE PROCEDURE:
Deze methode kan worden toegepast na radicale amputatie waarbij de borstspieren niet helemaal zijn weggenomen en de huid niet al te zeer is beschadigd. In deze gevallen wordt de prothese onder de borstspieren ingebracht.

2.       SAMENGESTELDE PROCEDURE:
Na een amputatie, moet eerst voldoende gezond weefsel worden aangebracht op de plaats van de verwijderde borst. Dat gebeurt door overbrengen van huid en spieren van een ander deel van het lichaam, bijvoorbeeld van de rug. Daarna kan er een prothese worden ingebracht.

3.       EXPANDER-METHODE:
Bij de expander-methode wordt de huid rondom het litteken uitgerokken. Eerst wordt een sneetje in de huid gemaakt, meestal in het oude litteken. Vervolgens schuift de arts een lege ballon, de zogeheten expander, onder de huid. Er wordt steriel water in de ballon gespoten. De huid rekt daardoor uit. Daarna komt de patiënte gedurende drie à vier weken, eens per week laten bijvullen. De elasticiteit van de huid bepaalt de grens tot waar de huid uiteindelijk kan worden uitgerokken. Als die grens is bereikt, moet de tijdelijke expander worden vervangen door een gewone onderhuidse prothese zoals ook bij eerder beschreven borstreconstructies wordt gebruikt. Een permanente, expandeerbare prothese wordt meer en meer gebruikt zodat een tweede ingreep niet meer noodzakelijk is.

4.       HUIDSURPLUS-METHODE:
1. Vroeger werden huid en onderhuids weefsel vanuit de onderbuik naar de borst getransplanteerd, gesteeld op één van beide rechte buikspieren (gesteelde flap).
2. Sinds 1982 wordt er voorkeur gegeven aan micro- chirurgische weefseltransplantaties. Hierbij wordt hetzelfde weefsel naar de borst getransplanteerd maar moet slechts een klein gedeelte van de rechte buikspier opgeofferd worden, dit is noodzakelijk om de bloedvoorziening naar de overliggende huid te garanderen (vrije flap).
3. Door de ontwikkeling van de microchirurgie zijn sommige plastische chirurgen in staat dezelfde hoeveelheid huid en vet van de onderbuik te transplanteren zonder de onderliggende rechte buikspier op te offeren (perforatorflap). Door eenvoudig splitsen van de spier kan het bloedvat, noodzakelijk voor de doorbloeding van de flap, verwijderd worden. Door deze unieke microchirurgische techniek kan de "kracht" ter hoogte van de voorste buikwand bewaard worden. Deze operatie is alleen mogelijk indien voldoende onderhuids weefsel kan worden weggenomen om een nieuwe borst te vormen. Er moet een surplus (overschot) aan weefsel zijn, vandaar de naam "huidsurplus". Bij deze borstreconstructie is dus geen onderhuidse prothese nodig; de nieuwe borst voelt daardoor natuurlijker aan. De chirurg kan ook huid en weefsel, met of zonder spier, van andere plaatsen op het lichaam gebruiken zoals de bil of weefsel ter hoogte van de dij, de flank of de rug.

PROTHESE:

De prothese die bij een borstreconstructie wordt ingebracht, is gemaakt van siliconenrubber. De prothesen zijn óf gevuld met een gelei-achtige vloeistof van siliconen óf met steriel water óf met een combinatie van beide stoffen. Er zijn reeds veel discussies geweest over de veiligheid van siliconengel. Momenteel ziet men geen reden om siliconengel af te raden. Er zijn geen duidelijke aanwijzigingen, op grond van studies, waaruit risico' s voor gezondheid blijken. Omdat een prothese een vreemd voorwerp is zal het lichaam reageren door een kapselvorming.

TEPELRECONSTRUCTIE:

Het is mogelijk de tepel en tepelhof na te maken. Meestal gebeurt dat als de nieuwe borst haar min of meer definitieve vorm heeft gekregen. Voor de reconstructie van tepel en tepelhof wordt gebruik gemaakt van lokaal weefsel, van huid uit de lies, van huid van het bovenbeen of van de huid achter het oor. . Ook is het mogelijk een nieuwe tepel en tepelhof te maken uit een stukje van de tepel en tepelhof van de andere borst. Soms worden combinaties van beiden methoden toegepast. De tepel en de tepelhof kunnen ook getatoueerd worden.

AANPASSING VAN DE ANDERE BORST

Volgens de wens van elke patient kan een correctie uitgevoerd worden van de niet geopereerde borst. Het doel is uiteraard het bereiken van een zo mooi mogelijke gelijkheid aan beide kanten.

CONTROLE

Na een borstreconstructie komt de patiente net zo- lang voor controle bij de plastisch chirurg, totdat zij geheel van de operatie(s) is hersteld en het eindresultaat is bereikt. De controle op borstkanker gebeurt zoals voorheen bij een specialist die haar eerder heeft behandeld. Tevens wordt tijdens dit bezoek de andere borst gecontroleerd. De controle wordt door de reconstructie nauwelijks bemoeilijkt.

© 2000 The Wave

www.th-wave.net

users.skynet.be/the_wave

tel.: +32475491593