Tussen herten en stenen lantaarns

Konbanwa! Het is vandaag weer wat geworden met mijn prive-gids van gisteren zenne. De 72-jarige historicus was inderdaad om 10u op de afgesproken plaats, voorzien van cake, rijstcrackers en Japanse snoepjes. Ik was daar met mijn rugzak aan het sleuren en ik denk dat de man medelijden kreeg zodat hij mij maar op een locker trakteerde waar ik mijn bagage veilig in kon opbergen tot 's avonds. Op zijn tempo vertrokken we naar Nara-koen (een park met 2000 heilige herten - levend wel te verstaan) om de dag te beginnen met een blitz-bezoek aan Kofukuji-tempel. Via een stop in het met prachtige kersenbloesems getooide weetikveelwelk-shintoschrijn en een bezoekje aan een fotogalerij van boeddha- en boddhisatvafoto's met bijhorende historische uitleg van Maekawa-san, kwamen we aan de Todaiji, het grootste houten gebouw ter wereld (toch slechts 2/3de van het originele) met een reuzachtige bronzen Boeddha binnen. Het is daar dat Maekawa-san zijn aandacht vestigde op en trio Francaises, die niet anders durfden dan met hem en mij het verdere traject af te leggen, wat soms wel vrij hilarisch was. Via de nigatsudou (Februari-hal) gingen we naar een schrijn waar het vol staat met stenen lantaarns, geschonken door families die iets nodig hadden. Na enkele traditionele huisbezoekjes in Nara-machi 'in a hurry' (haha binnenpretje) kon ik dan toch naar Kyouto vertrekken, waar ik nu achter het computerscherm zit van een zeer nette hostel. Tot morgen, dan ben ik 'cherry-blossomed'. Voor de verlichting de bereiken, zal ik nog een paar dagen tempels moeten bezoeken denk ik.