Spirituele verfijning en nachtegaalvloeren

vandaag heb ik het wat rustiger aan gedaan. Een beetje later opgestaan, op m'n gemak met Steve de wereldreiziger en Wade de Texaanse Amerikaan ontbijt genomen in 'Starbucks Coffee'. Ik ben terug naar de Nanzenjitempel getrokken om daar naar het verborgen watervalletje te zoeken dat je soms op foto's ziet en waar dan in het putteke van de winter een Boeddhistische monnik in witte kledij onder staat te mediteren. Diep in het bos op 'een van de meest spirituele plekken van Kyoto. Dus Gaijin, weest stil en gedraagt U.' vond ik een klein shintoschrijn met inderdaad een waterval(LETJE). Onder zo'n pisstraal zou ik zelfs in de winter nog wel onder durven gaan staan ... Dit neemt niet weg dat de plek iets mysterieus uitstraalde, alsof de kami (goden) er hun lenteverblijf hebben. Na deze spirituele totrustkoming, ver van de 125 000 000 Japanners die blijkbaar weinig interesse hebben in pisstralende watervalletjes, bezocht ik Nijo-jo, het kasteel van de Tokugawa-Shoguns. Het was zeer de moeite. Het kasteel was binnen de muren meer een paleis om destijds uit te pakken tegen vazallen en vooral tegen de keizer die eigenlijk niets meer te zeggen had. Het speciale aan het gebouw was dat er een verklikkersmechanisme was ingebouwd. Als je over de planken van de vloer loopt, lijkt het alsof je in een bos vol nachtegalen loopt. Mooi en handig, kwestie van ninja's en ander gevaarlijk gespuis te weerhouden de Shogun en zijn gevolg een kopje kleiner te maken. Voor de rest ben ik dan nog maar wat gaan shoppen zonder iets te kopen.