De 'Marry me' getrouwde rotsen

IK HEB VANDAAG DE PACIFIC GEZIEN!!! Deze morgen veel te laat vertrokken waardoor ik pas om 14u in Futami aan de Stille Oceaan was om naar de Meotoiwa (getrouwde rotsen) te gaan zien. Het zijn twee rotsen dicht bij de kust, een kleine (vrouw) en een grotere (man) die elk jaar met een nieuw shinto-koord worden verbonden. Ze staan symbool voor het koppel, en tevens bloedverwanten als ik mij niet vergis, Izanami en Izanagi, twee afgezanten van de goden die aan de basis liggen van de schepping van de Japanse archipel. Ik moet eerlijk zeggen: in de boekskes ziet het er mooier en indrukwekkender uit dan in het echt. Ik vond het zelfs maar een zwakke vertoning van het paar, zeker als je weet dat zij de hele archipel hebben geschapen ... Volgende keer beter zou ik zeggen. Daarna ben ik naar Iseshi gegaan waar ik nu rondhuppel in een yukata, een soort van lichte kimono, en een obi (Japanse gordel) rond mijn middel. Ik verblijf vannacht in een ryokan, een traditioneel Japanse herberg, compleet met tatamikamer met kalligrafie en bloemstukje, futon, thee en laag tafeltje, Japans eten, zentuintje op het binnenpleintje, Japans bad en dus ook de veel te coole yukata. Het probleem hier zijn wel de veel te lage deurstijlen en plafond: ik heb me al een paar keer ferm gestoten vandaag. Nochtans hangen er hier wel papiertjes met, sarcastisch al ze zijn, 'Sorry, a little bit too low'. Ze zijn echter zo strategisch geplaatst dat je ze alleen ziet wanneer je naar omhoog kijkt voor te checken waar je je hoofd juist aan gestoten hebt. Ze zouden dus even goed kunnen zetten 'Kijkt voortaan ne keer uit he, slungel, seffes ist kapot'. Voor de rest is er vandaag niks spannends gebeurd, hoewel ik mij niet van de indruk kan ontdoen dat ook Mie-ken-se schoolmeisjes nog nooit een westerling hebben gezien. Ik voel me geviseerd, het wordt hier te gevaarlijk. Gelukkig ben ik morgen al in het rustige en veilige Tokyo. In dit landelijk oord van peis en vree, omgeven door dichte bossen en hoge bergen, kan ik misschien eindelijk eens tot rust komen. Hopelijk is de stank van de koeien daar niet te erg ...