|
Liefde is
Stook het vuur van verlangen
huizenhoog tot je
in lichterlaaie staat
gooi een pizza in je schoot,
strooi een spiegelei met spek
rond je navel tot het spat
stuur me dan een sms,
dat je klaarligt met lekkers
in je schoot en
dat echte liefde
hongerig maakt,
dat je voor mij hebt gekookt.
© Hendrik Hoogland.
|
Voor altijd (N.)
Weet je,
ik wou dat ik het licht
tot jou was, de bries
langs je wangen, het gras
onder je blote voeten
de dauw in ’t ochtendgloren
of voor eeuwig de jouwe
al is niets eeuwigdurend
- maar meer nog, wou ik -
dat ik je kopje koffie was
dan ben ik steeds bij je,
je hele leven lang
warmvol in de omhelzing
van je handen.
© Hendrik Hoogland.
|
Eeuwigheid
De ultieme liefdesvonk, de passie
het vuur, zij die er over dromen
en nog in ware liefde geloven
- zij zullen elkaar wel vinden -
’t steekt niet op een dag, een uur
zij wachten wel,
reeds een eeuwigheid lang.
© Hendrik Hoogland
|
Passie
Zij was daar, in de kracht
van het onuitgesproken woord
een subtiele aanraking
ontvlammend verlangen
haast je liefste, bloemde ze
ik ben als de maand mei,
zo aan jou voorbij.
|
Amplitudes
Je trilling
vloeide samen
met mijn lichaam
tot een
sinusodiale golf
samen één
reikende
naar de hoogste
toppen
harmonie
in steeds
wederkerende
golven.
© Hendrik Hoogland
|
Wanorde
Vaak maken mijn handen
wanorde zeg je meer
dan eens
maar als ze door je haren
gaan, even je hals aandoen
en dan verder naar beneden
- hoe vaak zijn ze daar
al langs gegleden -
dan wordt het stil, rolt er
geen woord over je lippen
behoudens zo van dat
zachte zuchten,
vol van tevredenheid.
© Hendrik Hoogland.
Dagdromen
Een zee van gedachten
met jou er middenin
was ik de visser ik zou
naar je hengelen gaan
was ik de jonge zwemmer
ik zwom naar je toe
maar ik ben gewoon zoals ik ben
dagdroom wel eens zoals
ieder dat kent
zoals vandaag, zoals nu
ik droom je oeverloos zacht
hier recht voor me,
op dit witte blad papier
zeg hoe mooi je wel bent
en dat ik,
of misschien wel jij
dat wij samen …
en zie, je glimlacht.
© Hendrik Hoogland
Liefde is...
Gedichten liefde
Iets van een wonder
De wereld is half naar de maan
maar in die zooi van elke dag
daagde toch iets mooi
om precies te zijn was jij het
naar wie ik zat te staren tot
je het leek te voelen en jij
eveneens naar me keek
en dat we bleven kijken
tot je plotseling zei dat kijken
dus echt wel iets
van een wonder had
dat kijken naar iets liefs zoveel
kracht uitstraalde dat de wereld
en alles rondom vervaagde.
© Hendrik Hoogland
Argeloos
Ze las een boek op een bankje tussen
het groen. Argeloos nam ik naast
haar plaats en zei gedag.
Over dit alles heen, een seconde lang
haar wimperopslag luchtig en vrank.
Steels bekeek ik haar figuur,
volgde het lijnenspel naar beneden
kort gerokt en mooie dijen.
Plots greep ze mijn ogen, vond
de instant blos op mijn wangen.
grommend stond ik op, dat ik maar
weer eens moest gaan.
Hoorde nog haar lach, het dichtklappen
van een boek, een stem welke sprak;
kom terug en lees me zondermeer
verder en verder.
© Hendrik Hoogland
Liefdesbrief
Zo een goeiig ouderwetse liefdesbrief
wie kent het nog?
zo eentje waarvan je zeggen zou:
je doet iets met me
o misschien besef je het niet eens
hoe jij me van slag brengt
de woorden op je lippen proevend
m’n ogen dwarrelend langs letters van liefs
je doet iets met me
ik kan het voelen
hier, hier ergens onder mijn huid
hoe je vlindert in mijn buik.
© Hendrik Hoogland
Van jou
Ik hou van de zee, het strand, sepia
de geur van de branding en nog
maar dieper dan dat en boven alles
hou ik van jou
van je ongekunsteldheid en je lachende
stem in de wind, van die blos op je wang
zacht als van een jonagold
van je gezicht als een kruiswoordraadsel
wat me letter voor letter zoeken laat
tot het laatste vakje voor je hart doorzichtig
wordt en je lachend rennen gaat
ik hou van het leven, het strand, sepia
de geur van de branding en nog
maar dieper dan dat en boven alles
hou ik gewoonweg, het meest van jou.
© Hendrik Hoogland
De liefde
Behoedzaam ga ik er mee om
kijk de kat uit de boom maar
soms overvalt het me gewoon
alles kan ik dan verdragen
ook al is ze vaak roos en doorn
of een pad vol met valkuilen
toch kan ik haar niet weerstaan
want veel meer nog, is liefde
om te huilen zo schoon.
© Hendrik Hoogland
Aan een vrouw in de verte
Met het vallen van de bladeren
omarmd door koele mistige nachten
trachten mijn herinneringen, alsof
ze op het najaar leken te wachten,
naar je warmte in goudige verten
zoals ze er ook lijken van te houden
om je vanuit alle windstreken
te laten weten dat ik
enkel in jouw behaaglijkheid
kan overleven
liefste zie me weder
ontdaan en moegestreden
als een verkilde zwaluw strijk
ik in jouw warmte neder. |
Verlangen
Verbeeld je het zachte lichte
ritselen van vallend blad
het ruisen van de wind welke
de herfst bemint
bij een haardvuur, ver weg
van de kou, het zachte
spinnen van een kat
ergens boven zee weerklinkt
de tijdloze schreeuw
van een meeuw
gevoeld
in eigen vergankelijkheid
bij dit alles
dat ik eenvoudigweg,
wanneer je niet bij me bent
ik steeds meer en meer,
naar jou verlang.
© Hendrik Hoogland
|
Verzuchting
Als ik verkoelende wind door je haren was
dan hief jij verlangend je gezicht naar me op
Als je dorst had, en ik je kopje koffie zou zijn
dan beroerden je zachte lippen mijn lichaam
wanneer je moe was, dan zou ik je aankijken
jou zeggen, wees niet bang ik draag je wel
als ik de aarde, het gras onder je voeten was
dan droeg ik jou elke dag op mijn handen
als je dorst had en ik jouw kopje koffie was
dan beroerden je zachte lippen m’n lichaam
als ik gewoon zou zeggen dat ik van je hou
dan wou ik nooit meer bij jou vandaan.
En nog
Je zachte lokroep
zinderend,
tot voorbij d'einder
een zee van hemelse vergezichten
waarin alle verlangens geschreven staan
het smachten in je wimperopslag
stille herkenning
alsof we zonder elkaar niet meer,
en nog en nog
onder een waaier van sterren ontvlamt
een vuur van laaiende passie
bladzijde na bladzijde schrijven we
hartstochtelijke lichaamstaal
in 't boek der zinnen
woorden zijn geheel overbodig
elkaar lezen we blindelings.
Magie van de liefde
Voor jou ontvouw ik de jaren
pluk ik de sterren uit de nacht
schik ze in een gouden mand
van zachtjes wiegend koren
niet om alles wat we hadden
maar om al wat we nog niet.
© Hendrik Hoogland
Liefde gedichten Hendrik Hoogland
Verlangen
Deze wereld om jou heen
vlecht niet altijd
kille harten
van steen
wanneer de tranen
op jouw wangen
in dat ene mateloze
verlangen
als dauwdruppels
zo pril zo zacht
mijn lippen beroeren
in het holst van
de nacht
dan zal ik fluisteren,
wees op deze wereld
maar niet meer bang
want jij, jij bent alles
waar ik naar verlang.
© Hendrik Hoogland
Over jou
Onderhand zou je kunnen denken dat
ik het moe word om weer eens over jou
zoals je zou kunnen veronderstellen
dat ik niet meer zo vaak aan jou zou
bv. als er nevel hangt in bruine kroegen
of bijvoorbeeld als de lucht hemelsblauw is
en al wat je je dan kunt inbeelden
maar overal kan ik wel iets in zien
om te kunnen, zoiets van,
te verlangen naar jou.
© Hendrik Hoogland
Spiegeling
Ik leg m’n hart
in verre einders
aan d’oevers van
een beekje kristal
ik leg het op een lege plek
in het gras
op een bergtop waar nog
nooit iemand was
en als jij de moed hebt
het te vinden
het op te rapen
dan weet ik
zonder woorden
dat jij,
bij me past.
© Hendrik Hoogland
Jij
Houdt van het ruisen van de golven
de zon de maan en de sterren
van de symfonie der herfstwinden
speelse, dansende bladeren
op het ritme van de liefde voor muziek
het staat in de sterren geschreven
ik heb je o zo lief
in een dieprakende éénheid
voor eeuwig door onze liefde verwarmd
ben jij
zo teder, zo zacht
als droommuziek van het hart.
© Hendrik Hoogland
Kijk niet om?
Men zegt wel eens bla bla bla
wie achterom kijkt is dom
dat staat vooruitstrevend als een huis
of dit nog, kijk naar morgen en zie niet om
dus vandaag wezen we dan maar dom
wie zal het trouwens een zorg wezen?
we gluurden stiekem over onze schouder
en daar zo achterom, heel in de verte, werd het mooi
zagen we elkaar voor het eerst, de zomer op ’t land
het vuur in onze ogen, onze beloften neergeschreven
op een stukje papier en opgerold in een fles,
vertrouwden we het toe in de
handen van de zee, voor altijd wij
en in die levensblik van even achterom
doorheen een spiegel bewasemd met jaren
roeiden we terug stroomopwaarts tot die ene zomer
vergaarden daar nieuwe wijsheid voor morgen
om door te gaan, zoals het ooit begon.
© Hendrik Hoogland
Mysterie van een vrouw
Haar mysterie
proeft
zoet als wijn
in liefde bewaard
en
gekoesterd
zal ze bloeien tot
een open boek
waarin
alle vragen
beantwoord zijn.
© Hendrik Hoogland
In stilte
Als in stilte volbracht,
de aantrekkingskracht
tussen twee mensen
laait als een
begrijpend vuur
twee paar ogen
elkaar ontmoeten
in wat ze uitstralen
dan verwoordt de stilte,
poëzie
van ’t hart.
© Hendrik Hoogland
Dag en nacht
Laat me tijdloos leven in je gedachten
laat me reizen in je begeerte, langs de verlangens
en akkers van je lichaam zo zacht
Laat me overnachten in de warmte van je hart
je hunkert naar een engel die voor je strijdt
jouw hoeder door de nevelen van de nacht
een schouder doorheen de dag als de moed
als een glinstering over je wangen glijdt
laat me tijdloos leven in je gedachten
laat me reizen in je begeerte, langs de verlangens
en akkers van je lichaam zo zacht
Laat me overnachten in de warmte van je hart
En ik zal jou engel zijn, dag en nacht.
© Hendrik Hoogland
© Hendrik Hoogland gedichten over liefde - liefdespoëzie liefdesverzen | 
