Hans Christian Andersen (1805-1875)

Hans was de zoon van een eenvoudige schoenmaker. In 1819 trok hij naar Kopenhagen (Denemarken) in de hoop daar toneel te kunnen spelen. Hoewel  hij geen enkele opleiding hierin had, bleef hij toch doorzetten. Hoewel zijn toneelstudie daar een mislukking werd, was hij toch zo gelukkig om machtige beschermers te vinden die hem terug aanzetten om opnieuw naar school te gaan. Na de middelbare school begon hij op z'n 23ste aan de universiteit. Die voltooide hij echter niet.

Inmiddels was hij echter al bekend geworden door z'n dichtkunst (Det doende barn - 1827). Zijn vele reizen naar het buitenland, waaronder ook naar Holland, gaven hem stof genoeg om nieuwe verhalen te schrijven. Hij heeft bijna alle Europese landen bezocht, en was zelfs te gast bij vele vorsten. Andersen is tot aan zijn dood in 1875 blijven reizen.

Hij werd echter ongelukkig verliefd, eerst op Riborg Voigt, daarna op Louise Collin. Zij was de dochter van zijn beschermheer. Ook werd hij verliefd op de zweedse zangeres Jenny Lind. Hans bleef echter ongehuwd. Al deze mislukte liefdes gaven zijn werk echter wel diepte en en grondslag. Hij werd niet bekend in de toneelwereld zoals hij gedroomd had, en ook zijn gedichten bleven onbekend.

Hans Christan Andersen

Hans Christian Andersen is het meest bekend van zijn sprookjes. Ondanks deze bekendheid is Andersen altijd een eenzaam mens gebleven. Hij werd echter wereldberoemd, dankzij het boek: "Sprookjes en vertellingen". Hoewel ze uitsluitend voor kinderen waren bedoeld, worden ze echter meegerekend tot de wereldliteratuur.

Zijn ongekunstelde, kinderlijke geest, zijn goedheid en humor komen in deze sprookjes duidelijk tot uiting. Een erkenning heeft Hans slechts zeer laat gekregen. Vooral in Denemarken waren er velen tegen hem gekant. Zij hebben zich zelfs uitgesproken tegen zijn sprookjes. Pas nadat de hele wereld Andersen apprecieerde heeft ook de Denemarker zijn schrijver erkend.