We verkennen een deel van de Melkweg.

 


We naderen de uiterste grens van ons zonnestelsel, de heliopauze.


De heliopauze is een plaats waar de zonnewind en het magnetisch veld van de zon, botsen met het gas uit de interstellaire ruimte.
De ruimtetuigen Voyager 1 en 2 (1977) reizen, momenteel, uit ons zonnestelsel. Ze zullen informatie doorspelen over de interactie tussen de zonnewind en het interstellair gas.
In 2001 hebben de twee ruimtetuigen de heliopauze bereikt.

 

 

 

De heliopauze is onze bescherming voor leven op aarde.


Een kosmische gaswolk, die de heliosfeer binnendringt en ontregelt, kan het leven op de planeet Aarde bedreigen en vernietigen.
Voor het ogenblik bevindt de Zon zich in een bijna lege interstellaire bubbel. Samen met de beschermende heliopauze zijn we de laatste 5 à 10 miljoen jaar goed beschermd geweest tegen kosmische catastrofen.
Het gevaar loert echter niet ver van ons!

Een grote moleculaire waterstof gaswolk wordt door de sterrenwind, afkomstig van een groot stervormingsgebied in de omgeving van het Aquila Rift, in onze richting gestuwd.
Deze dichte gaswolk zou de heliopauze kunnen bereiken binnen 50.000 jaar. Reeds eerder kunnen kleine gasflarden ons zonnestelsel bereiken en de heliosfeer doen in elkaar klappen.
Voor het ogenblik beschikt men niet over de nodige gevoelige apparatuur om deze kleine gasflarden te zien aankomen.
We zullen maar merken dat de heliosfeer is ingeklapt wanneer we grote hoeveelheden neutrale waterstof en een grote toename van kosmische straling in onze omgeving en het zonnestelsel detecteren.
Voor het leven op onze planeet leidt deze toestand tot een ware catastrofe!


We verlaten de beschermende cocon van ons zonnestelsel.
We treden nu de interstellaire ruimte binnen: De Lokale Bel.


 

De Lokale Bel.

 

 

Recente studie's van interstellair waterstofgas, in en rond de Lokale Bel, hebben aangetoond dat er 4 miljoen jaar geleden een supernova heeft plaatsgehad.
Hierdoor is een kleine bel gevormd in het waterstofgas.
Het binnenste van de bel bestaat uit waterstofgas waarvan de densiteit maar 1/20 bedraagt van het gemiddelde gas in de Melkweg. Er zijn ook enkel kleine gaswolken aanwezig die een hogere densiteit hebben.Waterstofgas is onzichtbaar voor het oog. Onze zon ligt in het midden van deze bel.(zie kaart )

Een lichtjaar is de afstand die licht (in vacuüm) in één jaar aflegt, namelijk 9.460.730.472.580,8 kilometer.
De grootte van een lichtjaar is gebaseerd op de lichtsnelheid (in vacuüm) die exact gelijk gesteld is aan 299.792.458 m/s.


De zon ligt aan het uiteinde van een kleine gaswolk, die een lengte heeft van 25 lichtjaar. Deze wolk noemt men de Local Fluff (pluis). Er is momenteel een interstellaire sterrenwind (20km/sec) die deze wolk opzij verplaatst. Deze wind is afkomstig van Loop 1 die uitzet en alle gaswolken voor zich uitduwt. In de naaste omgeving rond de zon zijn er 3 grote bellen (LOOP 1, 2, 3) geblazen in het interstellaire waterstofgas. Dit gebeurt door de sterrenwind van grote sterrenassociaties (groepen).



De sterren in de onmiddellijke omgeving van de Zon.

 

De sterren, dicht bij de zon, zijn een mengelmoes van sterren van verschillende leeftijden en achtergronden. Deze sterren zijn toevallige voorbijgangers. Het zijn enkel de sterren jonger dan 30 miljoen jaar, die kunnen geassocieerd worden met deze plek in ons sterrenstelsel Melkweg. Ze zijn er geboren.


De
Rode sterren zijn de oudste. Ze behoren tot de halo van de Melkweg. Ze bewegen relatief traag.

De Gele sterren zijn van gemiddelde leeftijd (4600 miljoen jaar).
Onze Zon behoort tot deze groep. Ze bewegen voortdurend in en uit de armen van de Melkweg. Ze verplaatsen zich met een snelheid van 200 km/sec in de richting van het sterrenbeeld Cygnus (Zwaan).


Enkele
superclusters van jonge sterren omringen de zon.
De sterren uit een cluster zijn allemaal op hetzelfde ogenblik geboren en bewegen zich in dezelfde richting met dezelfde snelheid.


De dichtste sterrencluster, de Hyades is
660 miljoen jaar geleden geboren. Ze beweegt weg van ons, in de richting van het sterrenbeeld Orion.

De Sirius- supercluster (leeftijd 490 miljoen jaar oud) bestaat uit de meest gekende sterren zoals, Sirius, Gemma, en de vijf sterren van de Grote Beer. Ze bewegen langs ons, richting centrum van de Melkweg.

De sterrencluster, de Pleiaden, is 70 miljoen jaar oud.

 

De Pleiaden.

 

 

De sterrenclusters IC2602,(foto hieronder) ook wel de Zuidelijke Pleiaden genoemd
en IC 2391 zijn 35 miljoen jaar oud.
Vanaf de Aarde zijn deze twee sterrenclusters alleen op het zuidelijk halfrond te bewonderen.

 

   

 De Zuidelijke Pleiaden.

 IC 2391


Gould's Belt

 

De heer Benjamin Gould (1824-96) ontdekte dat de helderste sterren in onze omgeving, deel uitmaken van een gebied, dat een hellend vlak van 18° vormt met de schijf van de Melkweg.
Men noemt deze plaats Gould's Belt.

Het schijfje heeft een doorsnee van 2.000 lichtjaar. De uiterste grenzen bestaan uit heel jonge sterren en nebula's. In de richting van Orion duikt Gould's Belt over een lengte van 500 lichtjaar naar beneden onder de melkwegschijf. Aan de oppositiezijde, richting Ophiuchus, Scorpius en Centaurus, heeft Gould's Belt een lengte van 150 lichtjaar.
Gas, stof en jonge sterren liggen verspreid in afzonderlijke stervormingsgebieden langs de grenzen van Gould's Belt. Deze jonge sterren zijn allemaal zusters uit de eerste stervorming, zo'n 30 miljoen jaar geleden, die in dit gebied plaatsvond.
De stervormingsgebieden zijn:
de Orion- de Perseus OB2- de Lacerta OB1- en de Scorpius-Centaurus regio.

 


We verkennen de naaste omgeving rond de zon.

Daarna reizen we verder, richting centrum van de Melkweg.

We volgen een gedeelte van de Sagittarius-Arm en de Perseus-Arm.

 

Het gebied in de zwarte rechthoek is ons verkenningsgebied.
 

 


De lokale omgeving rond de Zon.

We verkennen de omgeving rond de Zon en tonen u enkele pareltjes van de Melkweg.

We maken gebruik van kaarten.
Hierop staan
rode cirkels.
Wanneer u op een cirkel klikt, verschijnt een foto met uitleg over de regio.
BELANGRIJK:
U sluit de pagina door op "
terug" te klikken met de muis.

 

 Zon: blauwe stip middenboven.

Geel: hoge concentratie waterstofgas

Groen: lage densiteit van waterstofgas.

Rood: Donkere moleculaire wolken.

Lichtblauw: jonge sterrengroepen.

Rose: nebula

 


We reizen verder in de richting van het centrum.

We kruisen een deel van de Grote Sagittarius-Arm.

   

 

Nebula's (roze vlekjes op de foto) en dichte donkere moleculaire wolken komen we op ons pad tegen. De nebula's zien er mooi uit. Ze hebben namen zoals de Eagle Nebula, Omega Nebula, Trifid Nebula, Lagoon Nebula en Carina Nebula.
Het zijn allemaal actieve stervormingsgebieden.

 

 

 

Naarmate we het centrum van de melkweg naderen begint alles er drukker te worden. Donkere moleculaire wolken stapelen zich op en verhinderen het zicht op het centrum. Op bepaalde plaatsen is het toch mogelijk een glimp op te vangen van de massa's sterren achter het gordijn van moleculaire wolken.


De Grote Sagittarius-Arm

We verkennen een gedeelte van de Sagittarius-Arm en tonen u enkele pareltjes van de Melkweg.

We maken gebruik van kaarten.
Hierop staan
blauwe cirkels.
Wanneer u op een cirkel klikt, verschijnt een foto met uitleg over de regio.
BELANGRIJK:

 

 Geel: hoge concentratie waterstofgas.

Groen: lage densiteit van waterstofgas.

Rood: Donkere moleculaire wolken.

Lichtblauw: jonge sterrengroepen.

Rose: nebula.

 


We keren op onze stappen terug en verkennen een stukje van de

Perseus Arm, de buitenste arm van de Melkweg.


De Perseus Arm

 

We zien op onze weg veel jonge sterrenclusters, sterren-associaties en stervormingsgebieden.

We vinden 9 supernova- overblijfselen terug van sterren die duizenden jaren geleden ontploft zijn.
Visueel zijn ze heel moelijk op te sporen. Ze zijn met radiotelescopen ontdekt.
Er bevinden zich ook 3 recentere supernova- overblijfselen in de omgeving:
Cassiopeia A, Tycho's Supernova van het jaar 1572 en de Crab Nebula.

 

De Perseus-Arm.

We verkennen een gedeelte van de Perseus-Arm en tonen u enkele pareltjes van de Melkweg.

We maken gebruik van kaarten.
Hierop staan
rode cirkels.
Wanneer u op een cirkel klikt, verschijnt een foto met uitleg over de regio.
BELANGRIJK: u sluit de pagina door op "
terug" te klikken met de muis.

 

Geel: hoge concentratie waterstofgas.

Groen: lage densiteit van waterstofgas.

Rood: Donkere moleculaire wolken.

Lichtblauw: jonge sterrengroepen.

Rose: nebula.

Blauwe bol: supernova overblijfsel.

 

 


We verlaten ons sterrenstelsel de Melkweg.

Tijdens de volgende aflevering reizen we de interstellaire ruimte in. (Reis 4)

 

 

[ Home ][ Reis1 ][ Reis2 ][ Reis3 ][ Reis4 ][ Sterrenkaart ]

 

© Maertens Annemie