Zoroastrianisme

Zoroastrianisme: werd gesticht ongeveer 2600 jaar geleden in het oude Perzië (Iran) door Spenta Zarathustra.
Zijn naam is verbonden met de Avesta, zijn religieuze geschriften, waarin zijn dualistische leer te boek staat:

  • enerzijds is er Ahoera Mazda, het principe van het goede
  • anderzijds is er Ahriman, het principe van het kwade.

Iedere kant heeft een schare strijders; groepen engelen en aartsengelen aan de ene kant en horden demonen en kwade geesten aan de andere kant. Het goede zal uiteindelijk zegevieren op de Dag des Oordeels, wanneer een Messias en Verlosser, genaamd Sayoshant, zal verschijnen om de slechten te straffen en het rechtvaardige te vestigen in een paradijs op Aarde.
Centraal staan de twee principes: het levensonderhoud en de strijd tegen kwaad. Om het leven te onderhouden, moet men het land bewerken, vee hoeden, trouwen en kinderen krijgen.
Ascetisme en celibaat worden afgekeurd; zuiverheid en het vermijden van bezoedeling (door de dood, demonen, etc.) worden op prijs gesteld. Om kwaad te bestrijden, moet men zich altijd tegenover de krachten van het kwaad stellen en de mensen die aan hun kant staan.
Het Zoroastrianisme benadrukt monotheïsme, terwijl het de universele invloed van twee
tegenovergestelde krachten erkend. Een belangrijk kenmerk van het geloof is het heilige vuur dat constant brandende wordt gehouden in ieder huis, gevoed door geurig sandelhout. Vuur wordt gezien als het enige eerwaardig symbool, de grote zuiveraar en steun, van de natuur van de zon zelf.
Aan het einde van de tijden zal het goede het winnen van het kwade.
Rond hem ontstonden verschillende legenden:

  • hij zou in Perzië gekomen zijn na het oversteken van een mysterieuze rivier en er koning Visjtaspa bekeerd hebben tot zijn godsdienst.
  • hij zou veel wonderen verricht hebben maar vermoord zijn door afgunstigen.

Het doel van het Zoroastrianisme is te worden beloond met een plaats in de hemel waar de ziel met God, genaamd Ahura Mazda, zal zijn, voor altijd delend in Zijn gezegend bestaan.
De weg is duidelijk: het leven van de mens is een morele strijd, niet een zoeken naar kennis of verlichting. Hij wordt op de aarde gezet om de wereld te bekrachtigen en te erkennen, niet om het te ontkennen, niet om eraan te ontsnappen. Verlossing komt door gehoorzaamheid aan de wil van Ahuru Mazda, zoals onthuld en onderwezen door Zijn profeet, Zoroaster. De mens heeft maar een leven. Hij heeft ook de vrijheid om te kiezen tussen goed en kwaad, en de laatste wordt belichaamd door Angra Mainyu die tegen God rebelleerde. Bij de dood wordt een ieder beoordeeld en naar zijn verworven verblijf gezonden.
Zoroastrianen zien waarheid als de grootste deugd, gevolgd door goede gedachten, woorden en daden. Zij achten het ethisch leven zeer hoog.
Hoewel er een opstanding uit de dood is, een oordeel en een koninkrijk van hemel en aarde is, gevolgd door het straffen van de slechten, worden uiteindelijk alle zonden verast en bestaat de hele mensheid voor altijd met Ahura Mazda. De Hel is voor de Zoroastriaan niet eeuwig.