| |
Het
bloed blijft kruipen waar het niet kan gaan. Met velen deel ik het
heilig voornemen, het verlangen zegmaar, om ooit, once in a
lifetime, de one and only Mont Ventoux te bedwingen. Niet als
Petrarca, niet met de wagen maar helemaal met de fiets. Waarom? Daarom!
Of nog, en met de treffende woorden van Tim
Krabbé in De renner: “En dan ben je op de top.
Je kijkt uit over het land, je drinkt wat, een onbehouwen welbehagen
trekt door je hele lichaam, en er welt een groot verlangen in je op deze
berg nogmaals te beklimmen.” Deze zomer neemt van de lotgenoten
die ik persoonlijk ken, Paul D. alvast het jaarlijks voortouw. Wie
volgt? En van wie mag ik zijn persoonlijke notities?
2003-06-24, 08:09:44 Arcadim
in Arcadië |
|