|
We blijven steeds met de 2 voeten op de grond …’
Tekst: Koenraad Cappon
Herent, zaterdag 26 maart 2005
De vorige amazone/instructrice van de maand Gudrun Schlack liet de keuze
voor haar opvolger in de deze rubriek aan mijn “zeer eindige” wijsheid over.
Dezelfde dag dat ik Gudrun sprak, op de Clinic van Jan Dupont te St.-Niklaas,
liep ik de familie Verbeeck tegen het lijf. Dit leuke gezinnetje (bestaande
uit vader Raymond, moeder Ann, dochter Pamela en vriend Sidney) is op vele
V.D.R.-aangelegenheden goedgehumeurd aanwezig. Zij zijn zo quasi het levend
bewijs dat sport en amusement een mooie mix kunnen vormen. Pamela is iemand
die ikzelf erg bewonder omdat ze buiten haar rijden om ook steeds dat extra
gevoel voor humor aan boord kan leggen. Hoe dan ook deze jonge dame viel op
“in” het dressuurlandschap 2004, vooral omdat zij op het niveau 3 héél wat
mooie overwinningen in de wacht sleepte. Dit laatste vaak in combinatie met
de winst van haar vriend Sidney in een niveau’tje lager. Anno september 2004
stapte ze over naar het niveau 4 (M9). Ze stoomt zich nu klaar voor de Prix
St.-Georges.
Pamela Verbeeck met Tresor van ‘t
Molenvondel, “Tresor is niet de gemakkelijkste maar een deugniet met een
sterk karkater zoals z’n vader Fortuin Z” (foto Koenraad Cappon)
KC (Koenraad Cappon): Vertel eens wie
je bent, waar je woont, wanneer je bent geboren, wat je doet, enz…
PM: Mijn naam is Pamela Verbeeck,woonachtig in de
prachtige provincie Vlaams-Brabant namelijk Herent bij Leuven. Zo een
negentien tal jaartjes geleden kwam ik piepen op deze aardbol. Na mijn
studies heb ik mijn Initiator en trainer- B behaald bij de Vlaamse trainer
school. Momenteel naast mijn deeltijdse job ben ik zelfstandige instructeur
– trainer (dressuur).
KC: Wanneer en hoe is je
interesse voor de paarden begonnen?
PM: Ik heb het al van jongs af van mijn moeder mee gekregen, zij was ook al
zo een paarden freak. Eerst heb ik een tijdje paard gereden in een manege,
toen ik 10 jaar oud was kreeg ik mijn eerste pony “Skoebie”. Een prachtige
pony deze was een kruising van arabier en haflinger, maar ééntje met veel
pit. Dit was het begin van mijn zeer besmettelijk paardenvirus.
KC:
Kun je ons een kort carrière overzicht schetsen?
PM:
|
LRV |
|
|
|
|
1999 |
Provinciaal kampioen |
Eppegem |
Fever |
|
2000 |
Provinciaal kampioen |
Oud-Heverlee |
Fever |
|
2000 |
Provinciaal kampioen |
Oud-Heverlee |
Chopin |
| |
|
|
|
|
UDR |
|
|
|
|
2000-2001 |
Algemeen kampioen UDR |
66,69% |
Chopin |
|
2001-2002 |
Algemeen kampioen UDR |
70,78% |
Tresor |
|
26/12/2002 |
1°-plaats L7 - kampioenschap België
- Nederland |
66,92% |
Chopin |
| |
|
|
|
|
BWP |
|
|
|
|
2002-2003 |
Geselecteerd voor nationaal
6-jarige paarden |
|
Tresor |
| |
|
|
|
|
Hippos (KBRSF) |
|
|
|
|
2003 |
2°-plaats L2 - algemeen
kampioenschap |
|
Tresor |
| |
|
|
|
|
VDR (KBRSF) |
|
|
|
|
2004 |
Nationale dressuurtrofee (niveau 3)
- 1°-plaats |
|
Tresor |
|
2004 |
Wisselbeker "in memoriam M. Van de
Woestyne" |
|
Tresor |
KC:
Je beschikt heden over 4 paarden, vertel ons eens over je 4 schatjes?
PM: Mijn éérste paard is Fever, tevens mijn oudste, hij is een
bruine ruin van nu ongeveer 25 jaar en 1.65 meter groot. Met hem heb ik mijn
eerste dressuurwedstrijden gereden en ervaren wat het is een moeilijk paard
te hebben. Hij staat nog steeds thuis lekker van zijn oude dag te genieten.
Mijn tweede paard is Chopin, een bruine ruin van 14 jaar en ongeveer 1.72
meter groot. Door hem heb ik de dressuur wat meer gedetailleerd kunnen
bekijken en heb ik ook mijn eerste vliegende wissels, mijn eerste pasjes
passage en piaffe geleerd. Tussen ons klikte het direct van in het begin.
Het was liefde op het eerste zicht. We hebben het geluk gehad om stage te
mogen lopen bij Tinneke Bartels waar we een rijke ervaring hebben opgedaan.
Met Chopin zijn er vele mooie momenten geweest met heel wat overwinningen.
Met pijn in het hart heb ik hem overgedragen aan mijn vriend, die er nog
steeds goed met scoort in de L-proeven.
Mijn derde paard is Trésor van ’t molenvondel, een bruine BWP ruin van 9
jaar en 1.70 meter groot. Hem heb ik zelf opgeleerd waardoor er een sterke
band is ontstaan tussen ons. Hij was en is nog steeds een echte baby in
omgang maar onder het zadel een deugniet met een sterk karakter zoals zijn
vader Fortuin Z. Samen met Trésor raasde ik op 2 jaar tijd van de laagste
proef naar de M9 proef waar we momenteel nog steeds goede resultaten
behalen. We proberen dit in 2005 zo goed mogelijk verder te zetten.
Mijn vierde paard is…???..., als toetje voor 2004 hebben we een 2,5 jarige
prachtige Duitse hengst aan onze stal toegevoegd die ik juist zelf zadelmak
heb gemaakt. Hij is nu al 1.72 meter groot, maar daar moeten nog een paar
centimetertjes bij komen. En laat ons hopen dat hij mij een mooie toekomst
mag brengen………….
KC:
Je raapte in 2004 héél wat overwinningen in de wacht en erkenningen tezamen,
hoe ervaar je dit?
PM: Het is de mooiste beloning die je als ruiter kunt krijgen. Na al
het dagelijks hard werken met je paarden. Dit helpt het blijven doorzetten
naar nog verbetering. De mooie complementen die je regelmatig krijgt van je
leerlingen, vrienden en supporters geeft je een goed gevoel. Dat is een
gevoel dat moeilijk te beschrijven valt, iets dat je koestert en zolang
mogelijk bij je wil houden.
Pamela Verbeeck, het prijsbeest (foto Koenraad
Cappon)
KC: Je volgt les aan de Jeroen Devroe,
vertel eens wat meer over hem en z’n lesmethodiek.
PM: Ik bewonder Jeroen vooral voor zijn rijkunst,
zijn lesgeven en hoe hij het overbrengt aan zijn leerlingen. Hij is voor mij
een man die streng maar vooral op een rustige maar zeer correcte manier het
uiterste uit een paard kan halen. Toch merk je steeds dat de paarden met
plezier voor hem blijven werken. Het scala* van de africhting en het zeer
consequent zijn met je paard is voor Jeroen nummer één. Ik ben heel fier op
hem met al wat hij al gepresteerd heeft op zo een korte tijd. Al durft hij
ons ook al ééns te verrassen door met een zweep zijn kür op muziek binnen te
rijden zoals op het CDI-W te Mechelen eind vorig jaar. Maar ja dat hebben we
hem ondertussen al lang vergeven hij is ook maar een mens en vergeten is
menselijk. Ik blijf mijn lesgever Jeroen Devroe eeuwig dankbaar voor al wat
hij mij allemaal heeft bijgeleerd in de dressuur.
*(6 punten: - takt
- ontspanning (losgelatenheid)
- aanleuning
- rechtrichten
- verzameling
- schwung
Het scala is dus altijd van toepassing of je paard nu net zadelmak is of
al Prix St.-Georges loopt….)
KC: Vanwaar je voorkeur voor
dressuur?
PM: Dressuur is een kunst een feeling.
Een paard al deze prachtige maar vooral zeer moeilijke oefeningen laten doen
voor U. Deze basis die heel veel geduld en precisie vraagt zowel van de
ruiter als van het paard. Hard werken dag na dag opnieuw om uiteindelijk een
zeer mooi resultaat te krijgen. Dit is wat mij zo aanspreekt in dressuur.
KC: Zijn er bepaalde zaken die je, de
komende jaren, nog wilt verwezenlijken?
PM: Ten eerste: hopelijk klaar zijn om half dit seizoen te kunnen starten in
de St.- Georges met Trésor. Misschien wel young-riders, daar ben ik nog
niet uit. Maar vooral zo ver mogelijk proberen te geraken.
Ten tweede: Dat mijn jong paard een succes mag worden.
Ten derde: Een droom zou uitkomen voor mij als ik binnenkort een full-time
job van mijn instructeur-trainer zou kunnen maken. We gaan de zaken niet
vooruit lopen en zien wel wat komt.
KC: Heb je wel eens iets héél leuks
meegemaakt met een paard? Of iets héél eng
(scary, spooky)?
PM:
* Iets leuks i.v.m. paardrijden en iets waar ik nog steeds dankbaar
voor ben; als kind speelde ik al verschillende jaren keyboard en ging ik
zeker 2x de week oefenen. Op een dag zij mijn leraar, dat ik eens moest
kiezen tussen muziek en paardrijden. Dat zelfde lesuur heb ik mijn boek
dicht geslagen en tegen mijn lesgever gezegd dat mijn keuze snel gemaakt
was. Ik heb van sinds toen die avond nooit nog één noot muziek gespeeld maar
al heel veel uurtjes paard gereden. Mijn carrière als ruiter heb ik wel te
danken aan deze man al weet die het zelf niet.
* Iets eng heb ik over een paar
weken mee gemaakt; mijn ouder paard Fever lag 's morgens vast tegen de muur
in zijn stal hij moet zich s’ nachts hebben gerold en kreeg zichzelf niet
meer los met veel moeite heb ik hem uit de stal gekregen tot op de weide
waar hij is neer geploft. De dierenarts is snel langs gekomen en melde ons
dat hij volledig was uitgeput, zware kolieken had en een hartklep die niet
meer functioneerde, hij kon niets meer doen we moesten afwachten. Fever is
daar 3 uur als dood blijven liggen op de koude natte grond, ik kon dit niet
meer aanzien en heb de dierenarts terug gebeld om een spuitje te komen
geven. Het was zo hopeloos. Maar opeens “wonder boven wonder”, precies dat
hij het gehoord had, een kwartier na mijn gesprek met de dierenarts stond
Fever op. Tot nu toe staat hij nog steeds op de weide al weten we wel dat
zijn toestand zeer kritiek is maar zolang hij geen pijn heeft blijft Fever
bij ons. Dit was een zeer nare ervaring voor mij die me altijd zal bij
blijven.
KC: Naar wie kijk je het meest op
(moet niet persé met paarden of dressuur te maken hebben)?
PM: Op de éérste plaats naar mijn ouders er mag gebeuren wat wil zij zijn er
altijd voor mij. Ook wil ik zeker en vast mijn vriend Sidney niet overslaan,
mijn meter en ook mijn persoonlijke grom die tevens mijn peter is hebben een
speciaal plaatsje in mijn hart. Jeroen Devroe als het gaat om dressuur.
KC: Wens je nog iets mee te delen aan
de lezers (levensmoto of zoiets, tips of andere)? Grijp je kans!!
PM: Zorg dat je steeds een goede band hebt met je paard,dan doet hij dat
extraatje voor jou.
Wat er ook mag gebeuren; BLIJF VOORAL JEZELF.
BLIJF STEEDS MET JE TWEE VOETEN OP DE GROND (nvdr. of in de stijgbeugels).
KC: Heb je een voorstel om een andere
ruiter/amazone te selecteren als ruiter van de maand?
PM: Ik zou heel graag Belgisch beste Grand-prix ruiter van het moment:
Jeroen Devroe willen voorstellen als ruiter van de maand. Ik hoop echt dat
hij dit wil doen voor zijn vele vrienden en supporters.
|
