Alhoewel de Italianen er nog niets van laten blijken, begint het met
den dag zekerder te worden, dat zijn langzamerhand naar de
Dardanellen zullen afzakken en proberen zullen zich meester te
maken van deze zee-engte; ingeval tenminste de systematische
bezetting der verschillende eilanden in den Archipel, Turkije niet
ertoe brengen zou den vrede te vragen.
Zooals men weet heeft de Italiaansche vloot eenige weken geleden de
Dardanellen aangevallen welke toen aanstonds gesloten werden en met
mijnen versperd. Dit had ten gevolge, dat er op drie weken tijd 421
schepen in de haven van Constantinopel vast zaten, terwijl 130
schepen in de reede, 90 te Gallipoli en 191 in de andere havens
wachtten op de heropening der Dardanellen.
De verliezen daardoor aan den internationalen handel toegebracht
zijn ontzagelijk groot en de vrees dat andere mogendheden zich de
zaak zouden aantrekken, heeft de Italianen al gauw den aftocht doen
blazen.
Bovenstaande foto toont ons
het half-vernielde kamp van Zouara, waar eenige
weken geleden nog een hevig gevecht plaats had tusschen Turken en
Italianen. De Turken en Arabieren hadden zich te Zouara
teruggetrokken met het doel zich op de Italianen te werpen, wanneer
zij zicht te Sidi Saïd zouden ontschepen. Ze werden echter
door een geweldig geweer- en kanonvuur door de Italiaansche vloot
op eerbiedigen afstand gehouden, terwijl Zouara gebombardeerd werd.
De andere foto toont ons Moussa-Boy, bevelhebber
der Turksche en Arabische troepen te Tripolis, zijn eenigen
zoon in de armen houdend, voor het half-vernielde kamp van Zouara.
