|
De grootste scheepsramp die de geschiedenis heeft gekend is
verre overtroffen door de ontzettende ramp die de
Titanic op hare eerste reis geleden
heeft. De Titanic, het grootste schip der wereld, de
mooiste schepping van menschenhanden op scheepvaartgebied,
waaraan besteed was alles wat verstand en kunstzin der menschen
grootsch en schoons scheppen kunnen, waarvoor de berekende
scherpzinnigheid veiligheidstoestellen had uitgedacht, die zoo
zeker en zoo vlug werkten, dat men een zinken van het schip voor
onmogelijk hield, een schip dat ingericht was met een
overdadige weelde en luxe, die de
meest verwende en hoogst opgevoerde eischen van de verfijnste
millionairs ruimschoots voldoen kon en hun smaak nog kon
prikkelen ― dat schip is met alles wat het bevatte, binnen
enkele uren in den afgrond gezonken.
De Titanic was een schip van alle gemakken voorzien, een
“drijvende stad” zooals Jules Verne ze ons in een van
zijn werken afschildert. Ze was 46.372 ton groot, 882 voet of
268 meter lang en 92 voet of 28 meter breed. De schoorstenen
inbegrepen had het schip eene hoogte van 53 meter. Het schip had
niet minder dan tien verdiepingen. Het roer woof 101.250 kilos
en het grootste anker 15740 kilos. Het schip was verzekerd voor
25 miljoen.
Alles kon men er op vinden. Een “Café Parisien”,
verschillende wandelpaden, een restaurant in stijl Louis XVI, dat 530 passagiers kon bevatten, een lees- en schrijfzaal,
verandas met mooie bloemen en planten, een renbaan en een
fietsbaan, een groote bad- en zweminrichting, enz...
Bij het bouwen van de Titanic werden alle voorzorgen genomen om
zooveel mogelijk te maken dat het schip niet zinken kon. Evenals
de “Olympic” had de Titanic 15 waterdichte beschotten,
gaande van den dubbelen bodem tot het bovendek op de voorplecht
en tot het alondek op het achtergedeelte. In beide gevallen zijn
de toppen der beschotten ver boven de waterlijn. De deuren die
er in waren werden gemaakt volgens een bijzonder stelsel en
konden oogenblikkelijk gesloten worden van op de kapiteinsbrug.
Ingeval van ongeluk kon de kapitein ineens al de deuren
waterdicht sluiten. Die deuren zelfs sloten automatisch, in
geval er toevallig water zou komen in eene der afdelingen en zij
van de kapiteinsbrug niet zouden gesloten worden.
De verdeeling der waterdichte beschotten was van dien aard, dat
de twee voornaamste afdeelingen mochten vol loopen, zonder de
veiligheid van het schip in gevaar te brengen.
De Titanic had achttien reddingsbooten aan boord, die 90 voet
lang waren en door bijzondere toestellen uit de davits
werden gelicht, zoodat het uitzetten der booten in geval van
nood in ongelooflijk korten tijd kon geschieden.
(Naar het begin van de volgende kolom)
| |
Van al die pracht en schittering is thans niets meer over. In
den Atlantischen Oceaan
is het
trotsche zeekasteel, tusschen New York en Southampton
op een ijsberg gestooten en gezonken. Van de
2490 menschen die er op waren zijn er slechts 868 menschen,
meest vrouwen en kinderen, gered.
Men vraagt zich af hoe de Titanic in botsing is kunnen komen met
een ijsberg en hoe dit, naar het heette “onzinkbaar”, schip
toch gekelderd is? Een paar beschouwingen over de ijsbergen in
den Atantischen Oceaan zullen niet onwelkom zijn.
De ijsbergen komen vooral voor in de nabijheid van de kust van
Noord-Amerika, zuidelijk en oostelijk van New-Foundland. De
ijsbergen komen van het binnenland van Groenland, maken de golf
van New-Foundland onveilig en zijn door afsmelting op hun weg
reeds veel kleiner geworden, maar overtreffen de schepen enorm
in grootte. Daar het gletscherijs slechts weinig lichter is dan
zeewater steekt slechts een betrekkelijk klein gedeelte van de
ijsmassa boven het zeewater uit. Bijzonder gevaarlijk voor de
scheepvaart zijn die ijsbergen, wier wanden zich niet loodrecht
naar beneden voortzetten, maar wier voet zich ver op zij vertakt
onder de zee, zoodat een schip daarop stoot als op een klip.
Want de massa van de ijsbergen is zoo groot, dat zij in dit
opzicht te beschouwen zijn als vaste steen.
Deze tijd van het jaar is de gevaarlijkste voor de scheepvaart
op het noorderlijk gedeelte van den Atlantischen Oceaan, omdat
dan in het Poolgebied het ijs zich begint los te maken en
zuidwaarts drijft. Van 1 Mei af is het den geheelen zomer in de
nabijheid van de New-Foundland Bank gevaarlijk voor de
scheepvaart. De schepen van de meeste stoomvaartmaatschappijen
moeten bevel gekregen hebben nu de meer zuidelijke zomerkoers te
volgen om zoo de botsingen met de ijsbergen te ontgaan. Wat is
nu 't geval geweest met de Titanic? Naar alle waarschijnlijkheid
kan men aannemen dat het schip in botsing is gekomen met een
ijsberg wiens voet ver onder de wateroppervlakte vooruitstak en
zoo tengevolge van zijn kollosaal gewicht en snelle vaart in
tweeën werd gespleten.
Zoo is dan de zeebodem, die aan de spits ging der wereldvloot,
in de diepte der zee verzonken. Door het schip
“Carpathia” werden een 800tal vrouwen en kinderen gered,
dat is alles wat er van overblijft.
De andere ter hulp gesnelde schepen “Baltic”, “Virginian”,
“Parisian” die door de draadlooze telegrammen van de Titanic
bereikt werden, vonden niets meer dan de plaats waar 't schip in
de diepte verdwenen was. Honderden families zijn in rouw
gedompeld. Mannen uit de hoogste maatschappelijke kringen, tal
van millionairs en van personen met bekende namen op allerlei
gebied, verdronken.
Zoo is weer het ongewisse van alle menschenwerk, bij den val van
dezen triomf van den menschelijken geest op technisch gebied,
pijnlijk gebleken. Een simpele ijsschol, door het vroege
lenteweer, vernielt in een oogwenk, wat de mensch onverwoestbaar
achtte!
Alf. Martens.
|