Petrus C. van Ghert overleden.

Gepubliceerd op 13 april 1912

Op 25 Maart ll. overleed in den ouderdom van 96 jaren, te Oude-God de oudste officier van het Belgisch leger, Petrus C. van Ghert, gep. luitenant-colonel der artillerie. Hij was de zoon van een der 24 broeders van Ghert, die met Napoleon I naar Rusland trokken en waarvan slechts drie terugkeerden na Moskou. Op 14-jarigen leeftijd trok hij met een paar knapen te voet van Mechelen naar Brussel om “naar den oorlog te gaan zien”, 't was in het jaar '30. Twee jaar daarna werd hij eenvoudig soldaat, studeerde 's nachts bij een waskaars, naast zijn paard, en werd na een jaar officier. Het jonge koninkrijk had alsdan groote behoefte aan wilskrachtige mannen, en aan den jonge officier werd de taak opgedragen in 42 verschillende plaatsen van het land de kazernen in te richten. Hij werd weldra een der meest geachte officieren van het Belgisch leger en stond in hoog aanzien bij Leopold I en later bij Leopold II.

Hij verbleef te Antwerpen bij het bouwen der tegenwoordige forten, en beweerde en bewees toen reeds, tegen de Brialmont in, dat zij de stad te zeer insloten. Later heeft men hem gelijk moeten geven. Hij was lid van den Etat-Major, lange jaren gedétacheerd aan de kanonnengieterij van Luik, aan het kruitfabriek van Wetteren; de bekende ontruiming van de Maas, na den slag van Sedan, werd hem toevertrouwd, enz... Als commandant der citadel te Namen in het jaar '70, alsdan de belangrijkste post van het gansche rijk, ontving hij er den krijgsgevangen keizer Napoleon III, keizer Willem en Frederik, grootvader en vader van den tegenwoordigen keizer van Duitschland, Molkte, von Bismarck, enz. Hij heeft aan de inrichting van het Belgisch leger de grootste diensten bewezen. Nooit heeft hij om eeretitels gedongen, kende slechts zijn plicht tegenover zijn land en zijn koning. Een man van karakter zooals men zelden ontmoet!