Oecumenisch Patriarchaat
Orthodox Aartsbisdom van België

Orthodoxe Parochie HH. Konstantijn & Helena
Brugge

Voorstelling Parochie
Over de Parochie
Info over Orthodoxie
Fotogalerie
Lectuur
Iconenatelier
Contact en locatie
Links



Tien jaar Orthodoxe Parochie in Brugge.

Patrick Dezillie

In 1995 hoorde ik toevallig om 12.30 h in het gewestelijke nieuws van BRT 2 – West-Vlaanderen dat er in Brugge een Orthodoxe Parochie gestart was. Voor mij was dat het begin van een zoektocht naar iets wat zeer mooi zou eindigen.

Na heel wat gevraag en een paar telefoontjes kwam ik te weten dat die parochie begon in de Oecumenische kapel aan de Ezelstraat. Om de 2 weken was er een liturgie . De eerste maal dat ik er naartoe kon was op een zaterdag in maart. Het was een eerste Goddelijke Liturgie van de nieuwgewijde priester monnik Athenagoras. Nieuwsgierig ging ik er naartoe. Er was toen betrekkelijk veel volk. Een prachtige liturgie met zelfs 2 priesters. Prachtige gezangen en zo’n mooie gewaden. Werkelijk een openbaring. Het was alsof ik in de hemel zat. Toen de liturgie gedaan was en ik huiswaarts wilde keren kwam de koorleider naar mij toe om mij nog uit te nodigen op de koffie. Daar ben ik toen niet op ingegaan. Maar die man vertelde mij over de kerk en de priesters. Die nieuwgewijde priester-monnik bleek Vader Athenagoras te zijn en die andere priester zijn vader, Vader Ignace.

Twee weken later was de liturgie op zondag en opnieuw was ik van de partij. Een ander hoogtepunt was de eerste Paasviering. Dat ganse kerkje zat afgeladen vol. Niet te verwonderen zo’n mooie dienst. Langzaam werd ik opgenomen in die parochie. Er zou zelfs een andere kerk komen. Regelmatig waren er werk zaterdagen. Balken reinigen, muren afkappen, houtenvloeren afschuren enz. Eigenlijk werd dit meer ontspanning dan inspanning. Alles in een geest van broederlijkheid en ook vriendschapsbanden werden aangehaald. Iedereen leerde elkaar beter en beter kennen.

Ondertussen bleef de parochie onder de bezielende leiding van Vader Athenagoras groeien. Anders gelovigen lieten zich opnemen in de kerk, doopsels werden toegediend en huwelijken gesloten. Regelmatig ook een zaterdag catechese, zowel voor kinderen als volwassenen.

De liturgie die vroeger slechts om de veertien dagen plaats vond werd nu wekelijks gevierd, dit tot grote tevreden heden van de mensen. Spiritueel groeide onze parochie. Materieel veranderde er ook veel. Agnes schilderde prachtige iconen, Alex zorgde voor een prachtig Fries met byzantijnse motieven rondom de kerk en er werd een zeer mooie iconostase gemaakt. Ondertussen werden we ook officieel als parochie erkend. Met als voordeel dat we nu een parochieraad en kerkfabriek kregen. Dat laatste houd in dat we nu werkingsgelden krijgen van de overheid.

Groot nieuws kwam er toen onze goede Vader Athenagoras bisschop werd benoemd. Klap op de vuurpijl was het nieuws dat zijn broer, onze lector Bernard hem zou opvolgen als priester.
De aanstelling van Vader Bernard als rector door de ganse parochie op gejuich onthaald, ondanks iedereen wel spijtig was dat de stichter van onze parochie, Vader Athenagoras ons zou verlaten. We wisten natuurlijk wel dat hij nog regelmatig zou terugkeren, nu met mijter en staf.

Onder Vader Bernard groeit de parochie steeds verder . We groeien zo goed dat we zelfs een grotere kerk kijgen namelijk opnieuw de oecumenische kapel waar alles eigenlijk begon. We kunnen dus eigenlijk stellen dat we met de parochie terug naar de bron gaan. En zo is de cirkel rond, om in een geest van broederlijkheid, met Gods hulp aan een nieuwe cirkel kunnen beginnen van hopelijk nog vele 10-tallen jaren.


***


Toespraak na de Goddelijke Liturgie
bij het tienjarig bestaan van onze parochie

Priester Bernard Peckstadt


Eminence notre Métropolite Panteleimon,
Cher Monseigneur Athénagoras,
Chers pères et frères dans la sacerdoce,
Révérends pères et chers fréres et soeurs de nos Eglises soeurs,
et chers vous tous, fideles en Christ,

Avant tout je voudrais remercier notre Métropolite Panteleimon pour cette Liturgie et pour sa venue pour la fête patronale de notre paroisse, les Saints Constantin et Hélene.

Eminence, notre reconnaissance envers votre personne est grande, parce qu’il y a dix ans - quand mon frère, alors archidiacre, vous a proposé de créer une paroisse à Bruges - vous avez bénit la fondation de cette paroisse et vous êtes vous même venu y célébrer la premiére liturgie en cette même église. Notre reconaissance est encore plus grande, car vous avez dès le début eu confiance dans ce projet et que vous nous avez soutenu dans le développement de notre paroisse.

Aanvankelijk werd echter gedacht dat er in Brugge te weinig orthodoxe christenen verbleven, om er een parochie op te richten. Het is waar dat we in het begin maar een kleine kern van orthodoxen vormden. Maar we hebben onze parochie ook meteen gezien als één voor alle orthodoxen uit de regio Brugge en Oostkust. De oerkern van onze parochie bestond dan ook uit enkele grieken, russen, oekraïeners, roemenen, een georgische dame, enkele bulgaren en weliswaar ook enkele belgen. Later kwamen daar natuurlijk vele andere gelovigen bij, die komende uit tal van traditioneel orthodoxe landen, en die zich in België vestigden.

Uiteraard hebben wij een bijzonder woord van dank te richten aan Bisschop Athenagoras die de eerste rector van de parochie was en die vanuit het niets deze parochie tot ontwikkeling heeft gebracht. Met veel respect en waardering voor dit werk, proberen wij, priester in samenwerking met alle gelovigen, verder te werken aan een nog betere en meer doeltreffend uitbouw van de parochie.

Het is inderdaad precies tien jaar geleden dat de parochie gesticht werd en vandaag durven wij in alle nederigheid zeggen dat ze reeds wortels heeft ingeplant. Vandaag herinneren we ons immers meer dan ooit dat we gestart zijn in deze Oecumenische Kapel, tot wij het hiernaast liggend historisch pand, het ‘Concergerie-gebouw’, zelf hebben gerestaureerd en we er sinds het feest van de Heilige Nektarios van het jaar 1997 er een eerste Goddelijke Liturgie vierden in onze kleine kapel.

Meer om meer beseften wij dat God ons naar de ideale locatie in Brugge had gebracht en dat wij alles hadden wat nodig is voor een kleine parochie. Maar - zoals gezegd - de parochie groeide uit en wij begrepen - nog ten tijde toen Bisschop Athenagoras de rector was - dat we dienden te zoeken naar een alternatief. We hebben gans Brugge uitgekamd, maar konden niets vinden. Uiteindelijk hebben we het aangedurfd een eerlijke dialoog te voeren met de verantwoordelijken van onze Zuster-Kerken en met name met de leden van de beheerraad van de vzw Oecumene Brugge, en zijn we tot een akkoord gekomen. Dat luidt dat we de kapellen ruilen. Deze historische kapel toegewijd aan Sint Joos wordt de orthodoxe kerk, terwijl onze kleine kapel van hiernaast de ‘Oecumenische Kapel’ wordt. Dat is een ideale oplossing voor alle betrokken partijen. Het is voor ons een ware redding in nood, het mooiste geschenk dat wij ons konden inbeelden bij deze tiende verjaardag van onze parochie.

Vandaar dat wij onze broeders en zusters van de Zuster-Kerken, leden van de beheerraad vzw Oecumene Brugge, heel speciaal willen danken voor hun bereidwilligheid en begrip! Dit getuigt van de oecumenische geest die er heerst in deze parel van een stad.

We zijn daarenboven heel verheugd dat men sinds twee dagen aan grootse werken is begonnen, die het ganse pand aan de buitenkant helemaal dienen te renoveren. Dit alles wordt gesubsidieerd door de Vlaamse Gemeenschap en Monumentenzorg. Nadien is het aan ons om deze kapel met luister en eer in te richten tot een orthodoxe kerk. Wij hopen dat U er volgend jaar allen terug zult zijn en dat het resultaat van de herinrichting duidelijk moge zijn.

De groei van onze Parochie heeft er zelfs voor gezorgd dat er 4 jaar geleden uit haar schoot een andere parochie is ontwikkeld, deze van de HH. Kyrillos & Methodios te Oostende.

Vandaag - 10 jaar na de stichting van onze parochie - zijn wij nog eens bijeen om samen de Goddelijke Liturgie te vieren, een Liturgie voorgegaan door de Bisschop, hetgeen ons een geest van volheid biedt, omdat «daar waar de Bisschop is, de Kerk tenvolle is». Wij zijn verheugd en hopen van ganser harte dat God U, Monseigneur, elke genadegave schenkt en nog talrijke gelegenheden om op deze plaats onze celebraties voor te zitten. Wij hopen dit werkelijk van ganser harte.

Wij zijn verheugd, daar sinds tien jaar in de harten en in de spirituele verlangens van de orthodoxe gelovigen van de streek het bewustzijn herleeft dat in Brugge het bestaan van een orthodoxe parochie een noodzaak is.

Laat me U, Monseigneur en dierbare broeders en zusters in Jezus Christus, nu nog enkele woorden van dank richten :

* vooreerst aan Uzelf, Monseigneur. Moge onze menslievende God U nog lengte van dagen schenken, gezondheid, vrede voor het welzijn van onze Orthodoxe Kerk in België. En bij deze gelegenheid willen wij U in naam van alle leden van onze parochie een fotoalbum schenken met enkele momentopnames van uw 50 jaar jubileum van uw apostolaat waar op 21 November laatst leden te Brussel gevierd werd.

* ten tweede aan Bisschop Athenagoras, die hier de eerste rector was en die ons ook steeds bijstaat bij alles.

* vervolgens de priesters die eraan hielden met ons deze Liturgie mee te vieren of zich kwamen verenigen in gebed, en ons steunen door hun aanwezigheid.
* natuurlijk ook de verschillende gelovigen die van meet af aan een grote belangstelling vertoonden voor de oprichting van deze Parochie en medewerken aan de uitbouw ervan. Het lijkt me onmogelijk hen hier allen te vernoemen.
* ook de leden van het koor en in het bijzonder onze Koorleider Carlo die zich onvermoeid inzet en op alle diensten aanwezig is.

* onze acolieten Patrick, Nicolas , Thomas en Olesj die ons steeds bijstaan bij de Liturgische diensten.

Ook wens ik te bedanken :

* de Zeer Eerwaarde Professor Adelbert Dennaux, die de voorzitter is van de beheerraad Vzw Oecumene, als eveneens de Zeer Eerwaarde Heer Kurt PRIEM, die de Rector is van de Oecumenische Kapel.

* en alle andere vertegenwoordigers van de andere Christelijke Kerken hier aanwezig.

* Ook dank en welkom aan alle gelovigen van andere parochies die voor het feest gekomen zijn. En U allen die hier aanwezig bent, en die deel hebt willen nemen aan deze viering.