Aan mijn vader

Antwerpen, 24 aug. 1914 -V.O. Ede, 24 aug. 1915

 

Een jaar is heen gevloden,*1 dor en hard,

een jaar van peilloos diepe, zware rouw,

een jaar dat moeder leed*2 in stille smart,

een jaar van leed voor d' eed'le arme vrouw,

een jaar dat uwe kind'ren - diep bedrukt,

steeds treurend - riepen*3 "Vader, vader zoet,

waarom zo bitter vroeg ons reeds ontrukt?

Waarom? U was*4 zo lief, zo braaf en  goed.''

 

U was bemind, geëerd door iedereen,

geacht om 't eerlijk, rein en fier gemoed.

Niet een die vrucht'loos bijstand vroeg, niet een.

U schonk met milde hand hun werk en moed.

U zwoegde blijgezind van vroeg tot laat.

U kende rust noch vreê, was*5 steeds bereid

te steunen 't goede recht met woord en daad,

door ware zielenadel trouw geleid.

 

Edoch, dit werken, zwoegen onverpoosd,

had traag doch zeker uwe kracht gesloopt.

Een wrede ziekte, 't kon niet lang verbloosd,

had dood'lijk u gevat en onverhoopt.

En vriend en maag*6 bezochten keer op keer

uw sponde, spraken troostend toe met hoop.

Doch allen leden stil in hartenzeer,

terwijl een bang gevoel ons kil bekroop.

 

Gefolterd, pijnlijk, wreed naar lijf en ziel

doorstond u 't leed, van alle hoop beroofd.

Als loon dat wrang uw edel hart geviel,

omgaf, zo 't scheen, een martelkroon uw hoofd.

U leed zo stil, u klaagde nooit uw nood,

o vader, lieve vader, stille held,

tot plots de dood, de wrede, kille dood

ons eeuwig scheidde, hard, met ruw geweld.

 

Een jaar is heengevloden, dor en hard,

een jaar van peilloos diepe, droeve rouw

een jaar dat moeder leed in stille smart,

en jaar van leed voor d' eed'le, arme vrouw,

een jaar dat uwe kind'ren - diep bedrukt,

steeds treurend -  riepen: "Vader, vader zoet,

waarom zo bitter vroeg ons reeds ontrukt?

Waarom? U was zo lief, zo braaf en goed."

 

 

*1 voltooid deelwoord van heenvlieden, nevenvorm van heenvliegen

*2 Originele tekst: lijdt

*3 Originele tekst: roepen

*4 Originele tekst: Ge waart (Zie voetnoot)

*5 Originele tekst: en

*6 bloedverwant

 

Voetnoot:

Het originele gedicht gebruikt consequent de in Noord-Nederland verouderde, maar in Zuid-Nederland en België nog gangbare vorm ge als onderwerp. Bij deze vorm kreeg de persoonsvorm in de verleden tijd vroeger een  -t. (waart, schonkt, zwoegdet, kendet, doorstondt (in de originele tekst abusievelijk doorstond), leedt, klaagdet).

Petrus Hoeck

Oieverf op doek 36 x 47 cm.

Onbekende Antwerpse schilder,

datering vermoedelijk tussen 1890 en 1900.

Gerestaureerd in 1980.

Privé bezit fam. Hoeck.

 

Petrus Hoeck 1873? - 24-8-1914.

Geboren te Hingene/Bornem,

overleden op 24 augustus1914 te Antwerpen.

Werkzaam bij de Antwerpse Trammaatschappij, waarschijnlijk  als opzichter.