R.M.S. Titanic

 

R.M.S. TITANIC


Over de Titanic bestaan vele boeken en internet-sites. Daar heeft men echter veel meer oog voor wat er gebeurde met de passagiers en hoe het kon dat meer dan 1500 opvarenden het leven dan voor wat de rol was van de marconisten aan boord. Ikzelf zal het hier meer hebben over de rol van deze. Voor meer informatie over de Titanic kan men altijd terecht op de vele Titanic-sites die er te vinden zijn.
Iedereen kent wel de Titanic. Dit betreurde passagiersschip zonk in vroege morgen van 15 april 1912 in de Atlantische Oceaan tijdens zijn maiden-trip. Met het schip vergingen meer dan 1500 mensen. Enkele uren daarvoor was het schip op een ijsberg gelopen en de onzinkbaar gewaande Titanic liep al snel vol water. 
Die nacht zijn er dankzij de toen vrij nieuwe uitvinding van de radiotelegraphie 705 mensen gered. Dit was grotendeels de danken aan de marconisten van de Titanic, Jack Philips en Harold Bride, en de marconist van het reddende schip Carpathia, Harold Cottam.

Jack Phillips                                       Harold  Bride


De Titanic was op 10 april 1912om 12 uur uit Southampton vertrokken voor zijn eerste zeis richting New York met aan boord bijna 900 bemanningsleden en een 1300-tal passagiers. Eerst zette Titanic nog koers naar het Franse Cherbourg om Europese emigranten die naar Amerika wilden op te halen en daarna ging het naar het Ierse Queenstown (nu Cobh). Op 11 april 1912 omstreeks 13:30 begon de eigenlijke oversteek van de Atlanische Oceaan richting New York. Aan boord bevonden zich meer dan 2200 personen.
Omdat draadloze telegrafie heel recent was wilden vele rijke eersteklas passagiers privé-telegrammen versturen en dat was dan ook de voornaamste bezigheid voor de twee jongen marconisten aan boord. Om te rusten of zelfs belangrijke navigatie-berichten door te geven was er nauwelijks tijd. De marconisten, in dienst van de Marconi Company, leverden voor deze en de White Star Line, de rederij van de Titanic, grote winsten op. Het versturen van berichten was nu eenmaal niet goedkoop.
Op 12 april ontving de Titanic een eerste aan haar gerichte ijswaarschuwing van het Franse passagiersschip La Touraine, dat op was was van Amerika naar Frankrijk. De volgende dag kruiste Titanic een klein Engels passagiersschip welke via de morse-lamp rechtstreeks naar de brug van Titanic een ijswaarschuwing stuurde.
De volgende dag, 14 april kwamen de hele dag door ijswaarschuwingen binnen. Het was duidelijk dat de Titanic recht op een veld vol ijsbergen afstevende. Omstreeks 21 uur bereikte Titanic het ijsveld. Er werd echter geen vaart geminderd en de Titanic bleef voortstomen met een snelheid van 21 knopen.
Om 23:40 klonken 3 korte slagen op de bel vanuit het kraaienest. Frederick Fleet, de uitkijk waarschuwde de brug voor een ijsberg recht vooruit. Eerste stuurman Murdoch gaf , als officier van wacht, het bevel dat het schip hard naar bakboord moest draaien. Het schip was echter te dicht bij de ijsberg gekomen en een halve minuut later schuurde de Titanic met haar zijkant tegen de ijsberg welke haar openscheurde. Al snel was duidelijk dat het schip verloren was. Om 00:15, op 15 april 1912, seinde Jack Philips de eerste serie noodkreten van de zinkende Titanic : "CQD CQD CQD de MGY MGY MGY" CQD stond voor CQ (algemene oproep) Danger. Recentelijk was CQD vervangen door SOS, wat gemakkelijker op te nemen is door iemand die niet zo bedreven is in morse, maar Philips gebruikte toch nog CQD. Vele schepen die antwoorden bevonden zich te veraf of aan de andere kant van het ijveld.
Op dat moment maakte Harold Cottam, de enige marconist van de Carpathia, zich klaar om in zijn kooi te kruipen. Hij had zojuist de laatste berichten naar de brug gebracht en zo de noodoproep van de Titanic gemist. Cottam wist echter dat het kuststation Cape Cod een serie nieuwsberichten ging uitzenden en luisterde nog even. Tussendoor riep hij de Titanic op om te melden dat Cape Cod nog een serie berichten had voor haar. Philips seinde terug dat de Titanic snel zonk en onmiddelijk hulp nodig had. Cottam waarschuwde zijn kapitein, Rostron, en die beval onmiddelijk koers te zetten richting Titanic. Voor Philips was dat het eerste goede bericht die avond. Het was toen ongeveer 00:15. Tweede marconist Harold Bride vond echter dat dit nog niet voldoende was een stelde Philips voor om SOS te seinen i.p.v. CQD. Voor het eerste in de geschiedenis seinde een schip op dat moment SOS.

Harold Cottam


Omstreeks 02:10 merkte Jack Philips dat het vermogen van zijn vonkenzender snel begon af te nemen en het schakelde over op de nood-accu's. Op dat moment kwam kapitein Smit de radiohut binnen en onthief de twee mannen van hun taak.
Korte tijd later moesten beide marconisten hun radiohut ontvluchten en snel daarna liep deze vol water. Toen beide mannen op het dek kwamen waren alle reddingsboten al vertrokken met minder dan 700 personen aan boord. Philips en Cottam bevonden zich op het dek tussen meer dan 1500 anderen. De boeg van de Titanic zonk steeds dieper het water in en iedereen drong zich samen op het acheterdek van het schip. Om 02:20 kwam het definitieve einde van het schip. Bijna volledig rechtopstaand zonk het onder de voeten van de vele hopeloze mensen weg. Temidden de brokstukken en de schreeuwende mensen lagen de twee marconisten in het ijskoude water. In het water lag ook nog een opvouwbare reddingssloep. Deze lag echter omgekeerd maar beide mannen konden samen met een enkele mannen op de kiel van het bootje gaan staan. Jack Philips was echter zo uitgeput en krachteloos door het ijskoude water dat hij terug in dat water viel en stierf door onderkoeling.Op dat moment was Jack Phillips 25 jaar. Harold Bride kon blijven staan en na een lange tijd konden de mannen overstappen in een van de reddingsboten. Zo behoorde Bride ook tot een van de 705 geredde personen. Meer dan 1500 mensen stierven die nacht in het ijskoude water van onderkoeling of door verdrinking. De volgende ochtend werden de overlevenden opgepikt door de Carpathia.
Harold Bride was 21 jaar toen de ramp met Titanic gebeurde. Na de Eerste Wereldoorlog verliet Bride de zee en vanaf dan is weinig geweten over hem. Hij stierf in 1956 in Schotland.

Voor meer info over de gebruikte apparatuur en de uitegwisselde berichten klik hier

terug naar homepage