|
Heroprichting - Reconstruction
|
De
prenten aanklikken
om ze te vergroten
Cliquez sur les images
pour les agrandir
|
|
|
Depuis
1955, il ne restait du Luizenmolen que les nombreux
fusains, aquarelles, peintures, ainsi que cette seule
carte postale...
Vanaf
1955 bleven van de Luizenmolen slechts tekeningen en
schilderijen over, alsook deze ene postkaart... |
| |
|
| |
|
| |
Als
enig materieel relict bewaard van de
oorspronkelijke Luizenmolen is er een grauwe molensteen (een
rechtsdraaiende loper) voor
tarwegemaal, die thans tegen de noorderteerling opgesteld
staat van de nieuw opgerichte molen. Verder bewaart het
Museum van het Begijnhof te Anderlecht, in haar
linkervleugel, een lantaarnwiel en een varkenswiel van het
luiwerk.
La seule
pièce conservée de l'ancien Luizenmolen est une
meule bleue allemande (une meule courante tournant à
droite) pour la mouture du froment, actuellement apposée contre le dé nord du nouveau moulin.
Le musée du Béguinage d'Anderlecht conserve en outre dans son aile
gauche la lanterne d'un tournant ainsi qu'un pignon du monte-sacs.
|
| |
|
| |
|
|
Une
poignée d'habitants d'Anderlecht ne pouvaient se résigner
à la disparition de leur moulin. Monsieur Eric
Tomas, actuellement président du Parlement
de la Région de Bruxelles-Capitale, suscita
autour de lui un mouvement qui se concrétisa dans la
constitution de l'a.s.b.l. Luizenmolen
Anderlecht,
dont le but final serait la reconstruction du Luizenmolen!
Een
handsvol inwoners van Anderlecht konden zich echter met
die verdwijning niet verzoenen. Rond de persoon van de
heer Eric
Tomas, thans voorzitter van het Brussels
Hoofdstedelijk Parlement, kwam een beweging
op gang die in 1992 vorm zou vinden in de stichting van
de v.z.w. Luizenmolen Anderlecht,
met als einddoel de heroprichting van de Luizenmolen!.
|
| |
|
|
| |
|
|
|
|
Cette
équipe dynamique s'entoura d'avis de divers experts et
connaisseurs, et se mit en quête de sponsors financiers.
L'architecte bruxellois Georges
Piron se
vit confier la délicate mission de dresser les plans d'un
moulin qui ressemblerait aussi fidèlement que possible au
moulin disparu. Vu la proximité de l'habitation près de
laquelle se trouvait le moulin original, une nouvelle butte
fut construite à une trentaine de mètres du tertre
initial. Le constructeur de moulins Peel de Gistel, en
Flandre-Occidentale, reçut l'ordre d'exécuter la
construction du moulin. Au mois de mai 1998 le pivot fut
recouvert de la cage du moulin, qui dut passer l'hiver sans
ailes, jusqu'à ce que le moulin, complètement en état de
marche, pût être inauguré, au mois de mai 1999.
Entretemps la firme Peel était devenue "Molenbouw
Peel-Thomaes".
Deze dynamische ploeg omringde zich met adviezen
van molendeskundigen, zocht naar financiële inbreng,
zodat de Brusselse architect
Georges Piron de delicate opdracht toevertrouwd
kreeg om de plannen te tekenen, waarvan de
uitvoering zo getrouw mogelijk de gesloopte molen in
herinnering zou brengen. Omwille van de nabijheid van
de bestaande woning waarbij de molen ooit behoorde,
werd besloten een nieuwe molenberm aan te brengen op
een dertigtal meter van de vorige. Aan molenbouwer
Peel uit Gistel, West-Vlaanderen, werd opgedragen de
volledige bouw uit te voeren. In mei 1998 werd de
staak bekroond met het molenkot, dat zonder wieken
mocht overwinteren tot in mei 1999; dan zou de molen
volledig maalvaardig worden ingehuldigd. Intussen was
de firma Peel omgevormd tot "Molenbouw
Peel-Thomaes".
|
| |
|
|
