1 Djôzef arivé e l' Edjipe, c' est Potifår, li maisse des sôdårs do rwè, ki l' a-st atchté a les Ismayelites ki l' avént amoenné.
2 Et l' Signeur fout dlé l' Djôzef, ki passa rade po on sûti. Il esteut lodjî amon s' maisse, li Djupsin.
3 Ci chal veyeut bén ki l' Signeur esteut avou lu et, tot côp k' Djôzef meteut s' mwin a 'ne sacwè, li Signeur el fijheut adiercî.
4 Li Djôzef, do côp, esteut foirt bén veyou di s' maisse, ki l' purda po s' siervice. I l' loma maisse vårlet et lî rmete tos s' tcheté inte di ses mwins.
5 Et do côp ki l' Djupsin out metou s' måjhon et tos s' tcheté inte des mwins da Djôzef, li Signeur benixha l' måjhon då Djupsyin p' l'amoû di Djôzef. Et l' benixhmint do Signeur passéve eto so tos ses béns, ossi bén el måjhon k' ezès tchamps.
6 Do côp, li Djupsyin leya tos ses béns inte des mwins da Djôzef et, Djôzef estant dlé lu, i n' s' ocupéve pus d' rén a pus k' do pwin k' i mindjîve. Mins l' Djôzef, c' esteut èn ome k' aveut bel air et bea vizaedje.
7 Vola k' après tot ça, li feume da s' maisse l' avize: «Coûtche avou mi!» di-st ele.
8 Mins l' Djôzef, i n' lî plait nén: «Waitîz,» di-st i, «dispu ki m' maisse m' a dlé lu, i n' s' ocupe pus d' rén el måjhon. Il a rmetou tos s' tcheté inte di mes mwins.
9 Dins l' måjhon vaici, i n' est nén pus hôt k' mi; i n' m' a spani d' rén, foû d' vos, si feume. Pôreut vali k' dji fwaixhe ene ossi laide keure et petchî conte li bon Diè?»
10 Mins tos les djoûs, li cmere vineut fé åtoû do Djôzef, ki n' voleut ni coûtchî avou leye, ni-z esse avou ley.
11 Et vola k' on bea djoû, il arive al måjhon po fé s' bouye. I gn aveut nou dômestike avår la.
12 Li cmere l' apice pa s' mousseure: «Vén coûtchî avou mi!» di-st ele. Li Djôzef lî lait s' mousseure inte di ses mwins, et peter evoye foû del måjhon.
13 Veyant k' il aveut stepé evoye tot lî leyant s' mousseure dins ses mwins,
14 ele si boute a wincler après les dômestikes: «A bén çtellale!» di-st ele. «On nos a aminé èn Êbreu po nos etoûrpiner! Il a vnou fé åtoû d' mi po coûtchi avou mi. Do côp, dji m' a metou a braire et braire
15 et lu, m' oyant houkî si roed, il a leyî s' mousseure dilé mi tot corant evoye foû del måjhon.»
16 Et elle a wårdé l' mousseure då Djôzef djusk' a tant ki si ome a stî rivnou.
17 Et vola nosse kimere ki ratake avou l'i minme fåve: «Il a vnou fé åtoû d' mi po m' etoûrpiner, li sclåve êbreu k' vos avoz ramoenné.
18 Cwand c' est ki dji m'a metou a braire et hoûler, il a-st abandné s' mousmint dlé mi et steper evoye.»
19 Adon, etindant s' feume ki tchantéve si boigne messaedje: «Vola çou k' il a volou fé avou mi, vosse siclåve!», vola l' maisse ki monte dins ene radje.
20 Ça fwait k' il a apicî l' Djôzef por lu esse rasseré el gayole ki sierveut po les prijhnîs do rwè. Ene feye li Djôzef el gayole,
21 li Signeur a vnou dlé lu et il a stî bon avou lu. Il a fwait ki l' maisse do prijhon a-st avu fiyate å Djôzef.
22 Adon, li maisse do prijhon lî a dmandé di waitî so tos les prijhnîs k' i gn aveut la; tot çou k' i gn aveut a fé e prijhon, c' est l' Djôzef kel fijheut fé!
23 Li maisse do prijhon ni waitîve pus a rén di çou ki l' Djôzef fijheut, ca l' Signeur esteut avou lu et, tot côp k' Djôzef meteut s' mwin a 'ne sacwè, li Signeur el fijheut adiercî.