1 Ça fwait ki l' tere esteut fwaite, avou tot çou k' i gn a dsu. Et l' cir eto, esteut fwait, avou tot çou k' i gn a dvins.
2 Li bon Diè out tot fwait li setinme djoû. Li setinme djoû, i s' ripoiza di tot l' ovraedje k' il aveut fwait.
3 Li bon Diè benixha l' setinme djoû, et-z è fé on djoû rén k' por lu, paski c' e-st adon k' il aveut metou l' cougnet a tot l' ovraedje k' il aveut ataké lu minme.
4 Vola cmint çki l' cir eyet l' tere estît fwaits. Cwand c' est ki l' Signeur bon Diè fjha l' tere eyet l' cir,
5 Gn aveut co pont d' bouxhnisse sol daegn et nén ene hiebe des tchamps n' aveut co djårné, ca l' Signeur bon Diè n' aveut nén co fwait ploure et gn aveut co nole djin po travayî l' daegn.
6 Mins 'ne crouweu amontéve foû del tere et rêwer tote si stindêye.
7 Li Signeur bon Diè prustixha l' ome avou del poûssire del tere. I sofla dins ses narenes li sofla del veye et, do côp, l' ome vica.
8 Li Signeur bon Diè planta on djårdén e l' Éden, å luvant, et il î meta l' ome k' il aveut prusti.
9 Li Signeur bon Diè fjha disclôre foû d' tere tot plin des åbes k' estént beas a vey et k' leus fruts estént bons a magnî. Li Signeur bon Diè planta ossu, e mitan do djårdén, l' åbe del veye et l' åbe del kinoxhance do bén et do må.
10 Gn aveut des aiwes ki rexhént d' Éden po raiwer l' djårdén. Did la, ele si pårtixhént e cwate brès.
11 Gn aveut les aiwes di Pishon. Ele passèt tt åtoû do payis d' Hawila, wice k' i gn a di l' ôr
12 Et l' ôr di ç' payis la est bon. On-z î trove eto del gôme d' ecins et di l' oniks.
13 Li deuzinme brès, c' esteut les aiwes di Guihon, ki passèt tt åtoû do payis d' Coush.
14 Li troezinme brès, c' esteut les aiwes di Tîgue, ki corèt å luvant d' Assour. Li cwatrinme, c' esteut les aiwes d' Eufrate.
15 Ça fwait ki l' Signeur bon Diè amina l' ome dins l' Éden por lu î dmorer, waitî dsu et ndè travayî l' tere.
16 Li Signeur bon Diè derit a l' ome: «Vos poloz bén mindjî des fruts d' tos les åbes do djårdén.
17 Mins vos n' mindjroz nén di l' åbe del kinoxhance do bén et do må, ca l' djoû k' vos è mindjrîz, vos môrrîz.»
18 Adon, li Signeur bon Diè derit: «Ça n' est nén bon po l' ome do dmorer tot seu. Dji lî va fé 'ne aidance ki sereut come lu.»
19 Avou del tere, li Signeur bon Diè aveut prusti totes les biesses des tchamps et tos les oujheas do cir. Adon, i ls amoenna dvant l' ome po vey kés nos k' i lzî donreut. Tot çou ki l' ome mostréve esteut lomé come i djheut.
20 Ça fwait ki l' ome dina on no a tot l' bisteu, a tos les oujheas do cir et a totes les biesses des tchamps. Mins po lu minme, l' ome ni trovéve nole aidance ki s' acoidreut bén avou lu.
21 Adon, li Signeur bon Diè l' edoirma come ene sokete. Ene feye k' i fout evoye, li Signeur bon Diè purda ene di ses coisses foû, et rserer l' tchår.
22 Adon, li Signeur bon Diè candja l' coisse e cmere. Il amina l' kimere divant l' ome.
23 Ci chal breya: «Ci côp ci, vola les oxheas d' mes oxheas eyet l' tchår di m' tchår. Ley, on l' lomrè feume, paski c' est foû di l' ome k' elle a stî prijhe.»
24 Et c' est ça ki l' ome abandnêye si pa et s' man po s' mete avou l' feume: eshonne, i n' fijhèt pus k' onk.
25 Il estént miernous tos les deus, l' ome et l' feume, sins nd esse honteus.