1 Li Signeur ala vey Sara, et i fjha avou ley come il aveut prometou.
2 Ele ratinda famile et dner on valet a Abraham k' esteut ddja vî, li djoû ki l' bon Diè lî aveut dit.
3 Abraham loma Izayac li valet ki vneut di skepyî, li valet k' Sara lî aveut dné.
4 I discalota l' Izayac k' il aveut hût djoûs, come li bon Diè lî aveut dit.
5 Abraham esteut 100 ans vî cwand s' valet Izayac vinve å monde.
6 Sara criya: «Li bon Diè m' a dné d' cwè sorire! Tot kî l' apudrè m' sorîrè».
7 Ele derit eto: «K' est çk' åreut dit a Abraham ki l' Sara åreut des valets? Et dji lî a dné on valet po s' viyesse!»
8 L' efant crexha. I fout spani. Abraham fijha 'ne grande rinchinchote li djoû k' Izayac fout spani.
9 Li Sara s' abaitixha ki l' valet k' Hagår, li Djupsyinne, aveut dné a Abraham, aveut bon.
10 Do côp, Sara arinne l' Abraham: «Tchesse les evoye, li meskene eyet s' fi! Vos n' vôrîz tot l' minme nén ki l' valet dal meskene eritreut avou m' valet Izayac.»
11 Oyant çoula, Abraham monta dins ene five, ca c' esteut s' valet eto!
12 Mins l' bon Diè lî derit: «Ni v' måvlez nén insi pol valet et po vosse meskene. Schoûtez tot çou k' Sara vos dit, ca c' est d' Izayac ki vos åroz ene lignêye a vosse no.
13 Mins do valet del siervante, dji frè 'ne nåcion eto, ca c' est voste efant.»
14 Abraham si luve k' i n' est co pont d' eure, i prind do pwin et on bidon d' aiwe k' i dene a Hagår et l' mete so ses spales. Adon i lî dene l' efant et i l' revoye. Elle ala berôler e dézert di Beyer-Chéva.
15 Ene feye l' aiwe boevowe, ele tape l' efant dzo on bouxhon.
16 Adon, ele s' ashîd ene miete erî, a on côp d' arc did la. «Dji n' vou nén vey mori l' efant!» di-st ele. D' ashîde on pô pus lon, ele criye et braire.
17 Li bon Diè ôt l' vwès da l' efant et, do cir, l' andje då bon Diè houke Hagår. «K' avoz, Hagår?», di-st i. «I n' vos fåt nén avu peu, ca l' bon Diè a etindou l' vwès då valet eyu çk' il est.
18 Ardant! Alez rluver l' efant et s' tinoz l' pa s' mwin, ca dji frè d' lu ene grande nåcion.»
19 Li bon Diè l' dispåpia. Elle aparçûva on puss avou di l' aiwe. Elle ala rimpli l' bidon et fé boere li gamin.
20 Li bon Diè esteut avou l' gamin, ki crexheut tot vicant e dézert. C' esteut on prumî tireu a l' arc;
21 i dmora e dézert di Parân et s' mame el maria avou 'ne kimere do payis d' Edjipe.
22 Di ces trevints la, Abimélek avou Picol, li maisse di ses årmêyes, derit a Abraham: «Li bon Diè e-st-avou vos dins to çou k' vos fjhoz!
23 Djurez m' å no do bon Diè, chal et asteure, ki vos n' såyroz nén di m' balter, ni mi, ni mes djins, ni mes efants; vos m' froz, a mi et å payis k' vos î dmorez, les minmès amistés k' les cenes ki dji vs a fwait a vos.»
24 Abraham responda: «Djel djeure».
25 Adon, Abraham si plinda a Abimélek å dfait d' on puss ki ses sierviteus wårdént por zels.
26 Abimélek breya: «Dji n' sai k' est çk' a fwait ça! Vos n' mel avîz nén dit! Et mi minme, c' est seulmint enute ki dj' etind cåzer d' çoula.»
27 Adon, Abraham purda des grosses et des ptitès biesses k' i dna a Abimélek. Tos les deus, i fjhît èn arindjmint.
28 Abraham meta d' costé setès antinoeses di s' hiede.
29 Abimélek derit a Abraham: «C' est pocwè fé, don, ces setès antinoeses la, ki vs avoz metou a pårt?».
30 L' Abraham responda: «C' est por vos aveur setès antinoeses, dji v' les dene di m' prôpe mwin. Ele sievront d' temon ki dj' a schavé ç' puss la.»
31 C' est ça k' cisse plaece la fout lomêye Beyer-Cheva, ca c' est vaila k' il ont fwait leu siermint ambedeus.
32 Après aveur fwait ene aloyance a Beyer-Cheva, Abimélek si rastampa et, avou Picol, li maisse di si årmêye, il erala e payis dåzès Filistins.
33 Abraham planta on tamari a Beyer-Cheva, et tchanter l' no do Signeur, bon Diè d' tofer et todi.
34 Abraham dimora lontins e payis des Filistins.