konrad bayer, 'de peer'

en hij beet in een peer een goudgele peer zoals men zegt om precies te zijn in die gele en zo sappige peer dat het water uit zijn mondhoeken liep die daags tevoren bij mevrouw jekel helemaal vooraan in het fruitstalletje had gelegen en toen was hij voorbijgekomen hij was op weg naar het museum geweest en kon er niet aan weerstaan zich deze sappige 240 gram wegende peer voor de prijs van een schilling en twintig groschen aan te schaffen juist die goedkope peer die met vele andere circa 2 ton goudgele als ik die term mag gebruiken peren op maandag 14 oktober door de transportfirma gredler linke alszeile 24 aan de groothandel in voedingswaren ellsler geleverde zending die remersberger junior de remersberger uit wels naar de federale hoofdstad had gestuurd samen met de facturen van de voorgaande leveringen en remersberger was fier tenslotte ontfutsel je de concurrentie niet elke dag een klant als ellsler ellsler uit de bandgasse en ellsler wist dat de wissel niet gehonoreerd zou worden en ging naar remersberger die blij was dat hij aan hem mocht leveren en de wissel die zal wel niet gehonoreerd worden als er geen wonder als ik me zo mag uitdrukken gebeurt en remersberger meegesleurd in het bankroet en wie koopt er nu peren voor die prijs en toen was die ene peer de bezorger van ellsler ontglipt en de oude jekel had gezegd tja als u zo uw werk doet dan moet ik goedkoper verkopen en wie zal mij het verlies terugbetalen met zo een aanbod gekneusd hoe stelt u zich dat voor dat is tweede keus dat weten de klanten maar mevrouw jekel was maar een nou dan leg ik ze gewoon vooraan die ene met de weke plek naar achteren die ene peer maar nou ja zei jekel daarop en legde de weke peer om precies te zijn die welke nevosad ferdinand 74 ondanks zijn leeftijd nog steeds actief in königstetten bijna drie weken geleden van de boom had gehaald en helemaal vooraan om precies te zijn van de boom waar een zekere kronik in zijn achtendertigste levensjaar beter gezegd in de schors waarvan kronik een lavanttalenaar van geboorte toen getrouwd in königstetten zich met zijn initialen s k had vereeuwigd met zijn zakmes als ik me zo mag uitdrukken omdat hij met zijn voornaam stefan heeft geheten kronik trapte daarbij met zijn rechtervoet op de steen die jaren later de zojuist genoemde nevosad om precies te zijn jaren voor het plukken van de peer want hij nevosad had als königstettenaar van geboorte bijna altijd op deze plaats verbleven wat niet verwonderlijk was als je nevosad zou hebben gekend nam dus de steen op die zonder aanwijsbare reden al die jaren onbewogen in regen en sneeuw enzovoort als ik die term mag gebruiken op dezelfde plaats had gelegen vastgehouden door de aantrekkingskracht van de aarde terwijl toch ook dit punt zoals trouwens de hele streek zich net als de hele aarde zonder onderbreking om zichzelf draaide dus die steen die geen last van duizeligheid had als ik me zo mag uitdrukken en die gooide nevosad toen en hij gooide hem enkele meters zuidzuidoost waar hij op het al lang afgemaaide haverveld van pöller agnes die met haar 43 jaar het verschil tussen man en vrouw nog niet kende bleef liggen waarbij hij naast een broeksknoop terechtkwam die de kinderen van de burgemeester erich en wolfgang slobinsky na urenlang kauwen in de lagere school van königstetten op weg naar huis naar het goed van de burgemeester daar hadden uitgespuwd daar gooide nevosad dus de steen het was een vrij gewone grijze kiezel met zijn rechterhand met zijn linker was hij ook te onhandig geweest en bovendien was hij niet gewend ze te gebruiken dus gooide hij met zijn rechterhand die twee uur later die van vutzen lorenz drukte die deze dan de volgende vrijdag in de hakselmachine van zijn broer bij wie hij als knecht hielp sinds hij zijn plaats als ongeschoold arbeider in de rubberfabriek van traiskirchen wegens drankzucht had moeten opgeven verloor en met deze hand waarmee hij die andere nog zou drukken had hij dus ook zoals gezegd als ik me zo mag uitdrukken de peer afgetrokken en bij de andere peren gelegd die al in de korf lagen die zijn vrouw want nevosad was getrouwd die dus zijn vrouw nevosad marie uit wenen had meegebracht toen zij de laatste keer in de stad was geweest en haar vriend ponzer reinhold ontmoet met hem gevreeën en hem weer verlaten had aan hem ponzer denkend was ze met de trein naar het westen richting königstetten vertrokken en in gedachten bij hem ponzer wierp ze zich met behulp van de trein vertrek wenen 16 uur 41 richting tulln tegen de wenteling van de aarde om haar as en al had het effect weinig te betekenen het was er toch en in die korf legde nevosad de peer die hij van de boom had getrokken die er nu al wel 34 jaar stond en die ook niet al te veel meer droeg maar toch was nevosad erop geklommen en had hij de peer van de boom bij de andere van de andere bomen gelegd die veel jonger waren en ook behoorlijk dragen want anders was er immers geen rendabiliteit geweest in de fruitteelt van wawerka die ook de eigenaar was van de boom en voor wie nevosad nu ook al sinds de 17e juli van verleden jaar als ik me zo mag uitdrukken als tractorbestuurder in dienst is vooral als je bedenkt dat nevosad ongeveer van dezelfde leeftijd is als wawerka en die elkaar al lang kennen en ook op dezelfde school zaten namelijk in pöttingbrunn namelijk tijdens de oorlog waar ze in de parachutistenopleiding waren en wawerka heeft toen nog gezegd met dat mes hier steek ik in een engelsman dat het bloed eruit spuit en met die hand trok hij de peer af en legde ze bij de andere maar er was een stuk van de tak meegekomen waar eens de bloesem op was geweest waar twee bijen tegelijk in hebben gewild namelijk in de bloesem toen in 1943 de bom op de schuur van de paternioners was gevallen in hetzelfde of identieke jaar dat de twee bijen als ik die vergelijking mag maken niet in de bloesem zijn kunnen geraken en toen legde hij de peer terug aangebeten als ze was en de vliegen gingen erop zitten en de volgende dag keek hij er opnieuw naar en dacht de vliegen zitten erop omdat erin gebeten is en toen heb ik niet meer verder gegeten die smaakt toch maar bitter.

(Sämtliche Werke, überarbeitete Neuausgabe, hrsg. v. G. Rühm, ÖBV-Klett-Cotta, Wenen 1996, p. 403-405)