MIJMERINGEN
van een honderdman

Het beschouwen van mijn dagelijkse bezigheden via een conceptuele bril vormt de aanzet van mijn ietwat ongewone dagboeken.

Hoe je het ook draait of keert het getal 100 komt altijd op één of andere manier erin terecht. 100 is een hoeveelheid die ik aankan, 100 is net genoeg om niet te veel te zijn maar ook niet te weinig, 100 is niet grootsprakerig. 100 is een menselijke hoeveelheid.

Via een selectie van een thema creëer ik een visueel houvast. Vervolgens gebruik ik een boek om mijn aantekeningen en bevindingen in kwijt te kunnen. Het ritme wordt bepaald door de dag. Dit hou ik 100 dagen vol. Na deze 100dagen periode kies ik voor een nieuwe bril en herbegint het onderzoek.

De thema's ‘zeg maar beperkingen' die ik me oplegde om dagdagelijks te hanteren, kregen soms de meest fantasierijke invullingen.

Één dagboek bestaat uit proppen papier die ik nauwgezet verzamelde in plaats van ze in prullenbak te gooien. Soms liep ik 100 dagen aan een stuk rond met een kader van 100 cm op mijn neus. In een andere periode koos ik om iedere dag een brief te schrijven met een zelf gesneden ganzenveer. Mijn inspiratie spartelde alle kanten uit om zoveel mogelijk verschillende mensen of instanties te plezieren met één van mijn kalligrafische krabbels. In het rode dagboek volgde ik 100 dagen mijn speurneus op zoek naar vreemde woorden en hun geheime band met rood.

Deze zelfverzonnen concepten houden me alert doordat ze steeds nieuwe zienswijzen creëren. Iedere dag ervaar ik als uniek en schud ik zodoende de routine van mijn lijf.

Elk dagboek vormt een inkijk op mijn leven met de nodige zin voor humor.

Hanteer zelf deze concepten om u te bewegen doorheen een wereld van absurde waarheden en vreemde gedachtekronkels. Laat je gaan en aarzel niet je te verliezen in werken volgepropt met speelse perspectieven gedrenkt in een lekker bedje van waanzin.