![]() ![]() |
![]() |
|
Accordeonist Wim Claeys (ambrozijn) en gitarist Maarten Decombel leggen zichzelf een sober dieet op. Niks in de mouwen dus, en toch wordt het nooit saai. Met humor en een moderne attitude kruiden ze hun instrumentale folk. Zowel eigen composities, naar Hedningarna verwijzende liedjes als afgestofte traditionals, van trage blues tot snelle wals, maken van GOZE een veelkoppig, maar heel wendbaar beest." (P.V.D.) Het artikel op Knack.be. |
|
Label: KLOEF MUSIC; LCM100045; 2004; Playing time: 44.41min I have to say, I love Begian music for some time now. If I remember it right, Ambrozijn were my first introduction to the new Belgian folk music... Today I have the pleasure to review a great album of one of the members of Ambrozijn (Wim Claeys - diatonic accordeon, bagpipes) who has joined up with the fantastic guitarist Maarten Decombel. The short form of the name of this duo - GOZE - is easy to remember - and it definitely should be. The long version Gezellig Onderuit Zonder Elektrik is more the theme of their music - they (and the listeners as well) have their fun without electric tricks... Their musical world is the heart of Europe, they do traditional tunes from Flanders (of course!), but also from the Auvergne, Brittany, Sweden and Ireland, and they also compose themself. The music on their debut album is very honest - always played just by the two musicians on guitar and diatonic accordion or bagpipes. The arrangements are highly individual and absolute fantastic. If you like accordion and guitar (and from time to time some bagpipe) - you should go for them! Wim Claeys started with this album his own Record label Kloef Music - after the debut CD of GOZE I am really looking forward to the next album of this new label... Contact to artist / label: klesie@kloefmusic.com Christian Moll Het artikel op Folkworld.de. |
|
Kkunst.com Na “A Song" van Ambrozijn ligt met “Gezellig Onderuit Zonder Elektriek” de eerste full-CD van het nieuwe folkgerichte label “Kloef Music” in de platenrekken. Met deze titelloze eerste CD laat “Gezellig Onderuit Zonder Elektriek” of kortweg GOZE horen welke muziek ze spelen en voor welke muzikale benadering ze staan. Ze brengen een vrij eigenzinnige intimistische muziek waarbij de schoonheid van de arrangementen met de speelvaardigheid van het duo (Wim Claeys en Maarten Decombel) hoorbaar en bijzonder genietbaar is.
“Gezellig Onderuit Zonder Elektriek”, de vrij lange naam van de groep staat voor de doelstellingen en de benadering van het duo rasmuzikanten : Wim Claeys (Ambrozijn en Tref en bijzonder succesvol initiatiefnemer van Boombal) en gitarist Maarten Decombel (Keukojoen). Zonder elektriek willen ze met akoestische instrumenten (gitaar, diatonische accordeon en doedelzak) mooie initimistische muziek maken waarvan men stil wordt. Ik leerde GOZE kennen tijdens Oostende Music City waar ze zich zonder moeite en tussen de popjongens in de finale speelden. Hun muziek sprak aanstonds aan, ontroerde en bracht het luidruchtige publiek tot luisteren. GOZE, brengt dan ook de muziek tot haar essentie waarbij vooral de speeltechniek en het compositorisch vermogen van het duo opvalt. Hoe kleiner de bezetting hoe nauwkeuriger men moet spelen. Het duo heeft daar zeker geen problemen mee. Luister maar naar de totaliteit van de 14 nummers die live in het Trefpunt in Gent werden opgenomen. Komende uit de folkwereld is deze CD dan ook zeer folkgeïnspireerd. Verwacht geen oude versleten deuntjes want wie Wim Claeys zegt spreekt over een eigenzinnige hedendaagse benadering van traditionele muziek. De arrangementen zijn fris en levendig en klinken zeer goed. Luister maar naar hun versie van “Komt vrienden in de ronde” of het kinderliedje “Sneeuwwit vogelke”. Naast eigen composities en de bewerkingen van bekende tradionele nummers legt het duo ook zijn oor te luisteren bij de buurlanden zoals Skandinavië en natuurlijk Ierland en Bretagne. Als men over techniek spreekt dan moet men luisteren naar “Halfbelegen” waar Wim een echt staaltje van speelkunst aflevert. Ook het zeer vlotte “Kortenberg” is een pareltje naast de vele andere want “Gezellig Onderuit Zonder Elektriek” verveeld geen noot. GOZE (zou het naar geuze smaken ?) is een CD om te koesteren, te genieten en vol bewondering naar te luisteren. Hopelijk is deze eerste CD de voorbode van nog veel mooi’s. Luisteren wij maar naar “Zandpoort 29” of slaan met “Andro Mod Koh” de beentjes uit ! Bezetting: - Wim Claeys: diatonische accordeon en doedelzak - Maarten Decombel: gitaar Contact klesie@klesie.be TUSSEN 'T PAS 22 B-9000 GENT 09 / 324 07 00 0474 / 279 557 Nummers: 1/11 KVIDR, MVES Faverolska Sneeuwwit Vogelke Gudrun L’Anternaire Kortenberg 2 Kas-a-barh.2! Halfbelegen Gucku Allt Vad Du Vill Zandpoort 29 Andro Mod Koh The Strayaway Child 2004/01/15 Harry De Bock |
|
door Stefan Feys - Jåk (Folkroddels.be) 2004 – Kloef Music – LCM100045 – LC Music - (44:34) GEZELLIG ONDERUIT ZONDER ELEKTRIEK (Goze voor de vrienden) is een akoestisch duo en bestaat uit twee hele goede muzikanten. Accordeonist (en parttime doedelist) Wim Claeys speelt b.v. ook bij AMBROZIJN en TREF. Maarten Decombel is een briljant gitarist die momenteel ook bij KEUKOJOEN speelt. Al van bij de oprichting van Göze een paar jaar geleden klikte het tussen beiden. Ze voelden elkaar perfect aan. En dat is natuurlijk belangrijk bij een duo. Hun eerste grote wapenfeit was een succesvol optreden op ’t Folkfestival Dranouter. Maar eigenlijk komt hun muziek het best tot zijn recht in de intimiteit van een bruine kroeg, of beter nog, in je huiskamer. Op 21 april 2003 traden ze op in ’t Trefpunt (Gent). Zonder dat het publiek ervan wist werd het concert ingeblikt. En het zijn die nummers (aangevuld met drie studio-opnames) die nu het debuutalbum van Göze vormen. ’t Is trouwens niet alleen voor Göze een debuutalbum, maar ook voor het nagelnieuwe Kloefmusic. Op het album vind je heel wat geborgenheid. Je hoort weliswaar geen publiek, maar de warmte van een live-optreden straalt er van af. De kleine foutjes nemen we er dan ook graag bij. Opener 1/11 werd geschreven door Maarten Decombel. Speciaal voor Mieke Evenepoel (Keukojoen) toen die twee jaar geleden haar broer verloor. Een droevig maar wondermooi troostbrengend nummer. Het kinderliedje ‘Sneeuwwit Vogeltje’ is mijn absolute favoriet. Net zoals Ambrozijn onlangs nog ‘zwarte zwanen witte zwanen’ aanpakte is sneeuwwit vogeltje nauwelijks nog herkenbaar. Het is een donkere en ietwat jazzy song geworden. Nergens is Maartens gitaarspel zo beklijvend als hier. Goze slaagt erin om met zijn tweetjes een erg volle klank voor te brengen. Enkel in de studionummers werd er hier en daar wat bijgewerkt (zoals in ‘Faverolska’ waar Maarten twee melodielijnen inspeelde, en Wim zijn doedelzak overdubde wat een vollere klank geeft, en wat wellicht ook de foutjes wat wegwerkt want Wim beheerst duidelijk minder goed zijn doedelzak dan zijn accordeon). Van doedelzak gesproken, die heet 'Cesarine' en klinkt overal wat te laag ('zo vals als een dode koe' is een uitspraak die we al eens opgevangen hebben), maar dat valt niet echt op doordat Maarten zijn gitaar telkens bijstemt (de doedelzak kan natuurlijk niet gestemd worden). En die koe kan er nu eenmaal ook niet aan doen. Er kan ook gedanst worden op de muziek van Goze. Al hebben ze natuurlijk niet de ‘drive’ van een echte balgroep (wat trouwens zeker ook niet de bedoeling is). Toch is ‘Andro Mod Koh’ een zeer dansbare andro. En ‘KVIDR, MVES’ zal op bals ongetwijfeld op gejuich onthaald worden (de onuitspreekbare titel staat voor ‘Komt Vrienden In De Ronde, Minnaars Van Enen Stiel’, en eigenlijk is het geen dansnummer, maar geen kat die daar op let). De korte bourrée ‘Zandpoort 29’ werd opgedragen aan Stefan Timmermans (doedelist van MADINGMA), met ‘Gucku’ haal je eindelijk nog eens een Zweedse polska in huis en dankzij ‘2 Kas-A-Barh, 2!’ hebben we wellicht weer een item voor onze dansroddels (de kas-a-barh is namelijk een variant van de andro). We moeten jullie echter ten stelligste afraden om te walsen op ‘Kortenberg’ behalve als je Olympisch getraind bent. Neen, dan golf je beter langzaam weg op de zalige mazurka ‘L’Anternaire’. Ook aan de verloren zonen wordt gedacht. De scottisch ‘Half Belegen’ werd geschreven door Guido Piccard, en Göze doet hem via deze cd de groeten, waar hij zich ook moge bevinden (de laatste geruchten hadden het over Spanje alwaar hij viool zou spelen in pubs - we wisten niet eens dat hij viool kon spelen!). De cd wordt afgesloten met een jig. Maar dan wel met één van de meest droevige die er bestaan. Wil je weten waarover hij gaat? Dan moeten we je aanraden om dringend eens naar een optreden van deze groep te gaan. Wim zal je alles klaar en duidelijk uitleggen. In Algemeen Onbeschaafd Gents. Zijn bindteksten alleen al zijn een optreden meer dan waard !
Jåk |
|
2004, Kloef Music, LCM100045 LC Music, 44:34 Vlaams duo brengt met eenvoud veel warmte Dezer dagen dus volop in de belangstelling met hun eerste worp, die jongens van GOZE. Het is me wat een vreemd duo’tje. Ze lijken zichzelf absoluut niet au serieux te nemen maar brengen van die muziek die op CD enkel serieus te nemen is. Het duo: Wim Claeys op doedelzak en trekzak en Maarten Decombel op folkgitaar, brengt je reeds van bij de opener 1/11 in een heel zwevend ijl muzieklandschap waar er enkel plaats en ruimte is voor heel eenvoudig virtuoos gekozen melodieen waarin eerder de melodie op zich voorop staat. Daarom ook was deze groep zowat de grondlegger van de jonge volksmuziekgeneratie of de Jongbelgen. We hebben ook in de loop der jaren dit duo zien groeien. Het aanvankelijk opzet werd rijper en dit is ook te merken aan hetgeen deze CD te bieden heeft. Een ander hoogtepunt is zeker en vast ‘Sneeuwwit vogeltje’ waarin de eerste lijn van de melodie eerst wordt gespeeld. Maar we hebben ook toffe bewerkingen van andro’s of de varianten er op in ‘2 Kas-a-bahr, 21’. Laten we eerlijk zijn: Wim kenden we reeds van zijn voortreffelijk werk binnen AMBROZIJN maar laat deze CD vooral een ode en een doorgronden zijn van gitarist Maarten. Hij lijkt zowat flink op weg om in zijn eentje heel orkestraal en heel technisch een uniek niveau te halen. Vergelijk hem wat met BBC AWARDwinnaar Martin Simpson, eerder technisch sober maar heel sprekend. Wanneer we trouwens het totale niveau van deze CD gaan vergelijken met wat in andere Europese landen in deze categorie de bovenhand haalt moeten we toch vaststellen dat we niet direkt moeten blozen, tenzij van trots. Als je deze CD in je bezit krijgt moet je ook zeker eens de moeite doen de prachtige gedichtjes van Miet Ghielens in het tekstboekje na te slaan. Het geeft een aparte diepgang. Laat ons verder echter ook eerlijk zijn met deze CD. Het is een ver gevorderde debuutCD die nog heel wat ruimte om de groep te laten groeien. We horen schoonheidsfoutjes, we horen stilte die veel verdoezeld en de techniek wordt tegen de groepsnaam in soms wat te veel misbruikt. Deze jongens hebben zich kwetsbaar opgesteld en dat heeft zijn voor- en nadelen. Aan hen om hun bekwaamheid in zichzelf te ontdekken. Stijn Vdb |
|
Folkforum.nl GOZE - Gezellig Onderuit Zonder Elektriek (Goze) - Kloef Music LCM 10045 Het duo Gezellig Onderuit Zonder Elektriek (GOZE) bestaat uit Wim Claeys (diatonische accordeon, doedelzak) en Maarten Decombel (gitaar). De zoveelste kruisbestuiving uit de Vlaamse folk. Claeys kennen we van Ambrozijn en Tref, Decombel van Keukkojoen. Deze Goze-CD is verschenen op het nieuwe, door Claeys opgerichtte, KLOEF-label. Hun eerste CD bevat instrumentalen uit alle windstreken (Zweden, Bretagne, Ierland, Vlaanderen) en een aantal knap gearrangeerde eigen nummers. 11 nummers werden live opgenomen in het Gentse café Trefpunt, 3 nummers in de studio. Geen hoorbaar (applaudiserend) publiek en mooie heldere opnames. Een intieme CD, zonder veel tierlelantijnen. Een paar dansbare stukken "Kvidr, Mves" (Komt vrienden in den ronde, Minnaars van enen Stiel), "Kortemberg", "Andro Mod Koh", maar toch voornamelijk luistermuziek. Ze lijken het allemaal niet zo serieus te nemen, dit duo. Vooral niet moeilijk doen. Een traditionele Zweedse Polka,"Gucku", wordt gepresenteerd als "antiast" liedje (als tegenhanger van "enthousiast"). Gepikt van Hedningarna zegt men er eerlijk bij. Zonder te vragen. Dat past wel een beetje bij dit ongecompliceerd duo. Om het goed te maken draagt men het daaropvolgende nr. van de CD "Allt vad du vill" (oorspronkelijk een prachtig Zweeds liefdesliedje) aan Hedningarna op. Over "Gucku" heb ik overigens wel een tijdje lopen peinzen. Ik kende de melodie maar kon hem niet plaatsen. Een mailtje van Wim Claeys bracht uitkomst: "Gucku" is een traditionele begrafenismars, als doedelzakbreak te horen in het nummer Viima (op Karelia Visa van Hedeningarna). Ook te vinden op een CD van Anders Stake "Kan Själv". (bedankt voor de info Wim). Een ongecompliceerd duo vol humor, getuige het Cd-hoesje en begeleidende teksten. Toch vermoed ik dat er achter die humor en branie een paar zeer gevoelige muzikale zielen schuil gaan. Anders kun je nooit zo'n prachtige stukken schrijven als 1/11 (Decombel). Een sombere, melancholisch "herfstblues uit de Poldergrond" met superieur gitaarspel van Decombel en een ontroerende accordeon van Claeys. Opgedragen aan Mieke Evenepoel, zangeres van Keukkejoen, wiens broer 2 jaar terug overleed. Nog zo'n hoogtepunt: "Gudrun". Solo-gitaarstuk dat in sfeer sterke associaties oproept met het beste werk van Pierre Bensusan. Naar de reden van de absurdistische hoestekst bij dit nummer blijft het gissen. Die contrasteert nogal met de subtiele muzikale inhoud. Ik ken het kinderliedje "Sneeuwit Vogelken" niet maar in het arrangement van Goze, met een duister, onheilspellend intro, klinkt het allerminst als een simpel kleuterdeuntje. Wim Claeys is duidelijk een veel betere accordeonist dan doedelzakspeler. Natuurlijk, het gaat hier om live-opnames maar in "Allt vad du vill" valt een behoorlijke "doedelmisser" op. Het zij hem vergeven. Veel mooier klinkt die doedelzak in "Faverolska", opgenomen in de studio en dat hoor je. Dat nummer, van de hand van Wim Claeys, klinkt Scandinavisch en kent na een recht-toe-recht-aan begin een versnelling met mooie gitaar-effecten. Claeys is op zijn best in de "l' Anternaire". Een mazurka uit de Auvergne. Niet om op te dansen maar om heerlijk op weg te dromen. In de iets minder gestileerde nummers "Kash-a Barh, 2" en "Half Belegen" (Guido Picard) wordt wat vrijer gemusiceerd en doen de jazzy tonen die Claeys uit de accordeon haalt denken aan de mondharmonica van "Toots". De CD besluit met 2 bekende nummers "Andro Mod Koth (o.a. Kadril) en The Strayaway Child (Kevin Burke/Bothy Band). Dat laatste nummer hoor je in vrijwel elke Ierse sessie en is zo langzamerhand kapot gespeeld. De versie van Goze is alleszins acceptabel maar met ruim 5 minuten aan de lange kant. De kracht van GOZE zit wat mij betreft in de rustige, intieme stukken. Daar staan er gelukkig genoeg van op deze mooie CD. Paul - Waardering: 8 |

