Dit museum bezit alle opgravingen en schatten die op de archeologische plaatsen van Kreta gevonden zijn. Er zijn tentoonstellingen van beelden van goden op terracotta, marmer en albast tezamen met collecties goud, juwelen, ivoor en beeldjes. Een bezoek aan de prachtige collectie vondsten van het archeologisch museum van Heraklion vervolmaakt uw kennismaking met deze geweldige beschaving uit de Bronzen Eeuw. Hier vindt u alle originele fresco's van Knossos en andere Minoïsche vestigingen. Zelfs de eerste veiligheidsspeld ter wereld heeft hier een plek.

Lassithi plateau

Dit is in het binnenland gelegen hoogvlakte met typische plaatselijke dorpjes. Op dit plateau vindt u meer dan 10.000 windmolens. Het is een uniek gezicht als ze allemaal in werking zijn.

Vanuit de haven van Itea rijdt u langs de amandel- en olijfbossen naar Delphi, het middelpunt van de wereld voor de oude Grieken. U bezoekt de Tempel van Apollo, de Schatkamer van de Atheners, de Castiliaanse Bron en de Heilige Weg. Ook bezoekt u het museum waar alle archeologische vondsten uit de omgeving zijn ondergebracht, onder andere het beroemde bronzen beeld van de Wagenmenner uit 475 vóór Christus. U gaat via dezelfde route weer terug naar het schip.

Kanaal van Korinthe

Bij de stad van Korinthe werd het vasteland met de Peloponnesos verbonden door een smalle strook land, de Isthmos. Van oudsher vormde deze smalle verbinding een belemmering voor de scheepvaart. Om Athene te bereiken moesten de schepen rondom de Peloponnesos varen. Het kanaal van Korinthe werd uiteindelijk voltooid in 1893. Door gebruik te kunnen maken van de golf van Korinthe sparen de schepen 130 zeemijlen uit. Het is de kortste zeeroute voor schepen tussen de Adriatische Zee, de Straat van Messina, de Oostelijke Middellandse Zee en de Zwarte Zee. Al vroeg bestonden er plannen om de Isthmos te doorgraven en er een kanaal te maken. Het idee de Ionische en de Aegeïsche Zee met elkaar te verbinden kwam van de tiran Periandros van Korinthië, in de zevende eeuw vóór Christus. De uitvoering van het plan werd tevens overwogen door Julius Caesar en Caligula, maar volgens de geschiedenis was het Nero van Rome die met de eerste uitgravingen begon. Hij zou zelfs in hoogst eigen persoon de eerste slag met een gouden pikhouweel gegeven hebben en de eerste zak met aarde versjouwd hebben. Keizer Nero zette duizenden slaven met de schop aan het graven van het kanaal. Het werk was helaas te hoog gegrepen voor die periode van de geschiedenis en Nero heeft de uitgravingen niet kunnen volbrengen.

Het duurde tot 1882 voordat men weer ging graven. In 1893 werd het kanaal voltooid. Het is 6,3 kilometer lang en circa 25 meter breed. De diepte bij laagtij bedraagt acht meter. De zijwanden van het kanaal steken op hun hoogste punt 79 meter boven de zeespiegel uit. Er zijn drie bruggen over het kanaal, de spoorbrug ligt 58 meter boven de zeespiegel en de verkeersbrug 54 meter. De derde brug, de nieuwste, wordt in de toekomst door verkeer in gebruik genomen. Van veel belang voor de moderne scheepvaart is het kanaal van Korinthe niet meer. Het is te smal. Maar het is wel een toeristische attractie om vanaf de brug over het kanaal in de diepte te kijken en de steile wanden te bewonderen. Het scheepvaartprobleem werd in de oudheid opgelost door het aanleggen van de zogenaamde Diolkos, een brede weg waarover de schepen, op wagens geladen, van de ene Golf naar de andere werden getrokken. Resten van deze weg zijn nog te zien bij Possidonia, vlakbij de pont aan de ingang van het kanaal bij de Korinthische Golf. De sporen van de karren, die de schepen vervoerden, zijn nog te onderscheiden.

Bij de zuidelijk uitgang van het kanaal ligt Isthmia, waar resten zijn opgegraven van een Poseidontempel. Op deze plaats werden ook de Isthmische Spelen gehouden ter ere van de zeegod. Ook zijn er overblijfselen van een stadion (met startstreep voor 16 atleten) en een theater te zien. Ten zuiden van Isthmia ligt aan de kust de oude zuidelijke haven van Korinthe, Kenchreai, eens door een 40 kilometer lange muur met de stad verbonden. Onder water kan men nog resten zien van vooral Romeinse havenfaciliteiten.

Katakolon heeft een klein haventje dat in 1857 gebouwd werd voor de export van krenten. Nu komen hier ook veel cruiseschepen voor een bezoek aan Olympia. In de baai van Ayos Andreas staat een vervallen Frankische vesting die "Pondikokastro" (muizenkasteel) wordt genoemd. In Kourouta, ter hoogte van Amaliadha, is een mooi zandstrand.

Olympia

Olympia was geen antieke stad, maar een aan Zeus gewijd heiligdom. Het werd beroemd door de Olympische Spelen, die daar elke vier jaar werden gehouden. Vanuit het hele land kwamen atleten naar dit heiligdom (Altis) om een gooi te doen naar de lauwerkrans. Een kenmerk van de Spelen was het uitroepen van de Olympische Vrede, die door alle Griekse stadsstaten werd gerespecteerd, zodat iedereen naar Olympia kon komen. Het is niet bekend wanneer de Spelen voor het eerst werden gehouden. In ieder geval werden vanaf het jaar 776 voor Christus de data van de Spelen en een lijst van de winnaars bijgehouden.Tijdens de Spelen werden veel festiviteiten, processies en offerranden geörganiseerd. De eerste Spelen duurden slechts één dag en hadden ook maar één onderdeel; hardlopen. In de loop der tijd werden de Spelen uitgebreid tot een vijfdaags spektakel met diverse loopnummers, worstel- en bokswedstrijden en het "pankration" (hier was alles toegestaan behalve bijten en het uitdrukken van een oog...). De "penthalon" of vijfkamp bestond uit discuswerpen, speerwerpen, verspringen en worstelen. Wagen- en paardenrennen maakten het programma kompleet. In principe kon iedereen zich voor de Spelen inschrijven, maar in de praktijk moest een atleet rijk zijn om de kosten van de training en de reis te kunnen betalen. Ook toen kende men het begrip sponsor al, rijke burgers betaalden de kosten voor een atleet om zo hun stad eer te bewijzen. Hoewel de hoofdprijs officieel bestond uit een palmtak en een lauwerkrans, konden de winnaars rekenen op een grootse ontvangst met geschenken en andere voordeeltjes. De Spelen waren een mannelijke aangelegenheid. Vrouwen mochten niet deelnemen aan de Spelen, ook mochten ze niet als toeschouwer aanwezig zijn.
Tijdens de Olympische Vrede fungeerde Olympia ook als centrum van de Verenigde Naties, waar de Griekse staten hun politieke geschillen konden bespreken en oplossen.

De laatste Spelen werden in 393 na Christus gehouden. Een jaar later werden de Spelen verboden door de Romeinse keizer Theodosius. In 426 werden de tempels in brand gestoken. Aardbevingen en overstromingen verwoestten de rest van Olympia. Olympia werd terug gevonden in 1766 door de Engelsman Richard Chandler, die was uitgezonden naar Griekenland door de Archeologisch Genootschap.
Ook nu nog wordt de Olympische vlam in Olympia aangestoken. Die wordt vervolgens naar de plaats waar de Spelen worden georganiseerd gebracht. De Griekse regering probeert al jaren de Spelen permanent naar Griekenland te halen, maar tot nu toe is dat nog niet gelukt.

In het moderne dorp Olympia staat een klein museum, waar u foto's, fakkels en een fraaie collectie Olympische postzegels kunt zien.

Kythera is een Grieks eiland in de Middellandse Zee en valt onder de Provincie Attika, ten zuiden van de Peloponnesos. Het heeft een oppervlakte van 281 vierkante kilometer en in totaal wonen er ongeveer 7.000 mensen die zich in hoofdzaak bezighouden met landbouw, visserij en toerisme. Door de liggeng aan de zuidzijde van de Lakonische Golf zijn de contacten met het "vaste land" uitstekend te noemen. De veerdiensten onderhouden frequente bootlijnen, zelfs rechtstreeks met Athene. Kreta ligt ook niet zo ver verwijderd. In de vroegere Minoïsche tijd bestond hier reeds een handelspost die nauw samenwerkte met de Kretenzers. Volgens de overlevering(en) zouden Fenische schippers hier de cultus van Aphrodite gesticht hebben, in andere woorden: de Feniciërs, ook wel Phoeniciërs genaamd, woonden op een vruchtbare kuststrook ter hoogte van de Libanon. Beyrouth en Sidon waren toen al bekende steden. Het waren bekende vrachtvaarders over het hele Middellandse Zee-gebied, tot aan Cadiz en Spanje en stichtten onderweg kolonies die later zelfstandige staatjes werden. Zo ook op Kythera. De Venetiaanse tijd is herkenbaar door de fraaie gevels hier en daar. Het heette toen Cerigo. Pas in 1864 kwam het eiland bij Griekenland.

Kos is misschien het best bekend als de geboorteplaats van Hippocrates, de grondlegger van de moderne geneeskunde. Als u van lekker eten houdt zal het u interesseren, dat het eiland ook bekend is vanwege de sla, die ernaar genoemd is. Kos is het op één na grootste eiland van de Dodekanesos. Er wonen ongeveer 18.000 mensen (waarvan de ene helft Grieks-Orthodoxen, de andere helft Mohammedanen). Er is maar één belangrijke haven, die van de hoofdstad Kos. In 1933 verwoestte een aardbeving zowel de stad als de haven. Maar u kunt er nog steeds de plataan zien "zo groot, dat onder haar takken duizend mensen schaduw konden vinden". Men zegt dat deze dezelfde is als die, waaronder Hippocrates college gaf en de eed afnam. Het feit, dat een plataan, zelfs onder de beste omstandigheden, zelden ouder wordt dan 400 jaar geeft natuurlijk wel te denken, maar waarom zoudt u, zolang u hier bent, uw verbeelding niet de vrije loop laten? Het is een prachtig plekje, u kunt bij de Turkse fontein zitten en de werkelijkheid even vergeten.

Kos heeft prachtige stranden, een redelijk groot vliegveld en allerlei hotels. Dit welvarende en goed ontwikkelde eiland op een afstand van nog geen vijf kilometer uit de Turkse kust gelegen, is in feite méér waard dan een uitstapje van één dag... het is een goed vakantieoord.

Begin uw bezoek bij de haven. Hier ziet u het stadhuis en een groot aantal restaurants aan de waterkant. Dit is het gezelligste plekje voor lunch of diner; vooral 's avonds is het er feestelijk druk. Wandel langs de laan met palmen tot u bij het Kasteel van de ridders komt. Dit 15e eeuwse kasteel betreedt u via een brug aan het Platia Platinou. Aan dit plein vindt u ook de Moskee van de Loggia. Let eens op de aardige marmeren trap bij de hoofdingang van de moskee. Achter de moskee treft u de opgravingen van de agora of marktplein, waarvan sommige gedeelten teruggaan tot de 4e eeuw vóór Christus

Mykonos is één van de meest typerende Griekse eilanden en behoort tot de eiland groep Cycladen. Het is 86 vierkante kilometer en heeft een hoogvlakte van granietgesteente van 364 meter hoog.

Mykonos leeft tegenwoordig van het toerisme. Maar er zijn ook vissers, die elke dag uitvaren. Verse vis siert de menukaart van vele restaurants. Het eiland heeft iets met het aantal dagen in het jaar: er staan 365 kapellen op het eiland en eens moeten er 366 windmolens gestaan hebben. De windmolens pompen water op de akkers, de kapellen dienen voor het gebed voor regen of voor een gelukkige thuiskomst van een zeereis. Sommige hebben hun ontstaan te danken aan het nakomen van een belofte. Zij zijn de dank voor de redding uit een noodsituatie op zee of voor het slagen van een piratenstreek. De grootte van de kapel werd aangepast aan het bedrag die men voor de bouw kon besteden. Een heel kleine kapel heet "kattenkapel". Zeven kapellen die bij elkaar op één plek staan, deden de bewoners denken aan een beeld uit het alledaagse leven van hun stad. Zij noemen ze de "zeven kletstantes". Er is niet veel van de geschiedenis bekend. De schrijvers uit de oudheid weten alleen te vermelden dat de bewoners van Mykonos allemaal kaal waren. Misschien waren ze toen het slachtoffer van een besmettelijke ziekte van de hoofdhuid. Vanwege deze bijzonderheid bracht niemand uit Athene of Corinthe een bezoek aan Mykonos. Dit was zeker ook een bescherming van het eiland: het wordt niet gekenmerkt door ruïnes.

Chora

Het stadje 'Chora' is het meest interessant om te bezoeken op het voor de rest een beetje kale, bijna boomloze eiland. Chora is een droom in het wit. De Cycladen worden in het algemeen de "witte eilanden" genoemd, maar Mykonos doet deze naam zeker eer aan. Huizen en tuinmuren worden tweemaal per jaar opnieuw gekalkt. Aan de voorkant van de huizen is al sinds eeuwen niets veranderd: de twee verdiepingen hoge, van platte daken voorziene kubussen van ruw natuursteen, bepalen het stadsbeeld. Achter de havenpromenade met café's en tavernes lopen de nauwe straatjes omhoog tegen de licht glooiende hellingen.

Duivenhuisjes

Een bijzonderheid van het eiland is ook het duivenhuisje. Men vindt deze torens vaak als bijge-bouw: beneden een woon- of bergruimte, daarboven de duiventil met kantelen. De Venetianen hebben op de eilanden in deze huisjes hun postduiven gehouden, waardoor ze snel nieuws over konden brengen. Deze erfenis van de Venetianen beviel de bewoners van Mykonos zo goed, dat zij deze duivenhuisjes voor hun eigen postduiven nabouwden.

Klein Venetië

Klein Venetië is een door water omgeven groep huizen met bontgekleurde balkons en buitentrappen. Op het witte eiland is dit schilderachtige hoekje erg in trek bij de fotografen.

De vroegere hoofdstad van Griekenland en populaire haven aan de oostkust van de Peloponnese, Nauplion, imponeert de bezoekers met zijn Venetiaanse architectuur uit de 15e eeuw. Het meest opvallende bouwwerk is de gekantelde Palamidi vesting, die torenhoog boven de stad uitkomt. De stad presenteert zichzelf als een levendig plaatsje met een klein haventje, een schilderachtig centrum om juist te voet te verkennen en kiezelsteen stranden.

Verscheidene monumenten zijn overgebleven uit het Turkse verleden van Nauplion zoals een moskee en het parlementsgebouw. Oeroude overblijfselen uit de archeologie zijn te zien in een indrukwekkend museum. Diegene die geïnteresseerd zijn in handwerk en klederdracht zullen een bezoek aan het Folk Art Museum leuk vinden. Ook het circuit naar het Palamidi-kasteel voor een mooi uitzicht is heel mooi, of een rit naar het Epidaurus, bekend om zijn goed bewaarde theater gebouwd in de derde eeuw voor Christus. Een ander waardevolle rit naar Mycenae, één van de meest historische plekjes in Griekenland, kan gemaakt worden.

Verder Noordwaarts, is het 4 mijlen lange Kanaal van Korinthe, die het Peloponnese scheidt van het vasteland. Ook staat Nauplion bekend om zijn visspecialiteiten. Volgens een wat wazige mythe was Nauplio, de zoon van Poseidon, de stichter van de stad. De zoon van deze Nauplio, Palamedes, wordt echter ook genoemd als eigenlijke grondvester. Deze Palamedes was in de Tojaanse tijd een wijs man. Hij werd beschouwd als de uitvinder van enkele letters van het griekse alfabet, van de dobbelsteen, de vuurtoren, de maten en gewichten en de weegschaal. Tijdens de Trojaanse oorlog werd hij door odysseus valselijk van verraad beschuldigd Palamedes werd op grond van door Odysseus gefingeerde bewijzen ter dood gebracht.

De Byzantijnen verloren de stad in latere tijd (1210) aan de Franken. Van 1337 tot 1540 waren de Venetiaanse handelslieden hier de baas. Ze maakten de stad tot een vesting tegen de Turken, die tenslotte kans zagen Nauplion te veroveren. De Venetianen onder aanvoering van de beroemde Morosini veroverden de stad in 1686. Nieuwe versterkingen werden aangelegd. De stad kreeg er ook andere gebouwen bij, waardoor ze tot de dag van vandaag een typisch italiaans karakter heeft: nauwe straten met vele balkons en grote pleinen. De Turken heroverden de stad aan het begin van de 18e eeuw ten koste van vele doden. Moord, deportatie van de bevolking waren het gevolg. In 1822 wist Staïkopoulos de stad te veroveren op de Turken. Zij werd het middelpunt van de opstand tegen de Turken en in 1829 was ze de hoofdstad onder leiding van de gouverneur Kapodistrias. Toen deze bij de kerk Ag. Spiridon door politieke tegenstanders werd vermoord, werd prins Otto van Beieren voor het konigschap aangezocht. Hij kwam in Nauplion wonen. Een jaar later werd Athene de hoofdstad en vertrok prins Otto. In die tijd werd ook de Griekse verzetsstrijder Kolokotronis in de Palamedesburcht gevangen gezet op beschuldiging van ongehoorzaamheid aan het bewind. Uit de tijd van de beierse vorst dateren de neo-klassieke gebouwen van Nauplion. Nauplion is een plezierige stad met pittoreske straatjes en fraaie pleinen. Het havenfront wordt beheerst door talloze taveernes en hotels.

Bezienswaardigheden in en rond Nauplion:

De meeste aandacht trekt de Palamidevesting, te bereiken via een trap met ongeveer 900 treden of via het gehucht Pronia per auto. Kiest u voor de moeizame beklimming te voet, dan moet u beginnen op het plein Arvanitias. Bij de kerk van Pronia kwam in 1832 de Griekse Nationale Vergadering bijeen om de Beierse prins tot koning te kiezen. In de rotsen is hier een leeuw uitgehakt ter herinnering aan de duitse soldaten, die hier in de jaren dertig van de vorige eeuw stierven. De Palamide is een kolossale vesting, geheel door een muur omgeven en bestaande uit acht forten, die met elkaar in verbinding staan en die in tijden van oorlog 'selfsupporting' waren, doordat ze bv. een eigen watervoorziening hadden. Er zijn geheime gangen, plateaus voor het afvuren van kanonnen, wachttorens, onderkomens voor de soldaten en poorten. Vanaf verschillende punten is het uitzicht over de stad, de zee en het omliggende land bijzonder mooi.

De vesting ligt op 216 meter hoogte.

Op het schiereiland, waarop Nauplion is gebouwd, zijn interessant om te bezoeken: de Akronauplia, een tweede vestingscomplex, dat echter van oudere datum is. Op de fundamenten van Byzantijnse versterkingen bouwden vooral de Venetianen nieuwe forten. De leeuw van San Marco is hier en daar dan ook nog te zien.

Aan de westkant van de Akronauplia ligt een kleine kapel iets voorbij de parkeerplaats. In de Turkse tijd was hier een illegale school van de Grieken gevestigd. Een weg voert vandaar langs het westelijk havenfront naar een grote parkeerplaats bij de haven, die in de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog zijn gesneuveld. Tegenover de haven ligt het Bourtzi-eiland, met daarop een Venetiaanse vesting met toren. In latere tijd woonde de stadsbeul hier, omdat hij niet welkom was in Nauplion zelf. In onze tijd is de vesting enige tijd een luxe hotel geweest. In de Aglios Georgioskerk vindt men de troon van prins Otto van Beieren. Het eerste Griekse parlement vergaderde in een gebouw aan het Sintagmaplein, dat eens een moskee was en nu nog steeds het 'parlement' wordt genoemd.

Informatie:
Musea
Archeologisch museum in Nauplion, met interessante Mykeense vondsten.

Andere bezienswaardigheden:
Platia Sights
Het plaatselijke hoofdplein ligt naast een oude moskee. Dit is nu de ontmoetingsplek van het Griekse Parlement. Het archeologisch museum is hier ook.

St. Spyridon kerk
Dit is de plek waar Kapodistrias, de eerste president van Griekenland, ter dood is veroordeeld in november 1831.

Folklorischtisch museum
Hier zijn prachtige kostuums en huishoudelijke artikelen uit de oudheid te bewonderen. Er is een winkel op de tweede etage.

Bourdzi
Net uit de kust ligt dit eiland, dat als vesting diende, eens de verblijfplaats van een beul.

Dit eiland is de kleinste van de Dodekanesos. Patmos heeft een oppervlakte van 39,6 vierkante kilometer en een bevolking van 2.500 inwoners. Patmos wordt ook wel het eiland van de ezeltjes genoemd. Iedere familie heeft er minstens één. Ze werden in eerste instantie gebruikt om de bezoekers over de anderhalve kilometer lange stijle weg te vervoeren. De weg leidt van de beschutte haven naar de top van de berg. Op de berg staat het Klooster van de heilige Johannes en werd gebouwd in 1088 door Sint Christodoulod met toestemming van de Byzantijnse Keizer Alexios Comnenos. Het werd gebouwd in de vorm van een Middeleeuws fort ter bescherming tegen de piraten. Nu wonen er 20 monniken.

In een kapelletje dat aan de kerk gebouwd is, staat een zilveren doodskist met daarin de overblijfselen van de stichter. Zijn lichaam is in een doek van goud gewikkeld. De bibliotheek, die werd gesticht in dezelfde tijd als het klooster, bevat grote schatten uit het Byzantijnse tijdperk. Zo bevinden zich hier zo'n 800 manuscripten en waardevolle handgeschreven werken over religie en geschiedenis. Op de berg, iets lager dan het klooster, ligt de grot waar de apostel Johannes leefde. Hij was verbannen naar Patmos door de Romeinen. De legende vertelt dat hij hier zestien maanden als vluchteling vertoefde en daar zijn godsdienstige openbaringen schreef (Apocalypse). Ieder jaar worden speciale religieuze feesten in Patmos gehouden; het middernacht paasfeest is één van de meest kleurrijke feesten en trekt bezoekers van heinde en verre. Het schip legt soms aan in de kleine havenplaats Skala, maar vaak gaat het schip voor anker en gaat u per tender naar de wal. In Skala zijn direct aan de pier veel winkels en restaurantjes.

U kunt hier een bromfiets of auto huren om over het eiland rond te rijden. Op vier kilometer afstand (in een kwartier per taxi te bereiken) van Skala ligt het strand Grikos. De baai is mooi en redelijk beschut.

Het karakteristieke plaatsje Navarino ligt aan een natuurlijke haven en wordt afgeschermd door het eiland Sfakteria. Navarino is bekend door de zeeslag tussen de Brits-Frans-Russische en de Turks-Egyptische vloot op 20 oktober 1827. De 'Slag van Navarino' eindigde in de vernietiging van de Osmaanse vloot en had tot gevolg dat de Turken een onafhankelijke Griekse staat moesten erkennen.

De lokatie was tot 1572 onbewoond, totdat de Turken deze plek kozen voor een nieuwe oorlogshaven. Zij bouwden hier een fort dat in de volksmond al snel Neokastro werd genoemd. De burcht werd ook wel Navarino genoemd, een naam die waarschijnlijk afkomstig is van de Avaren, die hier van de 6de tot de 9de eeuw verbleven. Het Franse leger bouwde hier in 1829 een nieuw stadje. Dit werd Pylos genoemd naar de Homerische hoofdstad van Nesto, die ergens in dit gedeelte van de Messenie zou hebben gelegen.

Door het Griekse ministerie van cultuur wordt er druk gerestaureerd en gerenoveerd, want het hele gebied moet een archeologisch onderzoekscentrum worden.

Bezienswaardigheden in en rond Pylos:
Platia Trion Navarchon
'Het plein van de drie admiraals'. Een monument ter ere van Codrington, Rigny en von Heyden. (een Britse, Franse en een Russische admiraal). Von Heyden was een Nederlander die na 1795 in Russische dienst was getreden. Op dit plein vindt u verschillende kleine café's en taverna's.

Neokastro Fort

Dit fort is gemakkelijk te bereiken vanuit het stadje. U kunt een ronde maken langs de bastions, waar u een goed uitzicht heeft op de baai en de eilanden Sfakteria en Tsichli Baba. Op een platform in het zuid-westelijke gedeelte van het fort heeft u het beste uitzicht. De citadel bestaat uit zes bastions en is gerenoveerd. Binnen de muren tussen de citadel en de zeemuur staat een voormalige moskee die verbouwd werd tot een orthodoxe kerk.

Ruïnes van het paleis van Nestor
Deze ruïnes liggen op ongeveer zeventien kilometer ten noorden van Navarino/Pylos, op de heuvel Epano Englianos.

Vanaf het paleis heeft u een schitterend uitzicht op de baai van Navarino en de Aigaleonbergen die de ruggegraat vormen van het Messenische schiereiland.

De haven van Rhodos-stad heet Mandraki en is ongeveer 5 minuten verwijdert van de oude binnenstad van Rhodos. De oude stad is geheel ommuurd en heeft schattige kleine straatjes en winkeltjes. Deze versterkte burcht werd gebouwd door een Kruisvaarders Orde uit Palestina. U kunt hier gezellig winkelen. U kunt met de bus naar het schip, maar u kunt ook gaan lopen, dat is ongeveer 10 tot 15 minuten. Rhodos heeft een oppervlakte van 1404 vierkante kilometer en 72.000 inwoners. Rhodos is een schitterend eiland met vele mogelijkheden. Het heeft stranden, bergen, valleien, bloemen en windmolens. Na een wandeling kunt u genieten van de kosmopolitische sfeer in één van de café's in de jachthaven. Rhodos is het grootste eiland van de eilandengroep de Dodekanesos, waarvan slechts 18 van de 200 eilanden zijn bewoond. Rhodos betekent het eiland van de rozen.

Rhodos-stad

Rhodos-stad bestaat eigenlijk uit twee gedeelten. Een oud en een nieuw gedeelte. Het nieuwe gedeelte ligt vast aan het oude gedeelte. In het nieuwe gedeelte vindt u veel mooie boetieks.

In het oude gedeelte zijn twee wijken; het Ridderkwartier en de Turkse wijk. Er zijn vele bezienswaardigheden in Rhodos, zoals in het Ridderkwartier de Píli Eleftherías (Vrijheids-poort), ruïne van de Tempel van Aphrodite, winkeltjes onder Middeleeuwse arcaden, het Hospitaal van de ridders (hier is het Archeologisch Museum in gevestigd) en nog veel meer. In de Turkse wijk zijn onder andere de volgende bezienswaardigheden te zien: Shleyman Moskee (de grootste en belangrijkste moskee van Rhodos), Turkse bibliotheek, Turkse baden, Joodse Ghetto met een prachtige fontein, het Bisschoppelijke paleis en enkele moskeeën. Ook het nieuwe gedeelte is een bezoekje waard; onder andere de haven Mandraki die bewaakt wordt door de beroemde beelden van een hert en een hinde. Er zijn verder ronde stenen windmolens te zien, het fort Sint Nicolaas, de kathedraal van Sint Jan, het zee-aquarium, de nieuwe markt, het oude station, de Apollo tempel, het oude theater en het Rhodini Park.

Lindos

Na ongeveer 1 uur rijden vanaf Rhodos komt u aan in het stadje Lindos. Lindos is een schattig stadje met leuke kleine straatjes, witte huisjes en winkeltjes. Ook Rhodos heeft een Acropolis. Deze is gelegen op een rotsachtig plateau, hoog boven de zee verheven. U kunt de weg lopend afleggen, maar de weg is wel erg lang en steil. U kunt ook per ezel naar boven worden gebracht, maar bij de ingang moet u toch te voet verder de trappen op. Voor mensen die slecht ter been zijn, is het niet aan te raden om hier heen te gaan. Na een rondleiding op de Acropolis kunt u genieten van het schitterende uitzicht, wat rondlopen of wat drinken. U kunt ook in Lindos blijven en op de schitterende stranden van Lindos van de zon te genieten. Dan is er bij Lindos ook nog de bekende vlindervallei (Petaloudus). Dit is een prachtig groene vallei met allerlei soorten vlinders en watertjes.

Efta Pigés

Efta Pigés betekent zeven bronnen. Hier ontspringt de waterval en er is een restaurant, waar sommige tafeltjes midden in een beekje op de rotsen zijn geplaatst. U zit hier heerlijk koel in de schaduw van de dennebomen. U kunt een flinke wandeling maken naar het meertje dat door mensenhanden is uitgegraven en gevoed wordt door de zeven bronnen. U heeft hier stevige schoenen voor nodig, want het is een hele klim.

Filerimos

Dit is een heuvel met een Byzantijns klooster en de ruïnes van de oude stad Ialysos.

Klik hier voor meer info over Rhodos

Santorini (Thira) is het meest zuidelijke eiland van de Cycladen en tevens het meest spectaculaire eiland van de Middellandse Zee. Santorini is een vulkaaneiland. Het stadje Santorini is gesitueerd als een balkon op de top van de berg, aan de rand van de vroegere krater. Er bevinden zich smalle schilderachtige straatjes, gezellige terrasjes en mooie tuintjes. Het is het meest indrukwekkende om dit eiland per boot aan te doen. U vaart met het schip als het ware de vulkaankrater binnen. Het is een onvergetelijke ervaring. Om in de stad te komen, heeft u drie mogelijkheden. U kunt met de kabelbaan gaan, u kunt op de rug van een ezel gaan zitten die u naar boven brengt of u kunt de 600 traptreden zelf beklimmen. U komt dan in een witgeschilderd dorpje. Santorini is ook bekend om zijn lekkere wijnen. U moet de wijnen van dit opvallend mooie eiland met unieke en adembenemende vergezichten zeker geproefd hebben.
Meer fotos van Santorini (Thira)

Akrotiri

Akrotiri is een archeologische opgraving op het zuidelijke puntje van het eiland. Deze opgraving is voor het grootste gedeelte overdekt. Het is de opgraving van een Minoïsche stad die tijdens de vulkaanuitbarsting in 1500 vóór Christus onder de lava bedolven werd. De bevolking voorzag de uitbarsting, zodat iedereen het overleefde.

Stadjes

Alle huizen hebben dezelfde bouwstijl. De huizen mogen alleen wit geschilderd worden en de raamkozijnen en de deurposten in blauw.

Volos is de hoofdstad van de departement Magnesia dat bijna in het hart van Griekenland ligt. Het is gesitueerd aan de oostkant van Thessaly. Het gebied rond Volos staat ook wel bekend als het land van de "argonauten" of "centaurussen".

Volos zelf is een havenstad gelegen aan een grote baai (Pagassitakos Kolpos) en heeft 72.000 inwoners. Het is de laatste van een serie nederzettingen.

Het gebied heeft blootgestaan aan vele aardbevingen, de meest recente was de aardbeving van 1955. Volos is tegenwoordig een moderne stad met rechte straten, welke zijn aangelegd in een rasterpatroon en zijn 'afgebakend' door speciale 'anti-aardbeving' huizen, die vier of vijf verdiepingen hoog zijn. De oude en nieuwe huizen staan harmonieus naast elkaar. Het grootste belang van Volos is de haven, het is de derde haven van Griekenland. Men voert talrijke landbouwprodukten uit, zoals katoen, wijn, fruit en olijven. Maar ook worden moderne industrieprodukten verscheept. Volos heeft een uitgebreid industriegebied.De stad heeft diverse gezellige winkeltjes met onder andere kunstnijverheidszaken. Tegenover de haven ligt een sfeervol park met diverse kunstwerken. De stad beschikt over meer dan 300 gezellige taverna's.

Bezienswaardigheden in en rond Volos:

Dimini
Dimini ligt drie kilometer ten westen van Volos. Hier liggen goed bewaarde resten van de vroegste neolitische tijd. Er is schitterend gedecoreerd aardewerk uit de neolitische stijl gevonden en twee graftombes uit het Mycenische tijdperk.

Meteora

Meteora betekent letterlijk 'in de lucht'. Net boven het plaatsje Kalambaka, bekend om zijn Byzantijnse kerken, staan de beroemde Meteora kloosters, schitterend hoog gelegen op een gigantische rotsachtige bergtop, zo'n 600 meter boven de zeespiegel. De eerste kloosters werden in de 14e eeuw gebouwd. In de zestiende eeuw stonden er al 24 kloosters. Slechts vier kloosters worden nog bewoond door monniken. U kunt twee van deze kloosters bezoeken, afhankelijk van de omstandigheden op de dag van het bezoek. In de kloosters kunt u de verborgen rijkdom en de prachtige fresco's met Bijbelse voorstellingen aanschouwen.

Het archeologisch museum
Het archeologisch museum is interessant, er zijn vondsten uit Volos en omgeving tentoongesteld. Belangwekkend zijn de 250 grafmonumenten. Ze zijn vaak beschilderd en tonen beelden uit het leven van de overledene. Ook liggen er Mykeense vondsten uit Sesklo in Iolkos.

De Pelion

De Pelion berg, Portaria en MakrinitsaDe Pelion berg is een beboste kaap en vormt een beschutting voor de baai van Volos. Portaria en Makrinits zijn twee mooie dorpjes vlakbij de Pelion berg. Ze hebben smalle, steile straatjes. Makrinitsa heeft een prachtig marktplein.

Andros is een ideaal eiland voor hen die niet ver willen reizen per boot. Het is op twee uur varen van het vaste land. Je kunt er komen vanaf Pireaus en vanaf Rafina. >Wanneer men naar het eiland toevaart lijkt het een grote rotsmassa, maar niets is minder waar, het is een prachtig eiland maar het kan er hard waaien. Het is ideaal voor een motortocht. Het eiland heeft nog natuurlijke bronnen met heerlijk drinkwater. Hierdoor is er redelijk veel begroeing te vinden. De mooiste natuur vind je aan de oostkant van het eiland. De hoofdstad heeft nog een museum en schilderachtige straten. De westkant heeft de belangrijkste aanvoerhaven en het schilderachtige dorpje Batsi waar 's avonds altijd veel te doen is. Er worden uitstekende pizza's geserveerd en ook de hamburgers zijn niet verkeerd. De meeste bezoekers zijn Grieken en Engelsen

Alonisos is een rustig maar zeer mooi eiland. Je kunt er eenvoudig vanaf Skopelos naar toe varen. Er zijn mooie baaien met prachtige kiezelstranden. Het is veel rustiger dan de eilanden Skiathos en Skopelos. Naar verluid is er een verzonken stad aan de zuidkust van het eiland.

Het is het eiland voor mensen die houden van rust en prachtige natuur.

Paros brengt je echt in de sfeer van de cycladen met de prachtige vrolijke muziek. Bijzonder zijn de molens en de vreemdgevormde rotsen aan de noordzijde van het eiland. Bezoek het eiland niet in de laatste twee weken van juli of de eerste twee weken van augustus tenzij je over de hoofden van mensen wilt lopen. In die tijd is er ook gebrek aan water op het eiland. Het is erg gezellig er zijn veel eet- en drinkgelegenheden in de hoofdstad die grotendeels aan langgerekte kade liggen. Het is lang varen maar wel de moeite waard. Aan de oostkant van het eiland zijn verschillende voorzieningen voor surfers en andere watersporten.

Skopelos is een eiland met steile zandsteenrotsen maar met prachtige bossen en stranden. Er zijn wel veel wespen in het warme seizoen. Het is een zeer gezellig eiland, met redelijk veel toeristen die zich voornamelijk in de buurt van de hoofdstad ophouden. Maak in ieder geval de rondvaart naar het eiland Alonisos. Er zijn veel voorzieningen voor watersport. Ook de eet- en drinkgelegenheden zijn in grote getale aanwezig.

Niet voor niets koos Onassis zijn privé-eiland Skorpios vlak voor het eiland Levkas. Het is een van de mooiste eilanden die wij ooit hebben bezocht. De voorzieningen zijn er zeer goed. Je kunt het eiland bereiken vanaf het vaste land via een brug. Het mooiste strand is het met een rondvaartboot of motor te bereiken strand van Porto Katsiki. Maar ook Agios. Petros heeft een bijzonder mooi strand. Maak in ieder geval de dagtocht die langs de kleine eilanden bij Levkas gaat. De boten vertrekken vanuit het mondaine dorpje Nidri. Overigens zeer gezellig dat dorpje. In een dag rijd je het eiland rond.

Kefalonia wordt met recht het bloemeneiland genoemd (de bloemengeur van het eiland is het eerste wat opvalt als je op het eiland aankomt. Het is bijzonder mooi en wordt nog niet overspoeld door toeristen. Het is dan ook belangrijk dat je je niet als een toerist gedraagt op dit eiland wil je geen problemen krijgen. De prijzen zijn aan de pittige kant. Maar we hebben wel een paar hele goede adressen voor hen die dat willen weten, voor zowel overnachting als eten. Het eiland is rijk aan landschappen en diverse soorten stranden. Het is een vrij groot eiland en je hebt zeker een week nodig om het helemaal goed te bekijken. Je hebt er goudgele stranden maar ook prachtige kiezelstranden. Wij Belgen zijn dat niet gewend, maar kiezelstranden zijn prettiger omdat de kiezels niet zoals het zand in je kleding gaan zitten. Je moet er wel opletten voor zeeëgels! Aan te raden is een bezoek aan de druipsteengrotten in Drogarati en het onderaardse meer van Melissani. Mooie plaatsen zijn natuurlijk ook Sami, Fiskardo, Assos en Argostolis

Zakinthos is bekend vanwege zijn lange zandstranden en de Blauwe Grotten. Maar ook om het gestrande schip aan de Noordwest-kust van het eiland. Het is een vulkaaneiland. Midden in het eiland is een grote vruchtbare vlakte waar je goed kunt fietsen. De mensen op het eiland zijn zeer op het toerisme ingesteld en bijzonder vriendelijk en behulpzaam. Er is een verbiniding met het vaste land en Kefalonia. De laatste verbinding vertrekt vanaf de noordpunt van het eiland. Ook heeft Zakinthos, of Zande, nog zeeschildpadden. Zorg dat je de zogenaamde 'cantades' meemaakt. De kok zingt en zijn collega begeleidt hem op de banjo. Dat moet je meemaken!