JLM  in  West-AFRIKA           

       

(voor meer uitleg over een onderwerp, klik telkens op de bijhorende blauwe link)

 

  De auto >> onze Land Rover Discovery 4

  Onze checklist en voorraad:   >> checklist lange reis + proviand deze checklist is in blokjes per onderwerp opgemaakt zedat ze ook voor onze andere reizen kan dienen. Gaat de hond niet mee, dan wordt het hoofdstukje "hond" niet ingeladen. Gaan we op hotel, dan wordt het hoofdstukje "kamping" weggelaten. Gaan we met de hond en de wagen op kampeerreis, maar gaan we elke dag op restaurant eten, dan wordt het hoofdstukje "eten koken" niet meegenomen.

We kozen voor de Raid Kangari met de Zuid-Franse reisorganistor: >> SudExpé.com

De groep bestond uit 30 auto's = 26 klanten (waarvan 5 Belgische, 1 Spaanse en de rest Franse) en 4 auto's van de organisatie (de leider die voorop rijdt, 2 auto's met technische assistentie en 1 met dokter).

De meesten namen de boot van Sète naar Tanger (= 36u varen), een aantal (waaronder wij) reden naar het uiterste zuiden van Spanje en namen de ferry van Algeciras naar Tanger (= 1,5u varen). De groep kwam samen in Marrakech.

het papieren roadbook en de elektronische waypoints en routes waren vanaf het begin overhandigd. Elke dag was er nog een briefing (meestal 's morgens om 8u), zodat je gedurende de dag redelijk vrij bent.

De route :

zo 5 jan 2014: Lo - Lille - Paris - Bordeaux - Bayonne - Burgos                           = 1360 km                          bivak

ma 6 jan: Valadolid - Salamanca - Sevilla - Jerez - Alcala de Galazules                = 785 km                           hotel

di 7 jan: om 10u ferry Algeciras - Tanger, dan snelweg naar Marrakech                 = 610 km                           hotel

wo 8 jan: Marrakech - Agadir                                                                             = 245 km                           hotel

do 9 jan: Tiznit - Plage Blanche - tot voorbij TanTan                                             = 516 km                           bivak

vr 10 jan: Layuone - Dakhla                                                                               = 661 km                            hotel

za 11 jan: Guaguarat - Mauritanië duinen Baie des Levriers                                = 361 km                            bivak

zo 12 jan: stuk buiten piste - parc national du banc d'Arguin (Cap Tafarit)              = 160 km                            campement

ma 13 jan: langs het strand tot voorbij Nouakchott - duinen                                  = 325 km                            bivak

di 14 jan: piste achter de duinen tot Senegal (= Diama-dam) - St-Louis                = 265 km                            hotel

wo 15 jan: via pistes richting oosten - Louga - Patakour - baobabs - savanne          = 320 km                           bivak

do 16 jan: via pistes in Senegal naar Guinée - Koundara                                      = 374 km                           bivak

vr 17 jan: via kleine pistes en een Afrikaanse "overzetboot" naar NDita                   = 191 km                           bivak

za 18 jan: bezoek van Lélouma via lianenladders - via Salaa en Labe naar de watervallen van Kadambaga          bivak

zo 19 jan: via Pita en kleine vergeten pistes naar de watervallen van Ditinn en Tinkisso - Dabola                        bivak

ma 20 jan: richting Faranah - Sierra Leone - tropisch woud en stukje techn piste   = 196 km                          bivak

 di 21 jan: Tecbaou - Koidu - Tongo                                                                      = 209 km                          bivak

wo 22 jan: pistes via Kenema naar Tiwaï Island (dierenopvang in rivier Moa)             = 136 km                          bivak

do 23 jan: naar Tokey beach nabij Freetown                                                         = +- 288 km                      hotel

vr 24 jan: bezoek van chimpansees - terug Guinée                                               = +- 288 km                      bivak

za 25 jan: Kindia - watervallen van Kélissi - Télimélé - Fouta Djalon                         = 161 km                         bivak

zo 26 jan: richting noord in de vallei van de Konkouré - watervallen Kinkon               = 198 km                         bivak

ma 27 jan: piste via Pita en Labé naar de "dame van Mali"                                     = 167 km                         bivak

di 28 jan: lastige piste richting Senegal (de langste rit = 10u tot 15u rijden)            = 219 km                         bivak

wo 29 jan: korte rit Kedougou - Niokolo Koba nationaal park - Wassadougou           = 174 km                        campement

do 30 jan: verbindingsrit via Tambacounda naar het strand van Popenguin                = 473 km                        hotel

vr 31 jan: herstelling Land Rover Dakar - lac Rose - via asfalt naar St-Louis              = 352 km                        hotel

za 1 feb: via de Diama-dam en het strand (Mauritanië) richting Nouakchott            = 146 km                        bivak

zo 2 feb: verder over het strand (even door Nouakchott) richting noord                     = 234 km                        bivak

ma 3 feb: verder via pistes en buiten piste richting Marokkaanse grens                   = 300 km                        bivak

di 4 feb: grens Marokko (Guerguerat)  - Dakhla                                                    = 503 km                        hotel

wo 5 feb: einde groepsreis + aanvang vrije terugrit via Layoune - Tarfaia                  = 533 km                        bivak

do 6 feb: Tan-Tan - Agadir - Marrakech - Rabat                                                     = 1063 km                      bivak

vr 7 feb: ferry van Tanger naar Algeciras - Alcala de Gazules                                  = 237 km                       hotel

za 8 feb: Sevilla - Salamanca - Bayonne                                                              = 1148 km                      bivak  

zo 9 feb: Bordeaux - Paris - Lille - Lo                                                                   = 991 km                       terug thuis

Nog enkele cijfers ter info:

Totale afstand (heen en terug) = 14.609 km,

waarvan ongeveer:

4400 km snelweg in Europa,

4700 km asfalt in Marokko (met uitzondering van Plage Blanche),

1450 km piste en strand in Mauritanië,

1750 km in Senegal,

1400 km in Guinée,

900 km in Sierra Leone.

Gemiddelde snelheid op snelweg 115 km/u,

gemiddelde snelheid van gans de reis 103 km/u,

halverwege de reis (Guinée forestière) was de gemiddelde snelheid even gezakt tot 33 km/u.

Gemiddeld verbruik van gans de reis = net onder de 11 liter/100km,

halverwege de reis (Guinée forestière) was het gemiddeld verbruik opgelopen tot 12,7 liter/100km,

het maximum tijdelijk verbruik steeg kortstondig even tot 85 liter/100km.

Bevoorrading van diesel, drinkwater in flessen, brood en fruit was geen probleem. Bier in blik was bijvoorbeeld moeilijker te vinden, maar als je ze per karton van 24 nam kon je forse korting krijgen.

 

Ziehier de foto's: http://fotos.3210.be/#!home-5

 

 

hier een overzicht van de berichten die we van onderweg stuurden:

8 jan: Vanuit Marokko

Ondertussen zitten we volledig volgens plan in Agadir (Marokkaanse kust).
De rit tot nu toe is goed en heel vlot verlopen. Beter weer hadden we echt niet kunnen verwachten deze tijd van het jaar.
Zoals eerder gemeld zondagmorgen om 4u vertrokken met 5°C. ’s Avonds om 19u gestopt en zat de eerste 1360km er op.
Maandag om 8u30 weer vertrokken en om 16u30 waren we al in ons hotel op 60km van Algeciras (= 785km).
Dinsdag gemakkelijk onze (gereserveerde) ferry gehaald van 10u, maar met 30minuten vertraging aangekomen in Tanger (= 11u lokale tijd ipv 12u bij jullie). Pas om 14u30 de haven uitgereden na dedouanering en geldwissel ! 

Na 600km snelweg pas om 19u30 in het hotel in Marrakech aangekomen. Hier vergezellen we onze groep (die goed meevalt).
Vandaag een rustige dag gehad van 245km snelweg naar Agadir. Zeer mooi hotel aan het strand, 23°C ! Straks om 19u eerste briefing met de ganse groep en het begeleidend team.
Morgen ongeveer 530km en eerste piste via “plage Blanche” en dan bivouac voorbij Tan-Tan.
Overmorgen ongeveer 660km tarmac naar het volgende hotel op het schiereiland van Dakhla.

Salaam

Met vriendelijke groeten,
Myriam en Jean-Luc

_______________________________

14 jan: Nieuws uit Afrika

hallo allemaal,
ik heb de indruk dat mijn vorige email vanuit Marokko niet is doorgekomen aan de groep. dus hier nogmaals kort:
dag 1: 1360 km tot net voor VAladolid
Dag 2: 785 km tot 60km voor Algeciras in een hotel nabij de snelweg
dag 3: om 10u de ferry naar Tanger en na anderhalf uur varen, en de nodige rompslomp en adminstratie om 1u30 Marokkaanse tijd de haven en douane buiten gereden (= 14u30 Belgische tijd). Dan 615 km snelweg naar Marrakech en de groep vervoegd in het hotel.
dag 4: een rustige dag met ongeveer 245 km naar het hotel in Agadir.
dag 5: ongeveer 516 km en het eerste stuk piste en 30km over het strand "Plage Blanche". Eerste bivak voorbij Tan-Tan
dag 6: zo'n 661km asfalt tot Dakhla in een mooi hotel aan de boord van het schiereiland en met zicht op zee
dag 7: verder asfalt tot even voorbij de grens van Mauritanië
dag 8: en nu verlaten we het asfalt en rijden we onder andere 170 km op het strand. En als je denkt dat dit makkelijk is, dan ben je er aan voor de moeite. dit betekent immers slalommen langs de laagwaterlijn, de verder uitlopende golven ontwijken en ondertussen je ogen vlak voor de auto houden want het gaat op en neer. dit geeft je echt het gevoel dat je aan het surfen of het raften bent (maar dan op vier autowielen). 's avond campement aan de boord van de oceaan, nabij cap Tafarit. Zeer toffe omgeving.
dag 9: nog verder langs het aandacht eisende strand, uitkijkend voor kabels van boten die aan de waterkant liggen en met een kabel naar de duinen vast liggen (en sommige kabels liggen niet op de grond). Dan even bevoorraden in het drukke Nouakchott en dan weer verder langs het strand naar ons volgende bivak.
dag 10: vandaag via kronkelende en weer vooral zanderige en golvende pistes achter de duinen tot de grens van Mauritanië Dan op asfalt in Senegal naar een zeer mooi hotel op de punt van een schiereiland voor de kust van St-Louis. door deze stad rijden is een hele belefenis ! Koeien, mensen, spelende kinderen, geiten, ezels, straatkraampjes, vuil, stof, plastiek verbranding, afval hopen, enz ... Je kan het je gewoon niet inbeelden.

In het algemeen worden er redelijk veel km's per dag gereden en ligt het tempo van de groep hoog rekening houdend met de toestand van de "wegen".
Eén van de Belgen heeft met zijn Toyota al een cylinder gebroken nabij Laayoune in Marokko. Op een dikke nacht was het hersteld en een dag later kon hij weer de groep vervoegen.
In Mauritanië heeft 1 van de 2 "coureurs" (allez 2 Fransen met een dikke Toyota die er een hels tempo op na houden) zijn voordifferentieel gebroken. En aan ons vroegen ze dan kort voordien : "gaat dat wel gaan met dat autootje van u ?" Maar dan kennen ze "les petites belges" nog niet. We houden ook het tempo er in, maar door constant te rijden er niet te lang te stoppen, net zoals 1 van onze Belgische vrienden met een kleine Toyota BJ40 = een oldtimer.

Als je ergens hoort dat er in Marokko een Franse tourist verongelukt is, dan is dit niet iemand van onze groep, maar van een andere organisator "Imagine", die ongeveer dezelfde reis doet. De mechanicien had een vrachtwagen willen voorbij steken en de boorden van de wegen zijn niet recht, wel hier en daar afgebrokkeld en vooral lager. Hij is naast de linker kant van de weg geraakt, gekanteld en had zijn gordel niet aan ... met alle gevolgen van dien.
Dus je ziet we zijn al verwittigd dat we op elk vlak voorzichtig moeten zijn.
Maar in elk geval valt het hier goed mee en ondertussen zit ook de warmte er in. Deze namiddag was het 35°C. Hoera voor een stofdichte Discovery met airco !
Allez we zijn de Sahara (en het sterkste stuk Islam) door, we zitten nu in zwart Afrika met een Gazelle-biertje (= 63cl) voor ons !
Hopelijk gaat met jullie ook alles goed. na dit hotel gaan we verder door Senegal en door Guinée naar Sierra Leone, pas na 8 dagen bivakeren hebben we daar ons volgende hotel, dus waarschijnlijk dan ook pas ons volgende aanknopingspunt met internet.

Vele vele warme groetjes vanuit Senegal,
Myriam en Jean-Luc

_______________________________________

23 jan: Bamm ! oei oei oei

Hallo allemaal,
Eindelijk weer internet. In gans Guinée was er geen bereik, zelfs niet voor een sms’je.
Ondertussen zijn we heel wat gevorderd en is er heel wat gebeurd. Nu zit ik in onze hotelkamer (= bungalow) aan de boord van het strand in Tokey nabij Freetown (Sierra Leone).
Sinds de vorige email vanuit St-Louis in Senegal zijn we 8 dagen verder en alles verloopt volgens de planning. Dat betekent 8 dagen bivak en avontuur, want Guinée en Sierra Leone zijn nu niet de meest toeristische landen en zeker als men dan nog eens de minder drukke pistes opzoekt. Maar wie dacht dat we wisten wat pistes zijn omdat we er al voldoende gereden hebben in de Sahara, Ijsland, Marokko, enz, wel dan heb je het helemaal mis! Deze “wegen”, zelfs de grote geasfalteerde wegen, zijn met niets te vergelijken . Geen wonder dat we regelmatig autowrakken zien langs de weg en dat her en der mensen onder hun auto liggen te werken of wielen, aandrijving en vering dienen te herstellen. Ook wij hebben ons deeltje pech gehad. Een zestal dagen geleden (nog in Senegal) volgden we een grote asfaltbaan, maar regelmatig waren er putten (en niet zo’n putten zoals in sommige Belgische wegen). Het waren wel degelijk volwassen putten die al enkele jaren “gerijpt” hadden. In sommige krijg je een half varken in kwijt, soms zelfs een halve auto. We hadden al tientallen voetgangers en fietsers ontweken, honderden koeien, geiten, kippen en honden, en nog eens honderden, zoniet wel duizend putten. En 1 zo’n half varkentje heb ik niet zien aankomen toen ik net een lokaal busje wilde voorbijsteken. Dus stel je voor een put van zo’n 90cm en zo’n 30cm diep. BAMM !!! Dat komt zo’n beetje aan als tegen 100 km/u op een deftige boordsteen rijden. Myriam dacht nog: “geen probleem we rijden nog”. Maar iets verder voelde ik dat er iets niet juist was. Een voorbijrijdende auto doet teken dat we een lekke band hebben. Aan de zijkant van de weg stellen we vast dat niet alleen vooraan de band lek is, maar dat achteraan ook de band een ferme bult heeft in de flank staat en dat een stuk velgboord afgebroken is. We hebben maar 1 volledig reservewiel bij, dus we kunnen nu slechts 1 wiel vervangen en 1 band moeten we ter plaatse herstellen (met de hulp van de andere Belgen van de groep die ons ondertussen komen helpen). In de eerst volgende stad (Koundoura) wordt in een bandencentrale onze extra reserveband op de nog goede velg gemonteerd. Maar van banden herstellen, laat staan velgen herstellen hebben ze niet veel kaas gegeten. Dus dan maar verder zonder reservewiel. Inch Allah.
De asfalt verdween, de pistes werden ruiger, de putten als het kon nog dieper, de stenen nog scherper en het stof nog veelvuldiger. Soms leek het wel op een vulkanisch maanlandschap. Eén plaats deed me zelfs op Ijsland denken … en dat deed me denken op het feit dat we destijds daar 7 lekke banden hebben gehad … en ja even verder was het van dat ! Onze banden zijn van een te laag profiel en de flank kan de slagen niet opvangen, zodat de velgboord in de flank kapt. Er zit niets anders op dan weer ter plaatse deze scheur van 1,5cm met tapjes te dichten. Na 5 stuks er in te pluggen lijkt het gat gedicht. Nog een goede 10km piste en dan hebben we volgens onze roadbook weer een stuk asfalt tot onze bivak en even verder is er een stadje (Dabola). De begeleidende automechanicien van onze groep denkt dat we de band en velg daar kunnen laten herstellen. De herstelde band houdt perfect tot aan het asfalt. Maar eenmaal op de asfalt vorderen we nog langzamer dan op de piste. We moeten weer naar het asfalt zoeken tussen de immense gaten en kuilen. Pas tegen 19u vinden we in het “stadje” een barakje waar ze onze banden kunnen herstellen. Minden op straat zetten we in de duisternis onze auto op zijn krik. De communicatie loopt niet vlot, het zijn 2 doofstomme broers die barak uitbaten. Na wat aandringen nemen ze ook onze velg mee op een motorfiets en zo’n 1,5 uur later komt die hersteld terug. Ze hebben een andere oude aluvelg van een moto opgeofferd om er een stuk uit te slijpen en dit in de onze te lassen. Mooi is het niet, maar het houdt zonder lekken (zelfs zonder binnenband)! Hoe ze de banden lijmen is een verhaal op zich (onder het schijnsel van mijn zaklamp), maar ook deze zijn (voorlopig) dicht. Nu moeten we nog 10km terug rijden om de groep te vervoegen op de bivakplaats. Maar al die putten met wat asfalt rond in de duisternis is vlotter gezegd dan gereden. Uiteindelijk komen we om 22u30 op onze slaapplaats aan.
Normaal laat je in steen- of zandvlakte je bandendruk af. Maar vanaf nu pompen we onze banden wat harder dan normaal, zodat de flanken niet zo doorbuigen en speuren we met 4 ogen de weg af om elke put en steen in te schatten.
Maar verder gaat alles goed, zowel met ons als met de Discovery. Buiten de Discovery is het hier broeierig heet ! Elke namiddag tussen de 30 en de 36°C in een tropisch vochtige omgeving ! Elke dag volgt een rode stofwolk onze auto. Hij begint op een rood gebakken bloempot te lijken. En wij stappen als eens in en uit … dus onze handen en haren beginnen tegen de avond er ook op te lijken. Alsof we onze handen met rode henna gewassen hebben. Maar nu na een stevige uitvoerige douche en straks een duik in het zwembad kunnen we langzaamaan aan onze terugweg beginnen …
De groep en de reisleider valt best mee. Elke dag zijn we behoorlijk onafhankelijk en de grensovergangen zijn goed voorbereid. Sommige korte momenten rijden we in het stof van onze voorganger (vooral 's morgens vlak na de start), maar ofwel steek je hem voorbij ofwel laat ik me wat afzakken en zo rijden we soms uren als het ware alleen.
Ik probeer straks nog wat foto’s bij te laden op fotos.3210.be


Vele groetjes vanuit Freetown, Sierra Leone
Myriam en Jean-Luc

___________________________________

30 jan: Op de terugweg

Hallo allemaal,

Ja, we zijn op de terugweg. Ondertussen zijn we in Popenguine aan de kust nabij Dakar. Het weer zit nog altijd mee, elke dag tussen 30 en 35°C. Slechts 2 keer een vlaagje regen gehad, maar dat was niet van lange duur. Nu we terug in Senegal zijn hebben we weer wat meer lucht, in Sierra Leone en Guinée was het vochtiger en meer broeierig, zelfs pakkend heet.
Toen ik de vorige keer vertelde dat de wegen hier echt slecht waren, wel dan had ik het niet helemaal juist. Het kon nog slechter.
Eergisteren hebben we de zwaarste dag piste gehad. Onophoudelijk stenen, rotsen, golfplaten, verzakkingen, onderbroken bruggetjes, dwarsgreppels, hobbelige hellingen, putten, putten en nog eens putten en dan weer stenen, rotsen, ... Wij hebben er 10 uur over gereden en waren de 4de wagen die aankwam in de bivak. De laatste van de groep die aankwam was
de Iveco vrachtwagen, en die heeft er 15 uur aan gereden. De laatste uurtjes waren dus voor hem in de duisternis en dat is minder leuk.
Vandaag was het een korte dag met 473km asfalt. Natuurlijk was deze ook weer op onverwachte momenten doorspekt met putten, eenzame putten, veelvuldige putten, ondiepe putten en diepe putten. Soms 10 tot 20km geen vuiltje aan de lucht (allez, je begrijpt het wel, aan de asfalt bedoel ik hé) en dan plotseling zie je een tegenligger aan de linkerzijde rijden en recht op je afstevenen. Sommige voorgangers kruisen hem dan gewoon aan de linker kant. Ja, je begrijpt het goed, ze gaan dan eens een onverwacht ogenblikje van kant wisselen. Ofwel zie je ze slalommen dat het geen zicht heeft. Ofwel rijden ze gewoon een stuk naast de weg. Dus het blijft altijd uit je doppen kijken ! Dan komen daar ook nog steeds de nodige enthousiaste kinderen, voetgangers, fietsers, bromfietsers, koeien, ezels, paarden, geiten, kippen en af en toe eens een varkentje bij die je aandacht opeisen ... of je remmen doen krijsen.
Maar we stellen het goed en het loont de moeite. We hebben gedurende deze reis geen ogen genoeg. Soms zijn we zo verbaasd dat we vergeten een foto te nemen. Daarnaast ligt het tempo met de groep voor sommige dagen redelijk hoog. Niet verwonderlijk dat er ondertussen zich al allerlei moeilijkheden hebben voorgedaan met sommige auto's (lees
Toyota's). Sommige HDJ80's zijn dan ook wel ongeveer 20 à 25 jaar oud.
Maar na de kapotte cylinder in Marokko op de heenreis, heeft het lijstje zich aangevuld met kapotte remmen, gebroken leidingen, geplooide trekhaak, lek geslagen brandstoftank, kapotte rollager, kapotte triangel, losgekomen torsiebaar, deuren die niet meer open willen, slepende riemen, lekke banden, kapotte generator, gebroken differentieel, losgetrilde bouten van een differentieel, enz. Ik denk dat ik echt niet overdrijf als ik zeg dat ik nog enkele zaken vergeten heb.
Ondertussen hebben wij in Labé (Guinée) de band met de bubbel laten verstevigen door er een stuk aan de binnenzijde te laten tegen plakken. Elke dag leest Myriam bij manier van spreken een schietgebedje omdat we de dag zonder klapband doorkwamen. De meeste vragen dan ook elke avond: "en hoe is de dag verlopen, geen lekke band? We hebben veel aan jullie gedacht met al die stenen onderweg". Anderen twijfelen er aan of we Spanje wel zullen halen. Ik denk dat ik die banden ga inkaderen als we er mee thuis geraken. Nu begint echter de rechter rollager vooraan wat te grollen. Dus ook onze Disco komt er bij manier van spreken niet zonder kleerscheuren vanaf. Maar Dakar is vlakbij morgen, ... dus straks eens kijken wat de begeleidende mecanicien zegt.
Voor wie in cijfers geïnteresseerd is:
- We hebben voor het ogenblik 9100km gereden
- Kort vóór Sierra Leone daalde de gemiddelde snelheid van de totale reis (met de meer dan 3000km snelweg inbegrepen) 33km/u !!!  Nu is die terug opgelopen tot 56 km/u. Zo heb je een idee hoe de wegen er aan toe zijn.
- Af en toe kijk ik eens op de boordcomputer naar het ogenblikkelijk
verbruik en dat schommelt meestal tussen de 5 en de 55 L/100km. OK, in de duinen van Mauritanië kon het soms wel eens kortstondig oplopen tot 85, maar dat is maar heel tijdelijk.
- Kort vóór Sierra Leone was het gemiddeld verbruik opgelopen tot 12,6 L/100km, nu is het terug gedaald tot 11,7
Gisteren een hotel gehad in Wassadougou (nabij Tambacounda) aan de oevers van de Gambia: een prachtlocatie ! Echt een postkaartje. In de verte zagen we een nijlpaard baden. 's Avonds kwamen de bavianen in de bomen nabij de oerver en andere kleinere apen kwamen tot vlakbij de auto's. s'nachts maakten ze heel wat lawaai en kwamen tot in de bomen boven
vlak boven onze daktent.
Voor de rest alles OK, en we kruisen onze vingers voor morgen ... Vinden we de Land Rover garage in het drukke Dakar?Zal het rollager voorradig zijn?  Wel, in elk geval de reis hebben we gehad en het was goed !

Morgen, na Dakar, nog via Lac Rose naar St-Louis en dan is het gewoon terugrijden langs dezelfde weg.
Hopelijk raakt deze email er door, want ik zie dat het internet zeer traag en stug verloopt. Foto's opladen zal deze keer niet lukken.
Hopelijk halen we morgenavond de groep weer in in het hotel te St-Louis en blijven we niet ergens in een garage hangen, want in St-Louis gaat het internet beter.
Vele groetjes vanuit Popenguine,
Myriam en Jean-Luc

______________________________________

1 feb: Vanuit St-Louis

hallo allemaal,
Hier al een vervolg van ons verhaal, of beter gezegd een aanvulling van wat we soms vergeten te vertellen zijn. Soms is er zo'n overweldiging van gebeurtenissen dat we het ene met het andere vergeten te vertellen.
Op een avond hadden we een heel toffe plaats om te bivakkeren aan de boord van een rivier met een strand en aan de rand van een savanneachtig struikbos. We zaten na het avondeten nog wat gezellig te keuvelen met de andere Belgen toen een auto van de organisatie aankwam om de her en der verspreide auto's op te zoeken om ze te verwittigen dat er een bosbrand op 150m afstand op komst was. Uit veiligheidsoverweging was het beter ons te verplaatsen want de wind kwam uit de verkeerde richting. Dus iedereen in de duisternis zich vliegensvlug verplaatst. Bij sommigen was er wat paniek op hun gezicht af te lezen ... en die plaatsten zich dan nog iets verder ...
Twee dagen later was er 's morgens een dame die de raad van de organisator wel heel letterlijk had genomen. Hij had namelijk in het begin verteld geen afval en ook geen toiletpapier achter te laten. Neem het mee in je vuilbak, steek het onder een steen of brand het op had hij verteld. Die dame had die morgen in de droge savanne (nabij de Dame van Mali) een plaatsje gezocht voor het toilet en daarna ter plaatse haar toiletpapier in brand gestoken. Even later stond een stuk savanne in lichterlaaie ... ze stond er heel beteuterd en wenend bij te kijken ... maar we konden niets doen ...
We vertellen altijd weer over de vele stenen en vooral de vele weerkerende putten in de asfalt wegen. Waarom we ze dan niet eerder zien aankomen? Wel als je verder vooruit probeert te kijken, dan zie je luchtweerspiegelingen op het wegdek door de hitte. Als je afremt en dichter komt dan zie je pas dat je voor niets vertraagd hebt, en zo raak je niet vooruit. Dus dichter kijken is de enige oplossing, maar je kijkt er zo makkelijk overheen... De zon staat recht, dus is er weinig of geen schaduw, de weg is bezaaid met allerlei platgereden afval, platgereden uitwerpselen, olievlekken, schroeivlekken, en veelal heeft alles een gelijkaardige kleurtint door het stof. Zo is er zeer weinig contrast en zijn de echte moeilijkheden moeilijk te zien.
Nu over het rijgedrag van de lokale bevolking. Soms zou je er willen een filmpje van maken. Soms zie je ze uit alle macht hevig slalommen over de weg. Als je in België zo zou rijden word je steevast van de straat geplukt. Als je dichter komt zie je dan dat het is om putten te ontwijken. Soms zie je een tegenligger plots van zijn vak afwijken en regelrecht op je afstevenen. Je adem stokt. Je kan niets anders dan aan de kant "springen" en naast de weg te rijden. Als je dichter komt zie je dan dat ze gewoon weer een diepe put ontweken. Soms rijden ze een ommetje naast de weg, zodat er een "nieuwe" zandweg naast het asfalt ontstaat, maar ook dat is weer om putten te ontwijken.
Ook snelheidsbeperkingen worden niet nageleefd. Ze rijden makkelijk tot 130 waar 50 toegelaten is. Soms wisselen ze gewoon van kant met elkaar (en rijden een stukje op zijn Engels), ook weer om putten te omzeilen en niet te veel tijd te verliezen. Soms rijden ze ook kriskras door elkaar heen om mensen en dieren te ontwijken.

Gisteren waren we al omstreeks 9u in Dakar. de LandRovergarage hebben we nog redelijk makkelijk gevonden, maar ze hadden geen tijd om een nieuwe rollager te steken. OK, dan neem ik het stuk mee, zei ik. Ook dat leek makkelijker gezegd dan gedaan. Er was tijdelijk geen internet en ze wisten niet als ze het stuk in magazijn hadden. Enfin om een lang verhaal kort te maken, we hebben uiteindelijk het stuk kunnen kopen en aan de magazijnier gevraagd of hij iemand wist die het kon steken. en dat is gelukt. Om 14u30 was het klaar. en we hebben er nog een volledig reservewiel bij! We hebben de ene beschadigde reserveband achter gelaten en in de plaats een volledig reservewiel (straatband + velg) mee. Het gegrom lijkt gebleven, maar de speling op het wiel is weg. het gegrom komt misschien van de afgesleten banden met gehavende tappen die nu een ander geluid maken, maar toch vrees ik dat het een ander opkomend probleem zou kunnen zijn ...
Om 15u30 stonden we nog aan de Lac Rose nabij Dakar, om dan nog de 260km naar St-Louis te rijden. Dan maar een lokale snelle man gevolgd en waar het kon ook 130km/u gereden om vóór de duisternis in St-Louis te zijn en de groep weer te kunnen vervoegen. En wonder boven wonder het is ons gelukt ! Dat was een uitzonderlijke meevaller.
Het enige dat we dus gemist hebben met de groep, is het vlakke strand van Dakar naar St-Louis. Vandaag gaan we tegen de middag de grens met Mauritanie weer over richting noorden. Dan nog 3x bivakkeren met zandpistes en hele stukken strand en we komen dan aan in ons laatste hotel van de groepsreis = Dakhla, Marokko.

Tot over 4 dagen.
Vele groetjes vanuit St-Louis,
Myriam en Jean-Luc

____________________________

15 feb: de foto's

hallo allemaal,

Ik zie dat jullie waarschijnlijk onze laatste email vanuit Dakhla niet hebben ontvangen. Ja, internet in Afrika is niet altijd voor de hand liggend, niet overal gratis en vooral niet overal betrouwbaar ...

Maar ja, jullie weten al dat we 2 dagen eerder goed en wel zijn thuis gekomen ! Onze Disco heeft zijn best gedaan en ons niet in de steek gelaten. Nu staat hij wel thuis met een lekke band en nog een rollager dat aan vervanging toe is. Dus 't was toch blijkbaar tijd dat we thuis waren ... Hij toe aan nieuwe velgen en nieuwe banden voor een volgende reis.

Amber (onze hond) en Farouk (onze ezel) zijn ook weer thuis bij ons. Farouk heeft zich blijkbaar goed geamuseerd bij de kinderen van onze buur. Amber lag de eerste dagen weer uitgeput op de zetel, "oververmoeid" van haar vakantie bij haar vriendjes van het hondenhotel 't Kwispelhof. Wat Amber betreft is het achteraf bekeken toch best dat ze niet is mee geweest. Ze is de laatste tijd fel verouderd, fysiek minder sterk en af toe heigend, en de grote hitte van Sierra Leone zou haar zwaar gevallen hebben in de auto.

Momenteel moeten wij ons nog steeds aanpassen aan het Belgische ritme. Het omgekeerde (aanpassen aan het Afrikaanse reisritme) verloopt blijkbaar makkelijker en minder opvallend.

Ondertussen heb ik wel goed doorgewerkt aan de foto's en een filmpje. Ze zijn opgeladen op ons fotoalbum fotos.3210.be onder de titel "raid Kangari". 't Zijn uiteindelijk toch een hele reeks foto's geworden, zo'n 575 + 1 filmpje. Geniet er van zodra je wat tijd hebt.

Vriendelijke groetjes,

Myriam en Jean-Luc

____________________________________________________________

 

© Copyright 2007 - 2008     Alle rechten voorbehouden