Groeven, mijnen, delfstoffen

Invuloefening.

BRAZILIË en de landen van ZUID-AMERIKA

fig75.jpgorinoco_olie_veld.jpg

Niet Saoedi-Arabië (267 miljard vaten (2017)) maar het Latijns-Amerikaanse land Venezuela (301 miljard vaten (2017)) zou beschikken over de grootste olievoorraad zo zegt de OPEC. Zie tabel Olie - bewezen reserves - Wereld. OPEC is voor haar data afhankelijk van wat iedere lidstaat aanlevert en in Venezuela besloten ze om ook de moeilijk winbare zware en zeer zware olie in de Orinoco Belt mee te tellen waardoor de nationale oliereserve met 40% steeg. Het Internationaal Energieagentschap schaart de taaie olie uit de Orinoco Belt onder "unconventional oil" samen de Canadese teerzanden.
Aan de (zware tot zeer zware) olie uit Venezuela kleven nogal wat nadelen. Zo is het allereerst lastig te winnen en vraagt ook de raffinage meer geld in de vorm van energie en expertise. Deze expertise moet Venezuela halen bij buitenlandse oliemaatschappijen. Wil Venezuela haar grote oliereserves ten gelde maken dan zal ze echter wel fors moeten investeren in de productiecapaciteit. Want reserves zijn nog geen productie en productie is niet altijd export.


Colombia
Sinds 2015 vertraagt Colombia’s bbp-groei door de dalende grondstofprijzen (grondstoffen zoals steenkool en olie vertegenwoordigen 80% van de Colombiaanse export; olie alleen is zelfs goed voor meer dan 40%). In 2017 blijven de groeivooruitzichten bescheiden (stijging van ongeveer 2% ), gevolgd door een herstel van 3% in 2018. De inflatie steeg in 2015 en de eerste helft van 2016, als gevolg van de devaluatie van de peso. Om de inflatie onder controle te houden heeft de Centrale Bank de basisrente sinds september 2015 verschillende keren verhoogd. Door deze monetaire verstrakking daalt de inflatie sinds augustus 2016 weer. Daardoor heeft de Centrale Bank de rente eind 2016 opnieuw kunnen verlagen om economische expansie te stimuleren. De lage olieprijzen en zwakkere economie hebben slechts lichte gevolgen gehad voor de rentabiliteit, kapitaaltoereikendheid en kredietkwaliteit van de banken.

Een gezond economisch beleid heeft er de afgelopen jaren toe bijgedragen dat de rentabiliteit en economische veerkracht verbeterd zijn. Het begrotingstekort neemt toe door lagere olie-inkomsten, maar slechts in beperkte mate, en hoewel de overheidsschuld stijgt (met een verwachte piek van ongeveer 50% van het bbp), komt de houdbaarheid niet in het gedrang. De meeste schulden zijn binnenlands en op lange termijn gefinancierd, tegen vaste rente.

De buitenlandse economische positie van Colombia blijft stevig. De overheid vertegenwoordigt ongeveer 60% van Colombia´s buitenlandse schuld, en hoewel de buitenlandse schuld en schuldenratio’s gestegen zijn door de waardevermindering van de peso en dalende exportontvangsten, worden risico’s ingeperkt.
Ondanks aanzienlijke economische vooruitgang de afgelopen jaren, kent Colombia nog steeds een hoge armoede- en ongelijkheidsgraad, vooral in de landelijke gebieden. Om duurzame economische groei op lange termijn te bewerkstelligen, zijn banengroei, sociale hervormingen en een verbetering van de infrastructuur nodig.


Mijnbouw in Colombia. Klik hier.
Lijst van mijnbouwgebieden in Colombia. Klik hier.

Vul eerst al de gaten in. Druk dan op "Controleer" om je antwoorden te controleren.
   aardolie      agrarisch      Argentinië      armoedegrens      bauxiet      Belém      Belo Horizonte      Bolivia      Brazilia      cacao      Carajas      Colombia      consumptie      corruptie      droogte      Ecuador      Europese Ruimtevaartcentrum      Frans Guyana      gasreserve      Guyana      import      inflatie      koffie      landbouw      Manaus      Minas Gerais      Pôrto Velho      Paraguay      Peru      schiereiland      suiker      Suriname      Tubarão      Uruguay      veeteelt      Venezuela      visserij   
ZIE BOVENSTAANDE BLINDE KAART.

Brazilië grenst aan heel wat landen. Noteer de namen van de omringende landen. Begin met de letter a en ga zo verder in tegenwijzerzin.

a = Voor meer uitleg. Klik hier. venezuela.jpg
Korte geschiedenis ECONOMIE vanaf 2000 tot heden

Na de Eerste Wereldoorlog raakte de Venezolaanse economie, die tot dan toe gericht was op landbouw, meer en meer gebaseerd op de productie en export van de energiebron .
Venezuela blijft sterk afhankelijk van olie-inkomsten, die zijn goed voor ongeveer 95% van de exportopbrengsten, de inkomsten dekken ongeveer 45% van de federale en ongeveer 12% van het BBP. Er volgde in 2009-10 een scherpe daling van de olieprijzen. Meer overheidsuitgaven, minimumloon en een betere toegang tot de binnenlandse kredietverlening creëerde een toename van het verbruik of de die in combinatie met bevoorradingsproblemen tot hogere inflatie leidde - ongeveer 26% in 2011 en 21% in 2012. Inspanningen van de overleden president Hugo Chávez om de controle over de economie te behouden resulteerde in het nationaliseren van bedrijven. Dit was slecht voor de sectoren van de financies, bouw, olie, en staalsector die in handen waren van priveondernemingen. Er ontstond verminderde productiecapaciteit, en vertraagde niet-petroleum export. In de eerste helft van 2010 werd Venezuela geconfronteerd met het vooruitzicht van lange landelijke blackouts, als haar belangrijkste waterkrachtcentrales - die meer dan 35% van de elektriciteit van het land biedt - bijna stilgelegd werden. In mei 2010 sloot CHAVEZ de onofficiële markt voor vreemde valuta - de "parallelle markt" - in een poging om de te vertragen. In december 2010 elimineerde CHAVEZ het dubbele wisselkoers systeem en zette de wisselkoers op 4,3 bolivar per dollar. In januari 2011 kondigde Chavez de tweede devaluatie van de bolivar binnen twaalf maanden aan. In 2012 kende Venezuela een cricis in de woningbouw, was er hoge inflatie en een elektriciteits-crisis. Ook een tekort aan voedsel en goederen - allemaal gevolgen van het slechte economische beleid van de regering. Het begrotingstekort voor de hele regering bereikte 17% van het bbp in 2012, en de overheidsschuld steeg tot 49% van het BBP, ondanks recordhoogte van de olieprijzen. Op 5 maart 2013 stierf Chávez op 58-jarige leeftijd aan kanker. In 2014 bereikte het bruto binnenlands product (bbp) $ 206 miljard, een dramatische daling ten opzichte van 2012 toen het nog $ 298 miljard bedroeg. De cijfers fluctueren sterk afhankelijk van de ontwikkeling van de olieprijs op de wereldmarkt. In 2014 bedroeg de totale exportopbrengst van Venezuela $ 80,7 miljard, waarvan het aandeel van olie en olieproducten $ 77,8 miljard was. Venezuela heeft een structureel overschot op de handelsbalans dankzij de export van olie en olieproducten; in 2014 was dit overschot bijna 30 miljard dollar. De importen zijn vanaf 2012 ook fors gedaald in lijn met de lagere exportopbrengsten. De werkloosheid bedraagt 8% van de beroepsbevolking. Volgens het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties leeft in Venezuela 52,0 % van de bevolking onder de nationale armoedegrens. Hoewel volgens het CIA World Factbook 37,9 % onder de nationale armoedegrens leeft.
Het zat er al lang aan te komen, maar nu is het zover. De economie van het land wordt zwaar geraakt door de lagere olieprijs sinds begin 2015. De exportopbrengsten dalen waardoor er minder geld over blijft voor de invoer of . Venezuela is van het buitenland afhankelijk voor veel producten en dit vertaalt zich in grote tekorten en lege winkels. De centrale bank brengt te veel geld in omloop en over 2015 taxeerde het Internationaal Monetair Fonds (IMF) de inflatie op 275% en voor 2016 wordt een verdere verslechtering verwacht naar 720% De wisselkoers van de bolivar staat ook onder druk, op de zwarte markt zijn begin 2016 zo'n 800 bolivars nodig voor een Amerikaanse dollar, terwijl dit begin 2015 nog ongeveer 200 bolivar per USD was. Vanaf 2017 kan men zeggen dat Venezuela, ooit door zijn olie het rijkste land van Zuid-Amerika, nu officieel bankroet is. In 2018 leeft 70% van de inwoners van Venezuela onder de armoedegrens. Vorig jaar kromp de economie met maar liefst 18%.


Voor uitgebreide gegevens over de crisis in Venezuela. Klik hier.
Voor extra uitleg over Venezuela. Klik hier.



b = Voor meer uitleg. Klik hier. colombia.png
Korte geschiedenis ECONOMIE

Hoewel de industrie groeit, is Colombia voornamelijk een landbouwland of een land. De economie van het land draait hoofdzakelijk op de export van . Na Brazilië en Vietnam is Colombia het grootste koffie-exporterende land ter wereld. Zie lijst koffieproductie. De koffieplantages bevinden zich op bergvlakten tussen de 914 en 1828 meter hoog. Ook de uitvoer van goud, petroleum, bananen, katoen, suikerriet en tabak is belangrijk.

Agrarische sector
Door de toenemende industrialisering leunt de Colombiaanse economie in steeds mindere mate op de agrarische sector. Deze sector leverde in 1996 nog een bijdrage van bijna 21 procent aan het bruto binnenlands product (bbp), een cijfer dat in 2006 was gedaald tot 12,1 procent. Het landbouwareaal nam in deze periode eveneens af. Na de moeilijke jaren negentig is er sinds 2000 een licht herstel van de sector te zien. Het aandeel van koffie in de totale export is in de afgelopen vijftien jaar gedaald van 60 procent naar 7 procent in 2006.

Industrie
In 2006 was het aandeel van de industriële sector in het bbp 35,5 procent. De Colombiaanse industrie is geconcentreerd rond de drie centraal gelegen grote steden Bogotá, Medellín en Cali en de noordelijke havenstad Barranquilla. Als hoofdstad is Bogotá het economisch centrum. Rond deze stad ontstaan in snel tempo allerlei industrieparken en vrijhandelszones. Medellín is de tweede industriestad van Colombia. Cali, de derde stad, is het middelpunt van technologisch onderzoek voor de industriële automatisering en bovendien een belangrijk centrum voor hoger onderwijs. Barranquilla ligt aan de Caribische kust en vormt een belangrijk handelscentrum. Het gebied rond deze stad, waartoe ook het Guajira behoort, is rijk aan grondstoffen zoals zout, gas en kolen. Er wordt geprobeerd de industriële ontwikkeling in regio's zoals Bucaramanga, Cartagena en Pereira naar een hoger plan te tillen.

Overige sectoren
In 2006 droeg de mijnbouw voor bijna 5 procent bij aan het bbp. Dit betreft hoofdzakelijk olie, gas en steenkool. Daarnaast wordt onder andere goud, platina en nikkel gewonnen. De bouwsector is belangrijk vanuit het oogpunt van toelevering door bijvoorbeeld de staal-, cement- en meubelindustrie.
In het eerste kwartaal van 2014 groeide de Colombiaanse economie met 6,4 procent ten opzichte van dezelfde periode. De aanzienlijke groei van Colombia is de snelst groeiende economie in Latijns-Amerika en de op een na snelst groeiende economie ter wereld. China heeft op dit moment de snelst groeiende economie ter wereld.


Zie ook
Economische groei in 2016 en 2017. Klik hier.
Landenrapport-colombia-2017. Klik hier.
Voor uitgebreide gegevens van indexmundi. Klik hier.


k = Voor meer uitleg. Klik hier. ecuador.png
Korte geschiedenis ECONOMIE

Ecuador is erin geslaagd om in 8 jaar tijd de armoede drastisch te doen dalen. In 2014 bedroeg dit cijfer 22,5% terwijl dit in 2006 nog 37,6% was. Ecuador’s grootste exportproduct is ruwe olie, goed voor ongeveer 40% van de totale export. Verder heeft Ecuador een zeer sterke agrarische sector, met een grote verscheidenheid aan producten, afhankelijk van de specifieke regio. Ecuador is de grootste producent en exporteur van bananen in de wereld. Andere veel geëxporteerde tropische vruchten zijn mango’s, ananassen en avocado’s. Aan de kust is ook de visserij-industrie te vinden, geconcentreerd rond de stad Manta in het noorden van Ecuador, gespecialiseerd in garnalen en tonijn. In de Andes zijn cacao, koffie en snijbloemen, met name rozen, de meest verbouwde producten. Ecuadoriaanse cacao wordt beschouwd als één van de hoogste kwaliteit cacao in de wereld!
De toeristische sector is één van de best groeiende sectoren in Ecuador – met natuurlijk de Galapagos eilanden en het Amazone regenwoud als hoogtepunten van een tour door Ecuador. De hoofdstad Quito en het historische Cuenca staan beiden op de UNESCO Wereld erfgoedlijst.


Zie ook
Voor meer informatie. Klik hier en Klik hier.


c = Voor meer uitleg. Klik hier. peru.png
Korte geschiedenis ECONOMIE

Landbouw (producten): koffie, snijbloemen, bananen, rijst, tabak, maïs, suikerriet, cacaobonen, oliehoudende zaden, groenten, garnalen, bosproducten.
Industrieën: textiel, voedingsmiddelen, olie, kleding en schoeisel, dranken, chemische, cement, goud, steenkool, smaragden.
Uitvoer van grondstoffen: aardolie, steenkool, smaragden, koffie, nikkel, snijbloemen, bananen, kleding.
Aardolie (productie): 944.000 vaten/dag (2012). Oliereserves in 2017, 473 miljoen vaten.
Aardgas (productie): 12.620.,000.256 kubieke meters (2015). Aardgas (bewezen reserves): 399.000.010.752 kubieke meters (1 januari 2017).

In Peru bestaan verschillende economische systemen naast elkaar. Vooral de mensen op het platteland, in de bergdalen en op de Altiplano kennen nog steeds een ruilsysteem en voorzien in hun eigen behoeften. Ongeveer 40-50% van alle Peruanen leeft onder de . De twee pijlers van de Peruaanse economie zijn en de mijnbouw. De landbouw: 30% van de bevolking leeft van de . Deze is nauwelijks gemechaniseerd. De belangrijkste exportproducten zijn: rietsuiker, katoen, koffie, cocao en rijst.
De Peruaanse economie kende een bijzonder hoge groei in 2006, die zich tussen de 6 en 7% situeert. Het BBP, dat in 2006 ong. 186 miljard USD bedraagt (in 2017 is dat 424 miljard USD) bestaat voor 53% uit diensten, 15% uit verwerkende industrie, 8% uit landbouw, 7% uit mijnbouw en brandstoffen. De economische groei is mede te verklaren door de gunstige internationale conjunctuur, de groeiende export van mineralen (met recordprijzen op de wereldmarkt), textiel en landbouwproducten, alsook exploitatie en de elektriciteitswinning uit de gaslaag van Camisea, die de energie- en dus de productieprijzen drukt.


Met ingang van 31 maart 2017.
BNP - Per hoofd van de bevolking (koopkracht) (US$). Klik hier.
BNP (milliarden $). Klik hier.
Voor uitgebreide gegevens. Klik hier.


d = Voor meer uitleg. Klik hier. bolivia.png

BOLIVIAANSE ECONOMIE

Is een conflict over de exploitatie van de natuurlijke (de grootste in Zuid-Amerika) in Bolivia. De reserves zijn ontdekt in het midden van de jaren negentig en bevinden zich in de zuidoostelijke provincie Tarija. De inkomsten die Bolivia haalt uit de verkoop van aardgas zijn in de laatste jaren razendsnel gestegen, maar dat komt de samenhang van het land allesbehalve ten goede. De geldstroom dreigt het land te verscheuren en vormt de belangrijkste motivatie voor de oppositie om de linkse regering van Evo Morales te ondermijnen. Bolivia is het armste land in Latijns-Amerika. Het raakt steeds meer verdeeld tussen de westelijke hooglanden, waar voornamelijk de verarmde inheemse bevolking leeft, en de veel rijkere oostelijke provincies. Die herbergen de meeste gasvoorraden, landbouw en industrie. De bevolking stamt er voornamelijk af van Europese immigranten. De inkomsten uit gas stegen van 188 miljoen dollar in 2001 naar 1,57 miljard dollar in 2007. De stijging werd veroorzaakt doordat de in 2006 aangetreden regering van Morales de buitenlandse oliemaatschappijen dwong om de voorwaarden voor hun contract opnieuw te onderhandelen en meer belasting te betalen. De wereldwijde stijging van de brandstofprijzen deed daar nog een schepje bovenop.

Mijnbouw
In het land wordt tin, zink, goud, koper en lood geproduceerd. De tinmijnen van Bolivia liggen hoog in de Andes. De productie is gedaald, maar het land is nog altijd de op drie na grootste producent van tin wereldwijd. In 2014 werd wereldwijd ongeveer 300.000 ton tin geproduceerd en de drie grootste producenten waren achtereenvolgens de Volksrepubliek China, Indonesië en Peru. De eerste twee landen namen ongeveer twee derde van de totale productie voor hun rekening. Peru volgde op een grote achterstand met 23.000 ton en daarna Bolivia met 18.000 ton. Het is verder ook een belangrijke producent van antimoon en zilver.
Sinds het aantreden van Morales gaat het economisch gezien beter met Bolivia. Mede door de hoge prijzen voor grondstoffen waarvan het profiteert door de export van, onder andere, aardgas en metalen en een gunstig sociaal politiek beleid is het inkomen per hoofd van de bevolking verdrievoudigd en is het aantal mensen dat onder de armoedegrens leeft afgenomen. In 2010 was het gemiddeld inkomen per hoofd zo'n $2000 en dit is naar $ 3125 gestegen in 2016. De nationalisatie van de energiesector en de gestegen prijs voor gas heeft de overheidsinkomsten doen stijgen waardoor de begrotingstekorten belangrijk zijn afgenomen en er zelfs een bescheiden overschot wordt getoond. De overheidsschulden zijn gedaald naar zo’n 30% van het bruto binnenlands product (BBP) en de reserves aan buitenlandse valuta toegenomen. Bolivia streeft ernaar om minder grondstoffen en meer bewerkte producten te gaan exporteren waardoor de werkgelegenheid in het land zal toenemen. Bolivia beschikt over aanzienlijke aardgasreserves. In 2014 werden de totale reserves getaxeerd op zo’n 300 miljard m3. Sinds 2004 is de productie op jaarbasis verdubbeld van 9,8 miljard m3 naar ruim 21 miljard m3 in 2014. Op basis van de huidige reserves heeft Bolivia voldoende gas om dit productieniveau nog 14 jaar te continueren. Het gas wordt op grote schaal uitgevoerd. Ongeveer de helft van de jaarproductie gaat naar buurland Brazilië en een kwart naar Argentinië.


Externe links
Voor uitgebreide gegevens: zie indexmundi. Klik hier.


e = Voor meer uitleg. Klik hier. paraguay.png
ECONOMISCHE GEGEVENS

Landbouw (producten): katoen, suikerriet, soja, maïs, tarwe, tabak, cassave (tapioca), fruit, groenten, rundvlees, varkensvlees, eieren, melk, hout.
Industrieën: suiker, cement, textiel, dranken, houtproducten, staal, metallurgische, elektriciteit.
Uitvoer (grondstoffen): sojabonen, voer, katoen, vlees, eetbare oliën, hout, leder. Geen aardolie en of aardgas.
Werkloosheidspercentage (%). Klik hier. Werkloosheid, jongeren 15-24: totaal: 17,8% mannen: 9,7% vrouwen: 13% (2011).

In 2012, ernstige en uitbraken van mond-en-klauwzeer heeft geleid tot een daling van rundvlees en andere agrarische export en de economie kromp ongeveer 0,5%. Politieke onzekerheid, , beperkte vooruitgang op structurele hervormingen, en gebrekkige infrastructuur zijn de belangrijkste obstakels voor groei op lange termijn.


Voor uitgebreide gegevens van indexmundi. Klik hier.


l = Clili Voor meer uitleg. Klik hier. chili.png
ECONOMISCHE GEGEVENS

De open economie van Chili is sterk afhankelijk van de koperexport (goed voor meer dan 45% van de exportinkomsten, 25% van de directe en indirecte overheidsinkomsten en 10% van het bbp) en de daaruit voortvloeiende vraag vanuit China, die meer dan 25% van de export vertegenwoordigt. Door een grote instroom aan portfolio-investeringen van meer dan 200% van de officiële reserves is het land gevoelig voor een wisselend marktsentiment. De economische groei bleef in 2016 bescheiden door de aanhoudend lage koperprijzen, de economische groeivertraging in China en de lagere binnenlandse vraag. In 2017 wordt slechts een bescheiden bbp-stijging verwacht, doordat de vraag naar grondstoffen waarschijnlijk slechts licht zal stijgen, als gevolg van de aanhoudend bescheiden prestaties van de metaal- en mijnbouwsector. Tegelijkertijd wordt de groei van de binnenlandse vraag getemperd door een gestegen schuld van de huishoudens (de lasten van huishoudens stegen tot meer dan 30% van het inkomen). Door de dalende inflatie kon de Centrale Bank in januari 2017 wel de rente verlagen om de groei te stimuleren, en bijkomende renteverlagingen worden in de loop van het jaar verwacht. Chili kan beschouwd worden als het meest stabiele en minst corrupte land van Zuid-Amerika. Ook op het vlak van gemak van zakendoen en innovatie scoort het land beter dan haar buren.
In de ‘Doing Business 2014 ranking’ is Chili 41ste op 189 landen, net vóór België. Deze goede plaats is vooral te danken aan het feit dat men sinds 2009 online een bedrijf kan ‘registreren’ zonder kosten, wat tot gevolg heeft gehad dat de tijdsduur om een bedrijf te registreren gedaald is van 27 dagen in 2009 tot 5,5 dagen in 2014.
Andere punten waar Chili goed op scoorde: kosten/administratie export/import, beschermingsmaatregelen voor de (buitenlandse) investeerder, naleven van contracten.
In de ‘Economic Freedom Index 2014’ behaalt de Chileense economie de 7de plaats op 189 landen met een score van 78,7, veruit de beste score in Latijns-Amerika. In de ranking ‘Facilitering van Zakendoen’ (2014) van het Wereld Economisch Forum behaalt Chili de 8ste plaats (5,1/7) op een totaal van 138 landen.

Het land scoort bijzonder goed op de volgende criteria: toegang tot de lokale markt voor buitenlandse producten (vrij eenvoudig systeem van invoerheffingen, slechts 2 tarieven) (9/138), toegang tot buitenlandse markten voor nationale producten - vooral dankzij de talrijke vrijhandelsovereenkomsten en de recente oprichting van de ‘Alianza del Pacifico’, interregionaal handelsblok ter stimulering van de handel tussen Colombia, Peru, Chili en Mexico (2/138). Op vlak van beschikbaarheid en gebruik van transportinfrastructuur scoort Chili minder goed (64/138).
Chili behoorde tot midden 2013 tot de tien snelst groeiende ‘opkomende’ markten in de wereld. Daarna zwakte de groei sterk af, en kende het land in 2014 een groeicijfer van 1,8%. Dit is vooral het gevolg van de dalende prijs van koper, het einde van de investeringscyclus in de mijnbouw en een lagere private consumptie. In het laatste kwartaal van 2014 was er wel een omkering van de trend, en economisten voorzien in 2015 een herstel van de groei tot ongeveer 2,9%, en in 2016 tot 3,8%. Wat Chili vooral typeert, is het stabiel macro-economisch en financieel klimaat. Op vlak van gezond financieel beleid scoort Chili eveneens bijzonder hoog (7/33) onder de opkomende economiën. Het risico dat de Chileense overheid haar schulden niet terugbetaalt, is heel beperkt (87 Credit Default Swap), gezien de macro-economische stabiliteit en gezond financieel overheidsbeheer.


Voor uitgebreide gegevens van
indexmundi. Klik hier.
atradius. Klik hier.


f= Voor meer uitleg. Klik hier. argentinie1.png
GRONDSTOFFEN

In Argentinië worden betrekkelijk weinig grondstoffen gevonden, alleen aardolie, aardgas en koper is er te vinden.
Landbouw (producten): zonnebloempitten, citroenen, sojabonen, druiven, maïs, tabak, pinda's, thee, tarwe, vee.
Industrieën: voedingsmiddelen, auto's, duurzame consumptiegoederen, textiel, chemie en petrochemie, drukkerijen, metallurgie, staal. Uitvoer (grondstoffen): sojabonen en derivaten, petroleum en aardgas, voertuigen, maïs, tarwe.
Olie (productie): 734.000 vaten/dag (2011). Olie bewezen reserves: 2.820.000.000 vaten (1 januari 2013). Werkloosheid: 7,2% (2012).


Voor uitgebreide gegevens van
indexmundi. Klik hier.
atradiusKlik hier.


g = Voor meer uitleg. Klik hier. uruguay.png
ECONOMIE

De uitgestrekte vlaktes van Uruguay lenen zich bij uitstek voor . Vlees en wol zijn de voornaamste exportproducten. Uruguay is de vierde wijnproducent vanZuid-Amerika. Uruguayaanse wijn is in het algemeen goedkoop. Tussen 1870 en 1970 heersten rust, stabiliteit en welvaart, waaraan het land zijn bijnaam ontleende van het "Zwitserland van Zuid-Amerika". De militaire dictatuur, de bureaucratische verstarring en de uitzichtloosheid leidden vanaf de jaren '80 tot een vlucht van jongeren uit het land. Het "bejaardentehuis van Amerika", werd de nieuwe bijnaam. De economische ineenstorting van Argentinië sleepte Uruguay mee: tussen 2002 en 2004 daalde het bruto binnenlands product met 11%. Nadien heeft de Uruguayaanse economie gedurende elf opeenvolgende jaren een gemiddelde groei gekend van 6%, dankzij een stabiele en geloofwaardige macro-economische omgeving. Daardoor slaagde het land erin belangrijke kapitaalstromen aan te trekken. Ondanks een zwakkere groei in de buurlanden ten opzichte van de voorbije jaren, bevindt Uruguay zich nog altijd in een groeifase. De stabiele macro-economische omgeving en het investeringsklimaat blijven investeringsprojecten aantrekken. De nieuwe regering die op 1 maart 2015 van start ging, staat voor de uitdaging om investeringen in infrastructuur te stimuleren en de inflatie onder controle te houden.

Uruguay. Economie, structuur, %, 1970-2016
Jaartal197019801990200020102016
Landbouw16.7 14.010.6 6.4 8.0 6.6
Industrie 23.126.224.216.819.117.4
Bouwnijverheid 5.6 7.5 3.7 6.8 8.210.4
Handel12.914.213.214.315.214.3
Vervoer 7.75.56.49.17.95.7
Diensten33.932.5 41.946.541.745.6


Voor uitgebreide gegevens indexmundi. Klik hier.
Voor uitgebreide gegevens van ivansta. Klik hier.


h = Voor meer uitleg. Klik hier. frans guyana.png
Frans Guyana is ook de thuisbasis van het , waar jaarlijks raketten de lucht worden ingestuurd, waaronder de lancering van de bekende Europese Ariane-raket. Er is een slechte infrastructuur en weinig voorzieningen. Het land staat bekend om zijn natuur. Een groot deel van het land is bedekt met regenwoud. In het zuiden van het land vindt men nog een deel van het Amazonewoud. De kustlijn van Frans-Guyana bestaat grotendeels uit mangrovebossen. De economie van het land draait grotendeels om export (o.a. rum, garnalen en hout) en landbouw. Frans-Guyana heeft veel Franse records op haar naam staan: dat van de werkloosheid, dat van de levensduurte - duurder dan in Parijs! - en dat van de geboortecijfers. La Guyane bulkt van de jongeren, maar de meeste ervan - meer dan 50 procent - zijn werkloos. Ook de demografische situatie is explosief. De gemiddelde vruchtbaarheid per vrouw bereikt 3,4 kinderen (slechts 1,9 in Frankrijk) wat 27,6 geboortes per duizend inwoners oplevert. In het gebied van Saint-Laurent du Maroni is de vruchtbaarheid een der grootste ter wereld, gelijk of zelfs meer dan de 5,2 kinderen per vrouw in de armste regio’s ter wereld.


i = Voor meer uitleg. Klik hier. suriname.jpg
ECONOMIE

Suriname is zeer rijk aan natuurlijke hulpbronnen en wordt op grond daarvan wel als zeventiende land op de lijst van rijkste landen geplaatst. De natuurlijke hulpbronnen omvatten onder andere hout, bauxiet, goud en porseleinaarde (kaolien). Ook bevinden er zich kleine hoeveelheden nikkel, koper, platina en ijzererts.
De grootste pijler van de Surinaamse economie is de winning van . Van de Surinaamse export komt 70 procent op rekening van het bauxiet. Aanverwante industrie: aluinaardefabriek en aluminiumsmelterij. Andere takken van de economie zijn landbouw en visserij, houtwinning en handel. Landbouwproducten: rijst, bananen, palmpitten, kokosnoten, pinda's, rundvlees, kippen, bosproducten, garnalen.


Voor uitgebreide gegevens van indexmundi. Klik hier.


j = Voor meer uitleg. Klik hier. guyana.png
ALGEMENE GEGEVENS

Aantal inwoners 737.718 in 2017. De belangrijkste economische activiteit in Guyana is de dienstensector gevolgd door de . In deze laatste sector werkt het grootste deel van de beroepsbevolking. In de polders van de kust liggen de rijstvelden, andere gewassen voedsel en fruit. Naast rijst is een belangrijk landbouwproduct. In de jaren tachtig werkten veel Guyanezen als gastarbeiders in Suriname, maar in de jaren negentig groeide de economie van Guyana fors, en keerden de Guyanese arbeiders uit Suriname naar hun eigen land terug. Afgezien van de landbouw, is de andere rijkdom van het land de bauxiet. Er zijn ook deposito's van goud en de opmerkelijke reserves hout. In 2015 werd 200 kilometer voor de kust van Guyana olie aangeboord door ExxonMobil. In de Liza-1 bron zit naar alle waarschijnlijkheid meer dan 700 miljoen vaten olie en in 2020 kan de eerste olie naar boven worden gebracht. De olie had tegen de dan geldende olieprijs een waarde van US$ 40 miljard. Het land heeft een groot tekort op de handelsbalans. De belangrijkste exportproducten zijn en bovenal, de suiker. De activiteit vissen wordt begunstigd door het continentaal plat, hierdoor de verkoop van garnalen in het buitenland. Het tekort op de handelsbalans wordt grotendeels goedgemaakt door de instroom van kapitaal van donoren en ontwikkelingshulp. Guyana staat op de derde plaats van de 5 armste landen van Zuid-Amerika. Een aanzienlijk deel van de bevolking, meer dan veertig procent, leeft in armoede. Ongeveer tweederde van hen leeft in een omgeving met een onmenselijk gebrek aan geld. De problemen die verbetering van deze situatie belemmeren zijn vooral te wijten aan de gebrekkige infrastructuur en een gebrek aan geschoolde arbeidskrachten.


Voor uitgebreide gegevens van indexmundi. Klik hier.


De stad (nr.1) ligt dicht bij de grens van Bolivië en langs de Amazonica-weg. De stad (nr.2) aan de Amazone rivier was vroeger het centrum van de rubber. De stad (nr.3) is een belangrijke havenstad aan de monding van de Amazone rivier. De stad (nr.6) is de hoofdstad van Brazilië. In de deelstaat (nr.8) is de hoofdstad van die staat (nr.4) en ligt aan de kust de havenstad (nr.5). Het gebied (nr.7) is .