|
6/7/08 16e Meerdaelclassic Oud-Heverlee
Michel en ikzelf rijden tot bij Ronny Barnhoorn in Ottenburg, want de 100km van de Meedaelclassic komt voorbij zijn deur. Samen met nog een vriend van Ronny, namelijk Lieven, gaan we samen op pad. Ronny prepareerd nog gauw zijne oude Scottbike, zou hij veel modder verwachten ? Iets voor 8h vertrekken we, en wat verder duiken we de eerste holle weg in naar beneden om dan er weer uit te klimmen, zo zijn we al direct opgewarmd. Ronny en Lieven maken een goed tempo, we rijden richting Wavre Nord en zijn prachtige lompe industriepark dat alsmaar uitbreidt en onze prachtige wegen één voor één laat verdwijnen.
Gelukkige is er wat verder nog het ongerepte stuk van de Tomme waar we eerst een lus maken op een stuk van de blosoroute. Beneden net voor de Florivalstraat is er een bevoorrading opgesteld maar we hebben nog geen dorst of honger. Straks passeren we nog aan de start en gaan we ons inschijven. Na deze bevoorrading klimmen we door een diepe technische holle weg naar boven. M'n ketting springt vooraan van het kleine tandwiel en zit vast tussen het kader, het duurt een tijd voor ik het geval los krijgt. Ik moet even een tandje bijsteken om de anderen dan terug bij te halen en ik neem het andere mooiere singletrack boven de holle weg en ik zie Michel en Lieven links benden voor me uitrijden.
We vliegen de Tomme af en dan rijden we richting Grez Doiceau en Archennes. Een paar asfaltstroken zijn er natuurlijk altijd bij. Op een steil padje met langhangende begroeiing en tevens erg zanderig, krijgt Lieven het wat moeilijk om een tandje bij te steken. Dat moet ook want anders zit je hier vast, Michel kent dat hier blijkbaar en geeft extra power en ik ook. We laten het zand opspetteren, de hartslag gaat omhoog. Wat verder is het pad dan nog eens uitgespoelt en dat maakt het nog extra zwaar In het trage achterwiel van Michel kan ik me nog net rechthouden en ik geraak zonder strafpunten boven.
Ergens in de buurt van Bossut nemen we de splitsing naar de 65km, maar wat verder verandert Ronny van gedacht en samen met Lieven volgen zij de 100km. Ikzelf zou graag voor 13h thuis zijn en Michel ziet het ook niet zitten om vandaag lang te biken. In de buurt van Nethen staat nog een bevoorrading waar de eerste rijders toekomen. We drinken een blikje frisdrank en zijn weg. Wat verder staan er geen pijlen meer, maar eerder hadden we de Downhillbikers tegengekomen en ze waren nog aan het afpijlen. Na wat wachten komen die mannen af, ze zijn nog een stuk van het parcours aan het veranderen omdat er hier ook een wandeltocht passeerd.
Door een steile holle weg aan de rand van het Meerdaalbos, is het duwen en sleuren om in de dikke modder boven te geraken, maar bijna surplassend lukt het mij toch. En dan is er een kruispunt met 3 wegen, en hier is er geen pijl meer te bespeuren. We verkennen de drie mogelijkheden, maar zonder succes, dus rijden we rechtdoor maar zien we geen enkele pijl meer. Samen met nog 2 andere bikers die hun weg hier niet kennen, rijden we via de mooie boswegen en het zoete water, naar de startplaats. We schrijven ons in en aan de bar trakteert Michel me op een drankje. Het is nu kwart voor 10 en we hebben ongeveer 35km gereden. Wij zitten al wat onder de modder, terwijl de andere blinkende bikers van start gaan.
We starten en nemen nu de 100km, omdat deze straks via Sint Agatha Rode en Huldenberg passeerd. Langs mooie bospaden passeren we terug de baan aan het Zoete water en wat verder in de buurt van Sint Joris Weert en de kluis krijgen we een portie mooie single tracks Naast de spoorweg in de buurt van Pecrot mogen we duimen en vingers aflikken op een mooi op en neergaand singletrack, één van de twee biksters die net voor me rijden, gaat er zelfs bij liggen, het is hier niet gemakkelijk. Er is eerst nog stevig klimwerk in het bos van Val Vert en een ontzettend mooie afdaling met stevige bochten en zelfs een paar kleine jumps, dat was prettig. Van Nethen gaat het dan naar Florival en Sint Agatha Rode,en zo via het Margrijsbos te Huldenberg.
De nodige hoogtemeters komen nu in grote aantallen op ons af. Op een steile holle weg, net voor de afdaling naar het fietspad in de dreef te Loonbeek geef ik even gas in het wiel van twee sterkere bikers. Michel zijn bougieke gaat stillaan uit. Na een laatste mooie klim niet ver van Smeysberg komen we aan een bevoorrading. De laatste drankjes staan er nog en als we vertrekken beginnen ze alles op te ruimen Vanhier rijden we rechtdoor naar Terlanenveld en zo naar huis.
Verslag:Ivan Dehertogh 6/72008 Afstand 73km |
