10/6/2018 VTT La Romane - Amay

 

 

Vandaag rij ik een tochtje korter bij huis, ik had geen zin om 3uur in de auto te zitten voor bv naar Jalhay te gaan wat ook mijn voorkeur had, en de Rockalienne aan de Baraque Fraiture met zijn massastart zag ik ook niet zitten, de echte vakantie komt er weldra aan en dan doe ik het wat kalmer aan.

Amay aan de Maas, daar ben ik in het verleden al een paar keer geweest, het is geen topper maar toch pittig genoeg om eens het zuur in de benen te krijgen, de lucht is betrokken maar het is al 18 graden.

Ik sta ik alleen , waar de andere clubgenoten zijn weet ik niet, maar ik treur niet, sommigen zij afgetraind en dan heeft het geen zin om ze te kunnen volgen en zie ik ze alleen maar aan de start en misschien op de afterbike.

Het chimaykraamtje staat al klaar en ook de frituur, en de pain-saucisse baktafel.

Iets na 8h30 schrijf ik me in en er is redelijk wat volk, deze tocht staat op de kalender van Stany-Smol.

Aan het eerste rond punt volg ik gewoon de gele pijltjes en na een prachtig singeltrack vlak naast de Maas door het lange gras kom ik na 3km al aan een bevoorrading, samen met nog een paar bikers, er klopt hier  iets niet, gelukkig kent het madammeke het parcours.

We zijn blijkbaar aan het eerste ronde punt verkeerd gereden, een serieuse fout van de organisatie om de pijlen voor de laatste 16km van de 54km tocht in het zicht te hangen bij het vertrek, ik vond het al raar dat de tocht zoals andere jaren niet meteen naar de overkant van de Maas ging, dus rijden we langs de baan terug naar het rond punt, 6km extra dus , niet erg, ook geen hoogtemeters.

Zoals in andere edities van deze tocht gaat het vertrek naar de overkant van de Maas 'Ombret' met een lange niet al te moeilijke klim door een prachtig bos, wel een brede maar mooie aardeweg, een dikke 160km op een goede 3km.

Eens we uit de Maasvallei zijn doorkruisen we minder bos, dikwijls rijden we aan de rand van de bossen met links of rechts van ons de mais of pattenvelden, het zijn wel mooie singletrackpaden, deels omdat het een veldweg is die amper gebruikt wordt en er wordt dan automatisch een spoor gemaakt door het lange gras en dan wordt dat een singletrack.

Op deze paden is het oppassen voor kuilen en ook zijn ze uitgehold en als je op de randen beland moet je oppassen.

De stroken asfalt zijn soms wel te lang, ik zit te denken aan onze tocht met 1000hm met toch weinig asfalt en we zitten in Overijse en omstreken toch met veel bebouwing, na de asfalt worden we dan wel beloond met hier en daar een mooie stuk.

Als er dan bergop gaat dan is het wel alle hens een dek, steil, modderig en glad over stenen en wortels, ik maak er een erezaak van om zonder strafpunten boven te geraken , het is puffen,sleuren en zweten, mijn longen steken bijna in mijn keel, maar ik rij boven, vele bikers en ook jongeren staan te voet, de grijze bompa dus niet.

We passeren af en toe serieuse modderpoelen, we laveren dan zijwaarts door het struikgewas en bomen om toch een beter berijdbaar stuk te vinden, ook sommige afdalingen liggen er serieus glad bij, je moet remmen maar je kan amper de voorrem gebruiken anders ga je onderuit, eentje gaat echt steil bergaf over een mooi singletrack maar de steenachtige ondergrond ligt er spekglad bij.

Er zijn wel een paar mooie singletracks, maar nadat de eerste lus gedaan is en we terug richting Maas en Amay rijden dan dalen we vooral af langs de asfalt en tussen de huizen, dat is minder.

Nadat we terug de brug van de Maas overgereden zijn kom ik terug aan het stuk waar ik in het begin verkeerd was, nu nog 16km , en deze kilometers maken de tocht wel geslaagd, heel veel singletracks, lange klimmen en nog een pak hoogtemeters, paden door de wilde natuur, de stilte, een prachtige afdaling, subliem. Ik rij hier nu zo goed als alleen, 54km is blijkbaar voor velen te zwaar ?

Via het centrum van Ampsin rijden we terug richting naar de oevers van de Maas en gaat het richting aankomst over een brede aardeweg waar vele vissers hun tenten  hebben opgesteld..

Het was een afwisselende tocht, met bergop toch een paar steile en moeilijke kleppers waar kracht en stuurmanskunst nodig was, en de laatste lus had nog een 10 tal prachtige kilometers in petto.

Er waren maar liefst 3 bevooradingen, het is een tocht om de beentjes eens goed pijn te doen zonder echt uitgeput aan de meet te moeten aankomen,  net genoeg dus.

 

Ivan Dehertogh 10/6/2018

61km - 1130hm

Gps track --> klik