De kippen

De kippen, ze zijn er altijd geweest.

Zoals iedereen op de boeren buiten, hadden we kippen, doodgewone ordinaire kippen.

Een kip werd niet vertroeteld, was een dier, en mocht een dier blijven.

Om te voorzien in haar eten, werd er gekeken naar de kwaliteit van haar voedsel,
kreeg ze een fatsoenlijk dak boven haar hoofd, waar ze altijd in en uit kon gaan als het haar beliefde.

De tijden veranderen, sommige rassen of kleurslagen verminderen in aantal, de stukken grond worden kleiner, roofdieren niet eigen aan de streek komen ineens te voorschijn zoals de steenmarter, de vraag naar nieuwe fokkers is groot, zodat bepaalde rassen de voorkeur krijgen.

Om dergelijke rassen in optimale voortplantingsomstandigheden te brengen wordt de voeding belangrijker, de kippen moeten elke nacht worden opgesloten, en de hokbezettingsgraad komt ook ter sprake.

Want op een paar maanden tijd kwam de Isegemse koekoek en het wit Mechels hoen met al zijn gebreken de overige rassen vergezellen.

Dus eigenlijk willen we optimale leefomstandigheden bereiken, zodat de kippen niet ziek worden, zodat ze ook goede voortplantingskwaliteiten hebben.

Ik ga het hier zeker niet hebben over ziekte bij kippen.
Mijn principe is zeer eenvoudig, als er een kip ziek wordt, dan moet men nadenken over de leefomstandigheden, over de voeding en over de hokbezettingsgraad en over de kwaliteit van het hok zelf.
Zwakkere dieren moeten geweerd worden, deze kunnen geen goede voortplanting geven, en zullen dus zeker niet nuttig zijn in de verdere opbouw van een ras. In het fotoalbum vindt men de diverse rassen terug.

Toch om te vermelden: De Ko chamo's zijn een verhaal apart, en worden ook niet aanzien als nutsdier.