Onthaal
Geschiedenis
Museum
Restaurant
Zaal verhuring
B & B
Kunstgallerij
Toegang
Openingsuren
Gegevens
 
 

Geschiedenis

 

De Geuzenberg is gelegen op het plateau van Loo, plateau dat de valleien van Senne en Woluwe van elkaar scheidt.

Gedurende de Oostenrijkse successieoorlogen wordt het een kerkhof voor protestantse soldaten die men niet mag begraven op door de kerk gewijde gronden. Diverse geschriften en ter plaatse gevonden beenderen bewijzen dat ze er in massagraven terecht kwamen.

In het begin van de Xxe eeuw, ten gevolge van de crisis in de landbouw en het graven van het kanaal van Willebroeck zakken de graanbouwers af naar de oevers van deze verkeersas om met vereende krachten gerst, tarwe, rogge en alle graangewassen te laten verdwijnen van deze Brusselse regio van graantelt bij uitstek.

 

Evere, beroofd van haar graanteelt, waagt zich dan aan het avontuur van de witloofteelt en verandert zo de graanvelden in moestuinen en de landbouwers in groenteboeren.

De Geuzenberg wijdt zich dan volledig aan de artizanale witloofteelt.

 
Chicons au Geuzenberg
 

De tweede wereldoorlog zal een einde maken aan het landelijk karakter van de gemeente. Na de bevrijding wordt de verstedelijking het credo van de politieke mandatarissen en hectare per hectare wordt het witloof verbannen naar het Vlaamse platteland terwijl het gehucht omgevormd wordt in een slaapstad.

 

Waarom de naam " Geuzenberg " ?

"Geuzen" was een scheldnaam voor de protestanten.

De Spaanse inquisitie achtervolgde de protestanten. Deze laatsten vormden een belangrijk deel van de bevolking en leefden ondergedoken. Zij beoefenden hun godsdienst in het geheim meestal buiten de grote steden.

 

De hoge bermen van de Heerweg (Haechtsesteenweg) Brussel-Mechelen, nabij de St. Vincentiuskapel was een geliefkoosde verzamelingsplaats want men zag er van ver de troepen uit de straat aankomen langs de Haechtsesteenweg en doorheen de Josaphatvallei.

De Geuzenberg was ook (zoals gezegd) een kerkhof waar de protestantse soldaten van Hannover begraven werden die sneuvelden tijdens de Oostenrijkse successieoorlog (1740-1745) in de regio Evere - Schaerbeek - Vilvoorde. De plaatselijke pastoor had geweigerd ze te begraven in door de kerk gewijde gronden.

 

Lekaertsstraat

Deze miskende straat biedt de eigenaardigheid slechts n enkel gebouw te bevatten.

De oudste plannen van onze gemeente maken reeds melding van een "Lekaertsweg". Hij vertrok van de Haechtsesteenweg (door de oude inwoners van Evere "Desstraat of Esstraat" genoemd) ongeveer op de hoek van de Puytjensweg (J.B. Bauwensstraat), kruiste de Harenweg (J.B. Bauwensstraat) en doorheen de velden, weiden en steenbakkerijen kwam hui uit aan de Houtweg in het deel dat nu de Jules Bordetlaan geworden is.

 
 

In 1874 werd het kerkhof van Brussel aangelegd.
De noordelijke hoek van deze vierhoek ligt precies op het snijpunt van de oude Houtweg en de Lekaertsweg waarvan daar trouwens nog een spoor overblijft.

De oude plannen vermelden geen enkele woonst langs deze weg die waarschijnlijk enkel toegang verschaft aan velden en steenbakkerijen. Niet verwonderlijk wanneer men bedenkt dat Evere, in 1786, 341 inwoners telt, hoofdzakelijk gevestigd rond St. Vincentius en de "Twee Huizen".

In 1846 telt men 269 huizen waarvan 3 onbewoond en 1377 inwoners.

Sinds die tijd heeft de snelle urbanisatie van Evere het grootste deel vand e Lekaertweg doen verdwijnen : Langs de ene kant door de aanleg van de spoorweg en aan de andere kant door de verkaveling van het blok, Desmet/Conscience - Oud-Kapelleke/Bauwens.

 

   

Vandaag vindt deze spookstraat haar oorsprong achter op de parking van het gemeentehuis en eindigt in de tuin van een eigendom in de Consciencelaan.

En enkele woning laat haar nog toe het statuut van straat te behouden: een oude fermette gelegen op het nummer 29, die nu het Museum "Estaminet du Geuzenberg" is geworden.

 

De hoeve

De hoeve werd gebouwd in 1891, in die tijd telde men op het plateau vijf landbouwuitbatingen waarvan zij de enige overblijvende is.

De centrale put (15 meter diep), not altijd zichtbaar, voorzag de vijf hoeven van water.

Als bij wonder zal zij ontsnappen aan de stedebouwkundige omwenteling en de verdwijning van het overige deel van de Lekaertsstraat.

 
Le puits
 

Verhuurd als pakhuis (opslagplaats ?) wordt zij in 1991 aangekocht door een gepassioneerde van de lokale geschiedenis, niemand anders dans de huidige eigenaar die er na verbouwingen zijn woning van maakt en er de vereniging voor Geschiedenis en Archeologie van Evere vestigt die hij in 1988 boven de doopvont had gehouden. De Schuur wordt ingericht als herberg van de oude ambachten met recuperatie-materialen.

 

   
1950

 

In mei 1994 verlaat Christian Stevens het Voorzitterschap van de beheerraad van de Vereniging voor Geschiedenis die gevestigd wordt in het Gemeentelijk Museum met meename van alle werktuigen verkregen tijdens de jaren op de Geuzenberg en nu tentoongesteld in het bijgebouw van het museum.

Op 17 mei 1994 ontstaat de " Geuzenberg" museum van het witloof vzw.

 


top