Staatsmannen en historici hebben deze gebeurtenis meermaals beschreven. Meestal wordt dan echter, foutief, Mechelen-aan-de-Maas, een nabijgelegen dorp, als landingsplaats genoemd.
De Duitse bemanning had namelijk uiterst geheime documenten bij zich. Documenten die tot in detail de nakende Duitse aanval op België, Luxemburg en Nederland beschreven.
De auteur Flor Vanloffeld geeft in zijn boek ‘Eerste
Duitse adelaar viel te Vucht’, een nauwkeurige reconstructie van de
noodlanding, belicht de randgebeurtenissen en geeft aan hoe de
wereldgeschiedenis door dit voorval werd beïnvloed.
Toen ik de Heer
Vanloffeld contacteerde om alsnog een exemplaar te bekomen van zijn
inmiddels uitverkochte boek, kreeg ik niet alleen het boek maar ook
twee foto’s en een vriendelijke brief, waaruit het volgende citaat :
In het boek vindt U de foto van het vliegtuig
na de noodlanding. Zoals later uit alle bronnen bevestigd werd was dit
de enige foto die gemaakt werd, waarschijnlijk door een reporter van
een franstalig dagblad.
Dat dit niet de enig bestaande foto was kwam pas
50 jaar later aan het licht. (Dus na het verschijnen van mijn boek)
In onze gemeente (Eisden) woont Hubert Van Hecke. Hij had tijdens
de mobilisatie als luitenant toezicht op
de bewaking van de Zuid-Willems vaart en beschikte over een motor met
zijspan. Enige uren na de
noodlanding kwam hij ter plaatse en maakte enkele opnamen met een
fototoestel dat hij in de side-car steeds
meenam. Ook hij besefte toen niet van welk belang deze gebeurtenis was.
Daar militaire verplichtingen elders zijn aandacht opeisten gaf hij
verder geen aandacht aan dit gebeuren.
Precies 50 jaar later hield zijn
echtgenote grote kuis in de “papierwinkel” die Hubert na zijn op
pensioenstelling niet meer nodig had. Goed in kennis zijnde met onze familie
was zij vanzelfsprekend op de hoogte van de gebeurtenissen hier en
had ook het boek over het vliegtuig in bezit. Toen zij de twee fotootjes die
Hubert gemaakt had van de Messerschmidt in handen kreeg trof haar de
gelijkenis met de foto uit het boek. Ze bracht ze meteen bij mij thuis
“of dat soms de vlieger van Vucht kon zijn”. Vanzelfsprekend was dit voor
mij van groot belang. Haar echtgenoot Hubert was zelf verbaasd over deze
vondst en kon enkel vertellen dat hij door de gespannen militaire situaties
na de noodlanding eenvoudig vergat dat hij deze foto’s gemaakt had.
Enige tijd later heb ik dan de Heer Van Hecke opgezocht, hij vertelde me het volgende :
Als reserve officier werd ik in 1939 opgeroepen om
mijn eenheid de 3° Lanciers te vervoegen. Eerst werden we geplaatst aan de
Franse grens in de buurt van Nijvel, Ath en Bergen. Daarna in Opitter,
bij Maaseik en even later weer wat zuidelijker achter
de Zuid-Willems vaart in Eisden. Hier was onze opdracht het kanaal
Eisden-Lanklaar te verdedigen.
Toen werd ik bij de staf van het regiment geroepen en verzocht de taak van
S2 (officier inlichtingen) op mij te nemen, hetgeen ik deed.
Toen ik op 10 januari hoorde dat er een Duits vliegtuig was neergestort te
Vucht ging ik met mijn motor met zijspan een kijkje nemen. Als S2 was ik de
enige van mijn regiment die, zonder toelating, naar de andere, oostelijke,
zijde van de Zuid-Willems vaart kon gaan.
Ter plaatse gekomen nam ik enige foto’s met het toestel dat ik steeds bij me
had, een Voightlander 16 mm. Door de oorlogsomstandigheden ben ik deze
foto’s volledig vergeten tot we ze, enige maanden geleden terugvonden.
Met plezier tonen wij U deze zeldzame beelden. Het spreekt vanzelf dat zonder de bereidwillige medewerking van de Heren Van Hecke en Vanloffeld deze pagina niet tot stand had kunnen komen.
|
|
Date of last maintenance : 01 January 2000.
Belgian Fronts © 2000 Jo Vermeulen, All Rights Reserved.