Miel Ottenroute

 

Start :Postel
prov. Antwerpen
Afstand : 40 km
Zin om na je bezoek aan de abdij van Postel even de benen te strekken? Kies dan voor de Miel Ottenroute. Miel Otten, één van de pioniers van het fietstoerisme in de Antwerpse Kempen én ‘vriend’ van de abdij van Postel, kreeg in 1976 een postuum eerbetoon: een fietsroute rond de abdij die zijn naam draagt. Wie langs de vrijliggende paden door de bossen fietst, zal het snel merken: de Miel Ottenroute is één van de allermooiste trajecten in de provincie Antwerpen

Deze route vertrekt aan de abdij van Postel . Vlakbij is er een grote parking , waar ge de auto gratis kunt parkeren .

In de oude portierswoning is een VVV-kantoor gevestigd waar je alle informatie over de abdij en haar omgeving vindt; de abdijkerk zelf, de kruidentuin en de kaasmakerij moet je zeker een bezoekje brengen. Behalve uit studie en meditatie, bestond de taak van de monnikenvroeger uit de ontginning van de heidegronden, het onthaal van reizigers en de armenzorg. Bij de poortingang zie je een stenen bank; daarop moesten de bezoekers gaan zitten om er op een maal van spek, brood en bier te wachten dat door de later toegemetste opening aan de andere kant werd aangereikt. De grote stenen op de binnenplaats zijn door landbouwers uit hun velden gehaald. Het zijn zwerfstenen, miljoenen jaren geleden door gletsjers afgezet. De boeren dachten dat het stenen van de duivel waren en brachten ze hier naartoe om ze te laten “overlezen”.

We vertrekken aan de abdijpoort richting Balen en volgen de routebordjes Links tussen de bomen het kasteel de Broqueville; Charles de Broqueville was ooit tien jaar lang eerste minister en is in Postel begraven. Links de Lommelse Weg in, eerst door de bossen en even later in het open veld. Het Postelvaartje over en daar staat de eerste van drie grenspalen (links ligt het Nederlandse Luyksgestel) .Net vóór paal 194 gaat het rechtsaf. Aan paddestoel rechtdoor tot ge belandt bij een merkwaardige steen: Steen der Zeven Heerlijkheden. Het is een zwerfsteen en met“heerlijkheden” wordt bedoeld dat ongeveer op deze plaats de grens lag tussen zeven domeinen.


Steen der Zeven Heerlijkheden. Dit gebied dankt zijn naam aan het feit dat daar vroeger zeven plaatsen ( Bergeyk, Eersel, Luyksgestel, Mol, Dessel, Balen en Lommel ) aan elkaar grensden. De plek werd gemarkeerd door een steen. De Steen der Zeven Heerlijkheden - onopvallend verscholen in het struikgewas bij de beek - is volgens de overlevering bovendien een plek waar zeven grootgrondbezitters regelmatig bij elkaar kwamen om te vergaderen

Een 500 meter terug en rechts inslaan naar het Emsenspad , is genoemd naar de oprichter van de firma die het Molse witte zand ontgint en veredelt. De enkele huizen op het einde vormen het gehucht Russendorp, behorend tot het Limburgse Lommel; dat heeft weinig met Rusland te maken maar alles met het dialectwoord voor graszoden. Verder naar het Kempens kanaal; we steken het over, evenals het kanaal van Beverlo.
Rust in de taverne “ De Zeven Heerlijkheden “ aan de Blauwe Kei . Vanaf nu fietsen we op de jaagpaden van verschillende kanalen en kunnen we rustig de bedrijvigheid van de schepen en de sluizen bekijken. Links van ons liggen de gemeentelijke visvijver en het natuurreservaat De Maat. Aan Sas 3 steken we de dubbele Baileybrug over en volgen we het jaagpad links tot we bij het kanalenkruispunt van Dessel aankomen.

De kruising van kanalen aan Sas 4, (Dessel-Witgoor) een unicum in Europa. Hier kruist het Kempisch Kanaal (verbindingskanaal of Maas-Scheldekanaal) met enerzijds zijn noordelijke aftakking het kanaal Dessel-Turnhout en anderzijds zijn zuidelijke aftakking Dessel-Kwaadmechelen

De route loopt nu in noordelijke richting langs de merkwaardige Turnhoutse vaart, vaak bovendijks gelegen

Het kanaal werd aangelegd tussen 1846 en 1875 en vormt de verbinding tussen Dessel en Schoten. De Kempense kanalen werden niet alleen gegraven als transportweg tussen de Maas en de Schelde. Een andere belangrijke functie was het bevloeien van de arme Kempense zandgrond met het kalkrijke Maaswater

We fietsen onder de E34, slaan aan de volgende brug ( Arendonk ) rechtsaf en rijden langs grenspaal 202; links liggen de Reuselse Moeren. We volgen de Reuselseweg naar rechts over de E34 en slaan even verder links in; dit is de Witherenheide , de route brengt ons bij grenspaal 197 . We steken de Eerselseweg over en volgen een tijdje de grens tot de route ons naar rechts leidt en voorbij een golfterrein opnieuw bij het vertrekpunt in Postel brengt.


  


Beoordeling

Route ongeveer 75 % verkeersvrij , bos , heide en jaagpaden .
Bewegwijzering : goed.