De sowieso al geteisterde Brugse grasmat was na de zware regenval in de vooravond gedoemd een voorname rol te spelen. ,,Er staan geen plassen op het veld, er is geen reden om de match niét te laten doorgaan'', oordeelde ref Peter Vervecken na een korte inspectie om 18.30 uur. Juist, maar na de opwarming was het schouwtoneel van deze Club-Charleroi al herleid tot een omgewoelde akker voor baggeraars en modderduivels.

Voeg daar bij het strijdplan van Jacky Mathijssen (met élf achter bal en middellijn uit balbezit, loerend op de vlijmscherpe counter), en je begrijpt dat een schoonheidsprijs er niet meteen inzat.

Nadat Akgul en Brogno de eerste waarschuwing uitdeelden, kreeg Club het veldoverwicht cadeau. De ploeg van Trond Sollied (tiens, niét in Athene) deed er voor rust al bij al erg weinig mee. Het begon al bij de opbouw, die steevast aan de onbeholpen Rozehnal werd opgedrongen. Zijn stereotiepe lange ballen brachten de Charleroi-afweer nooit in verlegenheid.

Eén keer kon Ceh over de grond Lange bereiken, Lacquait gooide zich gepast in de baan van het schot. Verheyen kopte op aangeven van Van der Heyden naast en een vrijschop van Ceh zoefde via een Waals hoofd over de kruising, maar meer dreiging kreeg blauw-zwart er niet uitgeperst.

Rozehnal verrast Butina

De bezoekers prikten sporadisch maar prima tegen. Kraouche mikte met zijn mindere linker over. Twee minuten later mocht Macquet een vrijschop nemen. De timing van Rozehnal bleek al even slecht als zijn passing. De Tsjech ging onder de bal door, Butina werd door de opstuitende bal verrast: 0-1.

Een echt antwoord kon Club pas na de kampwisseling geven. De leider zette nu veel meer druk, en dat resulteerde binnen de minuut in de gelijkmaker. Kere gaf niet thuis op een voorzet van Verheyen, Lange kopte heel precies de 1-1 tussen Lacquait en paal binnen.