de Guinness

Mounty-kamp Ierland 2003: het verslag

Jeka-kamp van woensdag 13 augustus t/m zondag 24 augustus 2003

Een anderhalve dag durende bus-boot-bus-boot-bus reis hebben 13 Mounties ervoor over om tot in het uiterste zuidwesten van Ierland te geraken.  Er wacht daar dan ook wel een heerlijke vakantie op 2 verschillende lokaties om de pracht van Ierland te kunnen ontdekken, ziehier een kleine terugblik op ons verblijf op het Beara Peninsula.

De heenreis

Prettig is het niet, op kwart voor vier 's morgens uit het warme bedje kruipen, maar dat verandert snel als we om half vijf op het Aertsplein al een hoop andere wakkere en gezellige mensen tegenkomen.  De bus is er even later ook en nadat alles ingeladen is, kunnen we op weg naar het Antwerpse om daar een andere (Chiro-) groep te gaan oppikken.  Vervolgens rijden we in één ruk door naar Calais, een reis die dankzij de videoband van "Buiten de Zone" voorbijvliegt.  De ferry heeft in Dover wat extra tijd nodig voordat hij kan aanleggen, het is dan ook wel behoorlijk mistig, maar we gebruiken de tijd om nog een hamburger naar binnen te werken. 

wachten op de ferry in Swansea

Vervolgens een hele busrit aan de verkeerde kant van de weg tussen Dover en Swansea, waar we nog even moeten wachten voordat we de ferry opkunnen.  Het is 21u als we onze weg op die ferry gevonden hebben en na de film "Bad Company" zoeken we de zachte vloerbekleding van het cafetaria op om ons in de slaapzak te rollen.

de JEKA-bus

Om 6u alweer eruit, want er wacht nog een stevig ontbijt voordat we van de boot gaan.  Er volgt weeral een busrit van enkele uren, deze keer echter over smalle en bochtige secundaire wegen, maar om 11u wordt dan eindelijk de eindbestemming bereikt: ons huisje in Rossmackowen.

ons huisje

De slaapkamer wordt omgebouwd naar Temptation-bedden-eiland en Jim begint te kokkerellen aan de ossestaartsoep.  Het is prachtig weer en er wordt dan ook buiten gegeten.   Met de Jeka-man worden wat praktische zaken voor de komende dagen besproken en vervolgens wandelen we naar het stadje Castletownbearhaven.  Het is het grootste stadje op dit schiereiland en het heeft de langste naam van Ierland en het is een dikke anderhalf uur stappen voordat we er zijn.  We kopen wat kaartjes, drinken de eerste Guinness, eten een ijsje, wandelen terug naar het huisje, eten een pannekoek en na een spelletje kaarten gaat iedereen slapen..

Vrijdag 15 augustus: de 1ste fietstocht en het enige strandje

Na een ontbijtje met gebakken reepjes hesp worden rond half tien door het Jeka-busje de mountainbikes gebracht.  De techniekers van dienst lappen de fietsen nog snel een beetje op, alles wordt op hoogte gezet en even later bollen we naar Castletown.  We volgen vanaf nu een stukje van de Beara-way en dat begint met een stevig klimmetje om ons aan een bescheiden "stone-circle" even te laten rusten.  

de Stonecircle langs de Beara way

Dan pas komt het echte werk: het pad is zodanig steil dat de fiets in de hand moet worden genomen en badend in het zweet komt iedereen boven aan.  We worden hier wel getrakteerd op een prachtig uitzicht op de Bantry Bay en het Bere Island en terwijl we de boterhammetjes opeten kunnen we daar rustig van genieten.  Dan volgt de bergaf, uiteraard in ijltempo en niet veel later komen we al aan op het strandje van Ballydonegan.  Weinig zand, wel heel fijne steentjes en enkelen wagen zich aan een zwempartijtje tussen de kwallen in het koude water.

bergop

bergop...

het uitzicht bij de lunch

... het uitzicht na de inspanning ...

de afdaling met zicht op het strand

... en weer bergaf met het strand al in zicht.

het strand

Terug de fiets op, langs de grote weg naar Castletown en in dat stadje weten we nu toch het juiste adres voor de Guinness, dus dat laten we niet aan ons voorbijgaan.  Intussen is Peter, die een dagje later naar Ierland is gekomen met Ryanair, ook in het huisje aangekomen en Jim begint aan een complete maaltijd met spaghetti als voorgerecht.

het avondeten

Zaterdag 16 augustus: Dursey Island

We zitten al even met z'n allen op het muurtje voor ons huisje te wachten als om half negen het Transit-busje ons komt ophalen voor de rit naar Dursey-Island.  De rit langs smalle bochtige weggetjes brengt ons naar een eilandje aan het uiteinde van ons schiereiland en dit eiland is enkel te bereiken langs een kabelgondel, de Cable Car. Het gammele bakje zet ons in twee groepjes over naar het eilandje, een eilandje waarop doorgeroeste auto's nog blijven rijden omdat de autokeuring hier blijkbaar niet geldig is.  

de Cable Car

We wandelen op ons gemak in zuid-westelijke richting naar de Signal-tower en vandaaruit gaan het weer bergaf, tussen de schaapjes door, tot het meest zuidwestelijke punt van Ierland, Dursey Head.  Het is ook vandaag prachtig weer en we genieten tijdens onze lunch dan ook van zon, uitzicht op zee én een verre glimp van dolfijnen.

de Signal Tower

The Calf

The Cow

Rond 15u zijn we terug aan de Cable Car en de Transit brengt ons na een tussenstopje in Castletown terug naar het huisje. 

Zondag 17 augustus: de Hungry Hill Walk

Vandaag nemen we de twee fotografen van Jeka mee op onze dagtocht, Jean en Debora blijken Stijn en Isis te zijn en zij willen wat foto's trekken om daar een Jeka-info-CD mee aan te vullen.

We volgen achter ons huisje een 'paddeke' dat ons geleidelijk naar grotere hoogte brengt totdat we de meren Glas Loughs zien.  Dan is er geen paddeke meer en vervolgen we onze weg mbv de vage verfstrepen op de rotsen en vooral veel gevoel.  Voorlopig is dat niet te moeilijk, het zicht is nog goed maar de wolken komen toch al aardig opzetten.  Het duurt dan ook niet lang of de regenjas moet uitgepakt worden en we komen in de mist terecht.  Met enige moeite vinden we mekaar terug op de top van de heuvel (aangenomen dat dat de top was, we kunnen nauwelijks 20m ver kijken).  De wind en regen maken het weinig aangenaam om hier te verblijven en dus gaat het in één groep, om mekaar niet uit het oog te verliezen, bergaf.  Zonder kompas, met een kaart en vooral veel oriëntatiegevoel proberen we onze weg terug te zoeken.  We volgen een beekje tot aan een meer dat we langs links voorbij steken.  We denken ongeveer te weten waar we zitten en besluiten langs een beekje bergaf te gaan.  Met veel klimwerk, geschuif en getaffel raken we langs de grote rotsblokken beneden, langs de veel te snel dalende beek.  Het water is gelukkig niet te koud, maar doorweekt zijn we in ieder geval.  Als we doorkrijgen dat we langs de verkeerde kant van de berg afgedaald zijn en dus in de verkeerde vallei zitten, is de pret echter iets minder groot. 

de afdaling

We wandelen in de richting van Lauragh, Raf slaagt erin Jeka te telefoneren en zij zullen proberen vervoer te regelen om ons terug naar het huisje te brengen.   Het is ongeveer16u als we staande lunchen, het is gestopt met regenen en we hebben nog een paar kilometers voor de boeg om tot het Jeka-huisje in Lauragh te geraken.

Eenmaal in het huisje, waar we gelukkig ontzettend vriendelijk ontvangen worden door één van de leiders, kunnen we een beetje bekomen en vervolgens gaat het in groepjes met de Polo en de Jeka-bus terug naar ons eigen huisje.  Het is rond 20u als we allemaal terug in het huisje zijn.

Maandag 18 augustus: Glengarriff en Garinisch Island

de groepsfoto, met Isis en Stijn

Vandaag mag het wat rustiger aan na de inspanning van gisteren en na een ontbijtje met 'verloren brood' worden we rond half elf opgepikt door een busje dat ons naar het stadje Glengarriff brengt.  We slenteren wat langs souvenir-winkeltjes en vervolgens wordt de maag gevuld in een bescheiden maar prijsvariabel restaurantje.  Daarna wandelen we naar de ferry voor onze overzet naar het bloemeneilandje.  

onze kleine ferry

nog een groepsfoto

Tijdens het boottochtje krijgen we een hoop luie zeehondjes te zien en zelf worden we er ook een beetje lui van, de pracht van het eiland kan ons eigenlijk niet bekoren.  Terug in het dorpje wordt er nog een pintje en een Guinness gedronken en na een winkelbezoekje gaat we weer terug naar het huisje met het busje.

Dinsdag 19 augustus: huiswissel en Healy-pass

Vandaag weer op tijd uit te veren: het huisje moet opgeruimd en gepoetst worden want het is de dag van de huiswissel.  We zijn intussen blijkbaar goed op mekaar ingespeeld en we zijn dan ook veel te vroeg klaar met de kuis-actie.  Om half elf wordt de bagage opgehaald en even later is ons busje er dat ons naar Adrigole brengt: voor ons de start van de wandeling over de Healy Pass.  In de klim naar de pass wordt er hier en daar al een stukje afgekort en tegen half één zijn we boven. 

de klim naar de Healypass

aan de andere kant ...

Er wordt geluncht, we eten een ijsje van het souvenir-winkeltje en vervolgens gaan we weer bergaf, met uitzicht op de andere kant van het schiereiland. Om half drie komen we aan de pub "An Sibin" waar een aantal mensen zich weer laten verwennen door een Guinness of Murphy's.  Het huisje blijkt door de Chiro-groep iets minder goed gepoetst dan gehoopt, maar we passen ons snel aan en nadat we nog een kaartje zijn gaan leggen bij An Sibin, wordt er in het beddeneiland nog voorgelezen uit de Fancy.

vanuit ons nieuwe huisje ...

Woensdag 20 augustus: Eskatarriff-walk of Healy-Pass

Vandaag een stevige wandeling uit de Lonely Planet maar het weer lijkt de spelbreker te worden.  We gaan voorlopig toch op pad en in een dikke drie kwartier wandelen we naar het startpunt van de route.  De route zelf gaat over 5 bergtoppen (ong 600m) rond 'the Pocket' maar aangezien het merendeel van die toppen nog in de wolken zitten, lijkt niet iedereen te vinden voor deze wandeling.  Eén deel van de groep waagt het erop en na een klim van een klein uurtje zijn we op de eerste top en blijkt het weer in de positieve zin te evolueren.  De wandeling wordt verder gezet, er wordt geluncht op de top van de Coomacloghane (599m), er worden nog een paar toppen gedaan en dan volgt een snelle afdaling (die iedereen met een eigen techniek afwerkt, de éne al wat sneller als de andere) en rond 17u zijn we terug aan het startpunt van de wandeling.

lunch op 599m hoogte

In het huisje worden we opgewacht door de andere groep.  Zij zijn na het startpunt van onze wandeling nog even doorgewandeld naar the Pocket en daarna teruggekeerd naar het huisje.  Een eerste deel van de mountainbikes bleken reeds geleverd en die werden dan ook nuttig gebruikt voor de klim, deze keer dus op de fiets, naar de Healy-pass.

de fietsploeg op rust ...

Na het avondeten en een spelletje Uno of Master-Slaven is het weer beddekestijd.  In het bedden-eiland krijgen enkelen af te rekenen met BIR, daarna valt iedereen voldaan in slaap.

de avondzon

Donderdag 21 augustus: fietstocht naar Kenmare

Vandaag weer iets rustiger aan, we fietsen vandaag naar het stadje Kenmare om daar een beetje site-seeing te doen.  De fotograaf Stijn gaat weer mee en na een ritje van 25km met wat wind in de rug komen we rond de middag aan in Kenmare.  De fietsen gaan aan de ketting en we zoeken een restaurantje om de maag te vullen.  De winkelstraat wordt geexploreerd en na een tasje koffie gaan we weer op weg, deze keer met iets minder aangenaam weer.  We worden een honderd keer gekruisd door motos uit de prehistorie en bij aankomst in het huisje wordt er heerlijke spaghetti bereid.

de hoofdstraat van Kenmare

Vrijdag 22 augustus: fietstocht naar Eyeries

Eyeries

de lunch ...

Ook vandaag weer de fiets op en na 2 uurtjes trappen komen we aan in Eyeries, een kleurrijk dorpje met een speciaal hondje waar we lunchen op de picknick-banken vóór een winkeltje.  Tegen 13u terug de fiets op naar Castletown maar die rit gaat niet zo voorspoedig als gehoopt.  In de bergop hoort deze schrijver plots wat sissen en 10 seconden later staan we aan de kant.  Het doe-het-zelf-fietsen-herstel-pakket blijkt nog in het huisje te liggen en met wat kunst en vliegwerk raken we in Castletown.  Een oude garage met een oude pompbediener kan ons helpen en na het herstellen van de binnenband vervangen we ook de buitenband.  De oude pompbediende, inmiddels bijgestaan door een verhuisde Hollander, staat erbij en blijft er rustig bij: "Too many cooks...."

In ons stamcafé drinken we nog een Murphy's en we hebben nu weer genoeg krachten om de terugweg aan te vatten, met onderweg nog de klim naar de Healy-pass.  Langs deze kant is die klim best te doen, maar de kaarsjes zijn toch behoorlijk gedoofd wanneer iedereen boven is.  We kopen in het souvenir-winkeltje alle ijsjes op en laten ons vervolgens uitbollen tot aan het huisje.

Vanavond is er life-muziek in de pub van An Sibin en tegen half tien zitten we allemaal klaar, met een pintje in de hand, te wachten op wat nu komen gaat.  Er worden eerst wat eenvoudige dansjes afgehaspeld maar dan volgt er iets speciaals en in een 5-delige dans, tegen een uiterst hoog tempo, danst zich jong en oud volgens de moeilijkste dans aller tijden in het zweet.

Iedereen gaat vandaag wat later slapen, sommigen slaan de slaap helemaal over want morgenvroeg worden we al om 4u opgepikt door de bus !

De terugreis

Om 4u dus de bus op, we pikken ook nog de levendige Chirogroep op en rond 8u zitten we op de boot richting Engeland.  Sommigen slagen erin nog een uiltje te vangen, anderen leggen een kaartje.  Een deel van de groep gaat om 12u uitgebreid eten, daarna volgt nog de film 'Men of Honners'.  De boot legt rond 19u aan en we stappen weer op de bus om met een korte tussenstop tegen 01u de ferry naar Calais op te rijden. 

terug naar huis !

Tegen half acht worden de ouders uit bed gebeld en daarmee eindigt dan ook een prachtige Ierlandreis !

 

Werner

 

Terug naar de startpagina