 |
|
There are images, reassuring or tormenting images - playing cards spread out that you pick up again and again, without ever succeeding in arranging like you would like to, with that annoying feeling that the arrangement has to succeed, that you must get it right, as if the revelation of a fundamental truth depended on it, but the card that you pick up, put down and put down again, arrange and arrange again, is always the same one.
A man who sleeps, George Perec
Eerst zijn er beelden, geruststellende of kwellende beelden - uitgespreide speelkaarten die je eindeloos oppakt en nog eens oppakt, zonder dat je er ooit in slaagt ze te ordenen zoals je wilt, met het vervelende gevoel dat die ordening moet lukken, dat je die moet zien af te krijgen, alsof daarvan de onthulling van een fundamentele waarheid afhing, maar de kaart die je oppakt en nog eens oppakt, neerlegt en nog eens neerlegt, rangschikt en nog eens rangschikt, is steeds dezelfde.
Een man die slaapt, George Perec
|