FUNDACIÓN PATAGONISTA

Fundación Patagonista 2020                          fundapata@yahoo.fr

Agenda 1

Agenda 2

Buenos Aires

Terschelling-Ukkel

Sjoemelage

PatagoniArt

Ukulogisch Museum

Het Patagonisch Liedboek

Boeken

De Gazet van Patagonië 1

De Gazet van Patagonië 2

De Gazet Van Patagonië 1
De Gazet Van Patagonië 2
Agenda 1
Buenos Aires
Terschelling-Ukkel
PatagoniArt
Ukulogisch Museum
Inhoudstafel/ Hymne
Boeken

Schijndel

Schijndel
Sjoemelage

Home 2

Home

Die Opera

Die Opera
Bij het langsvaren zagen we enkele kano's met Vuurlanders, de inwoners van Vuurland, maar ze waren te ver weg om iets kunnen waarnemen van hun uiterlijk, al had ik dat best wel gewild. Ze hebben de reputatie menseneters te zijn, en daarover bestaat geen twijfel. Men heeft me verteld dat in de winter, als ander voedsel schaars is, ze hun eigen oude mannen en vrouwen slachten, al hebben ze natuurlijk liever een blanke als die voorhanden is.
Om één uur gingen we voor anker voor Sandy Point. Deze nederzetting heet officieel "La Colonia de Magellanes." Het was vroeger een strafkolonie, maar door de grote toename van verkeer langs de Straat van Magellaan werd de aandacht van het Chileense bestuur gevestigd op het belang die de plaats uiteindelijk kon verwerven en werden er grote stukken land en andere voordelen aan emigranten aangeboden. Maar de kolonie is tot dusver nog niet zo'n succes als was verhoopt, en tijdens een opstand in 1877, werden heel wat huizen platgebrand en werd een groot deel van de stad vernield. Omdat het stoomschip twee uur later weer moest afvaren, begonnen we aan de voorbereiding van de landing, maar ondertussen was de bries, die kort na onze aankomst was opgestoken, veranderd in een koude stormwind, en de zee werd zo ruw dat het onmogelijk was een roeiboot uit te zetten, en lichters die waren langsgekomen om de vracht over te laden durfden niet meer terug. De storm gierde de hele dag en flink stuk van de nacht, ging dan een beetje liggen tegen drie uur in de ochtend. Alle mogelijke inspanningen werden geleverd om ons van boord te helpen, het alternatief was dat we met de stomer moesten doorvaren tot Valparaiso, omdat de rederij een beperkte ligtijd had voorzien in Sandy Point.
Natuurlijk kunnen ze van boord en krijgen ze onderdak (veel te duur zegt de goede Florence) en dan somt ze op wat ze zoal meesleuren: twee kleine tenten (tentes d'abri schrijft ze in haar beste Engels), twee bijlen, één emmer, één ijzeren kookpot, één braadpan, één sauspan, biscuits, koffie, thee, suiker, bloem, havervlokken, gesteriliseerde melk, enkele blikken boter, twee vaatjes whisky. Keg, schrijft ze, en dat is tien gallon oftewel 45,4609 liter (x 2 = 90,9218 liter!). Daarnaast ook een zak yerba maté die ze blijkbaar zo lekker vonden dat ze na verloop van tijd de thee en koffie achterwege lieten. De whisky uiteraard niet. Als persoonlijke bagage had ze enkele stellen wollen ondergoed, een guanaco-lederen mantel, twee dekens,  een dolk en een revolver. En uiteraard geweren en buksen met het nodige kruit en de bijhorende kogels. Het lijkt allemaal niet zo veel maar ze hadden wel twaalf paarden nodig om de lasten te dragen. Er gaan ook nog vier gidsen mee op pad. Twee Fransen - een van de twee bleek achteraf een vreselijke etter te zijn - een Argentijnse gaucho en een inwoner van Punta Arenas. Zo lang ze in Punta Arenas verbleven dronk die zich elke dag een eind de pampa in. Tijdens de tocht raakte hij geen druppel alcohol aan. Terug in zijn thuishaven was laveloosheid weer zijn deel.
Zo trekken ze op weg voor een tocht van vele weken. Ze schieten hun maaltijden bij mekaar. Struisvogels, guanaco's, alles wat twee vleugels of vier poten heeft belandt 's avonds in de pot.
Tweehonderdvijftig heerlijke bladzijden lang houdt Florence ons op de hoogte van haar reilen en zeilen.
It was a very happy time, and a time on whose like I would gladly look again.