Er worden een paar alternatieven beschreven in de wandeling. Hierna wordt het trajekt van de wandeling weergegeven met de alternatieven :



Dit is een update van eind 2011 van een vorige versie van de wandeling. Er wordt nu door het bos aan de Langeveld straat gegaan en er worden nog een paar alternatieven beschreven.

Wanneer we van Amougies richting Russeignies rijden en we passeren het witte verkeersbord dat de bebouwde zone van Russeignies aanduidt, dan is het eerstvolgende gebouw op de rechterkant een soort schooltje. Wat verder, juist voor een klein kruispunt met de straat Rue du Couvent, vinden we enkele parkeerplaatsen. Als we de straat Rue du Couvent links inslaan vinden we op de rechterkant een soort bedrijfsterrein, waar eventueel de auto ook kan geplaatst worden. De wandeling vertrekt hier aan het verlengde van het schooltje. We zitten nu in de hoofdstraat van Amougies naar Russeignies. We slaan rechts de straat Rue du Couvent in. Aan een volgende kruising gaan we verder naar rechts. Hier op de hoek, op een stuk groen naast de eigendom, werd vroeger aangegeven de auto te parkeren. Het is echter niet zeker of dit een privé of een openbare strook is en of het dus eigenlijk wel toegelaten is. We wandelen nu in Rue des Marais een stukje richting Amougies tot we links een pad zien. Hier naar links dit pad volgen, tot we een boerderij passeren. Hierna verder naar links, terug langs een boerderij.

Wat verder, waar de baan afdraait naar rechts, gaan we verder naar links via een veldweg. Deze veldweg draait enkele meters verder af naar rechts en loopt dan een kleine kilometer kaarsrecht door. Waar het pad een lichte knik schuin naar rechts maakt (links van ons ligt er een eigendom), gaan we nog een 100-tal meters verder en dan slaan we schuin af naar links. Een 150 meter verder, slaan we af naar links.

Een 150 meter verder, is er een weggetje naar links, met een brugje over de beek La Rhosnes. We nemen dit weggetje. Eigenlijk staat er aangegeven dat het privé is, maar ik heb dit baantje al een paar keer genomen zonder enig probleem. We gaan over een brugje en passeren links van een eigendom en blijven de veldweg volgen. Wat verder vinden we een laag gebrekkige barriere, waar we makkelijk over kunnen stappen. We vinden ergens ook een opschrift, voor diegene komend uit tegengestelde richting, dat aangeeft dat gemotoriseerd verkeer verboden is. Via de waalse site http://cartocit1.wallonie.be kan men vinden dat dit weggetje als "sentier" is aangeduid, wat volgens mij een openbaar karakter benadrukt. Voor dit stuk is er immers geen alternatief en vervallen dan onmiddellijk alle mooie veldwegen die we tot nu toe hebben afgewandeld. We vervolgen onze weg tussen de velden.

Op een bepaald moment kunnen we naar rechts afslaan, in de richting van een eigendom. Aan de eigendom volgen we mee naar links en wat verder terug afdraaiend naar rechts. We gaan nu in de richting van de kerk van Russeignies.

We passeren nu nog een volgende eigendom en ietsje verder is er aan de rechterkant opnieuw een paadje. Dit loopt wat verder langs een klein bosje en loopt dan dood. (Eigenlijk draait het af naar links, juist achter het bosje en de contouren van het bosje volgend, maar rechtdoor loopt het niet verder). Het is op de nieuwere versies van de topografische kaarten ook niet meer weergegeven. Als je hier (dus aan het einde van het bosje, waar het veldweggetje afdraait naar links) echter gewoon rechtdoor gaat, kom je zo'n 150 meter verder terug haaks op een ander pad terecht. Je moet dus gewoon rechtdoor gaan, op de grens tussen 2 akkers en dan verder nog een klein stukje dat lichtjes afdraait naar rechts, ook tussen 2 akkers. We komen dan uit op het rechter uiteinde van een veldweg, gelegen tussen de velden. Het stukje over de akkers, bedraagt ongeveer een 150m. Vermits we nu op het einde van een veldweg zijn, kunnen we niets anders dan hier naar links onze weg te vervolgen. Wat verder draaien we 90 graden af naar links en nog wat verder draait de veldweg 90 graden af naar rechts. Dan komen we bij een splitsing met een veldweg die vanuit Russeignies tot in Ronse loopt. Hier gaan we verder naar rechts, dus richting Ronse.

Indien men dit kleine stuk over een akker niet wenst te doen, of als de gewassen het misschien niet toelaten, is er een alternatief. In plaats van kort na die laatste eigendom het paadje naar rechts langs het bosje te nemen, kan men gewoon doorgaan tot aan de kerk van Russeignies. Aan de kerk slaat men dan af naar rechts via de grote baan (dit is richting Ronse). Op die grote baan, direkt na huisnummer 5, kan men dan naar rechts een veldweg inslaan. Deze veldweg loopt recht naar Ronse en passeert ook de plaats waar we op uitkomen als we wel via de akker de wandeling uitvoeren.

We zitten nu ongeveer op grondgebied Ronse. Na wat gekronkel komen we opnieuw aan een splitsing waar we links meevolgen. Dit is een recht pad dat de straat Paillartcamp kruist. We steken de baan over en volgen verder het pad tot aan de kruising met de Klijpestraat. Hier nemen we links en volgen deze rustige baan.

Op een bepaalde moment staat er een boerderij aan de rechterkant van de weg. In de buurt recht daartegenover en kort achter een gebouw aan de linkerkant is er een pad naar links. We volgen dit nogal soms moeilijk begaanbaar pad. Dit pad buigt kort nadien af naar rechts en loopt in de richting van de huizen staand langs de baan Russeignies-Ronse.

Uiteindelijk komen we uit op de redelijk drukke baan van Russeignies naar Ronse, namelijk de Rozenaaksesteenweg. We volgen een paar meter naar rechts de baan en steken die over en vervolgen naar links onze weg in de Folderstraat. Vanaf nu zet de wandeling zich min of meer verder via rustige baantjes. Waar het tot nu toe min of meer volledig plat verliep, gaat de wandeling nu ook meer hoogteverschillen overwinnen. Aan de volgende splitsing, gaan we in tegenstelling tot de vorige versie van de wandeling niet naar links, maar rechtdoor. Dit via een doodlopende straat, de Folderstraat. We gaan nu licht stijgend in de richting van een bos.

Op een bepaald moment komen we aan het einde van de straat. Links is er een eigendom en rechts loopt de straat ook een eigendom in. Tussenin, vinden we een knooppuntenpaal voor knooppunt 11. Er is een houten staketsel. We volgen dit wandelpaadje dat richting bos verloopt en langs een beekje loopt. Op een bepaald moment, na een mooi stukje bosweg/veldweg, vinden we terug een knooppuntenpaal, die aangeeft af te draaien naar rechts. We doen dit echter niet en gaan schuin rechtdoor. We vinden er terug zo'n houten staketsel waar we door kunnen. We gaan nu het bos doorkruisen. Na die houten constructie, zien we wat verder een soort uitgang van een onderaardse gang of wat het ook mag zijn. Het heeft iets met waterafvoer te maken of zo.

Men moet er naartoe gaan en juist ervoor afdraaien naar links, rond het kleine waterstroompje dus en dan het stijgend kleine bospaadje volgen voor een paar meter. Men komt dan dwars uit op een hoofd-bospad. We gaan hier naar rechts volgen. Dit stijgt eerst redelijk en wat verder wordt het dan platter. Nog wat verder gaat het bospaadje constant in dalende richting. Op een bepaald moment komt er van schuin links achter, een bospaadje aansluiten op het bospad dat we aan het volgen zijn. Moesten we aan die onderaardse gang naar links gegaan zijn op het hoofd-bospad ipv naar rechts, dan kwamen hier uit en dus ook zo op het hoofd-bospad uitkomend. Het bos is volledig verlaten, het geeft bij momenten een raar en misschien wel akelig gevoel. We gaan verder het hoofd bospad volgen. Enkele meters verder hebben we een paar afslagen naar rechts. Deze negeren we en blijven het dalende hoofd-bospad volgen. Dan lijken we aan te komen aan een soort T-stuk, aan de rand van het bos. Hier verder naar rechts en dan een dalende veldweg volgen. Op een bepaald moment staat er plots een gebrekkige afsluiting, een paar losse palen verbonden met prikkeldraad. We kunnen daar makkelijk door en dalen verder af (zie wat verder voor een beschrijving van een alternatief). We passeren een klein bosje aan de linkerkant en wat verder passeren we een klein bouwbedrijfje. We komen nu uit op de Zomerij-straat, waar we naar rechts doorgaan. Wat verder, aan een volgende splitsing, vervolgen we de wandeling naar rechts, via de Langeveld straat. We passeren uiteindelijk terug aan het bos waar we daarstraks zijn doorgetrokken. Een alternatief bospad komt ongeveer hier uit (zie beschrijving hierna).

Voor het laatste stukje bos waar we wat verder dan die domme afsluiting vonden is er echter een alternatief. Kort nadat dit bospad van schuin links achter samen komt met het hoofdpad waar we op wandelden, draait het hoofdpad met een grote bocht af in linkse richting. Er is een eerste afslag naar rechts die we kunnen negeren. Ongeveer aan het einde van de grote bocht naar links is er nog een afslag naar rechts. We kunnen dit bospaadje ook nemen. Via dit bospad komen we geen afsluitingen tegen.

Enkele meters verder gaat dit heel steil afdalen en na regenachtig weer kan het wel wat glibberig zijn. Het is wel niet duidelijk of dit pad wel in de toekomst nog even duidelijk gaat zijn. Het staat echter wel op de topografische kaarten. Dit daalt af en komt uiteindelijk ook uit in de Langeveld straat, enkele meters rechts van een betonnen elektriciteitspaal. Hier verder naar rechts. We zitten nu ook weer op het trajekt als zouden we dit alternatief niet hebben genomen.

We passeren een redelijk grote boerderij, dan wat woningen en komen dan aan een volgend kruispunt, waar we rechts de Bremstraat volgen. We gaan beetje per beetje naar de top van de buurt van de Cote de Trieu of de Knokteberg.

Een volgende baantje naar links (De Drielindenstraat) laten we links liggen en we volgen verder meedraaiend naar rechts langs een paar gebouwen. We komen terug een aan splitsing met oa een doodlopende straat. Hier verder naar links, het wit/rode symbool volgend van de GR Routepaden. Dit heeft nog min of meer de allures van een mooi paadje te zijn onder de bomen (als er geen storende quads passeren natuurlijk) en uiteindelijk komen we uit op de Karnemelkbeekstraat, een helling die min of meer evenwijdig loopt met de Cote de Trieu of Knokteberg. We vervolgen de weg naar rechts, negeren verder een tweetal straten naar rechts en komen uiteindelijk uit in de Ronde Van Vlaanderenstraat, natuurlijk heel bekend van de gelijknamige wielerklassieker. We volgen deze weg richting het Kluisbos (dus naar links).

Aan de volgende splitsing slaan we de Drogenbroodstraat in (schuin naar links) en op 't eind gaan we starten aan de afdaling naar Russeignies/Amougies via de Cote de Trieu of Knokteberg. Dit betekent aldus dat we op het eind van de Drogenbroodstraat naar links de weg vervolgen. Deze helling wordt wel regelmatig verkend door auto's, moto's, quads, wielrenners, enz.... Dus afhankelijk van het tijdstip dient er soms wel te worden opgelet in sommige lichte bochten bij voorbijgangers.

Bijna beneden nemen we naar rechts de Rue Guérissart, tot aan het volgende kruispunt, waar we links de Rue du Couvent nemen. Aangekomen aan de baan Amougies-Russeignies, vinden we (hopelijks :-) ) de geparkeerde auto terug.

Voor de avontuurlijk ingestelden onder ons, is er een alternatief voor het afdalen van de Cote de Trieu. Dit verloopt echter via een pad door het Waalse gedeelte van het Kluisbos dat in feite is afgezet voor de jacht. Er staat dan ook dat het verboden gebied is en gevaarlijk. Maar in principe mag men bijvoorbeeld niet jagen op zondag, wat echter soms wel blijkt overtreden te worden. Er loopt een mooi bospad door dit gedeelte van het Kluisbos dat dan uitkomt op een verlaten weg die ook richting Les Marais loopt in Russeignies. Op het einde van de Drogenbosstraat gaan we ook naar links maar in plaats van de afdaling te beginnen van de Cote de Trieu, gaan we rechts het Kluisbos in (richting Vierschaar). In het bos, zo'n 300 à 400 meter na te zijn afgeslagen merken we aan de rechterkant van ons, min of meer een soort opener plek aan in het bos. Het is in deze buurt dat men naar links een pad kan vinden die het bos inloopt. Het kan afgesloten zijn, ook weer via zo'n bouwvallig poortje, bestaand uit een paar losse paaltjes met wat prikkeldraad, waar men makkelijk over of door kan. Het staat dus wel aangegeven dat het verboden terrein is door jacht. Men moet dan dit hoofdpad blijven volgen. Het draait min of meer af naar rechts en loopt dan min of meer recht, dwars door het bos. Op het laatst, splitst het bospad zich in twee. Links een afdalende strook, bedekt vol bladen die min of meer in een soort uitholling loopt of tussen aarde-dijken of zo. Rechts een ietwat stijgend spoor dat duidelijk door gemotoriseerd tuig wordt gebruikt. We volgen de linkerzijde en dalen af naar de bewoonde wereld. We komen uit het bos en gaan via een veldweg verder in de richting van een gebouw in restauratie. We volgen de weg verder, passeren een coiffure en gaan tot aan een kruising, gaan even naar links en direkt naar rechts. Nu zitten we ook in de Rue du Couvent die we kunnen aflopen tot aan de auto.