Dit is een hele mooie wandeling, maar zeker niet één van de lichtste. In het begin gaat het constant op en neer, dan wordt het wat platter, maar naar het eind toe wordt het weer redelijk stijgend. De wandeling kan hier en daar wel wat ingekort worden. Er komen echter een aantal mooie stukken in voor, die niet altijd gekend zijn bij het grote publiek.
We vertrekken op de parking recht tegenover de café "Molen Ten Hotond" met daarachter een witte toren, zijnde het hoogste punt van Oost-Vlaanderen. Met de rug gericht naar de baan en het café ligt er links van ons een bos. We gaan het bos in passerend aan een info-bord. Het bospad loopt eerst ongeveer evenwijdig met de baan en gaat dan gaan afwijken naar rechts. Ietsjes verder, juist voor een volgend info-paaltje, kan men afslaan naar links, zodat men terug richting baan gaat. Hier dus afslaan naar links. Dus niet verder afdalen in het bos.

Uiteindelijk moet men juist voor een privé-gedeelte van het bos, het bos verlaten en komt men uit op de baan. Hier op de baan verder naar rechts, via de grasstrook naast de baan. Wat verder maakt de baan een bocht naar links. Wij kunnen hier schuin rechts een gravé-baantje nemen. Er staat trouwens een aanduiding dat gemotoriseerd verkeer er verboden is. Dit weggetje gaat al vlug heel sterk afdalen. Op het einde van dit weggetje komen we uit op een asfaltbaan. Hier afslaan naar rechts. Na een bocht passeren we aan de kapel OLV Van Wittentak.

Rechts van het gebied waarop de kapel staat, zien we een gesloten hekken met "privaat" erop. We dalen verder af, negeren een straat naar links en wat verder merken we dan een straat van rechts op. Nog enkele meters verder kan men links afslaan via een smal stijgend straatje, namelijk de Hof Geenensstraat. Dit is aanvankelijk een klein straatje en gaat in een bocht om het laatste huis aan de linkerkant over in een smal stijgend wandelpaadje, dat bijna toegegroeid is. Boven gekomen verder naar rechts via een kassei-baan. Aan het eind van dit baantje aan een kruispunt, kunnen we gewoon rechtdoor, de gekruiste straat oversteken en aan de overkant verdergaan via een gravé-baantje. Dit weggetje daalt eerst tussen 2 onheiningen in, stijgt dan tussen de velden en daalt uiteindelijk terug. Aangekomen aan een weggetje, verder naar rechts. We gaan verder tot aan het volgende kruising van banen, gaan hier schuin links verder en ietsje verder houden we schuin rechts aan en direkt na het huis aan de linkerkant, slaan we linksaf, richting Knooppunt 88. Aanvankelijk is dit een gravé-baantje dat na het laatste huis overgaat in een soort heel smal veldweggetje of bosweggetje waarin we onder de begroeiing door dienen te lopen in stijgende zin. Uiteindelijk komen we uit op de drukke N60, Oudenaarde-Ronse. Hier een 50-tal meter naar links, de drukke baan oversteken en aan de overkant de Hulstken-straat ingaan. Hèhè, eindelijk terug wat dalend. Zo'n 250m verder, in de buurt van huisnummer 8, komen we aan een kleine verbreding van de weg, dienend als privé-parkingetje. We kunnen hier in de rechterhoek van het parkingetje een trage weg terugvinden. Toen ik er was, was de begroeiing wel redelijk hoog, maar als men goed keek, kon men wel door de begroeiing zien dat er een klein wandelpaadje aanwezig is. Met vest toe tot boven, handen hier en daar best in de zakken en goed oplettend, kan men er door. Na wat moeizaam wandelen komen we in een gebied tussen de akkers. Aan de reactie van de koeien te zien is het duidelijk dat hier maar weinig wandelaars doorkomen. Gewoon het niet al te makkelijk begaanbaar paadje volgen. Er is dan een afslag naar rechts die we kunnen negeren, gewoon verder het pad volgen. Dan komen we op een bepaald moment aan een akker waar we rechts aan de zijkant moeten wandelen. Ook hier is het niet al te makkelijk begaanbaar, maar het gaat toch redelijk. We moeten hier dus niet op de akker wandelen maar op het paadje ernaast. Vervolgens komen we aan een verroest draaipoortje. Er is ook een dwarspaaltje aangebracht waar we kunnen overstappen of die men kan losmaken en dan na het passeren terug vastmaken. We moeten hier nu door een akker met paarden op. Het pad is er niet echt duidelijk meer, maar het komt erop neern een heel klein beetje schuin naar links de akker volledig te kruisen. Toen ik daar was, was ik terughoudend om een akker te kruisen met paarden op, maar gelukkig was de eigenaar daar en hij verzekerde mij dat dit geen enkel probleem was. En hij erkende ook dat er een trage weg door zijn eigendom liep. Er zijn jammergenoeg niet zoveel begrijpende eigenaars meer. Aan de andere kant van de akker moet men dan door een min of meer vervallen houten draai-poortje. Nog wat verder volgt er een derde meer modern draaipoortje. Nu komt men uit op een meer duidelijk graspad en dit loopt in de richting van een woonwijk. We volgen het pad tot we aan de woonwijk zijn. Het trajekt tussen Hulstken en hier is een heel mooi en rustig stuk natuur, maar het is duidelijk dat dit helemaal niet is gekend bij de wandelaars. We zijn nu in de buurt van Hemelberg. Het is duidelijk dat men dit gebied nog verder aan het verkavelen is. Na de achterkant van een paar eigendommen te zijn gepasseerd aan de rechterkant, kunnen we een klein en kort wandelpaadje vinden, waarmee we ons naar rechts in de woonwijk kunnen begeven. In de woonwijk, gewoon rechtdoor wandelen tot we een straat dwarsen. Hier naar rechts. Dit is de Oudestraat, maar bij wielerfanaten gekend als de Kruisberg bij Kuurne-Brussel-Kuurne bijv. Naast huisnummer 118 kunnen we naar links en na de eigendom rechts van ons te zijn gepasseerd, kunnen we rechts afslaan. Dit is een open grasvlakte, dat stijgend loopt tot aan het achterliggende park, namelijk het Malanderpark. We gaan hier het park in en direkt naar links, in de richting van de grote baan. Het park dus niet echt ingaan, maar direkt naar links naar de uitgang van het park gaan. Aan de drukke baan uitgekomen, moeten we die oversteken. Aan de overkant staat een heel groot, wat ouder huis. Overgestoken, verder naar rechts, dus richting Oudenaarde, niet richting Ronse, dus passerend langs dit grote huis. Wanneer deze eigendom eindigt, kan men naar links, vlak naast de afrastering van de eigendom een heel smal paadje opmerken. We slaan hier dus af naar links. Het paadje daalt redelijk af, maar is duidelijk aanwezig. Het paadje kronkelt zich tussen de eigendommen verder, tot het uitkomt op een straat, waarbij men rechts in een tuin een grote stilstaande koe kan opmerken. Ik vermoed dat ook dit stukje wandelpad niet echt gekend is bij het grote publiek.

Op het asfaltbaantje, naar links en direkt na het huis terug naar links. Dit afdalend asfaltbaantje gaat na het laatste huis over in een smal wandelpaadje, hier en daar lopende tussen de paarde-weides en loopt een heel stuk door tot aan een volgende straat. Aangekomen aan die straat, naar rechts. We volgen nu deze straat die weer stijgt tot we een hoogspanningsmast passeren en tot aan huisnummer 116. Juist ervoor kunnen we links afslaan via een klein smal kassei-paadje. Dit paadje komt uiteindelijk uit naast een huis in de Kapellestraat. We gaan hier naar rechts en bemerken dat we daarstraks hier ook al in de buurt zijn geweest, namelijk toen we van de kapel kwamen. Nu de tweede straat naar links volgen, namelijk de Beirinkstraat. Deze asfaltweg voor zo'n 400m volgen tot we naar links kunnen afslaan. Dit blijkt nog altijd de Bierinkstraat te noemen. We dalen nu af en wanneer we aan een kruispunt komen gaan we naar links. Vanaf nu gaat het allemaal wat meer platter worden. Aan huisnummer 24 kunnen we naar rechts een paadje inslaan. Dit is een grindweg die overgaat in een graspaadje en uitkomt, bijna op de oprit van huisnummer 3. Hier naar links tot aan de bocht naar rechts waar we een wit kapelletje kunnen opmerken, Juist erachter, kunnen we naar links een beetje een arm-tierig verbrokkeld asfalt-paadje nemen. Terug aangekomen aan een straat, verder naar rechts, tot wanneer deze straat een bocht maakt naar links. In de bocht vinden we naar rechts een wandelpaadje, dat leidt naar de grote baan N36. Aan de grote baan aangekomen, kunnen we die oversteken en verder gaan naar rechts. De volgende straat naar links slaan we dan in. Op deze straat kan wel wat verkeer zijn. We wandelen de straat af tot bijna op het einde, zo'n goeie 700m. Tegenover de laatste straat naar links, vinden we rechts een soort traktorbaantje. Hier dus naar rechts afslaan. Wat verder komt dit samen met de Oude Doorniksesteenweg. Bij de samenkomst verder volgen in rechts richting. We wandelen nu deze traktorbaan volledig af tot we terug een straat dwarsen. Dit is de Klijpestraat. Hier naar rechts en zo'n 50m verder kunne we terug rechts afslaan, via een soort traktorpad dat volledig met gras overgroeit is. Dit kunnen we volgen tot we uitkomen in een woonwijk. De veldweg gaat over in een straat en we wandelen tot we de eerder doorlopen Rode Mutslaan kruisen. Hier naar links, dus nu een kort stukje in de Rode Mutslaan tegengesteld als daarstraks. Een goeie 200meter verder kunnen we na het passeren van huisnummer 94, terug een wandelweg inslaan. Eerst lopen we voorbij enkele huizen en dan komen we terug uit op een traktorweg/veldweg.

Ongeveer in het midden van deze veldweg kunnen we eventueel de wandeling inkorten :
Op een bepaald moment is er een veldweg naar rechts die recht naar de drukke N36 loopt. Om de wandeling in te korten kan men hier rechts inslaan, de N36 oversteken, rechtdoor door een heel smal straatje, dan rechts afslaan, en dan wat verder links de Ossestraat inslaan. Zo'n 400m verder is er een splitsing, hier links nemen. Nu zit dit verkort stuk in tegengestelde richting als de langere versie van de wandeling. Een 150m verder volgt nog een splitsing. Hier rechts aanhouden, dus niet in de richting van de grote baan gaan. Dit stuk weg loopt dood naar een eigendom, maar op een bepaald moment kan men een aangelegd wandelpad volgen dat loopt tot aan de Scherpenberg-straat. Het loopt min of meer evenwijdig aan de N36 en mondt uit in een paar houten trapjes. Daar dan naar rechts en een paar meter verder naar links, via een afsfaltbaantje met gras in de midden. Ergens in de rechte bocht naar links van het weggetje, kan men naar rechts een graspad nemen. Nu zit men weer voor een klein stuk op het trajekt van de gewone wandeling. Aan een baantje, gewoon oversteken en aan de overkant verdergaan via een graspaadje. Waar men dan uitkomt naast de garage met rieten dak in de Scherpenberg-straat gaat men dan verder naar links (dit in tegenstelling met de gewone wandeling die naar rechts verder gaat). Aan het volgende kruispunt naar rechts en het volgende kruispunt naar links. Vanaf hier zit men weer op het trajekt van de gewone wandeling. (einde verkorting)

Indien de verkorting niet wordt gevolgd, wordt er verder gewandeld tot men weer uitkomt op de Klijpestraat. Hier naar rechts tot aan een grotere baan. Oversteken, een goeie 50m naar links en dan kan men tussen een busstop en kapelletje naar rechts een soort vervallen baantje inslaan, een kasseibaantje dat overgroeid wordt met gras, namelijk de Zomerij. Dit draait af en komt uit op de een kruispuntje. Hier naar rechts via de Folderstraat. We zijn hier al eens gepasseerd in de wandeling te Russeignies. We gaan terug het weggetje volgen naar boven dat dan uiteindelijk doodloopt en overgaat in een bospaadje. Nu volgen we de knooppuntenpaal met richting nummer 11. Het gaat nu weer behoorlijk stijgen. Dus in plaats van op een bepaald moment het bos werkelijk in te stappen, slaan we rechts af richting knooppunt 11 en komen via een soort brede aangelegde aardeweg in trapvorm terug uit in een straat dat eigenlijk het vervolg is van de Folderstraat. Hier staan we midden de paarden-akkers en hebben we een mooi zicht op Hotond.

We gaan verder en komen uit op de drukke N36. We steken over en gaan nu eventjes deze drukke N36 volgen naar rechts, voor zo'n 250m. Dan kunnen we links een weggetjes inslaan, een kasseibaantje met grasbegroeiing in de midden. Waar het weggetje afdraait naar rechts met een rechte bocht, kunnen we echter min of meer in de bocht aan de linkerkant een graspaadje vinden. Het is een smal paadje en redelijk overgroeid met gras. Dit komt een kleine 150m verder uit op een baantje. Dit kunnen we kruisen en aan de andere kant de wandeling verder zetten via een paadje. Dit loopt in eerste instantie langs een akker en is ook wat overgroeid met grassen en gaat dan wat verder over in een soort smal bospaadje. Het draait af naar rechts en komt uiteindelijk uit naast een garage met rieten dak. Hier vindt men de aanduiding "privé", doch dit trajekt staat aangegeven in een officiële folder van de stad Ronse. Aan de garage verder naar rechts en dit voor zo'n 300meter volgen. Na de tweede baan naar rechts te zijn gepasseerd, kunnen we wat verder aan de linkerkant de weg verlaten en komen we aan een paar houten trapjes. Op de laatste weide aan de linkerkant kan er een grimmige stier staan die er niet echt van houdt dat men zijn koeien fotografeert.

Dit nieuwe aangelegde paadje volgen, dat afdaalt min of meer evenwijdig aan de N36. (De verkorte versie van de wandeling komt hier tegengesteld). Wat verder komt men uit op de Ossestraat, we volgen die nu, negeren een eerste afslag naar rechts, recht naar de N36 en aan de volgende splitsing, slaan we linksaf. Het baantje draait rond een eigendom links van ons en gaat geleidelijk gaan stijgen richting Hotond. Vanaf nu wordt de wandeling stijgend tot aan de auto. We volgen dit smalle baantje tot we uitkomen aan een huis recht voor ons met een splitsing van de baan naar links en rechts, juist voor dit huis. We gaan hier naar rechts, in de Scherpenberg-straat. Een kleine 150m verder kunnen we naar links de baan verlaten, via een wandelweggetje dat naar het bos leidt. Er staat ook een info-bord van het Agentschap van Natuur en Bos.

Dit licht stijgende paadje volgen tot aan het bos, in het bos het bospad volgen dat naar links loopt. Naar rechts loopt er ook een bospad. Als men dit volgt, komt men uiteindelijk uit juist naast het grondgebied van kapel OLV Van Wittentak en eindigt dit pad aan het vergrendelde hekken dat we ook waren gepasseerd in het begin van de wandeling. Dus het bos in naar links. Dit bospad gaat nu stijgend naar de parking waar de auto staat. Op een bepaald moment is er een afslag naar rechts. Dit is het stuk dat we in het begin van de wandeling hebben genomen. Nu dus links aanhouden zodat we uitkomen aan de parking. Een hele mooie maar bij momenten toch wat lastige wandeling.