(Upgedate versie van 12/11/2011.)

We starten de wandeling in de Louise Mariestraat naast het huis met huisnummer 17. Links van het huis is er een klein smal paadje te vinden.

We volgen dit paadje alsmaar rechtdoor

en komen na een tijd uit op de betonweg Boskant. We zetten de weg verder in rechtse richting. Hier flirten we even met het grondgebied Maarkedal, waar we kunnen genieten van mooie verzichten en panorama's.

De betonnen baan is een heel rustige baan. We volgen die tot aan de derde afslag naar rechts, richting 't Perdegedoe. Dit weggetje voert ons na het passeren van koetsen-verhuur bedrijf terug tussen de velden. Bij een volgende splitsing nemen we naar links, een omhoog oplopend paadje, richting grote baan. Als gevolg van een alweer verdwenen weggetje (aangegeven op de oudere geografische kaarten) begeven we ons tot aan de grote baan N454. We draaien rechtsaf en volgen deze baan voor een paar honderd meter tot aan een rechtse afslag, dit juist na een flauwe bocht. Hier volgen we nu een paadje dat snel afdraait naar links. We zien dan rechts van ons terug een mooi panorama en wat verder passeren we links van een voetbalveld.

Terug aangekomen aan een weg wandelen we verder in rechtse richting. We bevinden ons nu op de Tenhoutestraat, een verdwenen helling uit de Ronde van Vlaanderen. We lopen de straat af in neerwaartse richting. Ook dit is geen drukke weg, gezien de slechte staat van het wegdek en de beperkte breedte van de weg verderop. Een paar meter voor een bocht naar links, slaan we links af. Dit is een kleine insprong naar een paar huizen. Tussen 2 huizen aan de linkerkant in vinden we een heel smal paadje, die we natuurlijk gaan volgen.

Tijdens de lente zijn hier mooie kleurschakeringen te vinden tussen de begroeing. We wandelen tot we weer op de verharde weg komen. We nemen echter niet de eerste afslag naar rechts (dus niet richting bed&breakfast Ecalpemos) maar volgen iets verder de weg tot ongeveer aan een flauwe bocht naar links, waar we naar rechts kunnen terug een paadje volgen. Dit loopt langs een tennisveld dat duidelijk betere tijden heeft gekend en het pad draait al vlug af naar links het bos in. Hier blijven we het hoofdpad volgen. In het begin is het goed zichtbaar.

Maar na een tijdje begeven we ons in rechtse richting en houdt het pad eigenlijk op. We bemerken er omgevallen bomen en heel drassige grond. Opletten dat men niet in het water zakt. Het komt er eigenlijk op aan om dit gebied voorzichtig trachten te omzeilen en om terug op het vervolg van het pad te geraken. Het pad ligt eigenlijk wat verder terug in linkse richting. Men moet eigenlijk terug verder gaan in dezelfde richting als deze van het eerste stuk voordat men aan het drassige gedeelte komt. Eénmaal terug op het goede spoor is er wat verder een afslag naar links, die we nemen en wat al snel redelijk stijgt. We volgen verder het pad tot we aan een soort bebouwing komen en ons eigenlijk aan de rand of uit het bos bevinden. We volgen het pad nu verder naar rechts, richting grote baan en richting een volgend huis ietwat in de verte, links van het pad. Onderweg dicht bij dat 2de huis blijkt plots de aanduiding "privé". Er zijn nochtans officiële wandelingen die dit trajekt bevatten. We negeren dit dus en gaan verder tot aan de weg, eventueel onder de afrastering door. We steken de weg N454 over en gaan aan de overkant verder in een volgend pad. Hier lopen we naast een zandgroeve. Dit is een stuk pad dat niet altijd goed begaanbaar is, soms moeten we al eens achter de bomen tegen de afrastering lopen. Uiteindelijk komen we aan afgesloten gebied aan. Juist voor de poort naast de haag is er links een pad die we kunnen nemen. Men kan ook door de omheining kruipen, links van de metalen poort, doch het gebied is nog bewoond. Wij namen aldus het pad naar links.

Uiteindelijk komen we aan in de Koekamerstraat. Men kan hier de wandeling inkorten door naar rechts deze baan te volgen en een goeie 500 meter verder op de taalgrens terug naar rechts een pad te nemen om de wandeling verder te zetten. (Dit is ongeveer tegenover een Bed en Breakfast) Anderzijds steken we de Koekamerstraat schuin links over en gaan verder Annovenstraat in. Ietwat verder met een samenkomst van een straat van rechts af, gaan we verder en slaan een paar meter verder af naar rechts. Wat verder zien we eind rechts een verzameling kapellen. Volgens de geografische kaart kan men hier rechts terug een pad volgen tot aan de Koekamerstraat, doch dit pad is verdwenen ! In plaats van rechts de Kapelstraat in te slaan, gaan we dus noodgedwongen verder naar links, nog altijd de Annovenstraat volgend. Aan een volgende afslag naar rechts, slaan we dit weggetje de Dostetraat in. We blijven volgen en komen uit op een pad. Wat verder maakt het een flinke bocht en stijgt geleidelijk. Boven gaan we terug in de richting van de Koekamerstraat. Daar aangekomen steken we de straat over en zetten onze wandeling verder op het vervolg van het pad. We bevinden zich nu pal op de taalgrens.

Na een goeie 500m komen we terug in de bewoonde wereld uit. We komen op een baantje die we volgen tot aan een volgende splitsing.

Hier verder naar rechts. We lopen tussen een paar huizen en voor ons zien we dan een grote nieuwbouw met nummer 71. Rechts ervan vinden we een paadje. Voorlopig staat er tussen deze nieuwbouw, waarvan het uiterlijk totaal niet past met de omgeving, en het paadje nog een restant van een afgebroken huis, met in het begin een piepklein schamel kapelletje ingebouwd. Dit paadje draait af naar rechts en gaat verder met aan de linkerkant een akker en wat verder gaan we eigenlijk over een klein beekje, alhoewel dit niet zo duidelijk is. Nog enkele meters verder vinden we een soort triestige geimproviseerde afsluiting van het pad.

Dit is eigenlijk juist voor een soort struikenrij/bomenrij aan de linkse kant die naar het bos leidt en deze struikenrij/bomenrij staan juist achter de omheining van de akker aan onze linkerkant. We stappen over deze geimproviseerde afsluiting en slaan dan onmiddellijk linksaf tussen die bomenrij. We gaan nu als het ware onder struiken/bomen door die boven het pad in elkaar samengegroeid zijn. Dit stijgend paadje wordt geleidelijk moeilijker begaanbaar. Het komt dan als het ware in een klein bosje uit en draait stijgend af naar rechts, terug naast een akker. Hier begint ook hoge wildgroei op te treden, maar toch lijkt er zich al een soort smal wandelpad te hebben gevormd. Het paadje lijkt zich dan in 2-delen te splitsen. We volgen het linkse gedeelte, vlak naast de omheining van de akker aan onze linkerkant. Wat verder komen we dan uit aan een soort dwars-traktorpad, dat zich naar het bos begeeft dat zich nu links van ons bevindt. In de verte ziet men de poort die het bos afsluit, ook met aanduiding dat dit privé-terrein is. Dit resteert echter nog van voor dit bos is opengesteld voor het publiek. Negeren dus. Men kan gemakkelijk naast de poort het bos betreden. Het pad komt dat wat verder aan een soort kruispunt van boswegen, waar we naar links afslaan. (Rechtdoor tussen een bomenrij loopt het dood en naar links verlaten we wat verder het bos). Recent heeft men dit bos heraangelegd en openbaar gemaakt. Er is een mooie breed bospad aangelegd dat we nu gaan volgen tot aan de andere kant van het bos. Dus, aan dit kruispunt naar links en gewoon het bospad volgen. Er staan trouwens een paar indicaties van "Trage Wegen".

Het bospad lijkt dan af te draaien naar rechtse richting. Op een bepaald moment zien we dan aan linkse kant dat we redelijk dicht bij de zijkant van het bos zijn, want we merken er tussen de bomen een akker op. We komen dan op een splitsing van het bospad. Dit moet zo rond 1 kilometer of iets meer zijn achter dat we bos hadden betreden. Enerzijds loopt het rechtdoor en anderzijds slaat het rechtsaf. Lopen we rechtdoor dan maken we een lus door het bovenste stuk van het bos en komen we uiteindelijk weer op het hoofdpad uit. Ook is het laatste stuk dan moeilijk begaanbaar. We blijven dus hier echter op het hoofdpad en slaan dus rechtsaf, tot we uitkomen aan het einde van het bos. Na het verlaten van het bos, naar links. We lopen nu op een soort graspad met links van ons het bos en merken ook verticaal geplaatste treinraildragers op. We komen wat verder terug uit, dwars op een ander paadje. Hier naar links, richting Muziekbos. We komen nu uit op een straat, die we verder volgen tot we aan de taverne komen, boven in het Muziekbos. We negeren hier de eerste straat naar links en gaan verder tot aan een soort kruispunt van een aantal wegen. Er is de hoofdweg die afdraait naar rechts, er is een straat rechtdoor met verbodsteken voor verkeer en er is een geasfalteerde weg die afslaat naar links. Juist voor die geasfalteerde afslag naar links, vinden we echter ook een bospad, afgesloten voor eventueel verkeer met dwarsligger-balk en aanduiding van knooppunt richting 91. We gaan dit volgen, dus hier naar links, langs de dwarsbalk en dit brede steeds dalende bospad volgend. Het passeert dicht achter een huis en komt dan aan een soort vijver aan. Verder langs deze vijver het pad volgen. Hier kan het heel moerassig zijn. Wat verder lijkt het bospad zich te splitsen naar links om het bos te verlaten en naar rechts, verder dalend het bos in. We volgen naar rechts, altijd verder dalend. We merken hier nu ook palen op met wit-geschilderde kop. Wat verder lijken deze palen met witte kop af te slaan naar rechts. Dit echter niet volgen maar verder het bospad naar beneden volgen, tot men uitkomt aan een soort houten brugje. Over het brugje en het paadje volgen dat naar links gaat en uiteindelijk uitkomt naast een huis. Hier nu het baantje volgen langs de huizen, wat verder flauw afdraaiend naar links. Wat verder kunnen we, onder een scherpe hoek, naar rechts afslaan, de Houtstraat in. Hier klimt het serieus omhoog. Op het einde van die weg, wandelen we verder naar links. Dat is tevens de weg die van boven het muziekbos komt. We komen wat verder aan een kruispuntje met een straat die van schuin rechts komt, wat we negeren. Een paar huizen verder kunnen we een graspaadje inslaan naar rechts. Dit paadje is niet heel goed zichtbaar. Het ligt tussen de huisnummers 2H en 2I. Dit moeten zowat het 2de en 3de huis zijn na het laatste kruispuntje. Dit graspaadje lijkt over een privé-domein te gaan, maar dit is openbaar gebied, er staat trouwens een aanduiding van "Trage Wegen". Alleen opletten dat men niet op de trap van de eigenaar rechts komt :-). Het graspaadje loopt wat verder tussen akkers met paarden en wordt uiteindelijk een verhard baantje tussen wat woningen. Aan een volgende kruising, naar rechts en ietsje verder onmiddellijk naar links. Dit is een klein verkeersvrij ouder baantje. Op het eind, naar links en we dalen nu een goeie 400m af tot aan de spoorweg die de Populierenstraat kruist. Na de spoorweg komen we aan een samenkomst van verschillende straten. We gaan rechts verder en negeren de eerste zijstraat(de Muziekbosstraat). Zo komen we uiteindelijk in de Savooistraat die we een enkele tientallen meters volgen. Na een flauwe bocht is er aan rechtse zijde een graspad zichtbaar dat in het begin langs een muurtje loopt. We verlaten de weg via dit paadje. Het pad draait af naar rechts en juist voor een poort moeten we dit verder naar links volgen, eventjes langs een beekje. Uiteindelijk komen we terug aan de spoorweg die we een tijdje geleden ook hebben gekruist. We steken voorzichtig het spoor over en wandelen verder terug het bos in. We zitten nu in het Muziekbos. Op een bepaald moment komt men aan het einde van het bos. Het is de bedoeling de weg te volgen langs de zijkant van het bos. Wat verder gaat het dan terug het bos in.

Altijd verder het pad volgen. Uiteindelijk komt men terug uit op de rijweg, de baan die automobilisten gebruiken om van Louise-Marie naar het Muziekbos te komen. We gaan nu verder richting de Taverne. Na het huis dat links staat ietsje voor de Taverne kan men naar links een weggetje volgen dat terug naar Louise-Marie leidt. Ondertussen is het hier ook al wat veranderd. Onmiddellijk na het huis links is het nu afgesloten. Men moet een paar meter verder gaan waar men een knooppuntenpaal vindt en volgen nu richting knooppunt 46. We nemen dit dalend pad en volgen het beneden verder naar links. Het stijgt weer een klein beetje en uiteindelijk komen we aan achter de kerk van Louise-Marie, waar we, toch wel wat moe, de auto terugvinden.

Dit is toch een redelijk serieuze wandeling geworden. Ze combineert 3 stukken bos in de omgeving, namelijk het Muziekbos, het bos aan de Tenhoutestraat en het Sint-Pietersbos, wat recent is opengesteld en grenst aan het Muziekbos. Er is nog een tweede wandeling in deze streek Wandeling 36 : Bosgat(Schorisse) die het bos Terrijst doorkruist en ook het Muziekbos en het bos aan de Tenhoutestraat doorkruisen via andere paden dan deze in de wandeling hier.