Dit is de derde wandeling in de buurt van de Kwaremont. Het blijft een hele mooie streek. Deze wandeling betreft maar een 12-tal kilometer maar is toch een redelijk pittg wandelingetje. Zeker ook omdat de wandeling is uitgevoerd geweest in de winter tijdens sneeuwdagen.
De bedoeling van deze wandeling is om een aantal paden aan te doen die in het verleden bestonden maar dan verdwenen zijn. Een aantal ervan waren zelfs verdwenen van de geografische kaarten, terwijl ze er in de vroegere edities wel nog opstonden. Blijkbaar worden geleidelijk aan deze paden terug openbaar wat alleen maar als positief kan aanzien worden.
De wandeling is een beetje een samenvoegsel van combinatie van stukken uit de Beiaardwandeling, de Ulrich Libbrecht wandeling en de Panorama-route. De auto kan geparkeerd worden op de parkeerstroken langs de N36, bijvoorbeeld in de richting van Ronse, een aantal meter voor de afslag naar de N425.
We zitten hier ongeveer op het hoogste punt van Oost-Vlaanderen. We gaan eerst een heel klein stukje inslaan in de N425, tot waar we dan kunnen scherp naar links kunnen afslaan. We gaan richting een alleenstaande woning en volgen nu een stuk van de Panorama-route, die meedraait rond het huis. We blijven nu deze veldweg volgen, die geleidelijk aan zal afdalen. Afhankelijk van het weer kan het einde van deze veldweg behoorlijk drassig worden, zodanig zelfs dat men er nog moeilijk doorkan. Zo hebben we over de prikkeldraad moeten kruipen om via een naastgelezen akker de weg te kunnen verderzetten.

Beneden aan een beek komen we aan een klein bosje, waar we naar links de wandeling kunnen verder zetten via een stijgende veldweg. Boven aangekomen aan een straat, wandelen we verder naar links. We wandelen verder voorbij een eerste kruispunt en wat verder vinden we dan wat bewoningen/boerderijen aan onze rechterkant. Juist na het laatste huis vinden we naar rechts (!) een smal paadje. Het is wel degelijk naar rechts en niet naar links, want links is er ook een begin van een veldweg maar die is privaat. Het paadje dat we nu volgen is verre van duidelijk. Het loopt over akkers en is, waarschijnlijk door de boer, her en der onduidelijk. Het kan er ook redelijk moerrassig zijn. Men moet gewoon rechtdoor gaan in de richting van een huis in de verte voor u (niet het huis schuin links) zodat men rechts van dit huis uitkomt. Op een bepaald moment, naar het einde toe, wordt het traject duidelijker. We komen nu uit in de Kalkovenstraat. Nu naar links en aan het kruispunt wat verder naar rechts. Dit rustige baantje volgen langs een klein bosje. Op het eind van dit bosje kronkelt de weg naar rechts en dan weer naar lichtje naar links. We komen nu aan een boerderij met rechts van ons een akker. Men moet hier de akker loodrecht oversteken zodat men uitkomt aan het beekje aan het einde van de akker. Het is ook niet echt precies duidelijk waar het paadje over de akker ligt. De keren dat wij er zijn gepasseerd konden we via traktorsporen over de akker en dan aan het beekje naar de brug gaan die er ligt. Waarschijnlijk ligt het officiŽle paadje over de akker ergens naast of dichtbij de soort hangar die we kunnen opmerken aan de rechterkant in de akker (ongeveer tegenover de gebouwen van de boerderij aan de linkerkant). In elk geval ligt er over het beekje een brugje en staat er ook een aanduiding van een wandeling. Alleen komt die wandeling uit tegengestelde richting. Over het beekje gaan we verder via een stijgend pad. We komen uiteindelijk uit in de bocht van een baantje waar we naar links verderwandelen. We lopen nu rchting top van de Patersberg. Rechts van ons, niets dan akkers. Wat verder, iets voor een woning die aan de rechterkant opduikt, kunnen we rechts een recht veldweggetje bewandelen dat naar een kapelletje loopt. Aan dit kapelletje, steken we de baan over en gaan aan de overkant verder via een veldweg. We gaan nu geleidelijk aan terug afdalen. Op een bepaald moment gaat de veldweg lichtjes afdraaien naar rechts en daarnaa terug heel lichtjes naar links. vanaf hier moeten we uitkijken naar een klein pijltje van de Beiaard-wandeling. Het is niet echt duidelijk te vinden, maar we kunnen via een heel klein trapje of twee, drie op de akker komen en op de grens tussen 2 akkers kunnen we recht naar het bosje lopen aan de overkant van de akker. Het is toegelaten de akker te kruisen, het is namelijk een openbaar traject. Alleen dient men op de grens tussen de 2 akkers te lopen. Aan de overkant, gaan we eventjes naar links, voor het bosje en dan naar rechts, aan de zijkant van de akker richting Kalverstraat. Hier verder naar rechts. We volgen nud dit rustige baantje. We negeren een eerste afslag naar links en vervolgens een afslag naar rechts. Slechts een paar meter achter de afslag naar rechts, komen we uit op de Zulzekestraat/Hoogbergstraat. Deze weg verbindt Zulzeke met de N425. We gaan rechts de Hoogbergstraat in, langs de rechterkant en na een paar huizen te zijn gepasseerd komen we aan een akker. We kunnen hier nu op de grens van de akker een paadje volgen. Dit loopt aan de achterkant van een aantal tuinen. Het staat aangeduid hoe men dient te wandelen. Ook het kruisen van die akker is openbaar en toegelaten. Op het eind, eventjes afdraaien naar links en wat verder weer naar rechts zodat we uitkomen langs een wning/boerderij en zo uitkomen op de Nophovestraat. We vervolgen de weg naar rechts en op het eind van de volgende bocht naar rechts kunnen we naar links, terug de veldweg volgen die we daarstraks eingelijk in omgekeerde richting hebben gevolgd vanaf het kapelletje tot waar we op de akker moesten via een paar trapjes. We gaan echter niet zover terug. De veldweg draait naar rechts en passeert wat verder een alleenstaande woning aan de linkerkant. Ietsje na die woning merken we een bosje op. Op een bepaald moment kan men naar links door het bosje. Er staat aangeven dat de toegang verboden is, doch dit is heel zeker openbaar terrein. Het bosje is waarschijnlijk eigendom van de eigenaar van het alleenstaande huis, doch dit pad door het gebied is erkend als openbaar traject door de provincie. We negeren dus het bord en volgen het pad langs de beek. Er was een overstap over de beek voorzien maar deze is blijkbaar verdwenen. Men moet een goeie 100m stappen tot ongeveer waar de akker met omheining is en daar trachten over de beek te geraken. Aan de overkant vindt men een smal paadje, door een paar draaimolens en dan dwars door de akker richting woning/boerderij in de verte.

Het is ook volledig toegelaten door deze akker te wandelen. Boven gekomen aan de Lamontstraat gaan we verder naar links. Een kleine 100m verder, na een huis, kunnen we naar links de weg verlaten en veldweg naar beneden lopen. Het kronkelt wat en uiteindelijk komen we uit in een weide. We gaan hier, aanvankelijk langs de rand van de weide omhoog en lopen dan recht in de richting van een gebouw in de verte.

Op het eind kunnen we langs het gebouw naar de weg Reybroekstraat/Dorenstraat. Hier verder naar links. Nu eventjes een rustige weg volgen. Deze draait hier en daar en komt uiteindelijk uit in de Beiaardstraat, waar we eigenlijk daarstraks ook zijn uitgekomen vanaf een akker (maar van de overkant). Daarstraks wandelden we in linkse richting, nu gaan we rechts verder. Deze dalende weg maakt een grote bocht en na de grote bocht wandelen we nog een paar tientallen meters tot we aan de rechterkant wat boompjes opmerken. Hier kunnen we naar rechts. Er staat hoogstwaarschijnlijk ook een kenteken van de Panorama-route. Als je dus via de baan aan een boerderij aankomt ben je al te ver. Rechts afslaan dus en via een paadje tot aan de ingang van een weide. We kruisen nu die weide. Er staat aangegeven dat er runderen kunnen zitten in de weide, doch dit is een deel van het officieel traject van de Panorama-route. Aan de overkant van de weide terug via een poortje en dan recht door een veldweg volgen. Dit loopt tot aan een recent gerestaureerd gebouw (via een aantal trapjes) waar we langsheen de weg kunnen verderzetten. Wat verder komen we aan een hekken, waar we aan de zijkant als wandelaar makkelijk doorkunnen. Het betreden van dit gebied is volledig toegelaten. We volgen nu verder het Panorama-traject tot aan de auto. Na het hekken komen we verder uit op de weg. Na een boerderij te zijn gepasseerd kunnen we rechts afslaan om een laatste mooie veldweg te volgen. Deze draait haaks af naar rechts, wat verder naar links en loopt dan recht naar de straat toe. Aangekomen aan de straat verder naar links, de baan volgen tot we uitkomen aan de N425. Hier verder naar rechts, het stukje N425 tot we uitkomen op de baan Ronse-Berchem, waar de wagen staat.