We starten terug aan de kerk van Grand-Monchaut, zoals bij de vorige wandeling in Ellezelles/Frasnes. Dit is een tweede wandeling in de streek ten zuiden van Ellezelles en ten noorden van Frasnes-lez-Anvaing. Dit is een hele mooie streek met veel bossen, smalle wegen en een constant golvend parcours. Hierna volgt nog een derde wandeling in die streek. Deze wandeling kan het best uitgevoerd worden na een periode van redelijke droogte, want anders kan het redelijk drassig zijn.
Met de rug naar de kerk gaan we naar links via een licht stijgende asfaltweg, dus weg van de grotere baan naar Ellezelles. Na een lichte bocht volgt een splitsing, die eigenlijk wat verder weer samenkomt. We kiezen hier best de rechterkant. Waar we terug samenkomen met een baan van de linkerkant aan een klein kruispuntje, slaan we af naar rechts. Hier vinden we een asfaltweg met gras in het midden. Dit is sentier des facteurs. Aan een laatste huis, kunnen we via een graspad/veldweg dat links van het huis loopt verdergaan. We merken na het laatste huis een mooi schuin aflopende weide op.

Het pad loopt verder tussen de velden tot aan de Gauquier straat. Naar het einde toe stijgt het enigzins. Aande straat verder naar links. Nu gaan we een stukje doen dat we in vorige wandeling ook hebben gedaan, maar in tegengestelde richting. We wandelen tot aan een kruispunt en slaan hier af naar rechts. We wandelen via het asfaltbaantje tot waar aan de linkerkant het bos begint. Hier verlaten we de weg naar links via een heel licht stijgende veldweg liggend juist naast het bos. Aan het einde van het veld vinden we een kruispuntje van paden. Eigenlijk gaan we hier rechtdoor het bos in, maar we moeten hiervoor wel een paar enkele stappen naar rechts eigenlijk. Dus hier niet volledig naar links of volledig naar rechts, dus ook niet in de richting die het knooppuntpaal aangeeft, maar eigenlijk gewoon rechtdoor het bos in (na een paar stapjes om iets af te buigen naar rechtse richting). Straks passeren we hier trouwens nog eens terug. We vinden hier grote gele markers terug op de bomen die we kunnen volgen. We zitten nu in het bos Bois de Leuze, of misschien ook nog Bois d'Antoing, het is niet echt duidelijk waar de grens van beide bossen verloopt. Op een bepaald moment lopen we recht naar een brede laaghangende boom of is het een brede struik af, hier gaan we afbuigen naar de rechterkant en verder het bospad volgen, dat nu duidelijk in dalende lijn gaat. Op een bepaald moment komen we aan een soort kruispunt van bospaden. Er loopt een breed bospad min of meer recht voor ons uit (beetje afhaneklijk hoe je staat op dit punt in het bos) en het draait hier iets af en loopt rechts van ons verder weg. Dit is meer het hoofdpad van het bos. Er is ook een ietsje minder breed pad naar links. We gaan hier eigenlijk dit eerste bospad naar links volgen. Dit is een iets breder bospad dan dat we tot nu toe gevolgd hebben maar net iets minder breed dan het hoofdpad van het bos. In het verloop van dit pad merken we geen gele tekens meer op, het kronkelt ook continu en gaat verloopt licht stijgend. In de verte kunnen we zien dat de rand van het bos zien, we zien dat we naar het einde van het bos toelopen. Komen we knooppuntenpalen tegen ddan moeten we richting 8 volgen en niet 38 ! Naar het einde wordt het eventjes heel oneffen, misschien een oefenplaats voor BMX-en of zoiets en dan komen we uit het bos, direct op een asfaltweg. Hier naar links tot aan de volgende kruising met een baan naar rechts, de Hameau des Papins. Hier kunnen we links de weg verlaten en een voetweg nemen die loopt tussen het bos aan onze linkerkant en een veld aan onze rechterkant. Wat verder komen we terug aan het punt waar we daarstraks van rechts eigenlijk kwamen. We gaan hier rechtdoor het bos weer in en dus in de richting van een aangegeven knooppunt op een paal. We dalen nu af in het bos (dit stukje hebben we in de vorige Frasnes wandeling omgekeerd gedaan). Beneden komen we weer aan een kruispunt van boswegen. Hier naar links het brede duidelijke bospad volgen, dit is tevens het hoofdpad dat we daarstraks, bij de eerste doortocht door het bos, ook al eens hadden opgemerkt. Ook dit hebben we in de vorige wandeling omgekeerd gedaan. Het pad lijkt wat af te draaien naar rechts, passeert terug het kruispunt van bospaden dat we daarstraks hebben aangedaan tijdens de eerste doortocht en buigt wat verder terug af naar linkse richting en stijgt geleidelijk tot naar de uitgang van het bos. Enkele meter voor de uitgang, kunnen we eigenlijk naar rechts, het is er niet zo duidelijk op te merken, maar er ligt een oude betonnen balk op de grond waar we over moeten stappen. Na die betonnen balk over te zijn gegaan loopt het in min of meer linkse richting in het bos verder. Wat verder begint het heel sterk af te dalen. We gaan hier even een lus maken in het bos en komen dus uiteindelijk hier terug uit, zo exploreren we nog een ander gedeelte van dit bos, dit zou zeker het Bois de Leuze moeten zijn. Op dit dalende bospad-traject houden we constant rechts aan, er volgen een paar splitsingen maar we houden telkens de rechtse kant aan. We blijken uiteindelijk in een heel grote bocht in tegenwijzerzin te gaan. Onderweg zien we mooie niveauverschillen aan onze rechtse kant.

Uiteindelijk komen we uit aan een uitgang in het bos, we verlaten hier echter het bos nog niet, maar als we toch eventjes hier het bos verlaten moeten we een huis kunnen opmerken aan min of meer rechtse kant. Teruggekomen op het einde van onze bosweg gaan we hier nu naar links, dit pad stijgt echt heel sterk. Eenmaal boven komen we terug uit op een plaats waar we daarstraks zijn gepasseerd. (We negeren eerst een klein paadje naar rechts). We nemen hier het bospad in rechtse richting en gaan al stijgend terug naar de uitgang van het bos, daar waar die betonnen paal dwars over het bospad lag. We verlaten uiteindelijk het bos en komen op een asfaltbaantje dat hier aan het bos juist een bocht maakt. Vanaf hier gaan we een tijdje het asfalt volgen. Het is de bedoeling om aan de kruising van de straten Buquet, Hameau du Welz en Rue du Dieu des Monts te komen. Aan de uitgang van het bos gaan we naar links via het asfaltbaantje. Eigenlijk zou men hier ook de andere kant kunnen nemen en door een bos afdalen tot beneden, doch de doorgang is op het einde heel moeilijk. Je zou hier hier de weg naar knooppunt 38 kunnen volgen, wat verder aan de eerste huizen de asfaltbaan verlaten naar rechts, het bos inlopen en waar knooppunt 38 afdraait naar rechts, verder rechtdoor het bospad volgen. Het wordt echter duidelijk dat dit vervolg van het bospad nog weining tot waarschijnlijk niet meer begaan wordt want de begroeiing wordt er overheersender. Men kan het echter nog verder volgen maar plots, niet zo ver van het einde, stopt het pad. Het is dan eigenlijk wat uitkijken en zoeken wat meer naar rechtse zijde om een bospaadje te vinden dat uiteindelijk uitkomt vlak naast een garage van een huis. Als men daar dan naar rechts afdaalt komt men uit op het punt waar we willen zijn. Dit stuk vanaf de garage is echter waarschijnlijk privé-gebied. Daarom gaan we dus uit het bos komend naar links licht afdalend tot het volgende kruispuntje en dan naar rechts. Het gaat vanaf hier afwisselend op en neer, jammergenoeg via een asfaltbaantje. We merken onderweg een tweetal afslagen naar links op, maar we gaan rechtdoor. Naar het einde toe gaat het plots sterk afdalen. Wanneer we nog een straatje opmerken naar links met een huis op de hoek, komen we in de Buquet straat.

Enkele meters verder naar rechts is er een wegje die leidt naar de eigendom met de garage waar we zouden uitkomen als we door het moeilijke traject door bos waren getrokken. We volgen hier het smalle Buquet straatje, het wordt een verbrokkeld baantje en later een min or meer aardepaadje. Het gaat afwisselend op en neer en loopt eerst naast een bos. Hier en daar liggen hout en/of palletten om drassige plekken te overbruggen. Het pad gaat verder in het bos, op een bepaald moment komt een bospad van rechts maar we blijven rechtdoor het huidige bospad volgen wat wat verder afdraait naar linkse kant en dan via een kleine houten overbrugging verdergaat en in de buurt van wat gebouwen uitkomt (waarschijnlijk een bedrijfje). We volgen nu verder tot aan een kruispunt, er staat ook een soort éen of ander omgebouwde caravan of trein-wagon die men kan huren. Hier verder naar rechts en het licht stijgende asfaltbaantje volgen tot aan een grote baan. Oversteken en aan de overkant gewoon rechtdoor via een smal adfaltbaantje Rue Hoguenne. In het najaar merken we hier in de verte mooie herfstkleuren op.

Waar de baan afdraait naar links in de richting van een boerderij gaan we rechtdoor, dit is eerst een verbrokkelde kasseibaan en dan wat verder een veldweg. Een goeie 100meter na het verlaten van de asfaltbaan, slaan we af naar rechts aan een knooppuntenpaal. We dalen nu af tussen de mais. Waar er terug bos begint, begint het terug te stijgen. Het wordt smaller en er duikt een veld op aan onze rechterzijde. Plots is het pad verspert door een omgevallen boom. We blijven het bospaadje volgen en komen weer in zo'n bos terecht met vele hellingen. Naar het einde toe wordt het wat moeilijker, we kunnen links aanhouden zodat we uitkomen op een straatje of een schuinlopend naar rechts afbuigend paadje nemen. Komen we dwars uit op een straat, dan moeten we naar rechts en direct weer naar rechts. In de volgende bocht naar links een paar meter verder moeten we dan rechtdoor terug het bos in. Namen we het schuin afbuigende bospaadje naar rechts, dan komen we uit in de bocht van een asfaltbaantje en kunnen we hier direct naar rechts via een bospad het bos terug in. Nu volgen we een stuk GR. Het verloopt eerst licht dalend, dan na een open vlakte terug licht stijgend, dan weer licht dalend. We blijven gewoon het hoofdpad volgen en negeren eventuele zijpaden. We komen uiteindelijk uit (nog steeds in het bos) op een baan. We steken die over en gaan rechtdoor via een licht stijgend asfaltbaantje. Na een goeie 200meter kunnen we naar rechts terug het bos inlopen, richting knooppunt 8. Dit wordt dan de derde doortocht door dit bos. Na een tijdje daalt het. Aan een volgend kruispunt gaan we naar links richting knooppunt 8. Het bospad daalt, stijgt dan weer, daalt dan weer. We komen dan aan een kruispunt van bospaden, waar we tijdens de tweede doortocht door dit bos ook al zijn gepasseerd. Er staat tevens wat verder een knooppuntenpaal. Hier moeten we naar links en komen dan zo'n 200 meter verder uit het bos op een asfaltbaantje. Naar links voor een kleine 100 meter en dan aan een fietspaal met indicatie 19 en 25 naar rechts. Eerst is dit nog een bospaadje, dan een gravé-weg en finaal een asfaltbaantje. Na een huis op de rechterkant en waar het bos stopt aan de linkerkant, kunnen we links inslaan. er staat een bord van doodlopende straat. Dit weggetje leidt terug naar het bos, maar blijkt plots blijkt de bosweg te zijn versperd. Nochtans is dit stuk aangegeven als wandelgtraject door de organisatie "Les sentiers du vert savoir". Na contact te hebben genomen met deze organisatie verkreeg ik volgend antwoord van de president van deze organistie, Michel Richart : "En fait, il aurait fallu écrire que le passage était interdit aux véhicules motorisés. Donc, pas de problème pour les marcheurs qui peuvent contourner ou sauter la chaîne. D’ailleurs, le sentier est ouvert par l’autre accès, le sentier de l’épine." Vrij vertaald komt het erop neer dat de weg versperd is voor gemotoriseerd verkeer, maar dat wandelaars de versperring mogen omzeilen. Aan de zijkant kan men over de paar takjes stappen. Deze bosweg leidt in de verte naar een huis in renovatie. We wandelen tot voor het huis en gaan dan in rechtse richting verder. In de buurt van wat prikkeldraad loopt de sentier de L'Epine als scheiding tussen akkers en loopt naar een eigendom wat verder gelegen. We passeren rechts van die eigendom en kunnen gewoon rechtdoor wandelen en het straatje volgen dat afdraait naar rechts en wat verder dwarst met een andere straat. Naar rechts, het noemt hier allemaal Petit Hameau. Dit smal asfaltbaantje loopt in stijgende lijn en na een goeie 200 meter merken we naar links een veldweg op. We slaan hier in en wat verder aan een eigendom gaan we rechts van de eigendom verder. Het is bij momenten een smal wandelpad. Dit zou Sentier de l'Enfer moeten zijn.

Uiteindelijk komen we uit in de buurt van een B&B en dwarsen terug een asfaltbaantje. Hier verder naar links voor zo'n goeie 350 meter. Waar we naar rechts een klein stukje weg opmerken met een wit kapelletje en een huis, kunnen we naar links afslaan, via een stuk GR. Het is eerste een dalen bospad en later wordt het terug stijgend en nadien wordt het meer een graspad. We komen uiteindelijk in de buurt van een eigendom terug uit op het smalle Petit Hameau straatje, en we slaan hier af naar rechts. Het baantje buigt af naar links en dan terug licht naar rechts. In die buurt kan men de weg verlaten en rechts afslaan via een veldweg. Inde verte merkt men een soort van witte hangar of één of ander kot op. Het verloopt verder als een small paadje, eerst dalend dan later weer stijgend. Finaal komen we naast een woonhuis terug uit op de baan. Verder naar links en aan knooppuntpaal 90, de weg verlaten naar rechts. We volgen hier ten slotte een licht stijgende veldweg die verder terug licht afdaalt. Deze veldweg passeert een boerderij en na wat huizen te zijn gepasseerd komen we uit op een drukke weg. Hier even een goeie 150 meter naar rechts tot waar we nmaar rechts kunnen inslaan naar de kerk van Grand Monchaut.