We kunnen de auto parkeren in de Monseigneur Beylsstraat ongeveer op het einde van de straat tegenover een oud spoorwegtraject. We starten de wandeling niet via het oud spoorwegtraject maar via de Rotterijstraat of Rue de Rottery. We gaan dus naar het einde van de Monseigneur Beylsstraat (in de richting van het Muziekbos) en gaan op het einde naar rechts de Rotterijstraat in. Wat verder aan een splitsing houden we rechts aan, de Ooststraat. Er volgen een paar flauwe bochten maar op een bepaald moment draait de baan volledig af naar rechts. Aan het begin van die bocht vinden we naar links een paadje, genaamd de "Ter Guchten". We volgen dat paadje waarbij we schuin links voor ons het Muziekbos kunnen opmerken in de verte.

Juist voordat het paadje samenkomt met de baan, vinden we een volgend paadje naar rechts, juist voor het huis. Dit loopt nu naar de oude spoorwegbedding. We passeren een aantal natuurgebieden van Natuurpunt. Op een bepaald moment komen we aan een brug, waarbij we links ervan een betonnen trap opmerken. Via die trap geraken we op de oude spoorwegbedding.

Eenmaal boven gaan we in linkse richting de weg verder zetten. We gaan nu een hele tijd dit baantje volgen. In het begin is het weggetje geasfalteerd. Een eind verderop gaat het over in een soort smal grindpad. Misschien lijkt het volgen van zo'n omgevormde spoorweg een eerder ééntonige bedoening, nochtans lopen we er echter continu in het groen en in de rust. Soms loopt de bedding in de hoogte en liggen de gebieden naast het traject in de laagte, soms hebben we het gevoel echt in een bos te lopen. Soms loopt het oude spoorwegtraject in de diepte en liggen de omliggende gebieden in de hoogte. Hier en daar zijn openingen in de begroeiing aan de zijkant, bijvoorbeeld bij het kruisen van een baantje of waar er bankjes staan. Veelal hebben we dan een mooi panoramisch zicht. Blijkbaar was de spoorweg bedoeld voor het vervoeren van mijnwerkers naar de streek van de Borinage. Hier en daar herinneren opgestelde borden daaraan. Toen wij er wandelden, hebben we slechts op het ganse traject (+- 1 u) 1 koppel joggers tegengekomen.

Op een bepaald moment gaat het pad over in een soort trap met redelijke diepe treden. Boven komen we uit op een baan. Waarschijnlijk liep het oorspronkelijk spoorweggetje onder de baan via een brug maar is dit volledig toegesmeten. Boven op de baan gaan we eventjes naar rechts (over het voormalig bruggetje) en dan onmiddellijk terug naar links het baantje in, juist voor een boerderij. Wat verder kunnen we dan terug via een aangelegd trapje afdalen naar het vervolg van het oude spoorwegtraject. We merken er ook tekens op van de GR. Vanaf hier, bestaat het traject meer uit grindbanen. We wandelen nu verder dit traject af. We moeten nog een paar keer een straat kruisen.

Op een gegeven ogenblik komen we voorbij een afrastering aan weerszijden, bestaande uit een aantal metalen buizen. Een 50 a 100 meter verder op het pad staat er nog zo'n afrastering. Aan de beide afrasteringen staat een verkeersbord, dat aangeeft dat het pad alleen toegankelijk is voor voetgangers, fietsers en paarden. In het gebied tussen beide afrasteringen kunnen we ook nog een houten paaltje opmerken met pijltjes voor wandelingen en een bankje. Verder, binnenin het gebied tussen de 2 afrasteringen, vinden we rechts een soort weide en links een paadje. We gaan hier naar rechts de weide in en onmiddellijk op de weide weer rechts richting naar het bos toe. We keren dus praktisch 180 graden. We volgen een smal bospaadje dat er bij momenten heel drassig kan bijliggen. We blijven dit volgen en het paadje komt samen met een soort maïsveld. We kunnen aan de zijkant van het veld verderlopen. Uiteindelijk komen we uit in een plaatsje "Bruyere" genoemd. Hier noemen alle straten hetzelfde. Aangekomen op de baan gaan we naar links tot aan een volgend kruispunt. Hier gaan we terug naar links en ietwat verder volgt een splitsing waar we naar rechts verdergaan. Het noemt er nog allemaal Bruyere. Wat verder kunnen we rechts afslaan en een dalend paadje nemen. We dalen nu af tussen de velden richting baan Ellezelles-Flobecq, de N57. We steken die baan over en aan de overkant kunnen we verder een baantje volgen. In die buurt vinden we aantal metalen kunstwerken.

Een paar meter verder komen we aan in een pittoresk plaatsje met een paar huisjes en een grote kapel.

We volgen verder het paadje, wat uiteindelijk uitkomt op een rustig baantje. Het baantje volgen we rechts verder. Een stuk verder komt dit baantje schuin samen met een andere baan. We lopen verder in dezelfde richting. Kort na de samenkomst van de banen, is er naar rechts een veldwegeltje op te merken, tussen de velden. Als we aan het begin van dit paadje schuin rechts achter ons kijken, moeten we de taverne "Ferme de Fourquepire" opmerken. Dit veldweggetje loopt terug richting de baan N57. Terug aangekomen aan de N57 zien we schuin rechts voor ons een smal paadje dat we gaan volgen na het oversteken van de baan. Ietsje verder aan een splitsing volgen we het pad links verder. Dit stijgend pad komt voorbij wat bomen aan de linkerkant waar we ook een soort paadje kunnen opmerken. Dit gaan we echter voorbij en komen wat verder aan een wegverharding aan met links van ons een woning. Dit baantje slaan we links in en gaan links van de bewoning een smal paadje volgen. Dit maakt een hoek van 90 graden naar links een klein bosje in. We volgen het paadje langs prikkeldraad en komen voorbij enkele betonnen hoofden als kunstwerk op de grond en nog wat andere kunstwerken.

We lopen over een brugje en het pad draait weer af naar rechts en loopt tussen de velden terug naar de bewoonde wereld. Terug aangekomen op een weg slaan we het eerste weggetje rechts in zodat we langs een groep huizen passeren aan onze linkerkant. Het weggetje gaat over in een veldweggetje en wordt uiteindelijk een heel smal paadje in een soort grasweide. We volgen dit paadje wat eind dit veld afdraait naar links en uiteindelijk uitkomt op de baan. Hier gaan we rechts verder tot ongeveer het laatste huis aan de rechterkant van de baan voor een bocht. Daar tegenover aan de linkerkant van de baan vinden we terug een veldwegel. We volgend die veldwegel tot we terug uitkomen op een baan, namelijk de N519. Hier verder naar rechts tot we ongeveer aan een groep huizen komen. Daar kunnen we aan de linkerkant van de weg terug een paadje vinden. Dit weggetje loopt ongeveer in tegengestelde richting als de richting die we liepen op de baan N519. We blijven dit paadje volgen tot het uiteindelijk ook terug uitkomt op de baan N519. Hier verder naar rechts richting centrum Ellezelles. Aan de eerste weg naar rechts slaan we in. We passeren een kerkhof op de linkerzijde. Aan een volgende kruising, vervolgen we de weg naar rechts. Dit rustige baantje gaan we nu een eindje volgen. Er volgt een bocht naar rechts, daarna ene naar links, vervolgens passeren we een woning en iets verder daarna vinden we een veldweggetje naar links. We wandelen nu op dit weggetje, dat eerst daalt en vervolgens weer stijgt.

Op een bepaald moment komen we aan een kruising. Er loopt een duidelijk weggetje naar links en rechts en een heel smal, bijna onduidelijk paadje, rechtdoor. Hier moeten we rechtdoor, tussen het veld aan de rechterzijde en een aantal struiken aan de linkerzijde. Dit paadje draait dan af naar links en loopt langs een soort boerderij alvorens uit te komen op straat. Aan de straat gaan we verder naar rechts en volgen nu constant rechtdoor deze rue Crimon. Aangekomen aan een kruispunt gaan we rechtdoor. We passeren terug een soort natuurgebied van Natuurpunt en merken wat verder dat het gevolgde paadje rechts afdraait en afdaalt. Uiteindelijk komen we terug uit aan het oude spoorwegtraject dat we in het begin van de wandeling hebben gevolgd. We gaan hier naar links terug het spoorwegtraject volgen maar in omgekeerde richting van in het begin van de wandeling. Aan de brug aangekomen, waar we in het begin van de wandeling de trap hebben opgelopen, lopen we nu gewoon rechtdoor, het spoorwegtraject volgend tot het einde. Zo komen we uit aan de auto.