DE SPELTAFEL
Gentse gezelschapsspellenclub

contact
menu
facebook
De Speltafel

 

Magic Dance

 

Een spel moet niet nieuw zijn om goed te zijn. Neem nu ‘Magic Dance’, dat nagenoeg 20 jaar geleden voor het eerst als ‘Hexentanz’ op de (Duitse) markt kwam.

De auteur en de graficus deden geen enkele moeite om te verhullen waar de wortels van het spel te vinden zijn: “Magic Dance” is een variant van “Mens Erger Je Niet”. Het spelbord laat daar geen enkele twijfel over bestaan, hoezeer de heksen met al hun typische attributen er ook wemelen rond het vuur.
Die herkenbaarheid vormt trouwens absoluut geen probleem. De auteur respecteerde immers de eenvoud van het basisconcept, maar de toegevoegde vondsten maken het tot een heel ander spel, verrassend, tactisch (jawel!) en boeiend tot het einde.

Het spelidee kennen we dus al voor we ook maar 1 letter van de regels hebben gelezen. Door te dobbelen probeert elke speler zijn pionnen zo snel mogelijk van de startplaats naar het einddoel te brengen. Zodra een pion op een plaats terecht komt waar een andere pion staat, moet die terug naar... Toch niet: die pion moet 7 plaatsen achteruit.
Maar waarom zijn alle pionnen identieke zwarte heksenhoeden? Blijkbaar zit er ook een memory-element in het spel verwerkt. De pionnen zijn immers enkel herkenbaar door een gekleurd schijfje aan de (onzichtbare) onderkant. De speler moet dus maar onthouden met welke heksenhoeden hij danst. Maar hij mag dat ook ‘tactisch’ vergeten, en de hoed van een tegenspeler kwiek voorbij zijn doel laten bewegen. Die moet dan maar een extra rondje draaien. Of waarom zou je niet, zogezegd per vergissing, je eigen hoed 7 plaatsen achteruit sturen? De afstand naar het doel is soms korter achteruit dan vooruit.
Het wordt spoedig een moeilijke opdracht om je eigen heksenhoeden nog te kunnen volgen. Gelukkig mag wie een 6 werpt, even onder een willekeurige hoed gaan gluren, en ook een heks die achteruit danste moet kleur bekennen...

(Ravensburger | Björn Hölle | 3 tot 6 spelers vanaf 8 jaar)

Spelrecensie

Deze recensie verscheen in Raak,
het ledenblad van KWB,
in januari 2008 .